Apocalipse 9

Autaahaatɨhomɨ Pɨwɨha Gaaha Wanɨha (AGM) vs NTLH

Sair da comparação
NTLH Nova Tradução na Linguagem de Hoje 2000
1 Aihɨ enjerɨho 5 ho komɨ kapaparɨhɨrɨ iposɨhɨ nɨnɨ kaumbwaatɨ jɨhɨ aimɨ mɨhaatɨ yamɨhapataatɨhapɨ yapɨpataapɨhɨ tɨmahiyatɨ ahotisaamaati iwinjataayo. Ahotihɨ kaati anɨmwaahɨpatɨ apɨpaahɨ utaarɨhatɨ tongɨhatɨ tapotaaha owehatamɨ maahomwaaŋɨ netɨ nisapuwatɨ napusɨtɨhandamɨ kihɨrɨ nunyauhɨ nɨnɨ iwinjataayo.
1 Depois o quinto anjo tocou a sua trombeta, e eu vi uma estrela que tinha caído do céu na terra, e ela recebeu a chave do abismo .
2 Aihɨ kaatɨ anɨmwaahɨpatɨ tongɨhatɨ tapotaaha owehatamɨ maahomwaaŋɨ nisapuwatɨ napundindɨhandɨ nuwamasɨhɨ katamɨ maahomwaaŋapɨ sɨtɨpatɨ noaipataise sisɨha apɨpaahɨ awaisɨha watɨpɨha tɨhoaapɨ wapa ainɨhɨrɨ tɨhauhɨ sɨtɨpatɨ mwɨtɨtutatɨ noaipasɨpatamatiyato. Iyatɨ satɨ sɨtɨpitɨ ipɨhoaisunɨ amɨ yamɨhapatisunɨ netɨ namaasasɨhɨ amɨ ipɨho yamɨhapatɨ noaipatɨ asɨhatamataise.
2 A estrela abriu o poço do abismo, e dele saiu fumaça, como se fosse de uma grande fornalha. E o sol e o ar escureceram com a fumaça que saía do abismo.
3 Aihɨ wapa kupwɨrɨho tapaatɨpɨhomatiyahapa katɨ sɨtɨmataatɨhapɨ noaipasi yapɨpataapɨhɨ notaise. Aihɨ kapa tapaatɨpɨhomɨ watɨpɨhandɨ akosɨho yapɨpatambɨhomɨ watɨpɨhandɨ isɨhiyai ikwihɨ yawindɨhandamatiyahandɨ koai nunyauhɨ nehore.
3 De dentro da fumaça saíram gafanhotos, que desceram sobre a terra e receberam o mesmo poder que os escorpiões têm.
4 Aihɨ kiya saiwa kupwɨrɨ tapaatɨpɨhoai sapa kɨtarɨhɨrɨ woyɨha tandɨpɨho amɨ nahatapa wapa usɨpaipatɨ asisorɨhapa amɨ ipatɨ yapɨpataapɨhɨ nawatɨ ahetimbɨpai wɨndɨ nepɨ namopɨsasɨtaatɨwɨ kaundawaatopo. Amɨ nehɨ isɨhiya kiyaamɨ ndɨmaahomwaaŋɨ amɨtetetɨ Autaahaatɨhomɨ sɨwipatɨ makɨhɨrɨ namaamasandahiyaisaahɨhɨ yaawɨhandɨ numwɨtaatɨwɨ kaundawaatopo.
4 Foi dito aos gafanhotos que não fizessem estragos nas ervas, nem nas árvores, nem em qualquer outra planta; somente podiam ferir as pessoas que não tivessem a marca do sinete de Deus na testa.
5 Iyataatɨ kiya isiyai wɨndɨ siyɨhiyai tɨmapɨ nehɨ waatɨho 5 kiyahopɨ tapaatɨpɨho yaawɨhandɨ awaindɨhandɨ numwɨtaatɨwɨ kaundawaatopo. Iyataatɨ isiya siyai tapaatɨpɨho yaawɨhandɨ numwindɨhandɨ akoso isɨhiyai ikwihɨ apɨpaahɨ waatɨ yaawa nɨwɨnahandɨ ese no no tɨwɨ gwɨwɨ nehotopatamatiyahandɨ nunyataise.
