Atos 10

Autaahaatɨhomɨ Pɨwɨha Gaaha Wanɨha (AGM) vs ARA

Sair da comparação
ARA Almeida Revista e Atualizada 1993
1 Aihɨ suraanɨhɨ utaaho wo komɨ ambɨpatɨ Koniriyaasiho aunahɨpatɨ Sisariyaahanda bindataise. Iyataatɨ so Koniriyaasiso isɨhiya Romɨhandaahiyaamɨ tunnɨwɨ yahwɨnohiyɨhiya taahiyɨhiya 600 kaiwɨhiyaasɨ tipɨtapaatɨ 100 kaiwɨhiyai ko iwinja bindataahore. Iyataatɨ tunnɨwɨ yahwɨnohiyɨhiya siya 600 kaiwɨhiyaamɨ ambɨpatɨ satɨwɨ ambɨhɨtawaatopo, “Itaarihandaahapɨhiya tunnɨwɨ yahwɨnohiyɨhiye,” tɨwɨ ambɨhɨtawaatopo.
1 Morava em Cesareia um homem de nome Cornélio, centurião da coorte chamada Italiana,
2 Iyatɨ so Koniriyaasiso Judaahiyaamatɨpɨmetahosɨ Judaahiyaamɨhɨretɨ japepihɨra Autaahaatɨhopɨ aunɨhɨhɨrɨ katatɨ gaapundahore. Iyataatɨ kounɨ komɨhiyaunɨ Autaahaatɨhopɨ yaiwɨ Autaahaatɨhomɨ pɨwɨha atɨwiwɨhiyaare. Iyatɨ Koniriyaasiho ko nawɨho Pɨhɨtɨhaiwa Judaahiyaamɨ usa kahapaamapɨpaapɨ nenoaahɨtisawɨhiyai nunyahore. Siyatɨ nunyatɨ Autaahaatɨhopɨ asisɨ nahatewetɨ gaapundahore.
2 piedoso e temente a Deus com toda a sua casa e que fazia muitas esmolas ao povo e, de contínuo, orava a Deus.
3 Aihɨ asisɨha waaraahɨ ipɨho aimɨ mɨhepɨtihɨhura Koniriyaasiho sɨwipatɨ wɨtɨ auta noaipasɨhɨ siyahatɨ mmonataise. Autaahaatɨhomɨ enjerɨho otɨpɨpatɨho Yamɨhapataatɨhɨ bimisɨho nasatɨ aŋɨtɨtɨhɨ nandaasɨhɨ usonataise. Aihɨ ko Autaahaatɨhomɨ enjerɨho otɨpɨpatɨho yamɨhapataatɨhɨ bimisɨho nasatɨ, “Koniriyaasihoŋe,” undataase.
3 Esse homem observou claramente durante uma visão, cerca da hora nona do dia, um anjo de Deus que se aproximou dele e lhe disse:
4 Undihɨ Koniriyaasiho Autaahaatɨhomɨ enjerɨho otɨpɨpatɨhoai usonataatɨ ko apɨpaahɨ awaindɨhandɨ yayataise. Yayataatɨ Koniriyaasiho Autaahaatɨhomɨ enjerɨho otɨpɨpatɨhoai saundataase, “Awaisɨhoŋe napaape?” undataase. Undihɨ Autaahaatɨhomɨ Enjerɨho sata kaundataase, “Kɨnyɨ gaapundingɨtɨhandunɨ kɨnyɨ nawɨho taahɨpɨpa isɨhiya kahapaamapɨpaapɨ nenoaahɨtauhɨ iwɨtatamanɨpɨ andɨtɨwipɨ numwingɨtɨhandunɨ Autaahaatɨhomɨ ndɨhetɨ aimɨ noaipase. Noaipasɨhɨ kandapɨ Autaahaatɨho gaare tatɨ gwɨnyaatɨ bindataise.
4 Cornélio! Este, fixando nele os olhos e possuído de temor, perguntou: Que é, Senhor? E o anjo lhe disse: As tuas orações e as tuas esmolas subiram para memória diante de Deus.
