Atos 10
Autaahaatɨhomɨ Pɨwɨha Gaaha Wanɨha (AGM) vs VC
1 Aihɨ suraanɨhɨ utaaho wo komɨ ambɨpatɨ Koniriyaasiho aunahɨpatɨ Sisariyaahanda bindataise. Iyataatɨ so Koniriyaasiso isɨhiya Romɨhandaahiyaamɨ tunnɨwɨ yahwɨnohiyɨhiya taahiyɨhiya 600 kaiwɨhiyaasɨ tipɨtapaatɨ 100 kaiwɨhiyai ko iwinja bindataahore. Iyataatɨ tunnɨwɨ yahwɨnohiyɨhiya siya 600 kaiwɨhiyaamɨ ambɨpatɨ satɨwɨ ambɨhɨtawaatopo, “Itaarihandaahapɨhiya tunnɨwɨ yahwɨnohiyɨhiye,” tɨwɨ ambɨhɨtawaatopo.
1 Havia em Cesaréia um homem, por nome Cornélio, centurião da coorte que se chamava Itálica.
2 Iyatɨ so Koniriyaasiso Judaahiyaamatɨpɨmetahosɨ Judaahiyaamɨhɨretɨ japepihɨra Autaahaatɨhopɨ aunɨhɨhɨrɨ katatɨ gaapundahore. Iyataatɨ kounɨ komɨhiyaunɨ Autaahaatɨhopɨ yaiwɨ Autaahaatɨhomɨ pɨwɨha atɨwiwɨhiyaare. Iyatɨ Koniriyaasiho ko nawɨho Pɨhɨtɨhaiwa Judaahiyaamɨ usa kahapaamapɨpaapɨ nenoaahɨtisawɨhiyai nunyahore. Siyatɨ nunyatɨ Autaahaatɨhopɨ asisɨ nahatewetɨ gaapundahore.
2 Era religioso; ele e todos os de sua casa eram tementes a Deus. Dava muitas esmolas ao povo e orava constantemente.
3 Aihɨ asisɨha waaraahɨ ipɨho aimɨ mɨhepɨtihɨhura Koniriyaasiho sɨwipatɨ wɨtɨ auta noaipasɨhɨ siyahatɨ mmonataise. Autaahaatɨhomɨ enjerɨho otɨpɨpatɨho Yamɨhapataatɨhɨ bimisɨho nasatɨ aŋɨtɨtɨhɨ nandaasɨhɨ usonataise. Aihɨ ko Autaahaatɨhomɨ enjerɨho otɨpɨpatɨho yamɨhapataatɨhɨ bimisɨho nasatɨ, “Koniriyaasihoŋe,” undataase.
3 Este homem viu claramente numa visão, pela hora nona do dia, aproximar-se dele um anjo de Deus e o chamar: Cornélio!
4 Undihɨ Koniriyaasiho Autaahaatɨhomɨ enjerɨho otɨpɨpatɨhoai usonataatɨ ko apɨpaahɨ awaindɨhandɨ yayataise. Yayataatɨ Koniriyaasiho Autaahaatɨhomɨ enjerɨho otɨpɨpatɨhoai saundataase, “Awaisɨhoŋe napaape?” undataase. Undihɨ Autaahaatɨhomɨ Enjerɨho sata kaundataase, “Kɨnyɨ gaapundingɨtɨhandunɨ kɨnyɨ nawɨho taahɨpɨpa isɨhiya kahapaamapɨpaapɨ nenoaahɨtauhɨ iwɨtatamanɨpɨ andɨtɨwipɨ numwingɨtɨhandunɨ Autaahaatɨhomɨ ndɨhetɨ aimɨ noaipase. Noaipasɨhɨ kandapɨ Autaahaatɨho gaare tatɨ gwɨnyaatɨ bindataise.
4 Cornélio fixou nele os olhos e, possuído de temor, perguntou: Que há, Senhor? O anjo replicou: As tuas orações e as tuas esmolas subiram à presença de Deus como uma oferta de lembrança.
