Apocalipse 11
Autaahaatɨhomɨ Pɨwɨha Gaaha Wanɨha (AGM) vs VC
1 Aihɨ nɨnɨ irɨhɨrɨ wɨrɨ kahapa wapaamɨ utaarɨtindɨhandɨ amɨ nuhɨtindɨhandɨ namɨhandaatɨwɨ naninyawɨ sandawaatopo: “Kɨnyɨ nambɨ Autaahaatɨhomɨ aŋaaŋunɨ amɨ arɨtaahandunɨ amɨ kapɨhɨ gaapundɨwɨ Autaahaatɨhoai mepɨ autaahepumahohiyɨhiyai namɨhane,” ndawaatopo.
1 Foi-me dada uma vara semelhante a uma vara de agrimensor, e disseram-me: Levanta-te! Mede o templo de Deus e o altar com seus adoradores.
2 Saimbɨ mɨhatɨhɨ aŋɨtɨtɨhɨ namɨhanɨpɨ awɨtapaahandɨ kandɨ ipaahaapɨ maasapɨpɨhɨ isɨhiya Autaahaatɨhomɨ aŋɨndi otaatemapɨ ahoyanopɨpɨhɨ wɨndɨ irɨmɨra namaamahanɨme. Namɨhaape. Amɨ sapɨhɨ isɨhiya Isɨraherɨhiyaametohiyɨhiyai nunyauhɨhapɨhiso. Nunyauhɨhapɨhisɨ kiya napɨwɨ waatɨho taahɨho 42 kiyahoetɨ Autaahaatɨhomɨ aunahɨpatɨ taunɨhandɨ sandi nepɨ itɨpapɨ nopɨsasɨtaapo.
2 O átrio fora do templo, porém, deixa-o de lado e não o meças: foi dado aos gentios, que hão de calcar aos pés a Cidade Santa por quarenta e dois meses.
3 Iyonɨhɨ amɨ nɨnɨ utaahurɨ wurɨ nisɨ pɨwɨha nanesihuri ka anusaitaatɨmɨ netɨ nandusaasɨto. Nandusaasatɨ nisɨ watɨpɨhandɨ kuri numwɨto nisɨ pɨwɨha nisapɨ nepɨ anusaitaatɨmo. Watɨpɨhandɨ numwisanɨhɨ kurɨ utɨ apotɨhɨrɨ maarɨho asɨpaiwɨ gwɨtaatɨwɨhɨrɨ isɨhiyai nunjɨtaatɨmɨ niyopɨ nisɨ pɨwɨha nisapɨ anusaapɨ naisaihɨ asisɨhaiwa pɨhɨtatɨ taahɨwaiwa 1,260 kiyatɨ sanawutaise.
3 Mas incumbirei às minhas duas testemunhas, vestidas de saco, de profetizarem por mil duzentos e sessenta dias.
4 Iyataatɨ surɨ utaamurɨ saimbɨ ipatɨ oripɨhatɨmurunɨ amɨ sisɨha ramɨhandɨ kasɨnɨ ahotɨtandɨ yaŋatɨhaurɨ nimaatarɨhaurunɨ ahetiwaiwaamataimɨ Awaisɨho yapɨhɨ nahanda jatisɨhomɨ ndɨmaahomwaaŋɨ bitosurure.
4 São eles as duas oliveiras e os dois candelabros que se mantêm diante do Senhor da terra.
5 Iyataatɨ amɨ isɨhiya tiworisa kuri tiwɨtaatɨwaisaihaahɨ kuramɨ maahomwaaŋapɨ sisɨha noaipatɨ kiyai netɨ tɨhamaitaise. Iyatɨ amɨ usa kuri mɨmaipɨwiwɨ yaawɨhandɨ numwɨtaatɨwiyohiyɨhiyaisangi sɨrɨ kɨretɨ kiyai sisɨhaara tɨhatɨ napwɨtaatɨwe.
5 Se alguém lhes quiser causar dano, sairá fogo de suas bocas e devorará os inimigos. Com efeito, se alguém os quiser ferir, cumpre que assim seja morto.
