Atos 11
Autaahaatɨhomɨ Pɨwɨha Gaaha Wanɨha (AGM) vs NVT
1 Aihɨ suraanɨhɨ aposerɨhiyaunɨ isɨhiya usa Jisaasihopɨ gɨwunyaahohiyɨhiya Judiyaahanda kapɨhɨ kapɨhɨ bimohiyɨhiya usɨhiya asɨhiya Judaahiyaamatɨpɨmetahiyaisangi aimɨ Autaahaatɨhomɨ pɨwɨha atiwɨ nepɨ Jisaasihopɨ gɨwunyaahopo tauhɨ atisawaayopo.
1 Logo chegou aos apóstolos e a outros irmãos da Judeia a notícia de que os gentios haviam recebido a palavra de Deus.
2 Atisauhɨhura Pitaaho Jerusaremɨhandaahapɨ niyataise. Naihɨhura Judaahiya Jisaasihopɨ gɨwunyaahohiyɨhiyaamɨ usa isɨhiya Judaahiyaamatɨpɨmetahiyaapɨ saiwɨ gwɨnyaawaayopo. Judaahiyaamatɨmetahiya Jisaasihopɨ baiwɨ gɨwunyaawaawaahɨ kiya nyamataiwɨ ambɨpatɨ namandipatɨwɨse tɨwɨ gwɨnyaapɨhiya Pitaahoai satɨwɨ itɨhundawaatopo.
2 Mas, quando Pedro voltou a Jerusalém, os discípulos judeus o criticaram,
3 “Kɨnyɨ isɨhiya Judaahiyaamatɨmetahiya ambɨpatɨ nahomaamandipatɨwɨhiyaamɨ aŋɨpɨpɨhɨ napaapɨ numbwɨ kiyaisapɨ bindapaapɨ nandapa maasɨ nanapaise?” undɨwɨ Pitaahoai itɨhundawaatopo.
3 dizendo: “Você entrou na casa de gentios e até comeu com eles!”.
4 Aihɨ Pitaaho sawaho mmosɨhɨ noaipasɨwaiwa nahatewaapɨ namasatɨ ausaatɨ sata kaundataase.
4 Então Pedro lhes contou exatamente o que havia acontecido.
5 “Nɨnɨ aunahɨpa Jopaahanda bindataatɨ taatɨ gaapundonɨhɨ Autaahaatɨho sɨwipatɨ wɨtɨ nanisataise. Nanɨsihɨ mmonataatɨ wɨndɨ yamɨhapataatɨhapɨ apotɨhɨrɨ taapwɨnɨhɨrɨ awairɨhɨramatiyahandɨ noaatɨpataise. Noaatɨpasɨhura mmonataatɨ otasaahaasɨnɨ wihɨwihoaaŋɨ isɨhiya isɨwatawaawɨ bɨpi kɨhura kɨhura ipɨhaahohɨpatamatiyatɨ nisɨhaasɨnɨ napihɨ mmonataayo.
5 Disse: “Eu estava na cidade de Jope e, enquanto orava, num êxtase, tive uma visão. Algo semelhante a um lençol grande foi baixado do céu, preso pelas quatro pontas, vindo até onde eu estava.
6 Napihɨ nɨnɨ sandapɨ napinde ndɨ mmondo ndɨ baindɨ apotɨhɨraatɨhɨ jata kɨmaapɨ yapɨpatambɨ kohasɨpɨho akwɨranɨho bimiwaiwaamɨ sɨrɨ apotɨhɨraatɨhɨ bimihɨ usonataayo.
6 Quando olhei dentro do lençol, vi toda espécie de animais domésticos e selvagens, répteis e aves.
7 Aihɨ nɨnɨ taatɨ mmonɨhonɨhɨ maahomwaaŋɨ wamwaaŋɨ sandihɨ atisataayo. ‘Pitaahoŋe, kɨnyɨ nepapɨ saiwa nandɨmaiwa tipɨ nanɨme,’” ndataase.
7 E ouvi uma voz dizer: ‘Levante-se, Pedro; mate e coma’.
8 Ndihɨ nɨnɨ saundataato, “Awaisɨhoŋe, nɨnɨ akɨtɨnɨhɨ saiwa titɨ namando. Nɨnɨ jɨhura Judaahiyaanamɨ wɨnɨhapɨpetɨ tɨtɨhɨmetɨhapa wɨndɨ namandɨhonɨne,” undataato.
8 “Eu respondi: ‘De modo nenhum, Senhor! Jamais comi coisa alguma que fosse considerada impura ou imprópria’.