5 Aisɨ kɨnyɨ wanɨ isɨhiya usaisɨ aunahɨpatɨ Jopaahandaahapɨ natɨpusoaasisamɨhɨ nutaatɨwe. Nuwɨ kiya utaaho wo komɨ ambɨpatɨ Saimonɨhoai numwaasi japɨhɨ napɨtaatɨwe. Iyataatɨ komɨ ambɨpatɨ wɨtɨ Pitaahore.
5 Agora envia homens a Jope e faze vir aqui um certo Simão, que tem por sobrenome Pedro.
6 Iyatɨ Saimonɨho wo maasapɨhomɨ atɨtata isɨhiya usa wapa kahaiwa kahaiwa kaitaatɨwɨhatɨ tɨtɨhemasɨhomɨ aŋaaŋɨ detɨ durɨhɨrainɨ ahetihɨ kapɨhɨ Pitaaho binye,” undataase.
6 Ele se acha hospedado em casa de Simão, um curtidor, cuja casa fica junto ao mar.
7 Undatɨ Autaahaatɨhomɨ enjerɨho otɨpɨpatɨho Koniriyaasihoai sata pɨwɨha kaundamapɨ naihɨhura Koniriyaasiho komɨ otɨpɨpatɨhiyaamɨ yahurisaahɨhɨ gaata numwaataise. Iyatɨ tunnatɨ yahwinjɨho wo komɨ otɨpɨpatɨhoematatɨ bimohosɨ koaisɨ ahoya gaata numwaataise. Aihɨ so tunnatɨ yahwinjɨho Judaahiyaamatɨpɨmetahosɨ Judaahiyaamɨhɨretɨ japepihɨratɨ Autaahaatɨhopɨ aunɨhɨhɨrɨ katatɨ gaapundahore.
7 Quando se retirou o anjo que lhe falara, chamou dois dos seus criados e um soldado temente ao Senhor, daqueles que estavam às suas ordens.
8 Aihɨ Koniriyaasiho kingwaasi pɨwɨha Autaahaatɨhomɨ enjerɨho kaundisɨha ka biyatɨ kaundatɨ kingwaasi Jopaahandaahapɨ natausaasihɨ nowaayopo.
8 Contou-lhes tudo e enviou-os a Jope.
9 Aihɨ kingwaasi Koniriyaasiho natausaasihɨ nuwɨ otɨhapɨhɨ nanopawɨ bowihɨ pɨhɨtɨwɨ numbɨwɨ aunahɨpa Jopaahandamɨ detɨ noaipawaayopo. Detɨ noaipapɨ kingwaasɨ taawɨ niyauhɨ Pitaaho ipɨho otɨhasɨnɨtihɨ aŋɨhandamɨ autaahɨ aŋɨtaupwataasɨnɨ yamwaataise. Iyataatɨ aŋaaŋɨ nimaayandahaaŋɨ aŋɨmatɨwɨhaaŋisɨ Pitaaho Autaahaatɨhopɨ gaapundɨtandɨ kasɨnɨ aŋɨtaupwataatɨhɨ yamwaataise.
9 No dia seguinte, enquanto estavam em viagem e se aproximavam da cidade - pelo meio-dia -, Pedro subiu ao terraço da casa para fazer oração.
10 Yamwaatɨ Autaahaatɨhopɨ gaapundihɨ Pitaahoai nandapaapɨ jaumanataise. Iyataatɨ isɨhiya yatɨhɨ mɨhaapɨ bimohiyɨhiya nandapa taawɨ tɨmanɨhauhɨ Autaahaatɨho Pitaahoai sɨwipatɨ wɨtɨ siyahatɨ nunjataise.
10 Então, como sentisse fome, quis comer. Mas, enquanto lho preparavam, caiu em êxtase.
11 Yamɨhapatɨ tɨwatawamasɨhɨ Pitaaho jataise. Jasɨhɨ wɨndɨ apotɨhɨrɨ taapwɨnɨhɨramatiyahandɨ yamɨhapataatɨhɨraapɨ nasataise. Iyataatɨ apotɨhɨrɨ sɨrɨ otasaahaasɨnɨ wihɨwihoaaŋɨ isɨhiya isɨwatawa kɨhura kɨhura bɨpi ipɨhaahohɨpatamatiyatɨ nasatɨ yapɨpatetɨ tɨmaamahiyatɨ nasatɨ nehɨ otɨhamwaaŋɨ ahondaise.
