Atos 18
Autaahaatɨhomɨ Pɨwɨha Gaaha Wanɨha (AGM) vs NVT
1 Aihɨ Porɨho ipotɨhura aunahɨpa Atenjɨhanda namasi aunahɨpa Korindɨhandaahapɨ notaise.
1 Algum tempo depois, Paulo deixou Atenas e foi para Corinto.
2 Notɨ Korindɨhanda noaipatɨ utaaho wo komɨ ambɨpatɨ Akwiraahoai usonataise. Akwiraaho so Judaahiyaamɨhore. Iyataatɨ so utaasomɨ aunahɨpatɨ Pondaasihande. Akwiraahounɨ apwaataatɨ Pɨrisiraahaatunɨ yapɨpatɨ Itarihandamɨ aunahɨpatɨ Romɨhanda bimambɨmɨhasanyure. Bimambɨmɨhasanyurisɨ awaisɨho Kɨrotiyaasiho Judaahiya nahatiya Romɨhandɨ namasi nutaatɨwɨ katihɨ kandapɨ kasanyurɨ Korindɨhandaahapɨ nammɨhasanyure. Aihɨ kasanyuri Porɨho usondandɨ notaise.
2 Ali encontrou um judeu chamado Áquila, natural do Ponto, que havia chegado recentemente da Itália com sua esposa, Priscila, depois que Cláudio César expulsou todos os judeus de Roma.
3 Iyataatɨ Akwiraayɨ Pɨrisiraaya maasapɨhomɨ atɨtatɨ aŋaaŋɨ aŋɨmatɨtaatɨwɨhatɨ gwɨnɨmɨ isɨhiyai nunyamɨ nawɨho nepɨhasanyure. Aihɨ Porɨhoaisangi sɨkiyatɨ maasapɨhomɨ atɨtatɨ gwɨnahosɨ kasanyuri notɨ nɨwipaatɨ maasɨ bindataise. Bindataatɨ kasanyurisatɨ maasɨ maasapɨhomɨ atɨtatɨ gwɨnataise.
3 Paulo foi morar e trabalhar com eles, pois eram fabricantes de tendas, como ele.
4 Aihɨ Porɨho kapɨhɨ kasanyurisatɨ bindataatɨ Judaahiyaamɨ asisɨha Sapaatɨhandɨ nahatewetɨ Judaahiyaamɨ aŋaaŋɨ ahoyanohɨtɨhandaatɨhɨ niyataise. Niyatɨ Judaahiyaisunɨ Judaahiyaamatɨpɨmetahiyaisunɨ Porɨhomɨ pɨwɨha akaahaare tɨwɨ gwɨnyaitaatɨwɨ biyatɨ andɨtitatɨ waatɨ kaundataase.
4 Todos os sábados, Paulo ia à sinagoga e buscava convencer tanto judeus como gregos.
5 Aihɨ Sairaasiyɨ Timoteya yapɨpatɨ Masetoniyaahanda namasi aimɨ napihɨ Porɨho namatɨ asisɨ nahatewetɨ pɨwɨha Jisaasiho katatɨ kaiwaiwaapɨha ausaataise. Iyatɨ Porɨho pɨwɨha ausaataatɨ saundataase. “Nyangi Japɨhɨ nanyamaitandɨ Autaahaatɨho Ahɨwisɨho Jisaasihore,” undatɨ waatɨ andɨtitatɨ kaundataase.
5 Depois que Silas e Timóteo chegaram da Macedônia, Paulo se dedicou totalmente à pregação da palavra e testemunhava aos judeus que Jesus era o Cristo.