9 Undonɨhɨ pɨwɨha wa yamɨhapataatɨhapɨ jɨhaatɨ sata kandataase, “Autaahaatɨho nandapa wapaapɨ tɨtɨhɨtɨhape tonaaraahɨ sapaapɨ kɨnyɨ tɨtɨhɨmetɨhape maatɨme,” ndataase.
9 “Mas a voz do céu falou novamente: ‘Não chame de impuro o que Deus purificou’.
10 Aihɨ saiwa mairɨmaara noaipatatɨ japɨhɨ yamɨhapataatɨhɨ nahatewa niyataise.
10 Isso aconteceu três vezes, antes que o lençol, com tudo que ele continha, fosse recolhido ao céu.
11 Aihɨ suraanɨhɨ ketɨ isɨhiya murɨ mingwaasɨ nɨnɨ bimohɨpɨpɨhɨ noaipawaayopo. Siya isiya utaaho wo aunahɨpa Sisariyaahanda bindataaho nisapɨ natausaasihɨ daapɨ napɨwɨhiyaare.
11 “Nesse momento, três homens que haviam sido enviados de Cesareia chegaram à casa onde eu estava hospedado.
12 Nasauhɨhura Autaahaatɨhomɨ Itɨpɨho sata kandataase. “Kɨnyɨ sandapɨ maarɨho yɨyahwɨ gɨmunyaapɨ singwaasɨ nasohingingwaasisapɨ maasɨ numwe,” ndataase. Ndihɨ kɨmiya Jisaasihopɨ gɨwunyaahohiyɨmiya ikwɨwihɨtɨrɨtihɨ wihɨnɨhɨramɨ 6 kaiwɨ naasohɨtisawɨmiya wanɨ maasɨ bitohohiyɨmiya maasɨ nɨngisawɨ nowaayopo. Aihɨ nowaatɨ Sisariyaahanda Koniriyaasihomɨ aŋɨpɨpɨhɨ noaipawaatɨ komɨ aŋaaŋɨ nandaahaayo.
12 O Espírito me disse que eu fosse com eles, sem nada questionar. Esses seis irmãos me acompanharam, e logo entramos na casa do homem que havia mandado nos buscar.
13 Noaipawaatɨ komɨ aŋaaŋɨ nandaahonɨhura Koniriyaasiho Autaahaatɨhomɨ enjerɨho otɨpɨpatɨho yamɨhapataatɨhɨ bimisɨhoai komɨ aŋɨtɨtɨhɨ usosɨtɨhandapɨ kanyatataase. Iyataatɨ Autaahaatɨhomɨ enjerɨho otɨpɨpatɨho koai sata kaundataase. “Kɨnyɨ isɨhiya usai Jopaahandaahapɨ natɨpusoaasisamɨhɨ kiya nuwɨ Saimonɨhoai numwaapɨse. Iyataatɨ komɨ ambɨpatɨ wɨtɨ Pitaahore.
13 Ele nos contou como um anjo havia aparecido em sua casa e dito: ‘Envie mensageiros a Jope e mande buscar Simão, também chamado Pedro.
14 Isɨ koai nuwɨ numwaasaihɨ ko nasatɨ pɨwɨha wa kasatɨto. Kasatonɨhɨ pɨwɨha kaaraahɨ Autaahaatɨho kinyɨ aŋaaŋɨ maasɨ bimingɨnɨhiyaisa ahoyatɨ japɨhɨ nangɨmaitaise,” undatɨ so Autaahaatɨhomɨ enjerɨho otɨpɨpatɨho kaundataase.
14 Ele lhe dirá como você e toda a sua casa podem ser salvos’.
15 Aihɨ nɨnɨ pɨwɨha taatɨ namasatɨ kaundonɨhɨ Autaahaatɨhomɨ Itɨpɨho nyapɨ jɨhɨ napindɨhandamatiyatɨ noaatɨpatɨ kiyaamɨhetɨndaise.
15 “Quando comecei a falar, o Espírito Santo desceu sobre eles, como ocorreu conosco, no princípio.
16 Aihɨ Awaisɨhomɨ pɨwɨha jɨhɨ katisɨhaapɨ nɨnɨ gwɨnyapenataayo. Iyataatɨ Awaisɨho sata kandaase, ‘Jonɨho nehɨ waapohora isɨhiyai baawusataisɨ ipotɨhura nɨnɨ Itɨpɨho Gaahora baasusisanɨhɨ sahɨ ko Itɨpɨho Gaaho naitaapo,’ tindɨhandapɨ gwɨnyapenataayo.
16 Então me lembrei das palavras do Senhor, quando ele disse: ‘João batizou com água, mas vocês serão batizados com o Espírito Santo’.