11 Viu o céu aberto e descer uma coisa parecida com uma grande toalha que baixava do céu à terra, segura pelas quatro pontas.
12 Aihɨ sandɨ yamɨhapataatɨhapɨ napindɨndaatɨhɨ kohasɨpɨho kahatamatɨpetahoaisa akwɨranɨho Judaahiya namaanɨhohɨpɨpa ahondaise.
12 Nela havia de todos os quadrúpedes, dos répteis da terra e das aves do céu.
13 Ahotihɨ pɨwɨha wa Pitaahoai sataha kaundataase, “Pitaahoŋe, kɨnyɨ dopɨ kɨmba nandɨmba tipɨ nanɨme,” undataase.
13 Uma voz lhe falou: Levanta-te, Pedro! Mata e come.
14 Undihɨ Pitaaho, “Awaisɨhoŋe, nɨnɨ wɨndɨ akɨtɨnɨhɨ saiwa titɨ namando. Nɨnɨ jɨhura wɨndɨ Judaahiyaanamɨ wɨnɨhapɨpetɨ tɨtɨhɨmetɨhapa namandɨhonɨne,” undataise.
14 Disse Pedro: De modo algum, Senhor, porque nunca comi coisa alguma profana e impura.
15 Undihɨhura maahomwaaŋɨ jɨhaatɨ wamwaaŋɨ satatɨ Pitaahoai kaundataase, “Autaahaatɨho nandapaapɨ tɨtɨhɨ gaahape tatɨ katimbɨpa sapaapɨ kɨnyɨ tɨtɨhɨmetatɨ maipɨhape maatɨme,” undataase.
15 Esta voz lhe falou pela segunda vez: O que Deus purificou não chames tu de impuro.
16 Aihɨ sandɨ mairɨ maara noaipatatɨ ketɨ kuraanɨhɨ yamɨhapataatɨhapɨ japɨhɨ niyataise.
16 Isto se repetiu três vezes e logo a toalha foi recolhida ao céu.
17 Aihɨ Pitaaho satɨ sɨwipitɨ mmosɨpitapɨ pɨhɨtatɨ gwɨnyapenataatɨ satatɨ kandaase, “Nɨnɨ satɨ sɨwipitɨ mmonɨhohɨmatamɨ tanyaaha napitiyate,” tatɨ gwɨnyaataise. Siyatɨ taatɨ gwɨnyaatɨ bimihɨ Koniriyaasiho isɨhiyai natausaasihɨ niyohiyɨhiyai Saimonɨhomɨ aŋɨpɨpɨhɨ kɨmbɨhe undiwɨ isɨhiya kaundauhɨ kiya kɨmbɨhiso tɨwɨ nuwɨ noaipapɨ Saimonɨhomɨ aŋaaŋamɨ maasomwaaŋɨ bitotawaayopo.
17 Desconcertado, Pedro refletia consigo mesmo sobre o que significava a visão que tivera, quando os homens, enviados por Cornélio, se apresentaram à porta, perguntando pela casa de Simão.
18 Noaipapɨ kiya bitotawa satɨwɨ gaatawaatopo, “Utaaho wo Saimonɨho komɨ ambɨpatɨ wɨtɨ Pitaaho Saimonɨho kɨmbɨhapɨhoaisatɨ maasɨ bindataiso, e owetiso?” tɨwɨ gaatawaatopo.
18 Eles chamaram e indagaram se ali estava hospedado Simão, com o sobrenome Pedro.
19 Aihɨ Pitaaho komɨ sɨwipatɨ mmosɨpatapɨ taatɨ gwɨnyaasɨhɨ kingwaasɨ Pitaahopɨ gaatawaatopo. Gaatauhɨ Autaahaatɨhomɨ Itɨpɨho satatɨ Pitaahoai kaundataase. “Atime, itingingwaase kɨmingwaasɨ napɨwɨ kinyapɨ taawɨ daawaayopo.
