Atos 18
Autaahaatɨhomɨ Pɨwɨha Gaaha Wanɨha (AGM) vs VC
1 Aihɨ Porɨho ipotɨhura aunahɨpa Atenjɨhanda namasi aunahɨpa Korindɨhandaahapɨ notaise.
1 Depois disso, saindo de Atenas, Paulo dirigiu-se a Corinto.
2 Notɨ Korindɨhanda noaipatɨ utaaho wo komɨ ambɨpatɨ Akwiraahoai usonataise. Akwiraaho so Judaahiyaamɨhore. Iyataatɨ so utaasomɨ aunahɨpatɨ Pondaasihande. Akwiraahounɨ apwaataatɨ Pɨrisiraahaatunɨ yapɨpatɨ Itarihandamɨ aunahɨpatɨ Romɨhanda bimambɨmɨhasanyure. Bimambɨmɨhasanyurisɨ awaisɨho Kɨrotiyaasiho Judaahiya nahatiya Romɨhandɨ namasi nutaatɨwɨ katihɨ kandapɨ kasanyurɨ Korindɨhandaahapɨ nammɨhasanyure. Aihɨ kasanyuri Porɨho usondandɨ notaise.
2 Encontrou ali um judeu chamado Áquila, natural do Ponto, e sua mulher Priscila. Eles pouco antes haviam chegado da Itália, por Cláudio ter decretado que todos os judeus saíssem de Roma. Paulo uniu-se a eles.
3 Iyataatɨ Akwiraayɨ Pɨrisiraaya maasapɨhomɨ atɨtatɨ aŋaaŋɨ aŋɨmatɨtaatɨwɨhatɨ gwɨnɨmɨ isɨhiyai nunyamɨ nawɨho nepɨhasanyure. Aihɨ Porɨhoaisangi sɨkiyatɨ maasapɨhomɨ atɨtatɨ gwɨnahosɨ kasanyuri notɨ nɨwipaatɨ maasɨ bindataise. Bindataatɨ kasanyurisatɨ maasɨ maasapɨhomɨ atɨtatɨ gwɨnataise.
3 Como exercessem o mesmo ofício, morava e trabalhava com eles. {Eram fabricantes de tendas.}
4 Aihɨ Porɨho kapɨhɨ kasanyurisatɨ bindataatɨ Judaahiyaamɨ asisɨha Sapaatɨhandɨ nahatewetɨ Judaahiyaamɨ aŋaaŋɨ ahoyanohɨtɨhandaatɨhɨ niyataise. Niyatɨ Judaahiyaisunɨ Judaahiyaamatɨpɨmetahiyaisunɨ Porɨhomɨ pɨwɨha akaahaare tɨwɨ gwɨnyaitaatɨwɨ biyatɨ andɨtitatɨ waatɨ kaundataase.
4 Todos os sábados ele falava na sinagoga e procurava convencer os judeus e os gregos.
5 Aihɨ Sairaasiyɨ Timoteya yapɨpatɨ Masetoniyaahanda namasi aimɨ napihɨ Porɨho namatɨ asisɨ nahatewetɨ pɨwɨha Jisaasiho katatɨ kaiwaiwaapɨha ausaataise. Iyatɨ Porɨho pɨwɨha ausaataatɨ saundataase. “Nyangi Japɨhɨ nanyamaitandɨ Autaahaatɨho Ahɨwisɨho Jisaasihore,” undatɨ waatɨ andɨtitatɨ kaundataase.
5 Quando Silas e Timóteo chegaram da Macedônia, Paulo dedicou-se inteiramente à pregação da palavra, dando aos judeus testemunho de que Jesus era o Messias.
