Atos 18

Autaahaatɨhomɨ Pɨwɨha Gaaha Wanɨha (AGM) vs NTLH

Sair da comparação
NTLH Nova Tradução na Linguagem de Hoje 2000
1 Aihɨ Porɨho ipotɨhura aunahɨpa Atenjɨhanda namasi aunahɨpa Korindɨhandaahapɨ notaise.
1 Depois disso, Paulo saiu de Atenas e foi para a cidade de Corinto.
2 Notɨ Korindɨhanda noaipatɨ utaaho wo komɨ ambɨpatɨ Akwiraahoai usonataise. Akwiraaho so Judaahiyaamɨhore. Iyataatɨ so utaasomɨ aunahɨpatɨ Pondaasihande. Akwiraahounɨ apwaataatɨ Pɨrisiraahaatunɨ yapɨpatɨ Itarihandamɨ aunahɨpatɨ Romɨhanda bimambɨmɨhasanyure. Bimambɨmɨhasanyurisɨ awaisɨho Kɨrotiyaasiho Judaahiya nahatiya Romɨhandɨ namasi nutaatɨwɨ katihɨ kandapɨ kasanyurɨ Korindɨhandaahapɨ nammɨhasanyure. Aihɨ kasanyuri Porɨho usondandɨ notaise.
2 Encontrou ali um judeu chamado Áquila, que era da província do Ponto. Fazia pouco tempo que ele tinha chegado da Itália com Priscila, a sua esposa. Eles tinham saído de lá porque o imperador Cláudio havia mandado que todos os judeus fossem embora de Roma. Paulo foi visitá-los
3 Iyataatɨ Akwiraayɨ Pɨrisiraaya maasapɨhomɨ atɨtatɨ aŋaaŋɨ aŋɨmatɨtaatɨwɨhatɨ gwɨnɨmɨ isɨhiyai nunyamɨ nawɨho nepɨhasanyure. Aihɨ Porɨhoaisangi sɨkiyatɨ maasapɨhomɨ atɨtatɨ gwɨnahosɨ kasanyuri notɨ nɨwipaatɨ maasɨ bindataise. Bindataatɨ kasanyurisatɨ maasɨ maasapɨhomɨ atɨtatɨ gwɨnataise.
3 e acabou ficando ali para trabalhar com eles, porque a profissão de Paulo e a deles era a mesma, isto é, fazer barracas.
4 Aihɨ Porɨho kapɨhɨ kasanyurisatɨ bindataatɨ Judaahiyaamɨ asisɨha Sapaatɨhandɨ nahatewetɨ Judaahiyaamɨ aŋaaŋɨ ahoyanohɨtɨhandaatɨhɨ niyataise. Niyatɨ Judaahiyaisunɨ Judaahiyaamatɨpɨmetahiyaisunɨ Porɨhomɨ pɨwɨha akaahaare tɨwɨ gwɨnyaitaatɨwɨ biyatɨ andɨtitatɨ waatɨ kaundataase.
4 E todos os sábados ele falava na sinagoga e procurava convencer os judeus e os não judeus.
5 Aihɨ Sairaasiyɨ Timoteya yapɨpatɨ Masetoniyaahanda namasi aimɨ napihɨ Porɨho namatɨ asisɨ nahatewetɨ pɨwɨha Jisaasiho katatɨ kaiwaiwaapɨha ausaataise. Iyatɨ Porɨho pɨwɨha ausaataatɨ saundataase. “Nyangi Japɨhɨ nanyamaitandɨ Autaahaatɨho Ahɨwisɨho Jisaasihore,” undatɨ waatɨ andɨtitatɨ kaundataase.
5 Depois que Silas e Timóteo chegaram da província da Macedônia, Paulo começou a dar todo o seu tempo para anunciar a mensagem. Ele afirmava aos judeus que Jesus é o Messias .