19 Enquanto Pedro refletia na visão, disse o Espírito: Eis aí três homens que te procuram.
20 Isɨ kɨnyɨ dosisɨ noaatɨpapɨ numbwɨ kingwaasi usonɨme. Iyataatɨ isiya siya nɨnɨ nɨwahonɨnɨ nandusaasonɨhɨ kiya kinyapɨ nasawaayowɨ kɨnyɨ kiyaisapɨ maasɨ nutaape. Iyapaapɨ kɨnyɨ isɨhiya siyaapɨ Judaahiyaamatɨpɨmetahiyaasɨ kiyaisa maasɨ nutando e namutando tɨpɨ kinyɨ maarɨhoaatɨhapɨ pɨhɨtɨpɨ gɨmunyapenɨme,” undatɨ Autaahaatɨhomɨ Itɨpɨho kaundataase.
20 Levanta-te! Desce e vai com eles sem hesitar, porque sou eu quem os enviou.
21 Aihɨ Pitaaho dosi noaatɨpatɨ notɨ kiyai iwinjataise. Iwinjatosatɨ kiyai satatɨ kaundataase, “Sahɨ nisapɨ daahohɨhonɨnɨ kɨmonɨne. Kɨmonɨnisɨ sahɨ napaapɨ napɨwɨhiyaate?” undataase.
21 Pedro desceu ao encontro dos homens e disse-lhes: Aqui me tendes, sou eu a quem buscais. Qual é o motivo por que viestes aqui?
22 Undihɨ kingwaasɨ Pitaahoai satɨwɨ kaundawaatopo, “Koniriyaasiho tunnɨwɨ yahwɨnohiyɨhiya pɨhɨtɨwɨhiyaamɨ awaisɨho natanyoaasihɨ nasahaayo. Iyataatɨ so utaaso gaaho ainahɨho Autaahaatɨhopɨ gaapundahore. Aihɨ isɨhiya Judaahiya kopɨ utaaho gaahore tɨwɨhore. Aihɨ Autaahaatɨhomɨ enjerɨho otɨpɨpatɨho kinyapɨ kaundihɨsɨ kɨnyɨ komɨ aŋɨpɨpɨhɨ numbwɨ noaipasamɨhura ko kinyɨ pɨwɨha wa atitande. Atitandɨ kɨnyapɨ natanyoaasihɨ daapɨ nasahaayo,” undawaatopo.
22 Responderam: O centurião Cornélio, homem justo e temente a Deus, o qual goza de excelente reputação entre todos os judeus, recebeu dum santo anjo o aviso de te mandar chamar à sua casa e de ouvir as tuas palavras.
23 Undauhɨ Pitaaho kingwaasi kaundihɨ nandaawaayopo. Aihɨ Pitaaho kingwaasi apatɨhɨ biyatɨ iwinjaatɨ bindataise. Aiwɨ nanopawɨ bowihɨ Pitaaho kingwaasisa maasɨ notaise. Naihɨ isɨhiya usa Jopaahandaahapɨhiya Jisaasihopɨ gɨwunyaapɨhiya maasɨ nowaayopo.
23 Então Pedro os mandou entrar e hospedou-os. No dia seguinte, levantou-se e partiu com eles, e alguns dos irmãos de Jope o acompanharam.
24 Nuwɨ asisɨha naasaahɨ otɨhapɨhɨ nanopawɨ nuwɨ aunahɨpa Sisariyaahanda noaipawaayopo. Aihɨ Koniriyaasiho tɨtɨhɨ komɨhiyaisunɨ usa komɨ naisɨhiyaisunɨ numwaatɨ napɨtaawo tɨwɨ jaawɨ ahoyanɨwɨ bindawaayopo.
24 No outro dia chegaram a Cesaréia. Cornélio os estava esperando, tendo convidado os seus parentes e amigos mais íntimos.
25 Bimauhɨ Pitaaho maasomwaaŋamɨ detɨ naihɨ Koniriyaasiho Pitaahopɨ awaisɨhoso tatɨ gwɨnyaataatɨ Pitaahomɨ utatototɨ nasatɨ atotɨpɨwesatɨ ikwɨrɨ mɨtɨho yapɨpatetɨmatɨ ahondaise.