5 Os gafanhotos não tiveram permissão para matar essas pessoas; eles podiam apenas torturá-las durante cinco meses. A dor que causavam nessa tortura era como a dor da picada de um escorpião.
6 Iyonɨhɨ sura asisɨha saiwetɨ isɨhiya napwɨtaatɨwɨhandapɨ pɨhɨtɨwɨ gwɨnyaawaahandɨ kandɨ kiya wɨndɨ namwaapwɨtaapo. Aiwɨ kiya napwɨtaatɨwɨ gwɨnyamawaahandɨ napwɨtaatɨwɨhandɨ kiyai wɨndɨ namausoaipaitaise. Apɨpaahɨ owetɨtaise.
6 Naqueles cinco meses as pessoas procurarão a morte, mas não a encontrarão; vão querer morrer, mas a morte fugirá delas.
7 Iyataatɨ saiwa tapaatɨpiwaamɨ noaipahohɨrɨhɨretɨ osihaiwa pwɨsɨpatɨ awaindɨhandɨ wohandɨ tundaatɨwɨ nepɨ tɨmaŋɨhohɨrɨhɨretamataiwɨ noaipawaayopo. Kaiwaamɨ mɨtɨhoaatɨhɨ awaisawɨhiyaamɨ tingaatɨha gorɨhanda kaiwɨhaiwaamatiyahaiwa ahetahiyaare. Aiwɨ kaiwaamɨ ndɨmaahomwaaŋɨ isɨhiyaamɨ ndɨmaahomwaaŋamatetahiyaare.
7 Os gafanhotos pareciam cavalos prontos para a batalha. Na cabeça tinham uma coisa parecida com uma coroa de ouro, e a cara deles era como o rosto de um ser humano.
8 Aiwɨ amɨ kaiwaamɨ misisɨha asɨhiyaamɨ misisɨhaamatiyatɨ utaarɨhaare. Iyataatɨ kaiwaamɨ mangɨrɨ pusiketɨho ainjɨhɨho raiyonɨhandamatiyahɨre.
8 Os seus cabelos eram como cabelos de mulher, e os dentes eram como dentes de leão.
9 Iyataatɨ kaiwa tapaatɨpɨhaiwaamɨ gwɨsɨha kɨrɨwipatamɨ yapasɨha yaipatɨ pwɨsɨpatɨ tipɨraitandɨ nimbɨmaasapɨ ainɨhɨrɨ kapaahɨrɨ nipaatohɨpatamatiyahapaisahiyaare. Iyataatɨ kapaamɨ ditatɨ gaatinjɨtɨhandɨ kaarisihaiwa osihandɨ pwɨsɨpatɨ wohandapɨ aisi ŋutihɨ naihɨ gaatinjɨtɨhandamatiyatɨ ganataase.
9 As suas couraças eram parecidas com couraças de ferro, e o barulho das suas asas era como o barulho de carros puxados por muitos cavalos quando correm para a batalha.
10 Iyataatɨ kaiwa tapaatɨpiwaamɨ nawitɨhohɨ akosɨhomɨ nawitɨho isɨhiyai muwatɨ ikwɨtandɨ apɨpaahɨ mwɨtɨhomatiyahore. Kaiwaamɨ nawitɨhoetɨ watɨpɨhandɨ sisɨhamatiyahandɨ isɨhiyai waatɨho 5 kiyahoetɨ muwatɨ ikwonɨhɨ yaawɨtandɨhandɨ ahondaise.
10 Os gafanhotos tinham rabos e ferrões como os de escorpiões, e era com os rabos que tinham o poder de ferir as pessoas por cinco meses.
11 Kaiwa tapaatɨpiwa kaiwaamɨ awaisɨho mɨtɨho kiŋɨhoaisawɨhiyaare. So kiyaamɨ awaisɨho kiŋo satɨ anɨmwaahɨpatɨ utaarɨhandɨ tongɨhatɨ tapotaha owehatamɨ enjerɨhore. Pɨwɨha Ipɨruhaara so enjeromɨ ambɨpatɨ Apadonɨhore. Iyataatɨ amɨ pɨwɨha Gɨrikɨhaara kopɨ katawaawɨ Aporiyonɨhore tawaatopo.