6 Aimɨ amɨ kurɨ Autaahaatɨhomɨ pɨwɨha kopɨ nepɨ awusaasɨwaiwa asisɨhaiwetɨ wɨndɨ wipatɨ wimaawɨtandɨ tɨwipataatɨhɨ nepɨ wipati nisapuwɨtaatɨmɨ watɨpɨhandisahure. Aimɨ amɨ kurɨ waapɨhaati nepɨ nepemaisaihɨ noaipatɨ jɨtɨpatimatɨtandɨ watɨpɨhandisahure. Aimɨ amɨ kuramɨ maaritɨmɨ gwɨnyaasɨrɨhɨretɨ japepihɨrɨmɨ wura wura wapa apɨpaahɨ maipɨhapa kahatamatɨpetahapa kaitaatɨmɨ watɨpɨhandisahure.
6 Esses homens têm o poder de fechar o céu para que não caia chuva durante os dias de sua profecia; têm poder sobre as águas, para transformá-las em sangue, e de ferir a terra, sempre que quiserem, com toda sorte de flagelos.
7 Kurɨ saimbɨ Autaahaatɨhomɨ pɨwɨha isɨhiyaapɨtɨmɨha ausaapɨ owemasaihɨhura wɨndɨ ainjɨhɨtɨhandɨ etaihɨrɨ tongɨhɨrɨ wɨndɨ nɨwipɨmetahɨrombɨ noaipasɨtɨhandɨ kuri netɨ kohematatɨ tiwatɨ ipɨhatisatɨ sururi tiwamaitaise.
7 Mas, depois de terem terminado integralmente o seu testemunho, a Fera que sobe do abismo lhes fará guerra, os vencerá e os matará.
8 Iyonɨhɨ kuramɨ ambɨpatɨ aunahɨpatɨ awaipatɨ nehɨ namɨhanɨwɨ sɨwipatɨ Sotomɨhande Isipɨhande tohɨpatamɨ daihɨra kuramɨ Awaisɨhoai ipɨ tɨtɨhɨ atawɨhatetɨ tipɨmandaapɨ tiwohɨpɨpɨhɨ ahotɨtaise.
8 Seus cadáveres {jazerão} na rua da grande cidade que se chama espiritualmente Sodoma e Egito {onde o seu Senhor foi crucificado}.
9 Siyatɨ kuramɨ ambɨpatɨ sapɨhɨ asisɨha mairɨ maatatɨ amɨ wa wihoaaŋɨhaapɨ ahotanɨhɨ isɨhiya kahatamatɨpetatɨ kahatamatɨponjawɨhiyaamɨ isɨhiya amɨ pɨwɨha kɨha kɨha pɨwaatohiyɨhiya yapɨpatɨ nahatewaaraahiya winjapɨ usondaapo. Aiwɨ kiya kuramɨ ambɨpatɨ nepɨ anɨmwaahɨpatopɨ noaasɨtaatɨwɨhandapɨ poundonɨhɨ nehɨ kiyatɨ ahotɨtaise.
9 Muitos dentre os povos, tribos, línguas e nações virão para vê-los por três dias e meio, e não permitirão que sejam sepultados.
10 Iyonɨhɨ isɨhiya nahatiya yapɨpataapɨhɨ bimohiyɨhiya kurɨ nga aimɨ napomaiso tɨwɨ usonɨwɨ maaritɨwɨ aunɨhɨhɨrɨ katɨwɨ nandapa awaimbɨpa tɨhɨwɨ nanɨwɨ kahapaamapɨpa gaahapa kiyaamɨhiyaisawɨ wihɨwihoaaŋɨ namɨndaapo. Sandɨ kiya maaritɨwɨ kiyohɨtɨmandɨ amɨ kurɨ kiyai pɨwɨha nepɨ ausaapɨ kaundɨtaatɨmɨ poundihe amɨ kurɨ pɨwɨha ausaasura isɨhiya nahatiya yapɨpatambɨhiyai ambɨpatɨ waatɨ yaawɨhaiwa pɨwɨhaara sisɨha yaipataahamataimɨ tipɨ mupwɨ tɨpɨhapɨ kawimɨ kaundɨmbɨmɨhurɨtiho.
10 Os habitantes da terra alegrar-se-ão por causa deles, felicitar-se-ão mutuamente e mandarão presentes uns aos outros, porque esses dois profetas tinham sido seu tormento.