6 Saundatɨ kaundihɨ kiya Porɨhomɨ pɨwɨha nemapɨ koai sisɨpɨhundawaayopo. Sisɨpɨhundauhɨ kiya kiyohɨtɨhandapɨ Porɨho namɨhanatɨ siyatɨ kiyataise komɨ apotɨhɨrɨ niyosɨrɨhɨretɨ ikwaatɨpɨho ahotimbɨpa tɨwɨhaamatosatɨ saundataase, “Sahɨ sisɨha namaayotatɨ kaanɨhɨ tɨhisɨhaapɨhɨ nuwɨ naaŋɨhandɨ newaawaahɨ sandɨ nisɨhandaahɨmaahe. Sawanaatamɨhandaahe. Isɨ nɨnɨ pɨwɨha kɨmbɨhɨ amusaatɨ namatɨ isɨhiya Judaahiyaamatɨpɨmetahiyai pɨwɨha ausaatɨ kaundɨtandɨ nutaano,” undataase.
6 Mas como esses contradissessem e o injuriassem, ele, sacudindo as vestes, disse-lhes: O vosso sangue caia sobre a vossa cabeça! Tenho as mãos inocentes. Desde agora vou para o meio dos gentios.
7 Undamapɨ Porɨho Judaahiyaamɨ aŋaaŋɨ ahoyanohɨtɨhandi namasi notaise. Notɨ utaaho wo Judaahiyaamatɨpɨmetaho Autaahaatɨhopɨ aunɨhɨhɨrɨ katatɨ gaapundahoaapɨhɨ notaise. Iyataatɨ komɨ ambɨpatɨ Titiyaasɨ Jasɨtaasihore. Iyatɨ komɨ aŋaaŋɨ Judaahiyaamɨ aŋaaŋɨ ahoyanohɨtɨhandamɨ detɨ ahendaise.
7 Saindo dali, entrou em casa de um prosélito, chamado Tício Justo, cuja casa era contígua à sinagoga.
8 Aihɨ aŋaaŋɨ ahoyanohɨtɨhandɨ sandamɨ mɨtɨho awaisiho Kɨrisɨpaasihore. Aihɨ kusasɨ Kɨrisɨpaasisusasɨ Porɨhomɨ pɨwɨha atiwɨ Awaisɨhopɨ gɨwunyaawaayopo. Aihɨ amɨ isɨhiya usa tɨtaahiyɨhiya Korindɨhandaahapɨhiyaisangi Porɨhomɨ pɨwɨha baiwɨ atɨwiwɨ Awaisɨhopɨ gɨwunyaapɨ waapoho newaayopo.
8 Entretanto Crispo, o chefe da sinagoga, acreditou no Senhor com todos os da sua casa. Sabendo disso, muitos dos coríntios, ouvintes de Paulo, acreditaram e foram batizados.
9 — ausente —
9 Numa noite, o Senhor disse a Paulo em visão: Não temas! Fala e não te cales.
10 — ausente —
10 Porque eu estou contigo. Ninguém se aproximará de ti para te fazer mal, pois tenho um numeroso povo nesta cidade.
11 Aihɨ Porɨho kapɨhɨ Korindɨhanda bimihɨ kɨnaungwɨha naasaahɨtihɨ waatɨho ikwɨrɨ naasairɨtihɨ wɨramɨ naasohɨ sanausotaise. Sanawihɨ bindataatɨ Autaahaatɨhomɨ pɨwɨha isɨhiyai kataunjataise.
11 Paulo deteve-se ali um ano e seis meses, ensinando a eles a palavra de Deus.
12 Aihɨ ipotɨhura utaaho komɨ ambɨpatɨ Gariyoho noaipatɨ yapɨpatɨ Akaiyaahanda jaatɨ bindataise. Aihɨ suraanɨhɨ Judaahiya nahatiya dosisɨ naiwɨ Porɨhoai isɨwawaayopo. Isɨpɨ pɨwɨha pɨwaatɨwɨ tɨtɨhemahohɨpɨpɨhapɨ numwaasi niyawaayopo.