5 Aisɨ kɨnyɨ wanɨ isɨhiya usaisɨ aunahɨpatɨ Jopaahandaahapɨ natɨpusoaasisamɨhɨ nutaatɨwe. Nuwɨ kiya utaaho wo komɨ ambɨpatɨ Saimonɨhoai numwaasi japɨhɨ napɨtaatɨwe. Iyataatɨ komɨ ambɨpatɨ wɨtɨ Pitaahore.
5 Agora, envia mensageiros a Jope e manda chamar Simão, que tem por sobrenome Pedro.
6 Iyatɨ Saimonɨho wo maasapɨhomɨ atɨtata isɨhiya usa wapa kahaiwa kahaiwa kaitaatɨwɨhatɨ tɨtɨhemasɨhomɨ aŋaaŋɨ detɨ durɨhɨrainɨ ahetihɨ kapɨhɨ Pitaaho binye,” undataase.
6 Ele está hospedado com Simão, curtidor, cuja residência está situada à beira-mar.
7 Undatɨ Autaahaatɨhomɨ enjerɨho otɨpɨpatɨho Koniriyaasihoai sata pɨwɨha kaundamapɨ naihɨhura Koniriyaasiho komɨ otɨpɨpatɨhiyaamɨ yahurisaahɨhɨ gaata numwaataise. Iyatɨ tunnatɨ yahwinjɨho wo komɨ otɨpɨpatɨhoematatɨ bimohosɨ koaisɨ ahoya gaata numwaataise. Aihɨ so tunnatɨ yahwinjɨho Judaahiyaamatɨpɨmetahosɨ Judaahiyaamɨhɨretɨ japepihɨratɨ Autaahaatɨhopɨ aunɨhɨhɨrɨ katatɨ gaapundahore.
7 Logo que se retirou o anjo que lhe falava, chamou dois dos seus domésticos e um soldado piedoso dos que estavam a seu serviço
8 Aihɨ Koniriyaasiho kingwaasi pɨwɨha Autaahaatɨhomɨ enjerɨho kaundisɨha ka biyatɨ kaundatɨ kingwaasi Jopaahandaahapɨ natausaasihɨ nowaayopo.
8 e, havendo-lhes contado tudo, enviou-os a Jope.
9 Aihɨ kingwaasi Koniriyaasiho natausaasihɨ nuwɨ otɨhapɨhɨ nanopawɨ bowihɨ pɨhɨtɨwɨ numbɨwɨ aunahɨpa Jopaahandamɨ detɨ noaipawaayopo. Detɨ noaipapɨ kingwaasɨ taawɨ niyauhɨ Pitaaho ipɨho otɨhasɨnɨtihɨ aŋɨhandamɨ autaahɨ aŋɨtaupwataasɨnɨ yamwaataise. Iyataatɨ aŋaaŋɨ nimaayandahaaŋɨ aŋɨmatɨwɨhaaŋisɨ Pitaaho Autaahaatɨhopɨ gaapundɨtandɨ kasɨnɨ aŋɨtaupwataatɨhɨ yamwaataise.
9 No dia seguinte, indo eles de caminho e estando já perto da cidade, subiu Pedro ao eirado, por volta da hora sexta, a fim de orar.
10 Yamwaatɨ Autaahaatɨhopɨ gaapundihɨ Pitaahoai nandapaapɨ jaumanataise. Iyataatɨ isɨhiya yatɨhɨ mɨhaapɨ bimohiyɨhiya nandapa taawɨ tɨmanɨhauhɨ Autaahaatɨho Pitaahoai sɨwipatɨ wɨtɨ siyahatɨ nunjataise.
10 Estando com fome, quis comer; mas, enquanto lhe preparavam a comida, sobreveio-lhe um êxtase;
11 Yamɨhapatɨ tɨwatawamasɨhɨ Pitaaho jataise. Jasɨhɨ wɨndɨ apotɨhɨrɨ taapwɨnɨhɨramatiyahandɨ yamɨhapataatɨhɨraapɨ nasataise. Iyataatɨ apotɨhɨrɨ sɨrɨ otasaahaasɨnɨ wihɨwihoaaŋɨ isɨhiya isɨwatawa kɨhura kɨhura bɨpi ipɨhaahohɨpatamatiyatɨ nasatɨ yapɨpatetɨ tɨmaamahiyatɨ nasatɨ nehɨ otɨhamwaaŋɨ ahondaise.