11 Amɨ asisɨha siyatɨ mairɨmaatihɨ wihoaaŋɨhaatihɨ aimɨ sanaihɨ Autaahaatɨho komɨ mbɨpa dɨtɨhɨrɨ kuramɨhetɨ japɨhɨ asɨtimatɨmɨ nepaitaatɨmɨhɨrɨ nusoaasihɨ notɨ kuramɨhatɨhɨ nandaataise. Aihɨ kurɨ japɨhɨ nepapɨ dopɨ tɨtɨhɨ kuramɨ auhɨrɨ itɨpapɨ bitotamaise. Aihɨ isɨhiya kurisɨ iwinjawaawɨ apɨpaahɨ awaindɨhandɨ maipaiwɨ yayawaayopo.
11 Mas, depois de três dias e meio, um sopro de vida, vindo de Deus, os penetrou. Puseram-se de pé e grande terror caiu sobre aqueles que os viam.
12 Aihɨ kurɨ atisamaamɨ utaaho wo yamɨhapataatɨhapɨ waatɨ kaahaata pɨwɨha kaundihɨ atisamaise. Ko saundataase: “Sɨhoaahɨ kɨmbɨhapɨ nasaamanɨmɨ namɨse,” undataase. Aihɨ kuramɨ tiworisa winjasauhɨ kiyaamɨ ndɨhetɨ tɨwipatɨ wɨtaatɨhɨ nandaasɨhɨ katɨ kurisɨ numwaasi yamɨhapataatɨhapɨ niyataise.
12 Ouviram uma forte voz do céu que dizia: Subi aqui! Subiram então para o céu numa nuvem, enquanto os seus inimigos os olhavam.
13 Aihɨ sura kuraanɨhɨ ipɨpatɨpatɨ apɨpaahɨ awaipatɨ noaipataise. Aihɨ amɨ aunahɨpatɨ katamɨ tennɨhandamɨ naasaipɨhɨ netɨ nopɨsasɨnataise. Aihɨ wihoaŋɨhaiwa 9 kiyahaiwa wɨndɨ namosasɨnatɨ ahendaise. Aihɨ satɨ ipɨpatɨpita isɨhiya 7,000 kaiwɨhiyai tiwihɨ napowaayopo. Aihɨ isɨhiya asɨyɨhiya bimohiyɨhiya apɨpaahɨ aungwohandɨ yayawaayopo. Yaiwɨ Autaahaatɨho yamɨhapataatɨhapɨhomɨ ambɨpatɨ mepɨ autaahepumawaayopo.
13 Naquela mesma hora produziu-se grande terremoto, caiu uma décima parte da cidade e pereceram no terremoto sete mil pessoas. As demais, aterrorizadas, deram glória ao Deus do céu.
14 Naaŋindɨhandɨ awaindɨhandɨ kapɨhɨ 2 handɨ aimɨ noaipatɨ owendaise. Isɨ atime. Naaŋindɨhandɨ awaindɨhandɨ kapɨhandɨ 3 handɨ noaipaitandɨ aimɨ dete.
14 Terminou assim a segunda desgraça. E eis que depressa sobrevém a terceira.
15 Enjerɨho 7 ho komɨ kapaparɨhɨrɨ iposɨhɨ isɨhiya yamɨhapataatɨhɨ bimohiyɨhiya waapɨhɨtɨwɨ waatɨ satɨwɨ katauhɨ nɨnɨ atisataayo. “Nyamɨ Awaisɨho amɨ utaaho komɨ isɨhiyai japɨhɨ numwaitandɨ ahɨwisɨho Mesaiyaahounɨ kindarɨ noaipapɨ yapɨhɨ nahataahapɨ awaindindarɨ kiŋɨhindarimatamaise. Isɨ Awaisɨho kiŋɨhoematatɨ konɨhɨ apɨpaaho jinjapɨhɨ jatɨtaise,” tawaatopo.
15 O sétimo anjo tocou a trombeta. Ressoaram então no céu altas vozes que diziam: O império de nosso Senhor e de seu Cristo estabeleceu-se sobre o mundo, e ele reinará pelos séculos dos séculos.
