Atos 16
Autaahaatɨhomɨ Pɨwɨha Gaaha Wanɨha (AGM) vs ARC
1 Aihɨ Porɨho notɨ aunahɨpɨhaurɨ Derɨbihandaahunɨ Risɨtɨraahandaahunɨ noaipataise. Iyataatɨ satɨ aunahɨpatɨ Risɨtɨraahanda Utaaho wo Jisaasihopɨ biyatɨ gɨwunyaaho bindataise. So utaasomɨ ambɨpatɨ Timotehore. Iyataatɨ Timotehomɨ sanaatɨ isɨhiya Judaahiyaamɨ namoyaatahaate. Iyatɨ kaatɨ amɨ Jisaasihopɨ gɨwunyaahaate. Aihɨ komɨ sapɨho isɨhiya Gɨrikɨhiyaamɨ namoyaatahore.
1 E chegou a Derbe e Listra. E eis que estava ali um certo discípulo por nome Timóteo, filho de uma judia que era crente, mas de pai grego,
2 Aihɨ Timotehopɨ isɨhiya Jisaasihopɨ gɨwunyaahohiyɨhiya Risɨtɨraahandaahunɨ Aikoniyamɨhandaahunɨ bimohiyɨhiya ko kaiwaiwaapɨ gaatihɨ mmonawaawɨ satɨwɨ katawaatopo, “Timoteho utaaho gaahore,” tawaatopo.
2 do qual davam bom testemunho os irmãos que estavam em Listra e em Icônio.
3 Katauhɨ Porɨho atisataatɨ Timotehoai numwaasi nutandɨ gwɨnyapenataise. Gwɨnyapenataatɨ namatɨ Timotehoai numwaatɨ komɨ ambɨpatɨ nurɨmandipataise. Iyataatɨ sandɨ kaindɨmandɨ Timotehomɨ sapɨho Gɨrikɨhondaatɨ mwaahomɨ ambɨpatɨ nahomaamandipandahosɨ Autaahaatɨhomɨ pɨwɨha ausaahonɨhɨ Judaahiya komɨ pɨwɨha atɨhomaawitauhɨ sandapɨ komɨ ambɨpatɨ nurɨmandipataise. Iyataatɨ Judaahiya sapɨhɨ bimohiyɨhiya Timotehomɨ sapɨhopɨ Gɨrikɨhoe tɨwɨ aimɨ gwɨnyaapɨhiyaare.
3 Paulo quis que este fosse com ele e, tomando-o, o circuncidou, por causa dos judeus que estavam naqueles lugares; porque todos sabiam que seu pai era grego.
4 Aihɨ kingwaasɨ aunahɨpɨhaiwaara nowaawɨ pɨwɨha Jerusaremɨhanda aposerɨhiyaunɨ isɨhiya usa Jisaasihopɨ gɨwunyaahohiyɨhiyai iwinjaawɨ bimohiyɨhiyaunɨ sataatɨ kaundɨtɨhaawo tɨwɨ wɨsasawɨ isɨsi niyotɨha ka isɨhiya Jisaasihopɨ gɨwunyaahohiyɨhiyai kaundawaatopo. Aiwɨ kiyai saundawaatopo, “Pɨwɨha kɨma kasatohɨma baiwɨ atiwɨ japepihɨrɨwɨ bimaawɨse,” undɨwɨ Jisaasihopɨ gɨwunyaahohiyɨhiyai kaundawaatopo.
4 E, quando iam passando pelas cidades, lhes entregavam, para serem observados, os decretos que haviam sido estabelecidos pelos apóstolos e anciãos em Jerusalém,
5 Aihɨ Jisaasihomɨ isɨhiya kopɨ gɨwunyaahohɨtɨhandɨ noaipatɨ watɨpɨndaise. Aihɨ isɨhiya tɨtaahiyɨhiya isɨhiya Jisaasihopɨ gɨwunyaahohiyɨhiyaamɨhatɨhɨ asisɨ nahatewetɨ nasawaayopo.
5 de sorte que as igrejas eram confirmadas na fé e cada dia cresciam em número.