6 Saundatɨ kaundihɨ kiya Porɨhomɨ pɨwɨha nemapɨ koai sisɨpɨhundawaayopo. Sisɨpɨhundauhɨ kiya kiyohɨtɨhandapɨ Porɨho namɨhanatɨ siyatɨ kiyataise komɨ apotɨhɨrɨ niyosɨrɨhɨretɨ ikwaatɨpɨho ahotimbɨpa tɨwɨhaamatosatɨ saundataase, “Sahɨ sisɨha namaayotatɨ kaanɨhɨ tɨhisɨhaapɨhɨ nuwɨ naaŋɨhandɨ newaawaahɨ sandɨ nisɨhandaahɨmaahe. Sawanaatamɨhandaahe. Isɨ nɨnɨ pɨwɨha kɨmbɨhɨ amusaatɨ namatɨ isɨhiya Judaahiyaamatɨpɨmetahiyai pɨwɨha ausaatɨ kaundɨtandɨ nutaano,” undataase.
6 Mas, quando eles se opuseram a Paulo e o insultaram, ele sacudiu o pó da roupa e disse: “Vocês são responsáveis por sua própria destruição! Eu sou inocente. De agora em diante, pregarei aos gentios”.
7 Undamapɨ Porɨho Judaahiyaamɨ aŋaaŋɨ ahoyanohɨtɨhandi namasi notaise. Notɨ utaaho wo Judaahiyaamatɨpɨmetaho Autaahaatɨhopɨ aunɨhɨhɨrɨ katatɨ gaapundahoaapɨhɨ notaise. Iyataatɨ komɨ ambɨpatɨ Titiyaasɨ Jasɨtaasihore. Iyatɨ komɨ aŋaaŋɨ Judaahiyaamɨ aŋaaŋɨ ahoyanohɨtɨhandamɨ detɨ ahendaise.
7 Então saiu dali e foi à casa de Tício Justo, um gentio temente a Deus que morava ao lado da sinagoga.
8 Aihɨ aŋaaŋɨ ahoyanohɨtɨhandɨ sandamɨ mɨtɨho awaisiho Kɨrisɨpaasihore. Aihɨ kusasɨ Kɨrisɨpaasisusasɨ Porɨhomɨ pɨwɨha atiwɨ Awaisɨhopɨ gɨwunyaawaayopo. Aihɨ amɨ isɨhiya usa tɨtaahiyɨhiya Korindɨhandaahapɨhiyaisangi Porɨhomɨ pɨwɨha baiwɨ atɨwiwɨ Awaisɨhopɨ gɨwunyaapɨ waapoho newaayopo.
8 Crispo, o líder da sinagoga, e toda a sua família creram no Senhor. Muitos outros em Corinto também ouviram Paulo, creram e foram batizados.
9 — ausente —
9 Certa noite, o Senhor falou a Paulo numa visão: “Não tenha medo! Continue a falar e não se cale,
10 — ausente —
10 pois estou com você, e ninguém o atacará nem lhe fará mal, porque muita gente nesta cidade me pertence”.
11 Aihɨ Porɨho kapɨhɨ Korindɨhanda bimihɨ kɨnaungwɨha naasaahɨtihɨ waatɨho ikwɨrɨ naasairɨtihɨ wɨramɨ naasohɨ sanausotaise. Sanawihɨ bindataatɨ Autaahaatɨhomɨ pɨwɨha isɨhiyai kataunjataise.
11 Então Paulo permaneceu ali um ano e meio, ensinando a palavra de Deus.
12 Aihɨ ipotɨhura utaaho komɨ ambɨpatɨ Gariyoho noaipatɨ yapɨpatɨ Akaiyaahanda jaatɨ bindataise. Aihɨ suraanɨhɨ Judaahiya nahatiya dosisɨ naiwɨ Porɨhoai isɨwawaayopo. Isɨpɨ pɨwɨha pɨwaatɨwɨ tɨtɨhemahohɨpɨpɨhapɨ numwaasi niyawaayopo.
12 Quando Gálio se tornou governador da Acaia, alguns judeus se levantaram contra Paulo e o levaram diante do governador para ser julgado.