11 então, viu o céu aberto e descendo um objeto como se fosse um grande lençol, o qual era baixado à terra pelas quatro pontas,
12 Aihɨ sandɨ yamɨhapataatɨhapɨ napindɨndaatɨhɨ kohasɨpɨho kahatamatɨpetahoaisa akwɨranɨho Judaahiya namaanɨhohɨpɨpa ahondaise.
12 contendo toda sorte de quadrúpedes, répteis da terra e aves do céu.
13 Ahotihɨ pɨwɨha wa Pitaahoai sataha kaundataase, “Pitaahoŋe, kɨnyɨ dopɨ kɨmba nandɨmba tipɨ nanɨme,” undataase.
13 E ouviu-se uma voz que se dirigia a ele: Levanta-te, Pedro! Mata e come.
14 Undihɨ Pitaaho, “Awaisɨhoŋe, nɨnɨ wɨndɨ akɨtɨnɨhɨ saiwa titɨ namando. Nɨnɨ jɨhura wɨndɨ Judaahiyaanamɨ wɨnɨhapɨpetɨ tɨtɨhɨmetɨhapa namandɨhonɨne,” undataise.
14 Mas Pedro replicou: De modo nenhum, Senhor! Porque jamais comi coisa alguma comum e imunda.
15 Undihɨhura maahomwaaŋɨ jɨhaatɨ wamwaaŋɨ satatɨ Pitaahoai kaundataase, “Autaahaatɨho nandapaapɨ tɨtɨhɨ gaahape tatɨ katimbɨpa sapaapɨ kɨnyɨ tɨtɨhɨmetatɨ maipɨhape maatɨme,” undataase.
15 Segunda vez, a voz lhe falou: Ao que Deus purificou não consideres comum.
16 Aihɨ sandɨ mairɨ maara noaipatatɨ ketɨ kuraanɨhɨ yamɨhapataatɨhapɨ japɨhɨ niyataise.
16 Sucedeu isto por três vezes, e, logo, aquele objeto foi recolhido ao céu.
17 Aihɨ Pitaaho satɨ sɨwipitɨ mmosɨpitapɨ pɨhɨtatɨ gwɨnyapenataatɨ satatɨ kandaase, “Nɨnɨ satɨ sɨwipitɨ mmonɨhohɨmatamɨ tanyaaha napitiyate,” tatɨ gwɨnyaataise. Siyatɨ taatɨ gwɨnyaatɨ bimihɨ Koniriyaasiho isɨhiyai natausaasihɨ niyohiyɨhiyai Saimonɨhomɨ aŋɨpɨpɨhɨ kɨmbɨhe undiwɨ isɨhiya kaundauhɨ kiya kɨmbɨhiso tɨwɨ nuwɨ noaipapɨ Saimonɨhomɨ aŋaaŋamɨ maasomwaaŋɨ bitotawaayopo.
17 Enquanto Pedro estava perplexo sobre qual seria o significado da visão, eis que os homens enviados da parte de Cornélio, tendo perguntado pela casa de Simão, pararam junto à porta;
18 Noaipapɨ kiya bitotawa satɨwɨ gaatawaatopo, “Utaaho wo Saimonɨho komɨ ambɨpatɨ wɨtɨ Pitaaho Saimonɨho kɨmbɨhapɨhoaisatɨ maasɨ bindataiso, e owetiso?” tɨwɨ gaatawaatopo.
18 e, chamando, indagavam se estava ali hospedado Simão, por sobrenome Pedro.
19 Aihɨ Pitaaho komɨ sɨwipatɨ mmosɨpatapɨ taatɨ gwɨnyaasɨhɨ kingwaasɨ Pitaahopɨ gaatawaatopo. Gaatauhɨ Autaahaatɨhomɨ Itɨpɨho satatɨ Pitaahoai kaundataase. “Atime, itingingwaase kɨmingwaasɨ napɨwɨ kinyapɨ taawɨ daawaayopo.