11 Eles tinham um rei que os governava, que era o anjo que toma conta do abismo. O seu nome em hebraico é Abadom e em grego é Apolião (isso quer dizer “O Destruidor”).
12 Maipɨhandɨ naaŋɨhandɨ jɨhapɨhandɨ aimɨ noaipatɨ owetatɨ namɨhaataise. Aihɨ waurɨ yatɨwɨ naaŋahaurɨ maipɨhaurɨ sangɨ noaipase.
12 O primeiro “ai” já passou. Depois disso dois outros “ais” devem vir ainda.
13 Aihɨ enjerɨho 6 ho komɨ kapaparɨhɨrɨ iposɨhɨ maasamahɨpo komɨhandɨ 4 kiyahaiwa arɨtaahandɨ gorɨhanda kaiwɨhandamɨ gotɨtɨpɨhaiwa (gotɨtɨpɨhaiwa (konaahaiwa)) 4 kiyahaiwaapɨhɨ Autaahaatɨho komɨ ndɨmaahomwaaŋɨmasɨpɨpɨhɨ ahotimbɨpɨhapɨ utaaho wo pɨwɨha pɨwaatihɨ nɨnɨ atisataayo.
13 Então o sexto anjo tocou a sua trombeta, e eu ouvi uma voz que vinha dos quatro cantos do altar de ouro que está diante de Deus.
14 Iyataatɨ pɨwa sa enjerɨho 6 hoai satatɨ kaundataase. “Kɨnyɨ enjerɨhiya 4 kaiwɨhiya waapɨhaatɨ awaisaamaatɨ Yupɨretisɨhaatetɨ nepɨ napuposohiyɨhiyaisɨ nupusoaase kiya noaipasi nuto,” undatɨ enjerɨho 6 hoai kaundataase.
14 E ao sexto anjo, que tinha nas mãos a trombeta, a voz disse: — Solte os quatro anjos que estão amarrados perto do grande rio Eufrates !
15 Saundihɨ ko kingwaasɨ enjerɨhingwaasɨ 4 kaiwɨhingwaasi ipɨhomɨ ndɨha sɨwipatɨ suraapunɨ asisɨha suraapunɨ waatɨho soetapunɨ amɨ kɨnaungwɨha setapɨ nepɨ tɨmanɨwɨ napupwɨ isɨwatohingingwaasi enjerɨho nuwausoaasataise. Aihɨ kingwaasɨ nuwɨ isɨhiya nahatiyaisɨ nepɨ maurɨ mandaapɨhemapɨ ahoyohiyɨhiyaamɨ naasaindɨhɨ mandɨ ahoyanohiyɨhiya siyɨhiyaisɨ timaitaatɨwo.
15 Os quatro anjos foram soltos. Eles estavam preparados para essa hora, dia, mês e ano a fim de matar a terça parte da humanidade.
16 Isɨhiya pwɨsɨpɨ yaipatɨ kaiwɨ tunnɨwɨ yahwɨnohiyɨhiya maasapɨho osihoaasɨnɨ awɨtɨmatɨwɨ bimohiyɨhiyaamɨ nambaahandɨ 200 miriyonɨ kaiwɨhiyaare tauhɨ nɨnɨ atisataayo.
16 E me foi dito que os soldados a cavalo eram duzentos milhões.
17 Aindɨ nɨnɨ osihaiwa saiwaisɨ yapepataahamataindɨ kɨmɨretɨ usonataayo: isɨhiya osihoaasɨnɨ awɨtɨmatɨwɨ bimohiyɨhiya kiyaamɨ kɨrɨwipatotɨ ainɨhɨrɨ kapaahɨrɨ sisɨhamatiyatɨ amatenɨtatɨ amɨ kwaanyapɨ sɨtɨpɨtatɨ amɨ sarɨpaahandɨ ikɨrotatɨ watɨpɨhaiwa isɨhiya tɨmwipɨhiyaamɨhapa nipaatɨwɨhiyaare. Iyataatɨ amɨ osiwaamɨ mɨtɨho pusiketɨho ainjɨhɨho raiyonɨhandamɨ mɨtɨhomatiyahaiwaare. Aihɨ kaiwaamɨ maahomwaaŋapɨ sisɨha amɨ sɨtɨpatɨ amɨ wɨndɨ nawɨha sarɨpaahandɨ ikɨrotɨhandɨ sisɨha waatɨ awaindɨhandɨ dimaatatɨ noaatatɨ tɨhatɨ tɨhwɨtitandɨhandɨ noaipataise.