6 Saundatɨ kaundihɨ kiya Porɨhomɨ pɨwɨha nemapɨ koai sisɨpɨhundawaayopo. Sisɨpɨhundauhɨ kiya kiyohɨtɨhandapɨ Porɨho namɨhanatɨ siyatɨ kiyataise komɨ apotɨhɨrɨ niyosɨrɨhɨretɨ ikwaatɨpɨho ahotimbɨpa tɨwɨhaamatosatɨ saundataase, “Sahɨ sisɨha namaayotatɨ kaanɨhɨ tɨhisɨhaapɨhɨ nuwɨ naaŋɨhandɨ newaawaahɨ sandɨ nisɨhandaahɨmaahe. Sawanaatamɨhandaahe. Isɨ nɨnɨ pɨwɨha kɨmbɨhɨ amusaatɨ namatɨ isɨhiya Judaahiyaamatɨpɨmetahiyai pɨwɨha ausaatɨ kaundɨtandɨ nutaano,” undataase.
6 Mas alguns deles ficaram contra Paulo e o xingaram. Então, em sinal de protesto, ele sacudiu o pó das suas roupas e disse: — Se vocês se perderem, os culpados serão vocês mesmos. A responsabilidade não será minha. De agora em diante vou anunciar a mensagem aos não judeus.
7 Undamapɨ Porɨho Judaahiyaamɨ aŋaaŋɨ ahoyanohɨtɨhandi namasi notaise. Notɨ utaaho wo Judaahiyaamatɨpɨmetaho Autaahaatɨhopɨ aunɨhɨhɨrɨ katatɨ gaapundahoaapɨhɨ notaise. Iyataatɨ komɨ ambɨpatɨ Titiyaasɨ Jasɨtaasihore. Iyatɨ komɨ aŋaaŋɨ Judaahiyaamɨ aŋaaŋɨ ahoyanohɨtɨhandamɨ detɨ ahendaise.
7 Então ele saiu de lá e foi morar na casa de um homem chamado Tício Justo, um não judeu que adorava a Deus. A casa dele ficava ao lado da sinagoga.
8 Aihɨ aŋaaŋɨ ahoyanohɨtɨhandɨ sandamɨ mɨtɨho awaisiho Kɨrisɨpaasihore. Aihɨ kusasɨ Kɨrisɨpaasisusasɨ Porɨhomɨ pɨwɨha atiwɨ Awaisɨhopɨ gɨwunyaawaayopo. Aihɨ amɨ isɨhiya usa tɨtaahiyɨhiya Korindɨhandaahapɨhiyaisangi Porɨhomɨ pɨwɨha baiwɨ atɨwiwɨ Awaisɨhopɨ gɨwunyaapɨ waapoho newaayopo.
8 Crispo, que era o chefe da sinagoga, também creu no Senhor Jesus, e todas as pessoas da sua casa também creram. Muitas pessoas da cidade de Corinto ouviram a mensagem, creram e foram batizadas.
9 — ausente —
9 Certa noite Paulo teve uma visão, e nela o Senhor disse:
10 — ausente —
10 porque eu estou com você. Ninguém poderá lhe fazer nenhum mal, pois muitas pessoas desta cidade são minhas.
11 Aihɨ Porɨho kapɨhɨ Korindɨhanda bimihɨ kɨnaungwɨha naasaahɨtihɨ waatɨho ikwɨrɨ naasairɨtihɨ wɨramɨ naasohɨ sanausotaise. Sanawihɨ bindataatɨ Autaahaatɨhomɨ pɨwɨha isɨhiyai kataunjataise.
11 E Paulo ficou ali um ano e meio, ensinando a palavra de Deus àquela gente.
12 Aihɨ ipotɨhura utaaho komɨ ambɨpatɨ Gariyoho noaipatɨ yapɨpatɨ Akaiyaahanda jaatɨ bindataise. Aihɨ suraanɨhɨ Judaahiya nahatiya dosisɨ naiwɨ Porɨhoai isɨwawaayopo. Isɨpɨ pɨwɨha pɨwaatɨwɨ tɨtɨhemahohɨpɨpɨhapɨ numwaasi niyawaayopo.