12 Sendo Galião procônsul da Acaia, levantaram-se os judeus de comum acordo contra Paulo e levaram-no ao tribunal e disseram:
13 Naiwɨ awaisɨho Gariyohoai saundawaatopo, “Kɨmo utaamo isɨhiyai Autaahaatɨhopɨ gaapundɨwɨ yaitaatɨwɨ nyamɨ wɨnɨhapɨpetɨ wɨndɨ biyatɨ tɨtɨhɨmetɨhandɨ kataunjataise,” undawaatopo.
13 Este homem persuade os ouvintes a {adotar} um culto contrário à lei.
14 Undɨwɨ kaundauhɨ Porɨhomɨha wihoaaŋɨha kaundɨtotataihɨ Gariyoho kiya Judaahiyai saundataase. “Judaahiyaate, kɨmo utaamo gamanɨhiyaanamɨ wɨnɨhapɨpa netɨ nopɨsasatɨ amɨ maipɨhandɨ awaindɨhandɨ wɨndɨ ko kiyonɨhɨ sahɨ napɨwɨ katisaihaahɨ nɨnɨ samɨ pɨwɨha nga atɨsito.
14 Paulo ia falar, mas Galião disse aos judeus: Se fosse, na realidade, uma injustiça ou verdadeiro crime, seria razoável que vos atendesse.
15 O sahɨ napɨwɨ pɨwɨhaapunɨ ambɨpatɨ wiwaapunɨ wɨnɨhapɨpa sawanaatamapaunɨ nɨngi kandisaihaahɨ nɨnɨ wɨndɨ atɨhomaasito. Nehɨ sawanaatɨ tɨtɨhemapɨse. Nɨnɨ pɨwɨha siyahaiwa mmonɨtɨ tipɨtapaitandɨ pondise,” undataase.
15 Mas se são questões de doutrina, de nomes e da vossa lei, isso é lá convosco. Não quero ser juiz dessas coisas.
16 Undatosatɨ tunnɨwɨ yahwɨnohiyɨhiyai kaundihɨ kiya nepɨ isɨhiya pɨwɨhaapɨ ahoyanohiyɨhiyai natɨwusaasawaayopo.
16 E mandou-o sair do tribunal.
17 Aihɨ isɨhiya pɨwɨhaapɨ ahoyanohiyɨhiya utaaho wo aŋaaŋɨ ahoyanohɨtɨhandamɨ awaisɨho komɨ ambɨpatɨ Sosɨtenesihoai isɨwatawaayopo. Isɨwatawa aŋɨhandɨ ahoyanɨwɨ pɨwaatohɨtɨhandamɨ masapɨpɨhɨ tiwawaayopo. Tiwauhɨ kandapɨ awaisɨho Gariyoho nehɨ nanɨhiyatɨ iwinjataise.
17 Então todos pegaram em Sóstenes, chefe da sinagoga, e o espancaram diante do tribunal, sem que Galião fizesse caso algum disso.
18 Aihɨ Porɨho Korindɨhanda asisɨha taahɨwaiwaara ketinjatɨ notaatɨ isɨhiya Jisaasihopɨ gɨwunyaahohiyɨhiyai ipɨhɨrete undataase. Undamapɨ Porɨho aunahɨpatɨ Sengɨriyaahandɨ detɨtihɨ kataahapɨ notaise. Notɨ Sengɨriyaahanda bindataatɨ komɨ misisɨha tisatɨnataise. Porɨho misisɨha tisatinjɨtɨmandɨ jɨhura Porɨho Autaahaatɨhomɨ ndɨhetɨ pɨwɨha wa katatɨ wɨsasa ahiyatatɨhaasɨ kaapɨ misisɨha tisatɨnataise. Tisatɨnamapɨ Akwiraayɨ Pɨrisiraayaisatɨ maasɨ sipɨhandɨ nesi yapɨpatɨ Siriyaahandaahapɨ niyataise.