25 Quando Pedro estava para entrar, Cornélio saiu a recebê-lo e prostrou-se aos seus pés para adorá-lo.
26 Aihɨ Pitaaho Koniriyaasihoai sata kaundataase, “Nɨnɨ nehɨ utaahonɨnisɨ dope,” undatɨ tɨtɨhɨwiwataise.
26 Pedro, porém, o ergueu, dizendo: Levanta-te! Também eu sou um homem!
27 Kaundɨmɨhetapɨ Pitaaho aŋaaŋɨ nandaatɨ mmonata isɨhiya taahiyɨhiya ahoyanɨwɨ bimauhɨ usonataise.
27 E, falando com ele, entrou e achou ali muitas pessoas que se tinham reunido e disse:
28 Usonataatɨ kiyai Pitaaho satatɨ kaundataase, “Sahɨ aimɨ mmowɨhiyaate, nyahɨ Judaahiyaanamɨ wɨnɨhapɨpetɨ isɨhiya Judaahiyaamatɨpɨmetahiyaisaatɨ bimitɨhaawɨ apɨpaahɨ itɨhɨtaahiyaanɨne. Iyahaawɨ amɨ Judaahiyaamatɨpɨmetahiyaamɨhinɨ detɨ nutɨhaawɨhandapɨ apɨpaahɨ itɨhɨtaahiyaanɨne. Aihɨhandɨ kandɨ nɨnɨ isɨhiya Judaahiyaamatɨpɨmetahiyaapɨ tɨtɨhɨmetahiye maatɨtandɨ Autaahaatɨho nanisataise.
28 Vós sabeis que é proibido a um judeu aproximar-se dum estrangeiro ou ir à sua casa. Todavia, Deus me mostrou que nenhum homem deve ser considerado profano ou impuro.
29 Iyataatɨ sahɨ nisapɨ gaatauhɨ samɨ pɨwɨha wɨndɨ namematɨ atindɨ bɨpi nasataayo. Aisɨ sahɨ nɨngi napaapɨ gaatɨwɨ nanɨmahopo? Satɨtɨ nasɨsenataayo,” undataase.
29 Por isso vim sem hesitar, logo que fui chamado. Pergunto, pois, por que motivo me chamastes.
30 Undihɨ Koniriyaasihomɨha sata kaundataase, “Wɨndɨ nisaapɨhɨ noaipataise. Iyatɨ asisɨha mairɨ ma aimɨ sanaise. Iyataatɨ kandɨ siyatɨ noaipataise. Nɨnɨ nisɨ aŋɨpɨpɨhɨ bindataatɨ taatɨ Autaahaatɨhopɨ gaapundonɨhɨ wanɨ ipɨmo mɨhepɨtisurɨmuraamatiyahura utaaho wo nisɨ ndɨhetɨ nasatɨ bitondaise. Iyataatɨ komɨ apotɨhɨrɨ niyosɨpɨpa apɨpaahɨ nausaatahoe.
30 Disse Cornélio: Faz hoje quatro dias que estava eu a orar em minha casa, à hora nona, quando se pôs diante de mim um homem com vestes resplandecentes, que disse:
31 Aihɨ ko nasatɨ bitonda nɨngi sandataase, “Koniriyaasihoŋe, Autaahaatɨho kinyɨ gaapundingɨtɨhandɨ atɨngisatunɨ kinyɨ nawɨho nahataapa isɨhiya kahapaamapɨpaapɨ nenoaahɨtauhɨhiyai iwɨtatamanɨpɨ andɨtɨwipɨ numwingɨtɨhandapunɨ gwɨnyaatɨ bindataise.
31 Cornélio, a tua oração foi atendida e Deus se lembrou de tuas esmolas.
32 Aisɨ kɨnyɨ wanɨ isɨhiya usai Jopaahandaahapɨ natɨpusoaasisamɨhɨ kiya nuwɨ Saimonɨhoai numwaitaatɨwe. Iyataatɨ komɨ ambɨpatɨ wɨtɨ Pitaahoe. Pitaaho so utaaho wo Saimonɨhomɨ aŋɨpɨpɨhɨ binye. Iyataatɨ Saimonɨhomɨ aŋaaŋɨ detɨ durɨhɨrainɨ ahetihɨ kapɨhɨ binye. Iyataatɨ Saimonɨho so maasapɨhomɨ atɨtata yamepatɨ kaiwa kaiwa isɨhiya usa kaitaatɨwɨhatɨ tɨtɨhemasɨhore,’ ndataase.