12 Quando Gálio se tornou o governador da província da Acaia, os judeus se juntaram contra Paulo. Eles o agarraram, o levaram ao tribunal
13 Naiwɨ awaisɨho Gariyohoai saundawaatopo, “Kɨmo utaamo isɨhiyai Autaahaatɨhopɨ gaapundɨwɨ yaitaatɨwɨ nyamɨ wɨnɨhapɨpetɨ wɨndɨ biyatɨ tɨtɨhɨmetɨhandɨ kataunjataise,” undawaatopo.
13 e disseram ao Governador: — Este homem está querendo convencer o povo a adorar a Deus de um modo que é contra a nossa
14 Undɨwɨ kaundauhɨ Porɨhomɨha wihoaaŋɨha kaundɨtotataihɨ Gariyoho kiya Judaahiyai saundataase. “Judaahiyaate, kɨmo utaamo gamanɨhiyaanamɨ wɨnɨhapɨpa netɨ nopɨsasatɨ amɨ maipɨhandɨ awaindɨhandɨ wɨndɨ ko kiyonɨhɨ sahɨ napɨwɨ katisaihaahɨ nɨnɨ samɨ pɨwɨha nga atɨsito.
14 Quando Paulo ia falar, Gálio disse aos judeus: — Judeus, se isso fosse alguma falta grave ou um grande crime, seria justo que eu tivesse paciência para escutá-los.
15 O sahɨ napɨwɨ pɨwɨhaapunɨ ambɨpatɨ wiwaapunɨ wɨnɨhapɨpa sawanaatamapaunɨ nɨngi kandisaihaahɨ nɨnɨ wɨndɨ atɨhomaasito. Nehɨ sawanaatɨ tɨtɨhemapɨse. Nɨnɨ pɨwɨha siyahaiwa mmonɨtɨ tipɨtapaitandɨ pondise,” undataase.
15 Mas, como é só uma questão de palavras, de nomes e da própria lei de vocês, resolvam vocês mesmos. Eu não vou ser juiz nesses assuntos.
16 Undatosatɨ tunnɨwɨ yahwɨnohiyɨhiyai kaundihɨ kiya nepɨ isɨhiya pɨwɨhaapɨ ahoyanohiyɨhiyai natɨwusaasawaayopo.
16 Em seguida os expulsou do tribunal.
17 Aihɨ isɨhiya pɨwɨhaapɨ ahoyanohiyɨhiya utaaho wo aŋaaŋɨ ahoyanohɨtɨhandamɨ awaisɨho komɨ ambɨpatɨ Sosɨtenesihoai isɨwatawaayopo. Isɨwatawa aŋɨhandɨ ahoyanɨwɨ pɨwaatohɨtɨhandamɨ masapɨpɨhɨ tiwawaayopo. Tiwauhɨ kandapɨ awaisɨho Gariyoho nehɨ nanɨhiyatɨ iwinjataise.
17 Então eles agarraram Sóstenes, o chefe da sinagoga, e o surraram diante do tribunal. Porém Gálio não se importou com isso.
18 Aihɨ Porɨho Korindɨhanda asisɨha taahɨwaiwaara ketinjatɨ notaatɨ isɨhiya Jisaasihopɨ gɨwunyaahohiyɨhiyai ipɨhɨrete undataase. Undamapɨ Porɨho aunahɨpatɨ Sengɨriyaahandɨ detɨtihɨ kataahapɨ notaise. Notɨ Sengɨriyaahanda bindataatɨ komɨ misisɨha tisatɨnataise. Porɨho misisɨha tisatinjɨtɨmandɨ jɨhura Porɨho Autaahaatɨhomɨ ndɨhetɨ pɨwɨha wa katatɨ wɨsasa ahiyatatɨhaasɨ kaapɨ misisɨha tisatɨnataise. Tisatɨnamapɨ Akwiraayɨ Pɨrisiraayaisatɨ maasɨ sipɨhandɨ nesi yapɨpatɨ Siriyaahandaahapɨ niyataise.