18 Paulo permaneceu ali {em Corinto} ainda algum tempo. Depois se despediu dos irmãos e navegou para a Síria e com ele Priscila e Áquila. Antes, porém, cortara o cabelo em Cêncris, porque terminara um voto.
19 Aihɨ kiya naiwɨ aunahɨpatɨ Epesaasihanda noaipawaayopo. Noaipapɨ sipɨhandotapɨ tɨmahiyawɨ Porɨho kapɨhɨ kasanyuri ahɨwisamapɨ sawahohɨhɨ Judaahiyaamɨ aŋaaŋɨ ahoyanohɨtɨhandaatɨhapɨ niyataise. Niyatɨ Judaahiyai Porɨho pɨwɨha kaundihɨ maasɨ pɨwaatawaayopo.
19 Chegaram a Éfeso, onde os deixou. Ele entrou na sinagoga e entretinha-se com os judeus.
20 Aihɨ Judaahiya usa Porɨhomɨ pɨwɨha baiwɨ atisohiyɨhiya Porɨhoai saundawaatopo. “Kɨnyɨ nyangisapɨ wonjɨ bimambɨpɨ naitaapo,” undawaatopo. Aihɨ Porɨho kiyaamɨha wɨndɨ atɨhomaawise.
20 Pediram-lhe estes que ficasse com eles ali por mais tempo, mas ele não quis.
21 Atɨhomaawisatɨ kiyai Porɨho saundataase, “Autaahaatɨhomɨhandisɨ ko katonaahɨ japɨhɨ napɨtɨ jainjaito,” undataase. Undatosatɨ saundataase, “Ipɨhɨrete,” undamapɨ Porɨho sawahohɨhɨ Epesaasihanda namasi sipɨhandotɨ yamwaatɨ niyataise.
21 Ao despedir-se, disse: Voltarei a vós, se Deus quiser. E partiu de Éfeso.
22 Niyatɨ Sisariyaahanda noaipataise. Noaipatɨ sipɨhandotapɨ tɨmahiyatɨ Jerusaremɨhandaahapɨ niyataise. Niyatɨ isɨhiya Jisaasihopɨ gɨwunyaahohiyɨhiyai usonatɨ ipɨhɨrete undataase. Undatɨ kapɨhɨ nanotaise. Nanotatɨ bowihɨ nepasi daahɨ Andiyokɨhandaahapɨ notaise.
22 Viajou até Cesaréia, subiu {a Jerusalém} e saudou a comunidade e logo em seguida desceu a Antioquia.
23 Notɨ Andiyokɨhanda nehɨ masɨhonjɨ bimainjatɨ japɨhɨ Andiyokɨhanda namasi notɨ yapɨhaurɨ Garesiyaahandamunɨ Pɨrisiyaahandamunɨ aunahɨpɨhaiwaara daayataise. Daayatɨ isɨhiya Jisaasihopɨ gɨwunyaahohiyɨhiyai pɨwɨha kaundatɨ andɨtɨwiwatɨ daayataise.
23 Aí se demorou apenas por algum tempo, partiu de novo e atravessou sucessivamente as regiões da Galácia e da Frígia, fortalecendo todos os discípulos.
24 Aihɨ suraanɨhɨ utaaho wo Judaahiyaamɨho komɨ ambɨpatɨ Aporosiho nasatɨ Epesaasihanda bindataise. Iyataatɨ komɨ aunahɨpatɨ Arekɨsandɨriyaahande. Iyatɨ Aporosiho so maahomwaaŋɨ naahomaaŋihɨ biyatɨ itatamanatɨ pɨwaatahore. Iyatɨ so utaaso Autaahaatɨhomɨ pɨwɨha utɨpɨhandaatɨhɨ ahotisɨha biyatɨ mmonatɨ gwɨnyaahore.
24 Entrementes, um judeu chamado Apolo, natural de Alexandria, homem eloqüente e muito versado nas Escrituras, chegou a Éfeso.