32 Envia alguém a Jope e manda vir Simão, que tem por sobrenome Pedro. Está hospedado perto do mar em casa do curtidor Simão.
33 Aihɨ nɨnɨ ketɨ isɨhiya kinyapɨ nandusoaasataayo. Nandusaasonɨhɨ kɨnyɨ gaahatɨ kaimbɨ ketɨ nasapaise. Aihɨ nyahɨ nahatiyaanɨnɨ Autaahaatɨhomɨ ndɨhetɨ nasawaatɨ bindahaayo Awaisɨhomɨ pɨwɨha kɨnyɨ nyangi kanyatisamɨhɨ atitɨhaawo,” undatɨ Koniriyaasiho Pitaahoai kaundataase
33 Por isso mandei chamar-te logo e felicito-te por teres vindo. Agora, pois, eis-nos todos reunidos na presença de Deus para ouvir tudo o que Deus te ordenou de nos dizer.
34 Sata Koniriyaasiho kaundihɨhura Pitaaho komɨha namasatɨ satatɨ kaundataase. “Akɨtɨnɨhɨ wanɨ nɨnɨ gwɨnyaataayo. Autaahaatɨho wɨndɨ isɨhiya usaaso tatɨ waatɨ gɨmunyapenahoe. Owetise.
34 Então Pedro tomou a palavra e disse: Em verdade, reconheço que Deus não faz distinção de pessoas,
35 Iyataatɨ isɨhiya kahatamatɨpetahiya komɨ pɨwɨha atɨwiwɨ gaahandɨ kiyohiyɨhiyaapɨ maaritahore.
35 mas em toda nação lhe é agradável aquele que o temer e fizer o que é justo.
36 Aihɨ sahɨ aimɨ mmonawaayopo, Autaahaatɨho komɨ pɨwɨha Judaahandaahiyaanangi nanyinyataise. Pɨwɨha saamɨ tanyaaha siyate. Jisasɨ Kɨraisiho nahatiyaanamɨ Awaisɨhosɨ nanyamaatɨ Autaahaatɨhoaisaatɨ maarɨho naasohɨtihɨ netɨ napaindɨhandaatɨhɨ ahɨnyisataise.
36 Deus enviou a sua palavra aos filhos de Israel, anunciando-lhes a boa nova da paz, por meio de Jesus Cristo. Este é o Senhor de todos.
37 — ausente —
37 Vós sabeis como tudo isso aconteceu na Judéia, depois de ter começado na Galiléia, após o batismo que João pregou.
38 — ausente —
38 Vós sabeis como Deus ungiu a Jesus de Nazaré com o Espírito Santo e com o poder, como ele andou fazendo o bem e curando todos os oprimidos do demônio, porque Deus estava com ele.
39 Aihɨ nyahɨ aposerɨhiyaanɨnɨ Jisaasiho nyamɨ yapɨpatɨ Judiyaahandaahunɨ aunahɨpatɨ Jerusaremɨhandɨ Judiyaahanda ahetipata kaiwaiwa mmonahaawɨ ausaahohiyɨhiyaanɨne. Aihɨ so utaasoai ipɨ tɨtɨhɨ atawɨhatetɨ tipɨmandaawaayopo. Tipɨmandaahauhɨ ko napotaise.
39 E nós somos testemunhas de tudo o que fez na terra dos judeus e em Jerusalém. Eles o mataram, suspendendo-o num madeiro.
40 Napwihɨ Autaahaatɨho asisɨha mairɨ ma sanaihɨhura ahowimasɨhɨ japɨhɨ jomaahɨpataatɨhapɨ ausaimanatɨ noaatihɨ usonawaayopo.
