Atos 11
Autaahaatɨhomɨ Pɨwɨha Gaaha Wanɨha (AGM) vs NTLH
1 Aihɨ suraanɨhɨ aposerɨhiyaunɨ isɨhiya usa Jisaasihopɨ gɨwunyaahohiyɨhiya Judiyaahanda kapɨhɨ kapɨhɨ bimohiyɨhiya usɨhiya asɨhiya Judaahiyaamatɨpɨmetahiyaisangi aimɨ Autaahaatɨhomɨ pɨwɨha atiwɨ nepɨ Jisaasihopɨ gɨwunyaahopo tauhɨ atisawaayopo.
1 Os apóstolos e os outros seguidores de Jesus em toda a região da Judeia souberam que os não judeus também haviam recebido a palavra de Deus.
2 Atisauhɨhura Pitaaho Jerusaremɨhandaahapɨ niyataise. Naihɨhura Judaahiya Jisaasihopɨ gɨwunyaahohiyɨhiyaamɨ usa isɨhiya Judaahiyaamatɨpɨmetahiyaapɨ saiwɨ gwɨnyaawaayopo. Judaahiyaamatɨmetahiya Jisaasihopɨ baiwɨ gɨwunyaawaawaahɨ kiya nyamataiwɨ ambɨpatɨ namandipatɨwɨse tɨwɨ gwɨnyaapɨhiya Pitaahoai satɨwɨ itɨhundawaatopo.
2 Quando Pedro voltou para Jerusalém, aqueles que queriam que os não judeus fossem circuncidados o criticaram,
3 “Kɨnyɨ isɨhiya Judaahiyaamatɨmetahiya ambɨpatɨ nahomaamandipatɨwɨhiyaamɨ aŋɨpɨpɨhɨ napaapɨ numbwɨ kiyaisapɨ bindapaapɨ nandapa maasɨ nanapaise?” undɨwɨ Pitaahoai itɨhundawaatopo.
3 dizendo: — Você ficou hospedado na casa de homens que não são circuncidados e até tomou refeições com eles!
4 Aihɨ Pitaaho sawaho mmosɨhɨ noaipasɨwaiwa nahatewaapɨ namasatɨ ausaatɨ sata kaundataase.
4 Então Pedro deu um relatório completo de tudo o que havia acontecido, desde o começo. Ele disse:
5 “Nɨnɨ aunahɨpa Jopaahanda bindataatɨ taatɨ gaapundonɨhɨ Autaahaatɨho sɨwipatɨ wɨtɨ nanisataise. Nanɨsihɨ mmonataatɨ wɨndɨ yamɨhapataatɨhapɨ apotɨhɨrɨ taapwɨnɨhɨrɨ awairɨhɨramatiyahandɨ noaatɨpataise. Noaatɨpasɨhura mmonataatɨ otasaahaasɨnɨ wihɨwihoaaŋɨ isɨhiya isɨwatawaawɨ bɨpi kɨhura kɨhura ipɨhaahohɨpatamatiyatɨ nisɨhaasɨnɨ napihɨ mmonataayo.
5 — Eu estava na cidade de Jope e lá, enquanto estava orando, tive uma visão. Vi uma coisa parecida com um grande lençol, que baixou do céu, amarrado pelas quatro pontas, e parou perto de mim.
6 Napihɨ nɨnɨ sandapɨ napinde ndɨ mmondo ndɨ baindɨ apotɨhɨraatɨhɨ jata kɨmaapɨ yapɨpatambɨ kohasɨpɨho akwɨranɨho bimiwaiwaamɨ sɨrɨ apotɨhɨraatɨhɨ bimihɨ usonataayo.
6 Eu olhei para dentro daquilo com atenção e vi animais domésticos, animais selvagens, animais que se arrastam pelo chão e aves.
7 Aihɨ nɨnɨ taatɨ mmonɨhonɨhɨ maahomwaaŋɨ wamwaaŋɨ sandihɨ atisataayo. ‘Pitaahoŋe, kɨnyɨ nepapɨ saiwa nandɨmaiwa tipɨ nanɨme,’” ndataase.
7 Depois ouvi uma voz, que me dizia: “Pedro, levante-se! Mate e coma!”
8 Ndihɨ nɨnɨ saundataato, “Awaisɨhoŋe, nɨnɨ akɨtɨnɨhɨ saiwa titɨ namando. Nɨnɨ jɨhura Judaahiyaanamɨ wɨnɨhapɨpetɨ tɨtɨhɨmetɨhapa wɨndɨ namandɨhonɨne,” undataato.
