Atos 16

Autaahaatɨhomɨ Pɨwɨha Gaaha Wanɨha (AGM) vs NTLH

Sair da comparação
NTLH Nova Tradução na Linguagem de Hoje 2000
1 Aihɨ Porɨho notɨ aunahɨpɨhaurɨ Derɨbihandaahunɨ Risɨtɨraahandaahunɨ noaipataise. Iyataatɨ satɨ aunahɨpatɨ Risɨtɨraahanda Utaaho wo Jisaasihopɨ biyatɨ gɨwunyaaho bindataise. So utaasomɨ ambɨpatɨ Timotehore. Iyataatɨ Timotehomɨ sanaatɨ isɨhiya Judaahiyaamɨ namoyaatahaate. Iyatɨ kaatɨ amɨ Jisaasihopɨ gɨwunyaahaate. Aihɨ komɨ sapɨho isɨhiya Gɨrikɨhiyaamɨ namoyaatahore.
1 Paulo chegou às cidades de Derbe e Listra. Em Listra morava um cristão chamado Timóteo. A mãe dele, uma cristã, era da raça dos judeus, mas o pai dele não era judeu.
2 Aihɨ Timotehopɨ isɨhiya Jisaasihopɨ gɨwunyaahohiyɨhiya Risɨtɨraahandaahunɨ Aikoniyamɨhandaahunɨ bimohiyɨhiya ko kaiwaiwaapɨ gaatihɨ mmonawaawɨ satɨwɨ katawaatopo, “Timoteho utaaho gaahore,” tawaatopo.
2 Todos os irmãos que moravam em Listra e Icônio falavam bem de Timóteo.
3 Katauhɨ Porɨho atisataatɨ Timotehoai numwaasi nutandɨ gwɨnyapenataise. Gwɨnyapenataatɨ namatɨ Timotehoai numwaatɨ komɨ ambɨpatɨ nurɨmandipataise. Iyataatɨ sandɨ kaindɨmandɨ Timotehomɨ sapɨho Gɨrikɨhondaatɨ mwaahomɨ ambɨpatɨ nahomaamandipandahosɨ Autaahaatɨhomɨ pɨwɨha ausaahonɨhɨ Judaahiya komɨ pɨwɨha atɨhomaawitauhɨ sandapɨ komɨ ambɨpatɨ nurɨmandipataise. Iyataatɨ Judaahiya sapɨhɨ bimohiyɨhiya Timotehomɨ sapɨhopɨ Gɨrikɨhoe tɨwɨ aimɨ gwɨnyaapɨhiyaare.
3 Paulo quis levá-lo consigo e por isso o circuncidou , pois todos os judeus que moravam naqueles lugares sabiam que o pai de Timóteo não era judeu.
4 Aihɨ kingwaasɨ aunahɨpɨhaiwaara nowaawɨ pɨwɨha Jerusaremɨhanda aposerɨhiyaunɨ isɨhiya usa Jisaasihopɨ gɨwunyaahohiyɨhiyai iwinjaawɨ bimohiyɨhiyaunɨ sataatɨ kaundɨtɨhaawo tɨwɨ wɨsasawɨ isɨsi niyotɨha ka isɨhiya Jisaasihopɨ gɨwunyaahohiyɨhiyai kaundawaatopo. Aiwɨ kiyai saundawaatopo, “Pɨwɨha kɨma kasatohɨma baiwɨ atiwɨ japepihɨrɨwɨ bimaawɨse,” undɨwɨ Jisaasihopɨ gɨwunyaahohiyɨhiyai kaundawaatopo.
4 Nas cidades por onde passavam, eles diziam aos cristãos quais as decisões que tinham sido tomadas pelos apóstolos e pelos presbíteros da igreja de Jerusalém e aconselhavam que eles obedecessem a essas decisões.
5 Aihɨ Jisaasihomɨ isɨhiya kopɨ gɨwunyaahohɨtɨhandɨ noaipatɨ watɨpɨndaise. Aihɨ isɨhiya tɨtaahiyɨhiya isɨhiya Jisaasihopɨ gɨwunyaahohiyɨhiyaamɨhatɨhɨ asisɨ nahatewetɨ nasawaayopo.