13 Naiwɨ awaisɨho Gariyohoai saundawaatopo, “Kɨmo utaamo isɨhiyai Autaahaatɨhopɨ gaapundɨwɨ yaitaatɨwɨ nyamɨ wɨnɨhapɨpetɨ wɨndɨ biyatɨ tɨtɨhɨmetɨhandɨ kataunjataise,” undawaatopo.
13 Eles o acusaram de convencer as pessoas a adorar a Deus de maneira contrária à lei judaica.
14 Undɨwɨ kaundauhɨ Porɨhomɨha wihoaaŋɨha kaundɨtotataihɨ Gariyoho kiya Judaahiyai saundataase. “Judaahiyaate, kɨmo utaamo gamanɨhiyaanamɨ wɨnɨhapɨpa netɨ nopɨsasatɨ amɨ maipɨhandɨ awaindɨhandɨ wɨndɨ ko kiyonɨhɨ sahɨ napɨwɨ katisaihaahɨ nɨnɨ samɨ pɨwɨha nga atɨsito.
14 Mas, assim que Paulo começou a apresentar sua defesa, Gálio se voltou para os acusadores e disse: “Ouçam, judeus! Se sua queixa envolvesse algum delito ou crime grave, eu teria motivo para aceitar o caso.
15 O sahɨ napɨwɨ pɨwɨhaapunɨ ambɨpatɨ wiwaapunɨ wɨnɨhapɨpa sawanaatamapaunɨ nɨngi kandisaihaahɨ nɨnɨ wɨndɨ atɨhomaasito. Nehɨ sawanaatɨ tɨtɨhemapɨse. Nɨnɨ pɨwɨha siyahaiwa mmonɨtɨ tipɨtapaitandɨ pondise,” undataase.
15 Mas, como se trata apenas de uma questão de palavras e nomes e da sua lei, resolvam isso vocês mesmos. Recuso-me a julgar essas coisas”.
16 Undatosatɨ tunnɨwɨ yahwɨnohiyɨhiyai kaundihɨ kiya nepɨ isɨhiya pɨwɨhaapɨ ahoyanohiyɨhiyai natɨwusaasawaayopo.
16 E os expulsou do tribunal.
17 Aihɨ isɨhiya pɨwɨhaapɨ ahoyanohiyɨhiya utaaho wo aŋaaŋɨ ahoyanohɨtɨhandamɨ awaisɨho komɨ ambɨpatɨ Sosɨtenesihoai isɨwatawaayopo. Isɨwatawa aŋɨhandɨ ahoyanɨwɨ pɨwaatohɨtɨhandamɨ masapɨpɨhɨ tiwawaayopo. Tiwauhɨ kandapɨ awaisɨho Gariyoho nehɨ nanɨhiyatɨ iwinjataise.
17 A multidão agarrou Sóstenes, o novo líder da sinagoga, e o espancou ali mesmo, no tribunal. Gálio, no entanto, não se importou com isso.
18 Aihɨ Porɨho Korindɨhanda asisɨha taahɨwaiwaara ketinjatɨ notaatɨ isɨhiya Jisaasihopɨ gɨwunyaahohiyɨhiyai ipɨhɨrete undataase. Undamapɨ Porɨho aunahɨpatɨ Sengɨriyaahandɨ detɨtihɨ kataahapɨ notaise. Notɨ Sengɨriyaahanda bindataatɨ komɨ misisɨha tisatɨnataise. Porɨho misisɨha tisatinjɨtɨmandɨ jɨhura Porɨho Autaahaatɨhomɨ ndɨhetɨ pɨwɨha wa katatɨ wɨsasa ahiyatatɨhaasɨ kaapɨ misisɨha tisatɨnataise. Tisatɨnamapɨ Akwiraayɨ Pɨrisiraayaisatɨ maasɨ sipɨhandɨ nesi yapɨpatɨ Siriyaahandaahapɨ niyataise.
18 Paulo ainda permaneceu em Corinto por algum tempo. Então se despediu dos irmãos e foi a Cencreia, onde raspou a cabeça, de acordo com o costume judaico para marcar o fim de um voto. Em seguida, partiu de navio para a Síria, levando consigo Priscila e Áquila.