18 Paulo ficou muitos dias com os cristãos em Corinto. Depois se despediu deles e embarcou num navio para a província da Síria, junto com Priscila e o seu marido Áquila. Antes de embarcar em Cencreia, ele rapou a cabeça como sinal de que havia cumprido uma promessa que tinha feito a Deus.
19 Aihɨ kiya naiwɨ aunahɨpatɨ Epesaasihanda noaipawaayopo. Noaipapɨ sipɨhandotapɨ tɨmahiyawɨ Porɨho kapɨhɨ kasanyuri ahɨwisamapɨ sawahohɨhɨ Judaahiyaamɨ aŋaaŋɨ ahoyanohɨtɨhandaatɨhapɨ niyataise. Niyatɨ Judaahiyai Porɨho pɨwɨha kaundihɨ maasɨ pɨwaatawaayopo.
19 Eles chegaram à cidade de Éfeso, e Priscila e Áquila ficaram ali. Paulo entrou na sinagoga e falou com os judeus.
20 Aihɨ Judaahiya usa Porɨhomɨ pɨwɨha baiwɨ atisohiyɨhiya Porɨhoai saundawaatopo. “Kɨnyɨ nyangisapɨ wonjɨ bimambɨpɨ naitaapo,” undawaatopo. Aihɨ Porɨho kiyaamɨha wɨndɨ atɨhomaawise.
20 Então lhe pediram que ficasse com eles mais tempo, porém ele não quis.
21 Atɨhomaawisatɨ kiyai Porɨho saundataase, “Autaahaatɨhomɨhandisɨ ko katonaahɨ japɨhɨ napɨtɨ jainjaito,” undataase. Undatosatɨ saundataase, “Ipɨhɨrete,” undamapɨ Porɨho sawahohɨhɨ Epesaasihanda namasi sipɨhandotɨ yamwaatɨ niyataise.
21 E, quando foi embora, disse: — Eu voltarei, se Deus quiser. Então Paulo embarcou e partiu de Éfeso.
22 Niyatɨ Sisariyaahanda noaipataise. Noaipatɨ sipɨhandotapɨ tɨmahiyatɨ Jerusaremɨhandaahapɨ niyataise. Niyatɨ isɨhiya Jisaasihopɨ gɨwunyaahohiyɨhiyai usonatɨ ipɨhɨrete undataase. Undatɨ kapɨhɨ nanotaise. Nanotatɨ bowihɨ nepasi daahɨ Andiyokɨhandaahapɨ notaise.
22 Quando desembarcou em Cesareia, foi logo para Jerusalém. Ali ele fez uma curta visita à igreja e depois seguiu para Antioquia da Síria. A terceira viagem missionária de Paulo
23 Notɨ Andiyokɨhanda nehɨ masɨhonjɨ bimainjatɨ japɨhɨ Andiyokɨhanda namasi notɨ yapɨhaurɨ Garesiyaahandamunɨ Pɨrisiyaahandamunɨ aunahɨpɨhaiwaara daayataise. Daayatɨ isɨhiya Jisaasihopɨ gɨwunyaahohiyɨhiyai pɨwɨha kaundatɨ andɨtɨwiwatɨ daayataise.
23 Depois de ficar algum tempo em Antioquia, ele foi embora. Atravessou a província da Galácia e o distrito da Frígia, indo de um lugar para outro e animando todos os cristãos.
24 Aihɨ suraanɨhɨ utaaho wo Judaahiyaamɨho komɨ ambɨpatɨ Aporosiho nasatɨ Epesaasihanda bindataise. Iyataatɨ komɨ aunahɨpatɨ Arekɨsandɨriyaahande. Iyatɨ Aporosiho so maahomwaaŋɨ naahomaaŋihɨ biyatɨ itatamanatɨ pɨwaatahore. Iyatɨ so utaaso Autaahaatɨhomɨ pɨwɨha utɨpɨhandaatɨhɨ ahotisɨha biyatɨ mmonatɨ gwɨnyaahore.
24 Um judeu chamado Apolo, nascido na cidade de Alexandria, havia chegado a Éfeso. Ele falava muito bem e tinha um conhecimento profundo das Escrituras Sagradas .