25 Aihɨ isɨhiya koai jɨhura Awaisɨhomɨhɨretɨ japepihɨrɨwɨ kaitaatɨwɨhandapɨ kaundauhɨ aimɨ gwɨnyaahore. Iyataatɨ so Aporosiso Jisaasiho kaiwaiwaapɨ maaritatɨ tɨtɨhɨ ausaatɨ kaundahore. Iyatɨ ko Jonɨho isɨhiyai nehɨ waapohora baawusindɨhandapɨ gwɨnyaahore.
25 Era instruído no caminho do Senhor, falava com fervor de espírito e ensinava com precisão a respeito de Jesus, embora conhecesse somente o batismo de João.
26 Aihɨ Aporosiho Judaahiyaamɨ aŋaaŋɨ ahoyanohɨtɨhandaatɨhɨ yamaayatɨ bitonda pɨwɨha ausaataise. Aihɨ Akwiraayɨ Pɨrisiraaya koaisɨ atɨwimɨ usonamaise. Usonɨmɨ kasanyuramɨ aŋɨpɨpɨhɨ numwaasi maasɨ nomaise. Aimɨ kasanyurɨ ko Aporosihoai Autaahaatɨhomɨhaiwaapɨ baimɨ daihɨra nusesɨpapɨ ausaapɨ kaundamaase.
26 Começou, pois, a falar na sinagoga com desassombro. Como Priscila e Áquila o ouvissem, levaram-no consigo, e expuseram-lhe mais profundamente o caminho do Senhor.
27 Aihɨ Aporosiho aunahɨpatɨ Epesaasihanda namasi yapɨpatɨ Akaiyaahandaahapɨ nutandaihɨ isɨhiya Jisaasihopɨ gɨwunyaahohiyɨhiya Epesaasihanda bimohiyɨhiya Aporosiho Akaiyaahanda niyonɨhɨ Jisaasihopɨ gɨwunyaahohiyɨhiya maaritɨwɨ ketɨ pɨwaundɨwɨ numwaitaatɨwɨ utɨpɨhandɨ jɨpatɨpaiwɨ nusoaasawaayopo. Aihɨ Aporosiho notɨ yapɨpatɨ Akaiyaahanda noaipataise. Noaipatɨ Autaahaatɨho gaahatɨ kawɨsatɨ amɨ sawahopɨ gɨwunyaitaatɨwɨhandunɨ numwihɨ kopɨ nga gɨwunyaahohiyɨhiyai Aporosiho pɨwɨha kaundatɨ biyatɨ aungwohandɨ andɨtɨwiwataise.
27 Como ele quisesse ir à Acaia, os irmãos animaram-no e escreveram aos discípulos que o recebessem bem. A sua presença {em Corinto} foi, pela graça de Deus, de muito proveito para os que haviam crido,
28 Siyatɨ andɨtɨwiwataatɨ isɨhiya nahatiyaamɨ ndɨhetɨ Judaahiya sawanaamɨ pɨwɨha mɨmaipaiwɨ gwɨnyaapɨ kaundohɨhaapɨ mɨmaipɨtɨwɨ katowo undatɨ kiyaamɨha ipɨhatisamataise. Ipɨhatisamataatɨ satatɨ kaundataase, “Nyangi Japɨhɨ Nanyamaitandɨ Autaahaatɨho Ahɨwisɨho so Jisaasihore,” undatɨ Autaahaatɨhomɨ pɨwɨha utɨpɨhandaatɨhɨ aimɨ ahotɨhandisɨ ausaatɨ kaundataatɨ kiyaamɨ pɨwɨhai ipɨhatisamataise.
28 pois com grande veemência refutava publicamente os judeus, provando, pelas Escrituras, que Jesus era o Messias.
Atalhos do teclado
- Capítulo anterior←
- Próximo capítulo→
- Versículo anteriork
- Próximo versículoj
- Limpar seleçãoEsc
- Esta ajuda?
Estude este capítulo no WhatsApp
Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Atos 18, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.