8 Eu respondi: “Isso não, Senhor! Eu nunca comi nenhuma coisa que a lei considera suja ou impura !”
9 Undonɨhɨ pɨwɨha wa yamɨhapataatɨhapɨ jɨhaatɨ sata kandataase, “Autaahaatɨho nandapa wapaapɨ tɨtɨhɨtɨhape tonaaraahɨ sapaapɨ kɨnyɨ tɨtɨhɨmetɨhape maatɨme,” ndataase.
9 Então a voz falou de novo do céu: “Não chame de impuro aquilo que Deus purificou.”
10 Aihɨ saiwa mairɨmaara noaipatatɨ japɨhɨ yamɨhapataatɨhɨ nahatewa niyataise.
10 Isso aconteceu três vezes, e depois tudo aquilo voltou para o céu.
11 Aihɨ suraanɨhɨ ketɨ isɨhiya murɨ mingwaasɨ nɨnɨ bimohɨpɨpɨhɨ noaipawaayopo. Siya isiya utaaho wo aunahɨpa Sisariyaahanda bindataaho nisapɨ natausaasihɨ daapɨ napɨwɨhiyaare.
11 Justamente naquela hora três homens que tinham sido mandados de Cesareia para me buscar chegaram à casa onde eu estava hospedado.
12 Nasauhɨhura Autaahaatɨhomɨ Itɨpɨho sata kandataase. “Kɨnyɨ sandapɨ maarɨho yɨyahwɨ gɨmunyaapɨ singwaasɨ nasohingingwaasisapɨ maasɨ numwe,” ndataase. Ndihɨ kɨmiya Jisaasihopɨ gɨwunyaahohiyɨmiya ikwɨwihɨtɨrɨtihɨ wihɨnɨhɨramɨ 6 kaiwɨ naasohɨtisawɨmiya wanɨ maasɨ bitohohiyɨmiya maasɨ nɨngisawɨ nowaayopo. Aihɨ nowaatɨ Sisariyaahanda Koniriyaasihomɨ aŋɨpɨpɨhɨ noaipawaatɨ komɨ aŋaaŋɨ nandaahaayo.
12 E o Espírito de Deus me disse que fosse com eles, sem duvidar. Estes seis irmãos da cidade de Jope também foram comigo, e todos nós entramos na casa de Cornélio.
13 Noaipawaatɨ komɨ aŋaaŋɨ nandaahonɨhura Koniriyaasiho Autaahaatɨhomɨ enjerɨho otɨpɨpatɨho yamɨhapataatɨhɨ bimisɨhoai komɨ aŋɨtɨtɨhɨ usosɨtɨhandapɨ kanyatataase. Iyataatɨ Autaahaatɨhomɨ enjerɨho otɨpɨpatɨho koai sata kaundataase. “Kɨnyɨ isɨhiya usai Jopaahandaahapɨ natɨpusoaasisamɨhɨ kiya nuwɨ Saimonɨhoai numwaapɨse. Iyataatɨ komɨ ambɨpatɨ wɨtɨ Pitaahore.
13 Então ele nos contou como viu na casa dele um anjo, em pé, que lhe disse: “Mande alguém a Jope para buscar Simão, que também é chamado de Pedro.
14 Isɨ koai nuwɨ numwaasaihɨ ko nasatɨ pɨwɨha wa kasatɨto. Kasatonɨhɨ pɨwɨha kaaraahɨ Autaahaatɨho kinyɨ aŋaaŋɨ maasɨ bimingɨnɨhiyaisa ahoyatɨ japɨhɨ nangɨmaitaise,” undatɨ so Autaahaatɨhomɨ enjerɨho otɨpɨpatɨho kaundataase.
14 Ele vai dizer como você e toda a sua família podem ser salvos.”
15 Aihɨ nɨnɨ pɨwɨha taatɨ namasatɨ kaundonɨhɨ Autaahaatɨhomɨ Itɨpɨho nyapɨ jɨhɨ napindɨhandamatiyatɨ noaatɨpatɨ kiyaamɨhetɨndaise.
15 E Pedro continuou: — Quando comecei a falar, o Espírito Santo veio sobre eles, como tinha vindo sobre nós no princípio.
16 Aihɨ Awaisɨhomɨ pɨwɨha jɨhɨ katisɨhaapɨ nɨnɨ gwɨnyapenataayo. Iyataatɨ Awaisɨho sata kandaase, ‘Jonɨho nehɨ waapohora isɨhiyai baawusataisɨ ipotɨhura nɨnɨ Itɨpɨho Gaahora baasusisanɨhɨ sahɨ ko Itɨpɨho Gaaho naitaapo,’ tindɨhandapɨ gwɨnyapenataayo.
16 Aí eu lembrei que o Senhor Jesus tinha dito: “É verdade que João batizou com água, mas vocês serão batizados com o Espírito Santo.”