5 Assim as igrejas ficavam mais fortes na fé, e o número de cristãos aumentava cada dia mais.
6 Aihɨ kingwaasɨ yapɨpatɨ Esiyaahanda Autaahaatɨhomɨ pɨwɨha ausaito tɨwɨ nuto tɨwɨyauhɨ Autaahaatɨhomɨ Itɨpɨho namuwɨse undatɨ nɨwisapuwataise. Nɨwisapusɨhɨ namapɨ yapɨhaurɨ Pɨrisiyaahandaahunɨ Garesiyaahandaahunɨ daiwɨ pɨwɨha ausaawaayopo.
6 Como o Espírito Santo não deixou que anunciassem a palavra na província da Ásia, eles atravessaram a região da Frígia-Galácia.
7 Aihɨ kingwaasɨ nuwɨ detɨ yapɨpatɨ Misiyaahanda noaipawaayopo. Noaipapɨ yapɨpatɨ Bitiniyaahandaahapɨ nuto tɨwɨyauhɨ Jisaasihomɨ Itɨpɨho owe namuwɨse undatɨ nɨwisapuwataise.
7 Quando chegaram perto do distrito da Mísia, tentaram ir para a província da Bitínia, mas o Espírito de Jesus não deixou.
8 Aihɨ kingwaasɨ namapɨ yapɨpatɨ Misiyaahandaahɨra nuwɨ aunahɨpatɨ Tɨroaasihanda noaipawaayopo.
8 Então atravessaram a Mísia e chegaram à cidade de Trôade.
9 Noaipapɨ Tɨroaasihanda nanopotawaawɨ apatɨhɨ Porɨho sɨwipatɨ wɨtɨ siyahatɨ mmonataise. Utaaho wo Masetoniyaahandaahapɨho bitondaatɨ satatɨ, “Porɨhonye, nyangi andɨtɨnyaipɨ pɨwɨha kanyatɨta Masetoniyaahandɨhapɨ durɨhɨraatɨhɨra namme,” tatɨ tarɨwɨtatɨ gaatihɨ Porɨho mmonataise
9 Naquela noite Paulo teve uma visão. Ele viu um homem da província da Macedônia, que estava de pé e lhe pedia: “Venha para a Macedônia e nos ajude!”
10 Aihɨ Porɨho siyatɨ sɨwipatɨ mmosɨhɨ mandɨhɨ Autaahaatɨhomɨ pɨwɨha kapɨhɨ ausaitɨhaawɨ nanyisataiso taatɨ gwɨnyaahaawɨ nɨnɨ Rukɨhonɨnɨtihɨ kingwaasɨtihɨ daihɨra Masetoniyaahandaahapɨ nutɨhaahɨraapɨ ketɨ ketɨ daawaatɨ sipɨhandɨ wɨndɨ mmonɨhaayo.
10 Logo depois dessa visão, nós resolvemos partir logo para a Macedônia, pois estávamos certos de que Deus nos havia chamado para anunciar o evangelho ao povo dali.
11 Aihɨ sipɨhandotɨ yamwaawaatɨ aunahɨpa Tɨroaasihanda namasi tɨtɨhɨ nowaatɨ yapɨpatɨ wɨtɨ durɨhɨramɨ otɨhaatɨ ahetipatɨ Samotɨresihandisɨ kanda noaipahaayo. Aihɨ kapɨhɨ nanowaatatɨ bowihɨ sipɨhandɨ nanyamaasi niyatɨ aunahɨpatɨ Niyaporisɨhanda noaipataise.
11 Nós embarcamos em Trôade e fomos diretamente para a ilha de Samotrácia. No dia seguinte chegamos ao porto de Neápolis.
12 Aihɨ satɨ aunahɨpatɨ Niyaporisɨhandɨ namasi nehɨ yapɨpataapɨhɨ niyaatɨ aunahɨpa Piripaihanda noaipahaayo. Satɨ aunahɨpatɨ Piripaihandɨ jɨhura isɨhiya Romɨhandaahapɨhiya napɨwɨ aŋɨmatɨwɨ bimohɨpate. Iyataatɨ aunahɨpatɨ satɨ yapɨpatɨ Masetoniyaahandamɨ taunɨhandɨ aunahɨpatɨ awainaahoetahate. Aihɨ satɨ aunahɨpita nyahɨ bimonɨhɨ asisɨha wanya sanyanyotaise.