17 Iyataatɨ jɨhura Awaisɨho Jisasɨ Kɨraisihopɨ gɨwunyaahohiyɨhiyaanangi nehɨhandɨ nanyamipatamatiya isɨhiya Judaahiyaamatɨmetahiyai nunyataise. Iyataatɨ Autaahaatɨho isɨhiya Judaahiyaamatɨpɨmetahiyai numwaitandɨhɨra daihɨra nɨnɨ napitetahonɨnɨndaatɨ netɨ nopɨsasɨtande,” unda Pitaaho kaundataase.
17 E, uma vez que Deus deu a esses gentios a mesma dádiva que concedeu a nós quando cremos no Senhor Jesus Cristo, quem era eu para me opor a Deus?”.
18 Undatɨ Pitaaho kaundihɨhura kiyaamɨha itɨhɨtohɨha namɨhaaposawɨ Autaahaatɨhomɨ ambɨpatɨ nɨwimaapɨ kiya satawaatopo, “E akɨtɨsɨ Autaahaatɨho katihɨ isɨhiya Judaahiyaamatɨmetahiya asɨyɨhiyaimatɨtaatɨwɨhandɨ naitaatɨwɨ nepemaitawaayopo,” tawaatopo.
18 Ao ouvirem isso, pararam de levantar objeções e começaram a louvar a Deus, dizendo: “Vemos que Deus deu aos gentios o mesmo privilégio de se arrepender e receber a vida eterna!”.
19 Jɨhura Sɨtipenɨhoai nawɨhaara tiwauhɨ napwihɨhura naaŋɨhandɨ awaindɨhandɨ noaipataise. Noaipasɨhɨ isɨhiya Judaahiya Jisaasihopɨ gɨwunyaahohiyɨhiya kihɨkihoaaŋɨ nandɨwirawaayopo. Aiwɨ kiya nuwɨ yapɨhaurɨ Pinisiyaahandaahunɨ Saipɨraasihandaahunɨ aunahɨpatɨ Andiyokɨhandaahunɨ saiwaara bindawaayopo. Bindawaawɨ kiya nehɨ Judaahiya kapɨhɨ bimohiyɨhiyaisaahɨhɨ Autaahaatɨhomɨ pɨwɨha Jisaasiho kaiwaiwaapɨha ausaapɨ kaundawaatopo.
19 Enquanto isso, os discípulos que haviam sido dispersos na perseguição depois da morte de Estêvão chegaram até a Fenícia, Chipre e Antioquia da Síria. Pregaram a palavra, mas somente aos judeus.
20 Aihɨ Judaahiya usa Jisaasihopɨ gɨwunyaahohiyɨhiya yapɨpatɨ Saipɨraasihandaahunɨ aunahɨpatɨ Sairinihandaahunɨ bimambɨwɨhiya Andiyokɨhanda naiwɨ bindawaawɨ isɨhiya Judaahiyaamatɨmetahiyai Autaahaatɨhomɨ pɨwɨha nunyawɨ Awaisɨho Jisaasiho kaiwaiwaapɨ ausaapɨ kaundawaatopo.
20 Contudo, alguns dos discípulos que foram de Chipre e Cirene até Antioquia começaram a anunciar aos gentios as boas-novas a respeito do Senhor Jesus.
21 Ausaahauhɨ Awaisɨhomɨ watɨpɨhandɨ pɨwɨha ausaahowɨhiyaisatɨtihɨ isɨhiya tɨtaahiyɨhiya kopɨ gɨwunyaapɨ Awaisɨhoenda nepemaitɨwɨ nasawaayopo.
21 A mão do Senhor estava com eles, e muitos desses gentios creram e se converteram ao Senhor.
22 Aihɨ isɨhiya Jisaasihopɨ gɨwunyaapɨhiya Jerusaremɨhanda bimohiyɨhiya sandapɨ atisawaawɨ Banapaasihoai Andiyokɨhandaahapɨ natɨwusaasawaayopo.
22 Quando a igreja de Jerusalém soube do que havia acontecido, enviou Barnabé a Antioquia.
23 Natɨwusaasauhɨ ko notɨ noaipatɨ mmonata isɨhiya tɨtaahiyɨhiya Jisaasihopɨ gɨwunyaahauhɨ Autaahaatɨho gaahandɨ kawɨsataiso tatɨ maaritataise. Maaritataatɨ isɨhiyai saundataase, “Sahɨ samɨ maarɨho andɨtitɨwɨ Awaisɨhomɨ utatototɨ kiyaatɨnɨhɨ bimaawɨse,” undatɨ andɨtɨwiwataise.
23 Ao chegar ali e ver essa demonstração da graça de Deus, alegrou-se muito e incentivou os irmãos a permanecerem fiéis ao Senhor.