17 Na minha visão vi os cavalos e os seus cavaleiros. Os cavaleiros tinham no peito couraças vermelhas como fogo, azuis como safira e amarelas como enxofre. A cabeça dos cavalos era como cabeça de leão, e da boca deles saía fogo, fumaça e enxofre.
18 Saiwa apɨpaahɨ maipɨmaiwaarɨ sisɨha sɨtɨpatɨ amɨ wɨndɨ nawɨha sarɨpaaha ikɨrotindɨhandɨ osihandamɨ maahomwaaŋapɨ noaipasɨwaiwaaraahɨ isɨhiya nahatiyai maurɨ mandaapɨhemapɨ tɨpɨtapaapɨhandisɨ waurɨ kiyatɨ ahotihɨ wɨndaapɨhiya natahiya kiyaisɨnɨhɨ tiwatɨ owemataise.
18 A terça parte da humanidade foi morta por estas três pragas: o fogo, a fumaça e o enxofre que saíam da boca dos cavalos.
19 Amɨ saiwa osihaiwaamɨ watɨpɨhandɨ isɨhiyai yaawɨhandɨ numwɨtandɨhandɨ mɨtɨhoetunɨ amɨ nawitɨhoetunɨ ahondaise. Kaiwaamɨ nawitɨho akwɨranɨho taahɨhomɨ mɨtɨhomatiyahaiwa isɨhiyai yaawɨhandɨ numwɨtandɨhɨreto. Iyatɨ osimaiwaamɨ nawitɨhora isɨhiyai yaawɨhandɨ nunyataise.
19 Pois o poder dos cavalos está na boca deles e também no rabo. O rabo parecia uma cobra com a cabeça na ponta dele, e com ele os cavalos feriam o povo.
20 Saiwa apɨpaahɨ maipɨmaiwa maurɨ manda isɨhiya Autaahaatɨhopɨ gɨmaawunyaahohiyɨhiya wɨndɨ tɨmaawisawɨhiyaahɨ amɨ kiyaamɨ ikwɨraahɨ autaahaatɨho jaipɨtahapa kaiwɨ kaiwaisɨ nepɨ mepɨ autaahemwaahohɨpɨpaatɨhapɨ wɨndɨ namepemaitɨwɨ amɨ kapai wɨndɨ ahosumwapɨ namaamahopo. Owetise. Maipɨhomɨ itɨpɨho maipɨhapaamɨ sɨwipatɨ kiyaamɨ autaahoemapɨ gorɨhandɨ siriwaahandɨ bɨronjɨhandɨ nawɨha amɨ ipatɨ ndɨha jatɨ monatɨ amɨ atihɨra wapa atɨhomisatɨ amɨ wɨndɨ dahomaayahapa kaiwɨ kapaapɨ gaapundɨwɨ mepɨ autaahemahopɨpai wɨndɨ namaamahopo.
20 O resto da humanidade, isto é, todos os que não tinham sido mortos por essas pragas, não abandonou aquilo que eles haviam feito com as suas próprias mãos : eles não pararam de adorar os demônios e os ídolos de ouro, de prata, de bronze, de pedra e de madeira, que não podem ver, nem ouvir, nem andar.
21 Aihɨ kiya isɨhiya usaisɨ timapɨ amɨ onaapɨpa konosɨha paasɨhɨrɨ kawiwɨ amɨ isɨhiya usɨhiya asɨhiya kɨhiya kɨhiyaisawɨ irɨpunɨwɨ amɨ kiyaamɨ ikopaisangi namapɨ namepemaitopo. Owetise.
21 Também não se arrependeram dos seus crimes de morte, nem das suas feitiçarias, nem da sua imoralidade sexual, nem dos seus roubos.

Ler em outra tradução

Comparar com outra

Estude este capítulo no WhatsApp

Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Apocalipse 9, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.