12 Dali fomos a Filipos, que é uma cidade do primeiro distrito da província da Macedônia e também colônia romana, onde ficamos vários dias.
13 Aihɨ asisɨha Judaahiyaamɨ Sapaatɨhandetɨ aunahɨpatamɨ onepataapɨhɨ noaipasi nohaayo. Nowaatɨ opaininɨ wiwa Judaahiya Autaahaatɨhopɨ gaapundohɨpɨpɨhɨtɨtaiso taatɨ mmonɨhaayo. Mmonahaawɨ asɨhiya usa ahoyanɨwɨ bimauhɨ namawaatɨ kiyaisaatɨ maasɨ bindahaawɨ pɨwaatɨhaayo.
13 No sábado saímos da cidade e fomos para a beira do rio, pois pensávamos que ali devia haver um lugar de oração para os judeus. Sentamos e começamos a conversar com as mulheres que estavam reunidas lá.
14 Iyataatɨ asɨhiya sapɨhɨ bimohiyɨhiyaamɨ waatɨ kaatamɨ ambɨpatɨ Ritiyaahaate. Iyataatɨ saatɨ Autaahaatɨhopɨ gɨwunyaatɨ aunɨhɨhɨrɨ katatɨ gaapundahaate. Aihɨ Porɨhomɨ pɨwɨha katisɨhaapɨ biyatɨ atinjatataise. Sandɨ biyatɨ Porɨhomɨ pɨwɨhaapɨ atinjatindɨmandɨ Awaisɨho kaatamɨ maarɨho netɨ nusepemaihaasɨhɨ biyatɨ atinjatataise. Iyataatɨ saatɨ apopaatɨ aunahɨpatɨ Taiyatairaahandaahapɨhaatisɨ apotɨhɨrɨ amatenɨhɨrɨ isɨhiyai nunyatɨ kɨrapɨ nawɨho aungwohandɨ netɨ bindataahaate.
14 Uma daquelas mulheres que estavam nos ouvindo era Lídia, uma vendedora de púrpura , da cidade de Tiatira. Ela adorava a Deus, e o Senhor abriu a mente dela para que compreendesse o que Paulo dizia.
15 Isɨ kaatɨ kaatamɨhiyaisatɨ waapoho maasɨ netaise. Iyatosa kaatɨ Ritiyaahaatɨ sata kanyatataase. “Nɨnɨ akɨtɨnɨhɨ Awaisɨhopɨ gɨwunyaataayonɨ, sahɨ nisapɨ kaatɨ Awaisɨhopɨ gɨwunyaataise, tɨwɨ gwɨnyaawaawaahɨ nisɨ aŋɨpɨpɨhɨ napɨwɨse,” nyatatɨ andɨtitataise. Andɨtitamasɨhiyɨhaawɨ namawaatɨ kaatamɨ pɨwɨha atɨwisaatɨ nohaayo.
15 Ela e as pessoas da sua casa foram batizadas. Depois Lídia nos convidou, dizendo: — Venham ficar na minha casa, se é que vocês acham que, de fato, eu creio no Senhor. Assim ela nos convenceu a ficar na casa dela.
16 Aihɨ asisɨha waara nyahɨ Autaahaatɨhopɨ gaapundɨtɨhaawɨhapɨhapɨ nohaawɨ apopaatɨ waati usonahaayo. Saatɨ apopaatɨ kaatamɨ omaŋɨtɨtɨhɨ itɨpɨho wo bimohaate. Isɨ itɨpɨho ko kaati wiwa ipotɨ noaipaitandaihɨhaiwaapɨ kaundauhɨ kaatɨ netatɨ ausaatɨ katahaate. Aihɨ kandapɨ nawɨho aungwohaiwa kaati iwinjaawɨ bimohiyɨhiyai nunyawaayopo. Iyataatɨ saatɨ apopaatɨ kaati ausaatɨ katahaatɨmaahe, isɨhiya nuwɨ nunjenɨhauhɨ ausaatɨ kaundahaate.