25 Aihɨ isɨhiya koai jɨhura Awaisɨhomɨhɨretɨ japepihɨrɨwɨ kaitaatɨwɨhandapɨ kaundauhɨ aimɨ gwɨnyaahore. Iyataatɨ so Aporosiso Jisaasiho kaiwaiwaapɨ maaritatɨ tɨtɨhɨ ausaatɨ kaundahore. Iyatɨ ko Jonɨho isɨhiyai nehɨ waapohora baawusindɨhandapɨ gwɨnyaahore.
25 Era também instruído no Caminho do Senhor , falava com grande entusiasmo, e o seu ensinamento a respeito de Jesus era correto; porém conhecia somente o batismo de João.
26 Aihɨ Aporosiho Judaahiyaamɨ aŋaaŋɨ ahoyanohɨtɨhandaatɨhɨ yamaayatɨ bitonda pɨwɨha ausaataise. Aihɨ Akwiraayɨ Pɨrisiraaya koaisɨ atɨwimɨ usonamaise. Usonɨmɨ kasanyuramɨ aŋɨpɨpɨhɨ numwaasi maasɨ nomaise. Aimɨ kasanyurɨ ko Aporosihoai Autaahaatɨhomɨhaiwaapɨ baimɨ daihɨra nusesɨpapɨ ausaapɨ kaundamaase.
26 Ele começou a falar com coragem na sinagoga . Priscila e o seu marido Áquila o ouviram falar; então o levaram para a casa deles e lhe explicaram melhor o Caminho de Deus.
27 Aihɨ Aporosiho aunahɨpatɨ Epesaasihanda namasi yapɨpatɨ Akaiyaahandaahapɨ nutandaihɨ isɨhiya Jisaasihopɨ gɨwunyaahohiyɨhiya Epesaasihanda bimohiyɨhiya Aporosiho Akaiyaahanda niyonɨhɨ Jisaasihopɨ gɨwunyaahohiyɨhiya maaritɨwɨ ketɨ pɨwaundɨwɨ numwaitaatɨwɨ utɨpɨhandɨ jɨpatɨpaiwɨ nusoaasawaayopo. Aihɨ Aporosiho notɨ yapɨpatɨ Akaiyaahanda noaipataise. Noaipatɨ Autaahaatɨho gaahatɨ kawɨsatɨ amɨ sawahopɨ gɨwunyaitaatɨwɨhandunɨ numwihɨ kopɨ nga gɨwunyaahohiyɨhiyai Aporosiho pɨwɨha kaundatɨ biyatɨ aungwohandɨ andɨtɨwiwataise.
27 Quando Apolo resolveu ir para a província da Acaia, os cristãos de Éfeso o animaram e escreveram cartas para os irmãos de lá, pedindo que o recebessem bem. Chegando lá, ele ajudou muito aqueles que, pela graça de Deus, haviam crido.
28 Siyatɨ andɨtɨwiwataatɨ isɨhiya nahatiyaamɨ ndɨhetɨ Judaahiya sawanaamɨ pɨwɨha mɨmaipaiwɨ gwɨnyaapɨ kaundohɨhaapɨ mɨmaipɨtɨwɨ katowo undatɨ kiyaamɨha ipɨhatisamataise. Ipɨhatisamataatɨ satatɨ kaundataase, “Nyangi Japɨhɨ Nanyamaitandɨ Autaahaatɨho Ahɨwisɨho so Jisaasihore,” undatɨ Autaahaatɨhomɨ pɨwɨha utɨpɨhandaatɨhɨ aimɨ ahotɨhandisɨ ausaatɨ kaundataatɨ kiyaamɨ pɨwɨhai ipɨhatisamataise.
28 Pois Apolo, com argumentos fortes, derrotava os judeus nas discussões públicas, provando pelas Escrituras Sagradas que Jesus é o Messias .

Ler em outra tradução

Comparar com outra

Estude este capítulo no WhatsApp

Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Atos 18, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.