19 Enquanto meditava Pedro acerca da visão, disse-lhe o Espírito: Estão aí dois homens que te procuram;
20 Isɨ kɨnyɨ dosisɨ noaatɨpapɨ numbwɨ kingwaasi usonɨme. Iyataatɨ isiya siya nɨnɨ nɨwahonɨnɨ nandusaasonɨhɨ kiya kinyapɨ nasawaayowɨ kɨnyɨ kiyaisapɨ maasɨ nutaape. Iyapaapɨ kɨnyɨ isɨhiya siyaapɨ Judaahiyaamatɨpɨmetahiyaasɨ kiyaisa maasɨ nutando e namutando tɨpɨ kinyɨ maarɨhoaatɨhapɨ pɨhɨtɨpɨ gɨmunyapenɨme,” undatɨ Autaahaatɨhomɨ Itɨpɨho kaundataase.
20 levanta-te, pois, desce e vai com eles, nada duvidando; porque eu os enviei.
21 Aihɨ Pitaaho dosi noaatɨpatɨ notɨ kiyai iwinjataise. Iwinjatosatɨ kiyai satatɨ kaundataase, “Sahɨ nisapɨ daahohɨhonɨnɨ kɨmonɨne. Kɨmonɨnisɨ sahɨ napaapɨ napɨwɨhiyaate?” undataase.
21 E, descendo Pedro para junto dos homens, disse: Aqui me tendes; sou eu a quem buscais? A que viestes?
22 Undihɨ kingwaasɨ Pitaahoai satɨwɨ kaundawaatopo, “Koniriyaasiho tunnɨwɨ yahwɨnohiyɨhiya pɨhɨtɨwɨhiyaamɨ awaisɨho natanyoaasihɨ nasahaayo. Iyataatɨ so utaaso gaaho ainahɨho Autaahaatɨhopɨ gaapundahore. Aihɨ isɨhiya Judaahiya kopɨ utaaho gaahore tɨwɨhore. Aihɨ Autaahaatɨhomɨ enjerɨho otɨpɨpatɨho kinyapɨ kaundihɨsɨ kɨnyɨ komɨ aŋɨpɨpɨhɨ numbwɨ noaipasamɨhura ko kinyɨ pɨwɨha wa atitande. Atitandɨ kɨnyapɨ natanyoaasihɨ daapɨ nasahaayo,” undawaatopo.
22 Então, disseram: O centurião Cornélio, homem reto e temente a Deus e tendo bom testemunho de toda a nação judaica, foi instruído por um santo anjo para chamar-te a sua casa e ouvir as tuas palavras.
23 Undauhɨ Pitaaho kingwaasi kaundihɨ nandaawaayopo. Aihɨ Pitaaho kingwaasi apatɨhɨ biyatɨ iwinjaatɨ bindataise. Aiwɨ nanopawɨ bowihɨ Pitaaho kingwaasisa maasɨ notaise. Naihɨ isɨhiya usa Jopaahandaahapɨhiya Jisaasihopɨ gɨwunyaapɨhiya maasɨ nowaayopo.
23 Pedro, pois, convidando-os a entrar, hospedou-os. No dia seguinte, levantou-se e partiu com eles; também alguns irmãos dos que habitavam em Jope foram em sua companhia.
24 Nuwɨ asisɨha naasaahɨ otɨhapɨhɨ nanopawɨ nuwɨ aunahɨpa Sisariyaahanda noaipawaayopo. Aihɨ Koniriyaasiho tɨtɨhɨ komɨhiyaisunɨ usa komɨ naisɨhiyaisunɨ numwaatɨ napɨtaawo tɨwɨ jaawɨ ahoyanɨwɨ bindawaayopo.
24 No dia imediato, entrou em Cesareia. Cornélio estava esperando por eles, tendo reunido seus parentes e amigos íntimos.
25 Bimauhɨ Pitaaho maasomwaaŋamɨ detɨ naihɨ Koniriyaasiho Pitaahopɨ awaisɨhoso tatɨ gwɨnyaataatɨ Pitaahomɨ utatototɨ nasatɨ atotɨpɨwesatɨ ikwɨrɨ mɨtɨho yapɨpatetɨmatɨ ahondaise.