17 Iyataatɨ jɨhura Awaisɨho Jisasɨ Kɨraisihopɨ gɨwunyaahohiyɨhiyaanangi nehɨhandɨ nanyamipatamatiya isɨhiya Judaahiyaamatɨmetahiyai nunyataise. Iyataatɨ Autaahaatɨho isɨhiya Judaahiyaamatɨpɨmetahiyai numwaitandɨhɨra daihɨra nɨnɨ napitetahonɨnɨndaatɨ netɨ nopɨsasɨtande,” unda Pitaaho kaundataase.
17 De fato, os não judeus receberam de Deus o mesmo dom que nós recebemos quando cremos no Senhor Jesus Cristo. E quem era eu para ir contra Deus?
18 Undatɨ Pitaaho kaundihɨhura kiyaamɨha itɨhɨtohɨha namɨhaaposawɨ Autaahaatɨhomɨ ambɨpatɨ nɨwimaapɨ kiya satawaatopo, “E akɨtɨsɨ Autaahaatɨho katihɨ isɨhiya Judaahiyaamatɨmetahiya asɨyɨhiyaimatɨtaatɨwɨhandɨ naitaatɨwɨ nepemaitawaayopo,” tawaatopo.
18 Quando ouviram isso, eles ficaram sem ter o que dizer e louvaram a Deus, dizendo: — Então Deus deu também aos não judeus a oportunidade de se arrependerem e ganharem a vida eterna!
19 Jɨhura Sɨtipenɨhoai nawɨhaara tiwauhɨ napwihɨhura naaŋɨhandɨ awaindɨhandɨ noaipataise. Noaipasɨhɨ isɨhiya Judaahiya Jisaasihopɨ gɨwunyaahohiyɨhiya kihɨkihoaaŋɨ nandɨwirawaayopo. Aiwɨ kiya nuwɨ yapɨhaurɨ Pinisiyaahandaahunɨ Saipɨraasihandaahunɨ aunahɨpatɨ Andiyokɨhandaahunɨ saiwaara bindawaayopo. Bindawaawɨ kiya nehɨ Judaahiya kapɨhɨ bimohiyɨhiyaisaahɨhɨ Autaahaatɨhomɨ pɨwɨha Jisaasiho kaiwaiwaapɨha ausaapɨ kaundawaatopo.
19 Os seguidores de Jesus foram espalhados pela perseguição que havia começado com a morte de Estêvão. Alguns foram até a região da Fenícia, a ilha de Chipre e a cidade de Antioquia e anunciavam a palavra de Deus somente aos judeus.
20 Aihɨ Judaahiya usa Jisaasihopɨ gɨwunyaahohiyɨhiya yapɨpatɨ Saipɨraasihandaahunɨ aunahɨpatɨ Sairinihandaahunɨ bimambɨwɨhiya Andiyokɨhanda naiwɨ bindawaawɨ isɨhiya Judaahiyaamatɨmetahiyai Autaahaatɨhomɨ pɨwɨha nunyawɨ Awaisɨho Jisaasiho kaiwaiwaapɨ ausaapɨ kaundawaatopo.
20 Mas outros, que eram de Chipre e da cidade de Cirene, foram até Antioquia e falaram também aos não judeus, anunciando a eles a boa notícia a respeito do Senhor Jesus.
21 Ausaahauhɨ Awaisɨhomɨ watɨpɨhandɨ pɨwɨha ausaahowɨhiyaisatɨtihɨ isɨhiya tɨtaahiyɨhiya kopɨ gɨwunyaapɨ Awaisɨhoenda nepemaitɨwɨ nasawaayopo.
21 O poder do Senhor estava com eles, e muitas pessoas creram e se converteram ao Senhor.
22 Aihɨ isɨhiya Jisaasihopɨ gɨwunyaapɨhiya Jerusaremɨhanda bimohiyɨhiya sandapɨ atisawaawɨ Banapaasihoai Andiyokɨhandaahapɨ natɨwusaasawaayopo.
22 Essas notícias chegaram à igreja de Jerusalém, que resolveu mandar Barnabé para Antioquia.
23 Natɨwusaasauhɨ ko notɨ noaipatɨ mmonata isɨhiya tɨtaahiyɨhiya Jisaasihopɨ gɨwunyaahauhɨ Autaahaatɨho gaahandɨ kawɨsataiso tatɨ maaritataise. Maaritataatɨ isɨhiyai saundataase, “Sahɨ samɨ maarɨho andɨtitɨwɨ Awaisɨhomɨ utatototɨ kiyaatɨnɨhɨ bimaawɨse,” undatɨ andɨtɨwiwataise.
23 Quando chegou lá e viu como Deus tinha abençoado aquela gente, Barnabé ficou muito alegre. E animou todos a continuarem fiéis ao Senhor, de todo o coração.