6 Aihɨ kingwaasɨ yapɨpatɨ Esiyaahanda Autaahaatɨhomɨ pɨwɨha ausaito tɨwɨ nuto tɨwɨyauhɨ Autaahaatɨhomɨ Itɨpɨho namuwɨse undatɨ nɨwisapuwataise. Nɨwisapusɨhɨ namapɨ yapɨhaurɨ Pɨrisiyaahandaahunɨ Garesiyaahandaahunɨ daiwɨ pɨwɨha ausaawaayopo.
6 E, passando pela Frígia e pela província da Galácia, foram impedidos pelo Espírito Santo de anunciar a palavra na Ásia.
7 Aihɨ kingwaasɨ nuwɨ detɨ yapɨpatɨ Misiyaahanda noaipawaayopo. Noaipapɨ yapɨpatɨ Bitiniyaahandaahapɨ nuto tɨwɨyauhɨ Jisaasihomɨ Itɨpɨho owe namuwɨse undatɨ nɨwisapuwataise.
7 E, quando chegaram a Mísia, intentavam ir para Bitínia, mas o Espírito de Jesus não lho permitiu.
8 Aihɨ kingwaasɨ namapɨ yapɨpatɨ Misiyaahandaahɨra nuwɨ aunahɨpatɨ Tɨroaasihanda noaipawaayopo.
8 E, tendo passado por Mísia, desceram a Trôade.
9 Noaipapɨ Tɨroaasihanda nanopotawaawɨ apatɨhɨ Porɨho sɨwipatɨ wɨtɨ siyahatɨ mmonataise. Utaaho wo Masetoniyaahandaahapɨho bitondaatɨ satatɨ, “Porɨhonye, nyangi andɨtɨnyaipɨ pɨwɨha kanyatɨta Masetoniyaahandɨhapɨ durɨhɨraatɨhɨra namme,” tatɨ tarɨwɨtatɨ gaatihɨ Porɨho mmonataise
9 E Paulo teve, de noite, uma visão em que se apresentava um varão da Macedônia e lhe rogava, dizendo: Passa à Macedônia e ajuda-nos!
10 Aihɨ Porɨho siyatɨ sɨwipatɨ mmosɨhɨ mandɨhɨ Autaahaatɨhomɨ pɨwɨha kapɨhɨ ausaitɨhaawɨ nanyisataiso taatɨ gwɨnyaahaawɨ nɨnɨ Rukɨhonɨnɨtihɨ kingwaasɨtihɨ daihɨra Masetoniyaahandaahapɨ nutɨhaahɨraapɨ ketɨ ketɨ daawaatɨ sipɨhandɨ wɨndɨ mmonɨhaayo.
10 E, logo depois desta visão, procuramos partir para a Macedônia, concluindo que o Senhor nos chamava para lhes anunciarmos o evangelho.
11 Aihɨ sipɨhandotɨ yamwaawaatɨ aunahɨpa Tɨroaasihanda namasi tɨtɨhɨ nowaatɨ yapɨpatɨ wɨtɨ durɨhɨramɨ otɨhaatɨ ahetipatɨ Samotɨresihandisɨ kanda noaipahaayo. Aihɨ kapɨhɨ nanowaatatɨ bowihɨ sipɨhandɨ nanyamaasi niyatɨ aunahɨpatɨ Niyaporisɨhanda noaipataise.
11 E, navegando de Trôade, fomos correndo em caminho direito para a Samotrácia e, no dia seguinte, para Neápolis;
12 Aihɨ satɨ aunahɨpatɨ Niyaporisɨhandɨ namasi nehɨ yapɨpataapɨhɨ niyaatɨ aunahɨpa Piripaihanda noaipahaayo. Satɨ aunahɨpatɨ Piripaihandɨ jɨhura isɨhiya Romɨhandaahapɨhiya napɨwɨ aŋɨmatɨwɨ bimohɨpate. Iyataatɨ aunahɨpatɨ satɨ yapɨpatɨ Masetoniyaahandamɨ taunɨhandɨ aunahɨpatɨ awainaahoetahate. Aihɨ satɨ aunahɨpita nyahɨ bimonɨhɨ asisɨha wanya sanyanyotaise.