25 Aconteceu que, indo Pedro a entrar, lhe saiu Cornélio ao encontro e, prostrando-se-lhe aos pés, o adorou.
26 Aihɨ Pitaaho Koniriyaasihoai sata kaundataase, “Nɨnɨ nehɨ utaahonɨnisɨ dope,” undatɨ tɨtɨhɨwiwataise.
26 Mas Pedro o levantou, dizendo: Ergue-te, que eu também sou homem.
27 Kaundɨmɨhetapɨ Pitaaho aŋaaŋɨ nandaatɨ mmonata isɨhiya taahiyɨhiya ahoyanɨwɨ bimauhɨ usonataise.
27 Falando com ele, entrou, encontrando muitos reunidos ali,
28 Usonataatɨ kiyai Pitaaho satatɨ kaundataase, “Sahɨ aimɨ mmowɨhiyaate, nyahɨ Judaahiyaanamɨ wɨnɨhapɨpetɨ isɨhiya Judaahiyaamatɨpɨmetahiyaisaatɨ bimitɨhaawɨ apɨpaahɨ itɨhɨtaahiyaanɨne. Iyahaawɨ amɨ Judaahiyaamatɨpɨmetahiyaamɨhinɨ detɨ nutɨhaawɨhandapɨ apɨpaahɨ itɨhɨtaahiyaanɨne. Aihɨhandɨ kandɨ nɨnɨ isɨhiya Judaahiyaamatɨpɨmetahiyaapɨ tɨtɨhɨmetahiye maatɨtandɨ Autaahaatɨho nanisataise.
28 a quem se dirigiu, dizendo: Vós bem sabeis que é proibido a um judeu ajuntar-se ou mesmo aproximar-se a alguém de outra raça; mas Deus me demonstrou que a nenhum homem considerasse comum ou imundo;
29 Iyataatɨ sahɨ nisapɨ gaatauhɨ samɨ pɨwɨha wɨndɨ namematɨ atindɨ bɨpi nasataayo. Aisɨ sahɨ nɨngi napaapɨ gaatɨwɨ nanɨmahopo? Satɨtɨ nasɨsenataayo,” undataase.
29 por isso, uma vez chamado, vim sem vacilar. Pergunto, pois: por que razão me mandastes chamar?
30 Undihɨ Koniriyaasihomɨha sata kaundataase, “Wɨndɨ nisaapɨhɨ noaipataise. Iyatɨ asisɨha mairɨ ma aimɨ sanaise. Iyataatɨ kandɨ siyatɨ noaipataise. Nɨnɨ nisɨ aŋɨpɨpɨhɨ bindataatɨ taatɨ Autaahaatɨhopɨ gaapundonɨhɨ wanɨ ipɨmo mɨhepɨtisurɨmuraamatiyahura utaaho wo nisɨ ndɨhetɨ nasatɨ bitondaise. Iyataatɨ komɨ apotɨhɨrɨ niyosɨpɨpa apɨpaahɨ nausaatahoe.
30 Respondeu-lhe Cornélio: Faz, hoje, quatro dias que, por volta desta hora, estava eu observando em minha casa a hora nona de oração, e eis que se apresentou diante de mim um varão de vestes resplandecentes
31 Aihɨ ko nasatɨ bitonda nɨngi sandataase, “Koniriyaasihoŋe, Autaahaatɨho kinyɨ gaapundingɨtɨhandɨ atɨngisatunɨ kinyɨ nawɨho nahataapa isɨhiya kahapaamapɨpaapɨ nenoaahɨtauhɨhiyai iwɨtatamanɨpɨ andɨtɨwipɨ numwingɨtɨhandapunɨ gwɨnyaatɨ bindataise.
31 e disse: Cornélio, a tua oração foi ouvida, e as tuas esmolas, lembradas na presença de Deus.
32 Aisɨ kɨnyɨ wanɨ isɨhiya usai Jopaahandaahapɨ natɨpusoaasisamɨhɨ kiya nuwɨ Saimonɨhoai numwaitaatɨwe. Iyataatɨ komɨ ambɨpatɨ wɨtɨ Pitaahoe. Pitaaho so utaaho wo Saimonɨhomɨ aŋɨpɨpɨhɨ binye. Iyataatɨ Saimonɨhomɨ aŋaaŋɨ detɨ durɨhɨrainɨ ahetihɨ kapɨhɨ binye. Iyataatɨ Saimonɨho so maasapɨhomɨ atɨtata yamepatɨ kaiwa kaiwa isɨhiya usa kaitaatɨwɨhatɨ tɨtɨhemasɨhore,’ ndataase.