16 Certo dia, quando estávamos indo para o lugar de oração, veio ao nosso encontro uma escrava. Essa moça estava dominada por um espírito mau que adivinhava o futuro, e os seus donos ganhavam muito dinheiro com as adivinhações que ela fazia.
17 Isɨ kaatɨ Porɨhoaisunɨ nyangisunɨ nanyipinjai notaatɨ waatɨ kaahaata sandaase, “Kɨmiya isɨmiya Autaahaatɨho Akɨtɨho nahatewaamɨ Awaisɨho Tanyaahomɨ Otɨpɨpatɨhiyaare. Iyawaawɨ kiya Autaahaatɨho nyangi japɨhɨ nanyamaitandɨhandapɨ ausaapɨ kanyatɨwɨhiyaare,” tatɨ kaahaatatɨ kandaase.
17 A moça começou a nos seguir, gritando assim: — Estes homens são
18 Iyatɨ asisɨ nahatewetɨ kaatɨnɨhɨ satatɨ kaahandoaatihɨ Porɨho mmonataatɨ apɨpaahɨ poundihɨ nepemaitatosatɨ itapaatɨ saatetɨ itɨpɨho bimisɨhoai saundataase. “Nɨnɨ Jisasɨ Kɨraisihomɨ ambɨpataahɨ itɨpɨhoŋɨ itapɨmaati namasi numwe hɨtataatonɨ numwe,” undataase. Undihɨ ketɨ kuraanɨhɨ itɨpɨho kaati namasi notaise.
18 Ela fez isso muitos dias. Por fim Paulo se aborreceu, virou-se para ela e ordenou ao espírito: — Pelo poder do nome de Jesus Cristo, eu mando que você saia desta moça! E, no mesmo instante, o espírito saiu.
19 Aihɨ itɨpɨho namasi naihɨ sandapɨ isɨhiya kaati iwinjaawɨ bimohiyɨhiya mmonawa kiyaamɨ nawɨho nehohɨtɨhandamɨ tanyaahandɨ aimɨ owetihiyawaawɨ namapɨ Poriyɨ Sairaasiyai nepɨ isɨpɨ aisi nuwɨ isɨhiya ahoyanɨwɨ pɨwaatohɨpɨpɨhɨ awaisawɨhiyai nunyawaayopo.
19 Quando os donos da moça viram que não iam poder mais ganhar dinheiro com as adivinhações dela, agarraram Paulo e Silas e os arrastaram até a praça pública, diante das autoridades.
20 Nunyawaawɨ pɨwɨha mmonɨwɨ tipɨtapaahohiyɨhiyai saundawaatopo, “Kɨmurɨ utaamurɨ Judaahure. Judaahurisɨ nyamɨ aunahɨpatɨ maatɨmaatimɨ nepɨ nanyopɨsasihe.
20 Eles os apresentaram a essas autoridades romanas e disseram: — Estes homens são judeus e estão provocando desordem na nossa cidade.
21 Aimɨ kurɨ nyahɨ Romɨhiyaanamɨ wɨnɨhapɨpa ahotihɨhandɨ kandɨ wɨnɨhapɨpa kuramɨhapa nyamɨhapai ipɨhatimɨmapɨ ausaapɨ kanyatamaase,” undɨwɨ kaundawaatopo.
21 Estão ensinando costumes que são contra a nossa lei . Nós, que somos romanos, não podemos aceitar esses costumes.
22 Saundɨwɨ kaundauhɨ isɨhiya nahatiya ahoyainji pɨwɨha wiwa jaiwɨtɨwɨhaisawɨ ahoyawɨ kurapɨ kaundawaatopo. Kaundauhɨ isɨhiya pɨwɨha mmonɨwɨ tipɨtapaahohiyɨhiya kuramɨ apotɨhɨrɨ niyopɨ nipaatimbɨpa nausohaamapɨ gupwata tiwɨtaatɨwɨ tunnɨwɨ yahwɨnohiyɨhiyai kaundawaatopo.
22 Aí uma multidão se ajuntou para atacar Paulo e Silas. As autoridades mandaram que tirassem as roupas deles e os surrassem com varas.