24 Iyataatɨ so Banapaasiso utaaho gaahore. Gaahotihɨ Autaahaatɨhomɨ Itɨpɨho komɨhetɨ tisaitataise. Tisaitataatɨ Jisaasihopɨ komɨ gɨwunyaasɨtɨhandɨ watɨpɨhandisahore. Aihɨ isɨhiya tɨtaahɨtɨhandɨ nepemaitatɨ Awaisɨhopɨ gɨwunyaawaayopo.
24 Barnabé era um homem bom, cheio do Espírito Santo e de fé. E uma grande multidão se converteu ao Senhor.
25 Aihɨ Banapaasiho pɨwɨha kaunda kiyamapɨ Sorɨhopɨ daitandɨ aunahɨpa Taasaasihandaahapɨ notaise.
25 Então Barnabé foi a Tarso procurar Saulo.
26 Aihɨ Taasaasihanda noaipatɨ daatɨ Sorɨhoai numwaasi Andiyokɨhandaahapɨ japɨhɨ notaise. Aihɨ maisahwɨ kapɨhɨ isɨhiya Jisaasihopɨ gɨwunyaahohiyɨhiyaisamɨ maasɨ kɨnaungwɨha naasaahɨ bindamaise. Bindamaamɨ isɨhiya taahiyɨhiyai Autaahaatɨhomɨ pɨwɨha katɨmunjamaise. Aihɨ Andiyokɨhanda isɨhiya Jisaasihopɨ baiwɨ gɨwunyaahohiyɨhiyaapɨ ambɨpatɨ Kɨraisihomɨhiye tauhɨ katɨ ambɨpatɨ jɨhɨ wuwanɨnɨhɨ newaayopo.
26 Quando o encontrou, levou-o para Antioquia. Ali permaneceram com a igreja um ano inteiro, ensinando a muitas pessoas. Foi em Antioquia que os discípulos foram chamados de cristãos pela primeira vez.
27 Aihɨ suraanɨhɨ isɨhiya usa Autaahaatɨhomɨ pɨwɨha ausaahohiyɨhiya Jerusaremɨhanda namasi daahɨ Andiyokɨhandaahapɨ nowaayopo.
27 Durante esse tempo, alguns profetas viajaram de Jerusalém a Antioquia.
28 Aihɨ kiyaamɨ wo komɨ ambɨpatɨ Akapaasiho Autaahaatɨhomɨ Itɨpɨho gɨwunyaasɨhɨ ko pɨwɨha wa sata kandaase, “Jarɨho yapɨhɨ nahatewaara aungwohandɨ noaipaitaise,” tatɨ ausaatɨ kandaase. Iyataatɨ ipotɨhura awaisɨho Kɨrotiyaasiho isɨhiyai iwinjaatɨ bimihɨhura jarɨho siyatɨ awaisɨho noaipataise.
28 Um deles, chamado Ágabo, pôs-se em pé numa das reuniões e predisse, pelo Espírito, que uma grande fome viria sobre todo o mundo romano. (Isso se cumpriu durante o reinado de Cláudio.)
29 Aihɨ ko sata katihɨhura isɨhiya Jisaasihopɨ gɨwunyaahohiyɨhiya isɨhiya Judiyaahandaahiyai jarɨho noaipahonɨhura nawɨho andɨtɨwipɨ numwɨtaatɨwɨhopɨ bindawa pɨwɨha pɨwaatawaatopo. Pɨwaatawaawɨ satawaatopo, “Nyahɨ nɨnaasiyaanamɨ andɨtitaatɨ gwɨnyaahotɨhandaahɨ nawɨho numwɨtɨhaawo,” tɨwɨ pɨwaatawaayopo.
29 Então os discípulos de Antioquia decidiram enviar uma ajuda aos irmãos na Judeia, cada um de acordo com suas possibilidades.
30 Kanɨhohɨpatɨ katɨ kaiwɨ Banapaasiyɨ Soriyai nawɨho nunyawɨ nusoaasauhɨ kurɨ nawɨho nesi naimɨ Jerusaremɨhanda noaipamaise. Noaipapɨ Jisaasihopɨ gɨwunyaahohiyɨhiyai iwinjaawɨ bimohiyɨhiyai nawɨho nunyamaise.
30 Foi o que fizeram, enviando as doações aos presbíteros por meio de Barnabé e Saulo.
Atalhos do teclado
- Capítulo anterior←
- Próximo capítulo→
- Versículo anteriork
- Próximo versículoj
- Limpar seleçãoEsc
- Esta ajuda?
Estude este capítulo no WhatsApp
Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Atos 11, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.