32 Manda, pois, alguém a Jope a chamar Simão, por sobrenome Pedro; acha-se este hospedado em casa de Simão, curtidor, à beira-mar.
33 Aihɨ nɨnɨ ketɨ isɨhiya kinyapɨ nandusoaasataayo. Nandusaasonɨhɨ kɨnyɨ gaahatɨ kaimbɨ ketɨ nasapaise. Aihɨ nyahɨ nahatiyaanɨnɨ Autaahaatɨhomɨ ndɨhetɨ nasawaatɨ bindahaayo Awaisɨhomɨ pɨwɨha kɨnyɨ nyangi kanyatisamɨhɨ atitɨhaawo,” undatɨ Koniriyaasiho Pitaahoai kaundataase
33 Portanto, sem demora, mandei chamar-te, e fizeste bem em vir. Agora, pois, estamos todos aqui, na presença de Deus, prontos para ouvir tudo o que te foi ordenado da parte do Senhor.
34 Sata Koniriyaasiho kaundihɨhura Pitaaho komɨha namasatɨ satatɨ kaundataase. “Akɨtɨnɨhɨ wanɨ nɨnɨ gwɨnyaataayo. Autaahaatɨho wɨndɨ isɨhiya usaaso tatɨ waatɨ gɨmunyapenahoe. Owetise.
34 Então, falou Pedro, dizendo: Reconheço, por verdade, que Deus não faz acepção de pessoas;
35 Iyataatɨ isɨhiya kahatamatɨpetahiya komɨ pɨwɨha atɨwiwɨ gaahandɨ kiyohiyɨhiyaapɨ maaritahore.
35 pelo contrário, em qualquer nação, aquele que o teme e faz o que é justo lhe é aceitável.
36 Aihɨ sahɨ aimɨ mmonawaayopo, Autaahaatɨho komɨ pɨwɨha Judaahandaahiyaanangi nanyinyataise. Pɨwɨha saamɨ tanyaaha siyate. Jisasɨ Kɨraisiho nahatiyaanamɨ Awaisɨhosɨ nanyamaatɨ Autaahaatɨhoaisaatɨ maarɨho naasohɨtihɨ netɨ napaindɨhandaatɨhɨ ahɨnyisataise.
36 Esta é a palavra que Deus enviou aos filhos de Israel, anunciando-lhes o evangelho da paz, por meio de Jesus Cristo. Este é o Senhor de todos.
37 — ausente —
37 Vós conheceis a palavra que se divulgou por toda a Judeia, tendo começado desde a Galileia, depois do batismo que João pregou,
38 — ausente —
38 como Deus ungiu a Jesus de Nazaré com o Espírito Santo e com poder, o qual andou por toda parte, fazendo o bem e curando a todos os oprimidos do diabo, porque Deus era com ele;
39 Aihɨ nyahɨ aposerɨhiyaanɨnɨ Jisaasiho nyamɨ yapɨpatɨ Judiyaahandaahunɨ aunahɨpatɨ Jerusaremɨhandɨ Judiyaahanda ahetipata kaiwaiwa mmonahaawɨ ausaahohiyɨhiyaanɨne. Aihɨ so utaasoai ipɨ tɨtɨhɨ atawɨhatetɨ tipɨmandaawaayopo. Tipɨmandaahauhɨ ko napotaise.
39 e nós somos testemunhas de tudo o que ele fez na terra dos judeus e em Jerusalém; ao qual também tiraram a vida, pendurando-o no madeiro.
40 Napwihɨ Autaahaatɨho asisɨha mairɨ ma sanaihɨhura ahowimasɨhɨ japɨhɨ jomaahɨpataatɨhapɨ ausaimanatɨ noaatihɨ usonawaayopo.