23 Kaundauhɨ Poriyɨ Sairaasiyai gupwata tunnɨwɨ yahwɨnohiyɨhiya pɨhɨtɨwɨ tiwawaayopo. Tipɨ napwɨtohɨtɨhandaatɨhɨ numwaasisuwɨ kuri napuwawaayopo. Napuhauhɨ isɨhiya pɨwɨha mmonɨwɨ tipɨtapaahohiyɨhiya utaaho wo napwɨtohɨtɨhandɨ jaatɨ bimisɨhoai saundawaatopo, “Kɨnyɨ kɨmuri mɨhaanemapɨ kɨmbaahapɨ anɨtimbɨ napupwɨ itatamanɨpɨ jaapɨ bime,” undawaatopo.
23 Depois de baterem muito neles, as autoridades jogaram os dois na cadeia e deram ordem ao carcereiro para guardá-los com toda a segurança.
24 Aihɨ ko napwɨtohiyɨhiyai iwinjaatɨ bimisɨho sa pɨwɨha watɨpɨha kaundauhɨ atisataatɨ namatɨ kuri numwaasi maasomwaaŋɨ taahɨwaiwa nusatipa nainja otasaahaapɨhɨrotɨ ahɨwisataise. Ahɨwisatosatɨ ipatɨ netɨ wɨtɨ nyepepɨ wɨtɨ tiwatɨhaatɨ ahiyatosatɨ kuramɨ auhɨrisatɨ namahɨwatɨ anɨtisatɨ wɨsasatɨ ahɨwisataise.
24 Depois de receber essa ordem, o carcereiro os jogou numa cela que ficava no fundo da cadeia e prendeu os pés deles entre dois blocos de madeira.
25 Ahɨwihɨ bindamaamɨ Poriyɨ Sairaasiya apatɨhɨ apwɨtetetɨ Autaahaatɨhopɨ gaapundɨmɨ aunɨhɨhɨrɨ aunɨhɨtɨmɨ Autaahaatɨhomɨ ambɨpatɨ nɨwimaamaise. Aihɨ sasaahoya kapɨhɨ napwɨtɨwɨ bimohiyɨhiya atɨwisawaayopo.
25 Mais ou menos à meia-noite, Paulo e Silas estavam orando e cantando hinos a Deus, e os outros presos escutavam.
26 Aihɨ ketɨ kuraanɨhɨ ipɨpatɨpatɨ aungwohandɨ ipɨpatɨpinataise. Iyataatɨ aŋaaŋɨ napwɨtɨtaatɨwɨhaaŋɨ nawɨhaara aŋɨmatɨwɨhaaŋisɨ ipɨpatɨpinata nawɨha mɨhaapɨ yapɨpatetɨ mwɨtɨpisohɨha naumbwɨndɨwataise. Naumbwɨndɨwihɨ amɨ maasomɨhaiwaisangɨ nundɨwataise. Iyataatɨ amɨ naasɨkura napwɨtohiyɨhiyaamɨ wɨrɨhɨrɨ watɨpɨhɨrɨ senɨhandɨ nahatewa nesɨpandɨwataise.
26 De repente, o chão tremeu tanto, que abalou os alicerces da cadeia. Naquele instante todas as portas se abriram, e as correntes que prendiam os presos se arrebentaram.
27 Aihɨhura napwɨtohiyɨhiyai iwinjaatɨ bimisɨho nepataise. Nepatɨ mmonata maasomɨhaiwa nahatewa nundihɨ mmonataise. Mmonataatɨ miyatɨ gwɨnyapenataise, mandɨhɨ isɨhiya napwɨtohiyɨhiya aimɨ noaipasi yanɨhɨmapɨ niyauhetiso tatɨ gwɨnyapenataise. Gwɨnyapenataatɨ sawaho namatanaata tisatɨndo tatɨ namatanaatɨ niyaataise.