19 Aihɨ kiya naiwɨ aunahɨpatɨ Epesaasihanda noaipawaayopo. Noaipapɨ sipɨhandotapɨ tɨmahiyawɨ Porɨho kapɨhɨ kasanyuri ahɨwisamapɨ sawahohɨhɨ Judaahiyaamɨ aŋaaŋɨ ahoyanohɨtɨhandaatɨhapɨ niyataise. Niyatɨ Judaahiyai Porɨho pɨwɨha kaundihɨ maasɨ pɨwaatawaayopo.
19 Chegaram ao porto de Éfeso, onde Paulo os deixou. Enquanto estava ali, foi à sinagoga para debater com os judeus.
20 Aihɨ Judaahiya usa Porɨhomɨ pɨwɨha baiwɨ atisohiyɨhiya Porɨhoai saundawaatopo. “Kɨnyɨ nyangisapɨ wonjɨ bimambɨpɨ naitaapo,” undawaatopo. Aihɨ Porɨho kiyaamɨha wɨndɨ atɨhomaawise.
20 Eles pediram que ficasse mais tempo, mas ele recusou.
21 Atɨhomaawisatɨ kiyai Porɨho saundataase, “Autaahaatɨhomɨhandisɨ ko katonaahɨ japɨhɨ napɨtɨ jainjaito,” undataase. Undatosatɨ saundataase, “Ipɨhɨrete,” undamapɨ Porɨho sawahohɨhɨ Epesaasihanda namasi sipɨhandotɨ yamwaatɨ niyataise.
21 Ao despedir-se, Paulo disse: “Voltarei depois, se Deus quiser”. Então zarpou de Éfeso.
22 Niyatɨ Sisariyaahanda noaipataise. Noaipatɨ sipɨhandotapɨ tɨmahiyatɨ Jerusaremɨhandaahapɨ niyataise. Niyatɨ isɨhiya Jisaasihopɨ gɨwunyaahohiyɨhiyai usonatɨ ipɨhɨrete undataase. Undatɨ kapɨhɨ nanotaise. Nanotatɨ bowihɨ nepasi daahɨ Andiyokɨhandaahapɨ notaise.
22 A parada seguinte foi no porto de Cesareia, de onde subiu a Jerusalém e visitou a igreja. Em seguida, voltou para Antioquia.
23 Notɨ Andiyokɨhanda nehɨ masɨhonjɨ bimainjatɨ japɨhɨ Andiyokɨhanda namasi notɨ yapɨhaurɨ Garesiyaahandamunɨ Pɨrisiyaahandamunɨ aunahɨpɨhaiwaara daayataise. Daayatɨ isɨhiya Jisaasihopɨ gɨwunyaahohiyɨhiyai pɨwɨha kaundatɨ andɨtɨwiwatɨ daayataise.
23 Depois de passar algum tempo ali, voltou pela Galácia e pela Frígia, visitando e fortalecendo todos os discípulos.
24 Aihɨ suraanɨhɨ utaaho wo Judaahiyaamɨho komɨ ambɨpatɨ Aporosiho nasatɨ Epesaasihanda bindataise. Iyataatɨ komɨ aunahɨpatɨ Arekɨsandɨriyaahande. Iyatɨ Aporosiho so maahomwaaŋɨ naahomaaŋihɨ biyatɨ itatamanatɨ pɨwaatahore. Iyatɨ so utaaso Autaahaatɨhomɨ pɨwɨha utɨpɨhandaatɨhɨ ahotisɨha biyatɨ mmonatɨ gwɨnyaahore.
24 Enquanto isso, chegou a Éfeso vindo de Alexandria, no Egito, um judeu chamado Apolo. Era um orador eloquente que conhecia bem as Escrituras.