24 Iyataatɨ so Banapaasiso utaaho gaahore. Gaahotihɨ Autaahaatɨhomɨ Itɨpɨho komɨhetɨ tisaitataise. Tisaitataatɨ Jisaasihopɨ komɨ gɨwunyaasɨtɨhandɨ watɨpɨhandisahore. Aihɨ isɨhiya tɨtaahɨtɨhandɨ nepemaitatɨ Awaisɨhopɨ gɨwunyaawaayopo.
24 Barnabé era um homem bom, cheio do Espírito Santo e de fé. E muitos se converteram ao Senhor.
25 Aihɨ Banapaasiho pɨwɨha kaunda kiyamapɨ Sorɨhopɨ daitandɨ aunahɨpa Taasaasihandaahapɨ notaise.
25 Depois Barnabé foi até a cidade de Tarso a fim de buscar Saulo.
26 Aihɨ Taasaasihanda noaipatɨ daatɨ Sorɨhoai numwaasi Andiyokɨhandaahapɨ japɨhɨ notaise. Aihɨ maisahwɨ kapɨhɨ isɨhiya Jisaasihopɨ gɨwunyaahohiyɨhiyaisamɨ maasɨ kɨnaungwɨha naasaahɨ bindamaise. Bindamaamɨ isɨhiya taahiyɨhiyai Autaahaatɨhomɨ pɨwɨha katɨmunjamaise. Aihɨ Andiyokɨhanda isɨhiya Jisaasihopɨ baiwɨ gɨwunyaahohiyɨhiyaapɨ ambɨpatɨ Kɨraisihomɨhiye tauhɨ katɨ ambɨpatɨ jɨhɨ wuwanɨnɨhɨ newaayopo.
26 Quando o encontrou, ele o levou para Antioquia. Eles se reuniram durante um ano com a gente daquela igreja e ensinaram muitas pessoas. Foi em Antioquia que, pela primeira vez, os seguidores de Jesus foram chamados de cristãos.
27 Aihɨ suraanɨhɨ isɨhiya usa Autaahaatɨhomɨ pɨwɨha ausaahohiyɨhiya Jerusaremɨhanda namasi daahɨ Andiyokɨhandaahapɨ nowaayopo.
27 Naquele tempo alguns profetas foram de Jerusalém para Antioquia.
28 Aihɨ kiyaamɨ wo komɨ ambɨpatɨ Akapaasiho Autaahaatɨhomɨ Itɨpɨho gɨwunyaasɨhɨ ko pɨwɨha wa sata kandaase, “Jarɨho yapɨhɨ nahatewaara aungwohandɨ noaipaitaise,” tatɨ ausaatɨ kandaase. Iyataatɨ ipotɨhura awaisɨho Kɨrotiyaasiho isɨhiyai iwinjaatɨ bimihɨhura jarɨho siyatɨ awaisɨho noaipataise.
28 Um deles, chamado Ágabo, levantou-se e, pelo poder do Espírito Santo, anunciou: — Haverá uma grande falta de alimentos no mundo inteiro. Isso aconteceu quando Cláudio era o Imperador romano.
29 Aihɨ ko sata katihɨhura isɨhiya Jisaasihopɨ gɨwunyaahohiyɨhiya isɨhiya Judiyaahandaahiyai jarɨho noaipahonɨhura nawɨho andɨtɨwipɨ numwɨtaatɨwɨhopɨ bindawa pɨwɨha pɨwaatawaatopo. Pɨwaatawaawɨ satawaatopo, “Nyahɨ nɨnaasiyaanamɨ andɨtitaatɨ gwɨnyaahotɨhandaahɨ nawɨho numwɨtɨhaawo,” tɨwɨ pɨwaatawaayopo.
29 Então os cristãos resolveram mandar ajuda aos irmãos que moravam na região da Judeia, e cada um deu de acordo com o que tinha.
30 Kanɨhohɨpatɨ katɨ kaiwɨ Banapaasiyɨ Soriyai nawɨho nunyawɨ nusoaasauhɨ kurɨ nawɨho nesi naimɨ Jerusaremɨhanda noaipamaise. Noaipapɨ Jisaasihopɨ gɨwunyaahohiyɨhiyai iwinjaawɨ bimohiyɨhiyai nawɨho nunyamaise.
30 E mandaram o dinheiro por meio de Barnabé e Saulo, para que eles o entregassem aos presbíteros da igreja.
Atalhos do teclado
- Capítulo anterior←
- Próximo capítulo→
- Versículo anteriork
- Próximo versículoj
- Limpar seleçãoEsc
- Esta ajuda?
Estude este capítulo no WhatsApp
Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Atos 11, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.