27 Aí o carcereiro acordou. Quando viu que os portões da cadeia estavam abertos, pensou que os prisioneiros tinham fugido. Então puxou a espada e ia se matar,
28 Niyaasɨhɨ Porɨho koai waatɨ kaahaata saundataase, “Nahatiyaanɨnɨ kɨmiyaanɨnɨ bimonɨ kɨwahoŋɨ kinyɨ ambɨpatɨ nopɨsasɨnɨpɨ tɨmunɨme,” tatɨ Porɨho kaahaatatɨ kaundataase.
28 mas Paulo gritou bem alto: — Não faça isso! Todos nós estamos aqui!
29 Saundatɨ kaundihɨ napwɨtohiyɨhiyai iwinjaatɨ bimisɨho sisɨha nesi napɨtaatɨwɨ isɨhiyaapɨ kaahaatamapɨ naupwasi niyatɨ itɨhɨraapɨhɨ nandaataise. Nandaatɨ awaindɨhandɨ yayatɨ itiwatɨ Poriyɨ Sairaasiyaamɨ utatototɨ tɨmahiyataise.
29 Aí o carcereiro pediu que lhe trouxessem uma luz, entrou depressa na cela e se ajoelhou, tremendo, aos pés de Paulo e Silas.
30 Iyatɨ ko Poriyɨ Sairaasiyai numwaasi noaipataise. Noaipatɨ kuri saundataase, “Awaisururaahe, nɨnɨ napitaisanɨhɨ Autaahaatɨho nɨngi japɨhɨ nanɨmaitaise?” undatɨ kuri nunjenataise.
30 Depois levou os dois para fora e perguntou: — Senhores, o que devo fazer para ser salvo?
31 Nunjesɨhɨ kuramɨha saundamaase, “Kɨnyunɨ kɨwaamaatunɨ kimwaaya kimaasɨhiyaunɨ nepemaitɨwɨ Awaisɨho Jisaasihopɨ gɨwunyaasaihɨ Autaahaatɨho japɨhɨ nasamaitaise. Nasamaahonɨhɨ noaipapɨ Autaahaatɨhomɨhiyaatimatɨtaapo,” undamaase.
31 Eles responderam: — Creia no Senhor Jesus e você será salvo — você e as pessoas da sua casa.
32 Undɨmɨ Awaisɨho otɨpɨpatɨ awaipatɨ kiyatɨ naaŋɨhandɨ netɨ napotatɨ japɨhɨ nepasɨtɨhandapɨ kusasisunɨ kapɨhɨ maasɨ bimohiyɨhiyaisunɨ kaundamaase.
32 Então eles anunciaram a palavra do Senhor ao carcereiro e a todas as pessoas da casa dele.
33 Aihɨ sura apatɨhɨ napwɨtohɨtɨhandɨ jaatɨ bimisɨho kuri numwaatɨ kuramɨ asaaha baawusamataise. Iyatɨ napwɨtohɨtɨhandɨ jaatɨ bimisɨhounɨ mausasɨ sura apatɨhɨ waapoho newaayopo.
33 Naquela mesma hora da noite, o carcereiro começou a cuidar deles, lavando os ferimentos da surra que haviam levado. Logo depois ele e todas as pessoas da sua casa foram batizados.
34 Aihɨ napwɨtohɨtɨhandɨ jaatɨ bimisɨho komɨ aŋɨpɨpɨhɨ Poriyɨ Sairaasiyai numwaasi niyataise. Niyatɨ nandapa kuri numwihɨ nanamaise. Aihɨ napwɨtohɨtɨhandɨ jaatɨ bimisɨhounɨ mwaaya maatiyaunɨ apwaataatunɨ Autaahaatɨhopɨ aimɨ nepemaitɨwɨ gɨwunyaawaawɨ awaindɨhandɨ maaritawaayopo.
34 Em seguida ele levou Paulo e Silas para a sua casa e lhes deu comida. O carcereiro e as pessoas da sua casa ficaram cheios de alegria porque agora criam em Deus.
35 Aihɨ aimɨ bowihɨhura awaisawɨhiya tunnɨwɨ yahwɨnohiyɨhiyai satɨwɨ natɨwusaasawaayopo, “Utaahurɨ suri napwɨtohɨtɨhandɨ jaatɨ bimisɨho nuwausoaasɨta kaundi nuwɨse,” undɨwɨ natɨwusaasawaayopo. Aihɨ nuwɨ napwɨtohɨtɨhandɨ jaatɨ bimisɨhoai pɨwɨha ka tɨtɨhɨ kaundawaatopo.