16 Aihɨ mɨtɨhiya 24 kaiwɨhiya kapɨhɨ yamɨhapataatɨhɨ Autaahaatɨhomɨ ndɨhetɨ kiyaamɨ kiŋɨ siyahaiwaasɨnɨ bimohiyɨhiya atotɨpɨwesawɨ kiyaamɨ ndɨmaahomwaaŋɨ yapɨpatetɨmapɨ Autaahaatɨhopɨ gaapundawaatopo.
16 Os vinte e quatro Anciãos, que se assentam nos seus tronos diante de Deus, prostraram-se de rosto em terra e adoraram a Deus,
17 Aiwɨ kiya satɨwɨ aunɨhɨtawaatopo: “Awaisɨhoŋe, kɨnyɨ nahatewa watɨpɨhaiwaisapɨhoŋe. Kɨnyɨ wanunɨ amɨ jɨhɨ aimehuraunɨ bimaamɨ nambɨhoŋe. Kɨnyɨ kinyɨ watɨpɨhandɨ awaindɨhandɨ aimɨ nehise. Nepɨ kɨnyɨ aimɨ Kiŋɨhoŋɨ akɨtɨhoŋimatapaise. Aihɨ nyahɨ gisɨ gaahoŋe hɨtɨhaato.
17 dizendo: Graças te damos, Senhor, Deus Dominador, que és e que eras, porque assumiste a plenitude de teu poder real.
18 Kinyapɨ wɨndɨ gɨmaahunyaapɨhiya apɨpaahɨ apousataise. Aihɨ amɨ kinyɨ aposɨtandɨhura wanɨ koaipataise. Wanɨ kɨmura napohiyɨhiya nepasi kinyɨ pɨwɨha pɨwaatɨtaatɨwɨhapɨhapɨ nutaatɨwɨhure. Kɨnyɨ wanɨ kɨmura kinyɨ otɨpɨpatɨhiya pɨropetɨhiyai kinyɨ otɨpɨpatɨ kahisotɨhandapɨ wihoaaŋɨhandɨ gaahandɨ numwɨtaapɨhure. Aimbɨ amɨ kinyɨ otɨtɨhɨ bimohiyɨhiya nahatiyaisɨ wihoaaŋɨhandɨ numwɨtaapɨhure. Siya isiya ambɨpatɨ awaipatɨ nepɨhiyaunɨ amɨ ambɨpatɨ awaipatɨ namepɨhiyauno. Wanɨ kɨmura isɨhiya amɨ isɨhiya usaisɨ nepɨ nopɨsasɨwɨ timahohiyɨhiyai kɨnyɨ nepɨ nusopɨsasɨpɨ amɨ timaitaapɨhure,” tawaatopo.
18 Irritaram-se os pagãos, mas eis que sobreveio a tua ira e o tempo de julgar os mortos, de dar a recompensa aos teus servos, aos profetas, aos santos, aos que temem o teu nome, pequenos e grandes, e de exterminar os que corromperam a terra.
19 Kiya mɨtɨhiya satɨwɨ katɨwɨ aimɨ owetihɨ enjerɨhiya Autaahaatɨhomɨ aŋaaŋɨ yamɨhapataatɨhɨ ahetisaaŋaaŋamɨ maasomwaaŋɨ nuhauhɨ bokisihandɨ Autaahaatɨho komɨ isɨhiyaisatɨ pɨwɨha wɨsasisɨha windindɨhandɨ auta kandɨ aŋɨndaatɨhɨ ahondaise. Aihɨ kɨnapɨpa waatɨ mɨhopɨ mɨhinɨ kɨnapinataise. Iyatɨ amɨ ipɨpatɨpatɨ ipɨpatɨpinataise. Iyatɨ amɨ wipatɨ ndɨhaisɨhatɨ wipɨwatɨ tɨmahiyataise.
19 Abriu-se o templo de Deus no céu e apareceu, no seu templo, a arca do seu testamento. Houve relâmpagos, vozes, trovões, terremotos e forte saraiva.
Atalhos do teclado
- Capítulo anterior←
- Próximo capítulo→
- Versículo anteriork
- Próximo versículoj
- Limpar seleçãoEsc
- Esta ajuda?
Estude este capítulo no WhatsApp
Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Apocalipse 11, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.