40 Mas Deus o ressuscitou ao terceiro dia e permitiu que aparecesse,
41 Sandɨ Jisaasiho ausaimanɨnatɨ noaatindɨndɨ isɨhiya nahatiyaamɨ ndɨhetɨ noaipataamaise. Owetise. Jɨhura Autaahaatɨho komɨ pɨwɨha ausaitɨhaawɨ ahinyisawɨhiyaanamɨ ndɨhetɨ siyatɨ noaipataise. Aihɨ Jisaasiho jomaahɨpataatɨhapɨ japɨhɨ nepatɨ maasɨ bindɨha nandapa waapoho maasɨ nanahaayo. Maasɨ nanɨhaawɨ mandɨhɨ akɨtɨnɨhɨ Jisaasiho japɨhɨ nepataise taatɨ gwɨnyaawaatɨ usonahaayo.
41 não a todo o povo, mas às testemunhas que Deus havia predestinado, a nós que comemos e bebemos com ele, depois que ressuscitou.
42 Aihɨ ko Jisaasiho aposerɨhiyaanangi pɨwɨha satatɨ kanyatataase. “Sahɨ nɨnɨ kiyohɨwaiwaapɨ Pɨwɨha Gaaha Wanɨha ausaapɨ isɨhiyai kanundɨwɨse. Kanundawaawɨ satɨwɨ kaundɨwɨse, ‘Jisaasihoai Autaahaatɨho aimɨ namɨhana ahɨwisataise. Ahɨwihɨ ko noaipatɨ isɨhiya asɨyɨhiyaisunɨ isɨhiya napohiyɨhiyaisunɨ tipɨtapaitandɨhoe,’ undɨwɨ kaundɨwɨse nyatatɨ kanyatataase.
42 Ele nos mandou pregar ao povo e testemunhar que é ele quem foi constituído por Deus juiz dos vivos e dos mortos.
43 Iyataatɨ Autaahaatɨhomɨ pɨwɨha ausaahohiyɨhiya pɨwɨha Jisaasihopɨ jɨhɨ satɨwɨ katawaatopo, ‘tipɨtapaitandɨhomɨ ambɨpataahɨ isɨhiya nahatiya baiwɨ kopɨ gɨwunyaahohiyɨhiyaamɨ maipɨhaiwa Autaahaatɨho nemwaitaise,’ tɨwɨ katawaatopo,” tatɨ Pitaaho kaundataase.
43 Dele todos os profetas dão testemunho, anunciando que todos os que nele crêem recebem o perdão dos pecados por meio de seu nome.
44 Aihɨ Pitaaho taatɨ pɨwɨha sa kaundihɨ Autaahaatɨhomɨ Itɨpɨho yamɨhapataatɨhapɨ nasatɨ isɨhiya Pitaahomɨ pɨwɨha atɨwisohiyɨhiyaamɨhetɨmataise.
44 Estando Pedro ainda a falar, o Espírito Santo desceu sobre todos os que ouviam a {santa} palavra.
45 — ausente —
45 Os fiéis da circuncisão, que tinham vindo com Pedro, profundamente se admiraram, vendo que o dom do Espírito Santo era derramado também sobre os pagãos;
46 — ausente —
46 pois eles os ouviam falar em outras línguas e glorificar a Deus.
47 “Isɨhiya kɨmiya Autaahaatɨhomɨ Itɨpɨho nyamataiwɨ newaayowɨ waapoho naitaatɨwɨhandapɨ ndɨnɨhɨ itɨhɨtɨtaise?” undataase.
47 Então Pedro tomou a palavra: Porventura pode-se negar a água do batismo a estes que receberam o Espírito Santo como nós?
48 Undatosatɨ Koniriyaasihoaisawɨhiyai saundataase, “Nɨnɨ sangi Jisasɨ Kɨraisihomɨ ambɨpataahɨ baasusataayo,” tatɨ baawusataise. Aihɨ Koniriyaasihoaisawɨhiya Pitaahoai saundawaatopo, “Kɨnyɨ nyangisapɨ maasɨ asisɨha wanyaara bimɨtɨhaawo,” undauhɨ ko kiyaisatɨ wonjɨ bindataise.
48 E mandou que fossem batizados em nome de Jesus Cristo. Rogaram-lhe então que ficasse com eles por alguns dias.
Atalhos do teclado
- Capítulo anterior←
- Próximo capítulo→
- Versículo anteriork
- Próximo versículoj
- Limpar seleçãoEsc
- Esta ajuda?
Estude este capítulo no WhatsApp
Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Atos 10, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.