35 Quando amanheceu, as autoridades romanas mandaram alguns policiais com a seguinte ordem para o carcereiro: “Solte esses homens.”
36 Kaundauhɨ ko atisamapɨ niyatɨ Poriyɨ Sairaasiyai saundataase, “Sahuraasangi aimɨ nutɨsɨsoaasɨtandɨ pɨwɨha aimɨ awaisawɨhiya nusoaasauhɨ nasataise. Isɨ sahuraahɨ napwɨtohɨtɨhandɨ namasisɨ maarɨho napaisaatɨtanɨhɨ numwɨse,” undataase.
36 Então o carcereiro disse a Paulo: — As autoridades mandaram soltá-los. Podem ir embora em paz.
37 Undihɨ Porɨho kiya tunnɨwɨ yahwɨnohiyɨhiyai saundataase, “Yahuraaŋɨ isɨhiya Romɨhiyaamɨhuraaŋe. Aihɨ yahuraaŋɨ maipɨhandɨ wɨndɨ kaisaihaahɨ baiwɨ awaisawɨhiya pɨwɨha tipɨtapaapɨ mohopo. Aiwɨ kiya wɨndɨ Romɨhiyaamɨhure maatɨwɨ nehɨhandɨ isɨhiyaamɨ ndɨhetɨ nyawawaayopo. Nyapɨ nanyamaasi napɨwɨ nanyapuwawaayopo. Aisɨ wanɨ yahuraanyangi noaasawɨ bɨpi natɨwɨnyoaasɨtɨtaatɨwɨtowo? Owetise. Sawana napɨwɨ natɨwɨnyoaasɨto,” undataase Porɨho.
37 Mas Paulo disse aos policiais: — Eu e Silas somos cidadãos romanos e, mesmo assim, sem termos sido julgados, fomos surrados em público. E depois nos jogaram na cadeia. E agora querem nos mandar embora assim em segredo? Isso não! Que as próprias autoridades romanas venham aqui e nos soltem!
38 Aihɨ tunnɨwɨ yahwɨnohiyɨhiya pɨwɨha sa nesi nuwɨ awaisawɨhiyai kaundawaatopo. Aihɨ kiya atisawaawɨ kurapɨ Romɨhiyaamɨhure undauhɨ atisawaawɨ kiya yayawaayopo.
38 Os policiais foram contar às autoridades romanas o que Paulo tinha dito. Quando as autoridades souberam que Paulo e Silas eram cidadãos romanos, ficaram com medo
39 Yayawaawɨ kiya bɨpi napɨwɨ Poriyɨ Sairaasiyai satɨwɨ kaundawaatopo. “Nyahɨ maipɨhandɨ kasisaatɨ nasapuwɨhaayono,” undɨwɨ napaisaatɨ bɨpi nupusoaasawaayopo. Aiwɨ aunahɨpa kurɨ napwinjɨpatɨ namasi nutaatɨmɨ kaundawaatopo.
39 e foram lhes pedir desculpas. Então os tiraram da prisão e pediram que fossem embora da cidade.
40 Kaundauhɨ kurɨ napwɨtohɨpɨpɨhɨ namasi tɨtɨhɨ apopaatɨ Ritiyaahaatamɨ aŋɨpɨpɨhapɨ nomaise. Numwɨ noaipapɨ isɨhiya Jisaasihopɨ gɨwunyaahohiyɨhiyai usonɨmɨ kiyai pɨwɨha kiyaamɨ gɨwunyaahohɨtɨhandɨ amɨ omaŋɨtɨtɨhɨ andɨtɨwipɨha kaundamaase. Kaundɨmɨ kaimɨmapɨ kiyai Piripaihanda namasi nomaise.
40 Paulo e Silas saíram da cadeia e foram para a casa de Lídia. Ali encontraram-se com os irmãos, animaram a todos e depois foram embora.

Ler em outra tradução

Comparar com outra

Estude este capítulo no WhatsApp

Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Atos 16, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.