12 e dali, para Filipos, que é a primeira cidade desta parte da Macedônia e é uma colônia; e estivemos alguns dias nesta cidade.
13 Aihɨ asisɨha Judaahiyaamɨ Sapaatɨhandetɨ aunahɨpatamɨ onepataapɨhɨ noaipasi nohaayo. Nowaatɨ opaininɨ wiwa Judaahiya Autaahaatɨhopɨ gaapundohɨpɨpɨhɨtɨtaiso taatɨ mmonɨhaayo. Mmonahaawɨ asɨhiya usa ahoyanɨwɨ bimauhɨ namawaatɨ kiyaisaatɨ maasɨ bindahaawɨ pɨwaatɨhaayo.
13 No dia de sábado, saímos fora das portas, para a beira do rio, onde julgávamos haver um lugar para oração; e, assentando-nos, falamos às mulheres que ali se ajuntaram.
14 Iyataatɨ asɨhiya sapɨhɨ bimohiyɨhiyaamɨ waatɨ kaatamɨ ambɨpatɨ Ritiyaahaate. Iyataatɨ saatɨ Autaahaatɨhopɨ gɨwunyaatɨ aunɨhɨhɨrɨ katatɨ gaapundahaate. Aihɨ Porɨhomɨ pɨwɨha katisɨhaapɨ biyatɨ atinjatataise. Sandɨ biyatɨ Porɨhomɨ pɨwɨhaapɨ atinjatindɨmandɨ Awaisɨho kaatamɨ maarɨho netɨ nusepemaihaasɨhɨ biyatɨ atinjatataise. Iyataatɨ saatɨ apopaatɨ aunahɨpatɨ Taiyatairaahandaahapɨhaatisɨ apotɨhɨrɨ amatenɨhɨrɨ isɨhiyai nunyatɨ kɨrapɨ nawɨho aungwohandɨ netɨ bindataahaate.
14 E uma certa mulher, chamada Lídia, vendedora de púrpura, da cidade de Tiatira, e que servia a Deus, nos ouvia, e o Senhor lhe abriu o coração para que estivesse atenta ao que Paulo dizia.
15 Isɨ kaatɨ kaatamɨhiyaisatɨ waapoho maasɨ netaise. Iyatosa kaatɨ Ritiyaahaatɨ sata kanyatataase. “Nɨnɨ akɨtɨnɨhɨ Awaisɨhopɨ gɨwunyaataayonɨ, sahɨ nisapɨ kaatɨ Awaisɨhopɨ gɨwunyaataise, tɨwɨ gwɨnyaawaawaahɨ nisɨ aŋɨpɨpɨhɨ napɨwɨse,” nyatatɨ andɨtitataise. Andɨtitamasɨhiyɨhaawɨ namawaatɨ kaatamɨ pɨwɨha atɨwisaatɨ nohaayo.
15 Depois que foi batizada, ela e a sua casa, nos rogou, dizendo: Se haveis julgado que eu seja fiel ao Senhor, entrai em minha casa e ficai ali. E nos constrangeu a isso.
16 Aihɨ asisɨha waara nyahɨ Autaahaatɨhopɨ gaapundɨtɨhaawɨhapɨhapɨ nohaawɨ apopaatɨ waati usonahaayo. Saatɨ apopaatɨ kaatamɨ omaŋɨtɨtɨhɨ itɨpɨho wo bimohaate. Isɨ itɨpɨho ko kaati wiwa ipotɨ noaipaitandaihɨhaiwaapɨ kaundauhɨ kaatɨ netatɨ ausaatɨ katahaate. Aihɨ kandapɨ nawɨho aungwohaiwa kaati iwinjaawɨ bimohiyɨhiyai nunyawaayopo. Iyataatɨ saatɨ apopaatɨ kaati ausaatɨ katahaatɨmaahe, isɨhiya nuwɨ nunjenɨhauhɨ ausaatɨ kaundahaate.