40 A este ressuscitou Deus no terceiro dia e concedeu que fosse manifesto,
41 Sandɨ Jisaasiho ausaimanɨnatɨ noaatindɨndɨ isɨhiya nahatiyaamɨ ndɨhetɨ noaipataamaise. Owetise. Jɨhura Autaahaatɨho komɨ pɨwɨha ausaitɨhaawɨ ahinyisawɨhiyaanamɨ ndɨhetɨ siyatɨ noaipataise. Aihɨ Jisaasiho jomaahɨpataatɨhapɨ japɨhɨ nepatɨ maasɨ bindɨha nandapa waapoho maasɨ nanahaayo. Maasɨ nanɨhaawɨ mandɨhɨ akɨtɨnɨhɨ Jisaasiho japɨhɨ nepataise taatɨ gwɨnyaawaatɨ usonahaayo.
41 não a todo o povo, mas às testemunhas que foram anteriormente escolhidas por Deus, isto é, a nós que comemos e bebemos com ele, depois que ressurgiu dentre os mortos;
42 Aihɨ ko Jisaasiho aposerɨhiyaanangi pɨwɨha satatɨ kanyatataase. “Sahɨ nɨnɨ kiyohɨwaiwaapɨ Pɨwɨha Gaaha Wanɨha ausaapɨ isɨhiyai kanundɨwɨse. Kanundawaawɨ satɨwɨ kaundɨwɨse, ‘Jisaasihoai Autaahaatɨho aimɨ namɨhana ahɨwisataise. Ahɨwihɨ ko noaipatɨ isɨhiya asɨyɨhiyaisunɨ isɨhiya napohiyɨhiyaisunɨ tipɨtapaitandɨhoe,’ undɨwɨ kaundɨwɨse nyatatɨ kanyatataase.
42 e nos mandou pregar ao povo e testificar que ele é quem foi constituído por Deus Juiz de vivos e de mortos.
43 Iyataatɨ Autaahaatɨhomɨ pɨwɨha ausaahohiyɨhiya pɨwɨha Jisaasihopɨ jɨhɨ satɨwɨ katawaatopo, ‘tipɨtapaitandɨhomɨ ambɨpataahɨ isɨhiya nahatiya baiwɨ kopɨ gɨwunyaahohiyɨhiyaamɨ maipɨhaiwa Autaahaatɨho nemwaitaise,’ tɨwɨ katawaatopo,” tatɨ Pitaaho kaundataase.
43 Dele todos os profetas dão testemunho de que, por meio de seu nome, todo aquele que nele crê recebe remissão de pecados.
44 Aihɨ Pitaaho taatɨ pɨwɨha sa kaundihɨ Autaahaatɨhomɨ Itɨpɨho yamɨhapataatɨhapɨ nasatɨ isɨhiya Pitaahomɨ pɨwɨha atɨwisohiyɨhiyaamɨhetɨmataise.
44 Ainda Pedro falava estas coisas quando caiu o Espírito Santo sobre todos os que ouviam a palavra.
45 — ausente —
45 E os fiéis que eram da circuncisão, que vieram com Pedro, admiraram-se, porque também sobre os gentios foi derramado o dom do Espírito Santo;
46 — ausente —
46 pois os ouviam falando em línguas e engrandecendo a Deus. Então, perguntou Pedro:
47 “Isɨhiya kɨmiya Autaahaatɨhomɨ Itɨpɨho nyamataiwɨ newaayowɨ waapoho naitaatɨwɨhandapɨ ndɨnɨhɨ itɨhɨtɨtaise?” undataase.
47 Porventura, pode alguém recusar a água, para que não sejam batizados estes que, assim como nós, receberam o Espírito Santo?
48 Undatosatɨ Koniriyaasihoaisawɨhiyai saundataase, “Nɨnɨ sangi Jisasɨ Kɨraisihomɨ ambɨpataahɨ baasusataayo,” tatɨ baawusataise. Aihɨ Koniriyaasihoaisawɨhiya Pitaahoai saundawaatopo, “Kɨnyɨ nyangisapɨ maasɨ asisɨha wanyaara bimɨtɨhaawo,” undauhɨ ko kiyaisatɨ wonjɨ bindataise.
48 E ordenou que fossem batizados em nome de Jesus Cristo. Então, lhe pediram que permanecesse com eles por alguns dias.

Ler em outra tradução

Comparar com outra

Estude este capítulo no WhatsApp

Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Atos 10, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.