25 Aihɨ isɨhiya koai jɨhura Awaisɨhomɨhɨretɨ japepihɨrɨwɨ kaitaatɨwɨhandapɨ kaundauhɨ aimɨ gwɨnyaahore. Iyataatɨ so Aporosiso Jisaasiho kaiwaiwaapɨ maaritatɨ tɨtɨhɨ ausaatɨ kaundahore. Iyatɨ ko Jonɨho isɨhiyai nehɨ waapohora baawusindɨhandapɨ gwɨnyaahore.
25 Tinha sido instruído no caminho do Senhor e ensinava a respeito de Jesus com profundo entusiasmo e exatidão, embora só conhecesse o batismo de João.
26 Aihɨ Aporosiho Judaahiyaamɨ aŋaaŋɨ ahoyanohɨtɨhandaatɨhɨ yamaayatɨ bitonda pɨwɨha ausaataise. Aihɨ Akwiraayɨ Pɨrisiraaya koaisɨ atɨwimɨ usonamaise. Usonɨmɨ kasanyuramɨ aŋɨpɨpɨhɨ numwaasi maasɨ nomaise. Aimɨ kasanyurɨ ko Aporosihoai Autaahaatɨhomɨhaiwaapɨ baimɨ daihɨra nusesɨpapɨ ausaapɨ kaundamaase.
26 Quando o ouviram falar corajosamente na sinagoga, Priscila e Áquila o chamaram de lado e lhe explicaram com mais exatidão o caminho de Deus.
27 Aihɨ Aporosiho aunahɨpatɨ Epesaasihanda namasi yapɨpatɨ Akaiyaahandaahapɨ nutandaihɨ isɨhiya Jisaasihopɨ gɨwunyaahohiyɨhiya Epesaasihanda bimohiyɨhiya Aporosiho Akaiyaahanda niyonɨhɨ Jisaasihopɨ gɨwunyaahohiyɨhiya maaritɨwɨ ketɨ pɨwaundɨwɨ numwaitaatɨwɨ utɨpɨhandɨ jɨpatɨpaiwɨ nusoaasawaayopo. Aihɨ Aporosiho notɨ yapɨpatɨ Akaiyaahanda noaipataise. Noaipatɨ Autaahaatɨho gaahatɨ kawɨsatɨ amɨ sawahopɨ gɨwunyaitaatɨwɨhandunɨ numwihɨ kopɨ nga gɨwunyaahohiyɨhiyai Aporosiho pɨwɨha kaundatɨ biyatɨ aungwohandɨ andɨtɨwiwataise.
27 Apolo queria percorrer a Acaia, e os irmãos de Éfeso o incentivaram. Escreveram uma carta aos discípulos de lá, pedindo que o recebessem bem. Ao chegar, foi de grande ajuda àqueles que, pela graça, haviam crido,
28 Siyatɨ andɨtɨwiwataatɨ isɨhiya nahatiyaamɨ ndɨhetɨ Judaahiya sawanaamɨ pɨwɨha mɨmaipaiwɨ gwɨnyaapɨ kaundohɨhaapɨ mɨmaipɨtɨwɨ katowo undatɨ kiyaamɨha ipɨhatisamataise. Ipɨhatisamataatɨ satatɨ kaundataase, “Nyangi Japɨhɨ Nanyamaitandɨ Autaahaatɨho Ahɨwisɨho so Jisaasihore,” undatɨ Autaahaatɨhomɨ pɨwɨha utɨpɨhandaatɨhɨ aimɨ ahotɨhandisɨ ausaatɨ kaundataatɨ kiyaamɨ pɨwɨhai ipɨhatisamataise.
28 pois, em debates públicos, refutava os judeus com fortes argumentos. Usando as Escrituras, demonstrava-lhes que Jesus é o Cristo.
Atalhos do teclado
- Capítulo anterior←
- Próximo capítulo→
- Versículo anteriork
- Próximo versículoj
- Limpar seleçãoEsc
- Esta ajuda?
Estude este capítulo no WhatsApp
Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Atos 18, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.