16 E aconteceu que, indo nós à oração, nos saiu ao encontro uma jovem que tinha espírito de adivinhação, a qual, adivinhando, dava grande lucro aos seus senhores.
17 Isɨ kaatɨ Porɨhoaisunɨ nyangisunɨ nanyipinjai notaatɨ waatɨ kaahaata sandaase, “Kɨmiya isɨmiya Autaahaatɨho Akɨtɨho nahatewaamɨ Awaisɨho Tanyaahomɨ Otɨpɨpatɨhiyaare. Iyawaawɨ kiya Autaahaatɨho nyangi japɨhɨ nanyamaitandɨhandapɨ ausaapɨ kanyatɨwɨhiyaare,” tatɨ kaahaatatɨ kandaase.
17 Esta, seguindo a Paulo e a nós, clamava, dizendo: Estes homens, que nos anunciam o caminho da salvação, são servos do Deus Altíssimo.
18 Iyatɨ asisɨ nahatewetɨ kaatɨnɨhɨ satatɨ kaahandoaatihɨ Porɨho mmonataatɨ apɨpaahɨ poundihɨ nepemaitatosatɨ itapaatɨ saatetɨ itɨpɨho bimisɨhoai saundataase. “Nɨnɨ Jisasɨ Kɨraisihomɨ ambɨpataahɨ itɨpɨhoŋɨ itapɨmaati namasi numwe hɨtataatonɨ numwe,” undataase. Undihɨ ketɨ kuraanɨhɨ itɨpɨho kaati namasi notaise.
18 E isto fez ela por muitos dias. Mas Paulo, perturbado, voltou-se e disse ao espírito: Em nome de Jesus Cristo, te mando que saias dela. E, na mesma hora, saiu.
19 Aihɨ itɨpɨho namasi naihɨ sandapɨ isɨhiya kaati iwinjaawɨ bimohiyɨhiya mmonawa kiyaamɨ nawɨho nehohɨtɨhandamɨ tanyaahandɨ aimɨ owetihiyawaawɨ namapɨ Poriyɨ Sairaasiyai nepɨ isɨpɨ aisi nuwɨ isɨhiya ahoyanɨwɨ pɨwaatohɨpɨpɨhɨ awaisawɨhiyai nunyawaayopo.
19 E, vendo seus senhores que a esperança do seu lucro estava perdida, prenderam Paulo e Silas e os levaram à praça, à presença dos magistrados.
20 Nunyawaawɨ pɨwɨha mmonɨwɨ tipɨtapaahohiyɨhiyai saundawaatopo, “Kɨmurɨ utaamurɨ Judaahure. Judaahurisɨ nyamɨ aunahɨpatɨ maatɨmaatimɨ nepɨ nanyopɨsasihe.
20 E, apresentando-os aos magistrados, disseram: Estes homens, sendo judeus, perturbaram a nossa cidade.
21 Aimɨ kurɨ nyahɨ Romɨhiyaanamɨ wɨnɨhapɨpa ahotihɨhandɨ kandɨ wɨnɨhapɨpa kuramɨhapa nyamɨhapai ipɨhatimɨmapɨ ausaapɨ kanyatamaase,” undɨwɨ kaundawaatopo.
21 E nos expõem costumes que nos não é lícito receber nem praticar, visto que somos romanos.
22 Saundɨwɨ kaundauhɨ isɨhiya nahatiya ahoyainji pɨwɨha wiwa jaiwɨtɨwɨhaisawɨ ahoyawɨ kurapɨ kaundawaatopo. Kaundauhɨ isɨhiya pɨwɨha mmonɨwɨ tipɨtapaahohiyɨhiya kuramɨ apotɨhɨrɨ niyopɨ nipaatimbɨpa nausohaamapɨ gupwata tiwɨtaatɨwɨ tunnɨwɨ yahwɨnohiyɨhiyai kaundawaatopo.
22 E a multidão se levantou unida contra eles, e os magistrados, rasgando-lhes as vestes, mandaram açoitá- los com varas.
23 Kaundauhɨ Poriyɨ Sairaasiyai gupwata tunnɨwɨ yahwɨnohiyɨhiya pɨhɨtɨwɨ tiwawaayopo. Tipɨ napwɨtohɨtɨhandaatɨhɨ numwaasisuwɨ kuri napuwawaayopo. Napuhauhɨ isɨhiya pɨwɨha mmonɨwɨ tipɨtapaahohiyɨhiya utaaho wo napwɨtohɨtɨhandɨ jaatɨ bimisɨhoai saundawaatopo, “Kɨnyɨ kɨmuri mɨhaanemapɨ kɨmbaahapɨ anɨtimbɨ napupwɨ itatamanɨpɨ jaapɨ bime,” undawaatopo.
23 E, havendo-lhes dado muitos açoites, os lançaram na prisão, mandando ao carcereiro que os guardasse com segurança,
24 Aihɨ ko napwɨtohiyɨhiyai iwinjaatɨ bimisɨho sa pɨwɨha watɨpɨha kaundauhɨ atisataatɨ namatɨ kuri numwaasi maasomwaaŋɨ taahɨwaiwa nusatipa nainja otasaahaapɨhɨrotɨ ahɨwisataise. Ahɨwisatosatɨ ipatɨ netɨ wɨtɨ nyepepɨ wɨtɨ tiwatɨhaatɨ ahiyatosatɨ kuramɨ auhɨrisatɨ namahɨwatɨ anɨtisatɨ wɨsasatɨ ahɨwisataise.
24 o qual, tendo recebido tal ordem, os lançou no cárcere interior e lhes segurou os pés no tronco.
25 Ahɨwihɨ bindamaamɨ Poriyɨ Sairaasiya apatɨhɨ apwɨtetetɨ Autaahaatɨhopɨ gaapundɨmɨ aunɨhɨhɨrɨ aunɨhɨtɨmɨ Autaahaatɨhomɨ ambɨpatɨ nɨwimaamaise. Aihɨ sasaahoya kapɨhɨ napwɨtɨwɨ bimohiyɨhiya atɨwisawaayopo.
25 Perto da meia-noite, Paulo e Silas oravam e cantavam hinos a Deus, e os outros presos os escutavam.
26 Aihɨ ketɨ kuraanɨhɨ ipɨpatɨpatɨ aungwohandɨ ipɨpatɨpinataise. Iyataatɨ aŋaaŋɨ napwɨtɨtaatɨwɨhaaŋɨ nawɨhaara aŋɨmatɨwɨhaaŋisɨ ipɨpatɨpinata nawɨha mɨhaapɨ yapɨpatetɨ mwɨtɨpisohɨha naumbwɨndɨwataise. Naumbwɨndɨwihɨ amɨ maasomɨhaiwaisangɨ nundɨwataise. Iyataatɨ amɨ naasɨkura napwɨtohiyɨhiyaamɨ wɨrɨhɨrɨ watɨpɨhɨrɨ senɨhandɨ nahatewa nesɨpandɨwataise.
26 E, de repente, sobreveio um tão grande terremoto, que os alicerces do cárcere se moveram, e logo se abriram todas as portas, e foram soltas as prisões de todos.
27 Aihɨhura napwɨtohiyɨhiyai iwinjaatɨ bimisɨho nepataise. Nepatɨ mmonata maasomɨhaiwa nahatewa nundihɨ mmonataise. Mmonataatɨ miyatɨ gwɨnyapenataise, mandɨhɨ isɨhiya napwɨtohiyɨhiya aimɨ noaipasi yanɨhɨmapɨ niyauhetiso tatɨ gwɨnyapenataise. Gwɨnyapenataatɨ sawaho namatanaata tisatɨndo tatɨ namatanaatɨ niyaataise.
27 Acordando o carcereiro e vendo abertas as portas da prisão, tirou a espada e quis matar-se, cuidando que os presos já tinham fugido.
28 Niyaasɨhɨ Porɨho koai waatɨ kaahaata saundataase, “Nahatiyaanɨnɨ kɨmiyaanɨnɨ bimonɨ kɨwahoŋɨ kinyɨ ambɨpatɨ nopɨsasɨnɨpɨ tɨmunɨme,” tatɨ Porɨho kaahaatatɨ kaundataase.
28 Mas Paulo clamou com grande voz, dizendo: Não te faças nenhum mal, que todos aqui estamos.
29 Saundatɨ kaundihɨ napwɨtohiyɨhiyai iwinjaatɨ bimisɨho sisɨha nesi napɨtaatɨwɨ isɨhiyaapɨ kaahaatamapɨ naupwasi niyatɨ itɨhɨraapɨhɨ nandaataise. Nandaatɨ awaindɨhandɨ yayatɨ itiwatɨ Poriyɨ Sairaasiyaamɨ utatototɨ tɨmahiyataise.
29 E, pedindo luz, saltou dentro e, todo trêmulo, se prostrou ante Paulo e Silas.
30 Iyatɨ ko Poriyɨ Sairaasiyai numwaasi noaipataise. Noaipatɨ kuri saundataase, “Awaisururaahe, nɨnɨ napitaisanɨhɨ Autaahaatɨho nɨngi japɨhɨ nanɨmaitaise?” undatɨ kuri nunjenataise.
30 E, tirando-os para fora, disse: Senhores, que é necessário que eu faça para me salvar?
31 Nunjesɨhɨ kuramɨha saundamaase, “Kɨnyunɨ kɨwaamaatunɨ kimwaaya kimaasɨhiyaunɨ nepemaitɨwɨ Awaisɨho Jisaasihopɨ gɨwunyaasaihɨ Autaahaatɨho japɨhɨ nasamaitaise. Nasamaahonɨhɨ noaipapɨ Autaahaatɨhomɨhiyaatimatɨtaapo,” undamaase.
31 E eles disseram: Crê no Senhor Jesus Cristo e serás salvo, tu e a tua casa.
32 Undɨmɨ Awaisɨho otɨpɨpatɨ awaipatɨ kiyatɨ naaŋɨhandɨ netɨ napotatɨ japɨhɨ nepasɨtɨhandapɨ kusasisunɨ kapɨhɨ maasɨ bimohiyɨhiyaisunɨ kaundamaase.
32 E lhe pregaram a palavra do Senhor e a todos os que estavam em sua casa.
33 Aihɨ sura apatɨhɨ napwɨtohɨtɨhandɨ jaatɨ bimisɨho kuri numwaatɨ kuramɨ asaaha baawusamataise. Iyatɨ napwɨtohɨtɨhandɨ jaatɨ bimisɨhounɨ mausasɨ sura apatɨhɨ waapoho newaayopo.
33 E, tomando-os ele consigo naquela mesma hora da noite, lavou-lhes os vergões; e logo foi batizado, ele e todos os seus.
34 Aihɨ napwɨtohɨtɨhandɨ jaatɨ bimisɨho komɨ aŋɨpɨpɨhɨ Poriyɨ Sairaasiyai numwaasi niyataise. Niyatɨ nandapa kuri numwihɨ nanamaise. Aihɨ napwɨtohɨtɨhandɨ jaatɨ bimisɨhounɨ mwaaya maatiyaunɨ apwaataatunɨ Autaahaatɨhopɨ aimɨ nepemaitɨwɨ gɨwunyaawaawɨ awaindɨhandɨ maaritawaayopo.
34 Então, levando-os a sua casa, lhes pôs a mesa; e, na sua crença em Deus, alegrou-se com toda a sua casa.
35 Aihɨ aimɨ bowihɨhura awaisawɨhiya tunnɨwɨ yahwɨnohiyɨhiyai satɨwɨ natɨwusaasawaayopo, “Utaahurɨ suri napwɨtohɨtɨhandɨ jaatɨ bimisɨho nuwausoaasɨta kaundi nuwɨse,” undɨwɨ natɨwusaasawaayopo. Aihɨ nuwɨ napwɨtohɨtɨhandɨ jaatɨ bimisɨhoai pɨwɨha ka tɨtɨhɨ kaundawaatopo.
35 E, sendo já dia, os magistrados mandaram quadrilheiros, dizendo: Soltai aqueles homens.
36 Kaundauhɨ ko atisamapɨ niyatɨ Poriyɨ Sairaasiyai saundataase, “Sahuraasangi aimɨ nutɨsɨsoaasɨtandɨ pɨwɨha aimɨ awaisawɨhiya nusoaasauhɨ nasataise. Isɨ sahuraahɨ napwɨtohɨtɨhandɨ namasisɨ maarɨho napaisaatɨtanɨhɨ numwɨse,” undataase.
36 O carcereiro anunciou a Paulo estas palavras, dizendo: Os magistrados mandaram que vos soltasse; agora, pois, saí e ide em paz.
37 Undihɨ Porɨho kiya tunnɨwɨ yahwɨnohiyɨhiyai saundataase, “Yahuraaŋɨ isɨhiya Romɨhiyaamɨhuraaŋe. Aihɨ yahuraaŋɨ maipɨhandɨ wɨndɨ kaisaihaahɨ baiwɨ awaisawɨhiya pɨwɨha tipɨtapaapɨ mohopo. Aiwɨ kiya wɨndɨ Romɨhiyaamɨhure maatɨwɨ nehɨhandɨ isɨhiyaamɨ ndɨhetɨ nyawawaayopo. Nyapɨ nanyamaasi napɨwɨ nanyapuwawaayopo. Aisɨ wanɨ yahuraanyangi noaasawɨ bɨpi natɨwɨnyoaasɨtɨtaatɨwɨtowo? Owetise. Sawana napɨwɨ natɨwɨnyoaasɨto,” undataase Porɨho.
37 Mas Paulo replicou: Açoitaram-nos publicamente, e, sem sermos condenados, sendo homens romanos, nos lançaram na prisão, e agora, encobertamente, nos lançam fora? Não será assim; mas venham eles mesmos e tirem-nos para fora.
38 Aihɨ tunnɨwɨ yahwɨnohiyɨhiya pɨwɨha sa nesi nuwɨ awaisawɨhiyai kaundawaatopo. Aihɨ kiya atisawaawɨ kurapɨ Romɨhiyaamɨhure undauhɨ atisawaawɨ kiya yayawaayopo.
38 E os quadrilheiros foram dizer aos magistrados estas palavras; e eles temeram, ouvindo que eram romanos.
39 Yayawaawɨ kiya bɨpi napɨwɨ Poriyɨ Sairaasiyai satɨwɨ kaundawaatopo. “Nyahɨ maipɨhandɨ kasisaatɨ nasapuwɨhaayono,” undɨwɨ napaisaatɨ bɨpi nupusoaasawaayopo. Aiwɨ aunahɨpa kurɨ napwinjɨpatɨ namasi nutaatɨmɨ kaundawaatopo.
39 Então, vindo, lhes dirigiram súplicas; e, tirando-os para fora, lhes pediram que saíssem da cidade.
40 Kaundauhɨ kurɨ napwɨtohɨpɨpɨhɨ namasi tɨtɨhɨ apopaatɨ Ritiyaahaatamɨ aŋɨpɨpɨhapɨ nomaise. Numwɨ noaipapɨ isɨhiya Jisaasihopɨ gɨwunyaahohiyɨhiyai usonɨmɨ kiyai pɨwɨha kiyaamɨ gɨwunyaahohɨtɨhandɨ amɨ omaŋɨtɨtɨhɨ andɨtɨwipɨha kaundamaase. Kaundɨmɨ kaimɨmapɨ kiyai Piripaihanda namasi nomaise.
40 E, saindo da prisão, entraram em casa de Lídia, e, vendo os irmãos, os confortaram, e depois partiram.
Atalhos do teclado
- Capítulo anterior←
- Próximo capítulo→
- Versículo anteriork
- Próximo versículoj
- Limpar seleçãoEsc
- Esta ajuda?
Estude este capítulo no WhatsApp
Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Atos 16, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.