Apocalipse 11
Autaahaatɨhomɨ Pɨwɨha Gaaha Wanɨha (AGM) vs ARIB
1 Aihɨ nɨnɨ irɨhɨrɨ wɨrɨ kahapa wapaamɨ utaarɨtindɨhandɨ amɨ nuhɨtindɨhandɨ namɨhandaatɨwɨ naninyawɨ sandawaatopo: “Kɨnyɨ nambɨ Autaahaatɨhomɨ aŋaaŋunɨ amɨ arɨtaahandunɨ amɨ kapɨhɨ gaapundɨwɨ Autaahaatɨhoai mepɨ autaahepumahohiyɨhiyai namɨhane,” ndawaatopo.
1 Foi-me dada uma cana semelhante a uma vara; e foi-me dito: Levanta-te, mede o santuário de Deus, e o altar, e os que nele adoram.
2 Saimbɨ mɨhatɨhɨ aŋɨtɨtɨhɨ namɨhanɨpɨ awɨtapaahandɨ kandɨ ipaahaapɨ maasapɨpɨhɨ isɨhiya Autaahaatɨhomɨ aŋɨndi otaatemapɨ ahoyanopɨpɨhɨ wɨndɨ irɨmɨra namaamahanɨme. Namɨhaape. Amɨ sapɨhɨ isɨhiya Isɨraherɨhiyaametohiyɨhiyai nunyauhɨhapɨhiso. Nunyauhɨhapɨhisɨ kiya napɨwɨ waatɨho taahɨho 42 kiyahoetɨ Autaahaatɨhomɨ aunahɨpatɨ taunɨhandɨ sandi nepɨ itɨpapɨ nopɨsasɨtaapo.
2 Mas deixa o átrio que está fora do santuário, e não o meças; porque foi dado aos gentios; e eles pisarão a cidade santa por quarenta e dois meses.
3 Iyonɨhɨ amɨ nɨnɨ utaahurɨ wurɨ nisɨ pɨwɨha nanesihuri ka anusaitaatɨmɨ netɨ nandusaasɨto. Nandusaasatɨ nisɨ watɨpɨhandɨ kuri numwɨto nisɨ pɨwɨha nisapɨ nepɨ anusaitaatɨmo. Watɨpɨhandɨ numwisanɨhɨ kurɨ utɨ apotɨhɨrɨ maarɨho asɨpaiwɨ gwɨtaatɨwɨhɨrɨ isɨhiyai nunjɨtaatɨmɨ niyopɨ nisɨ pɨwɨha nisapɨ anusaapɨ naisaihɨ asisɨhaiwa pɨhɨtatɨ taahɨwaiwa 1,260 kiyatɨ sanawutaise.
3 E concederei às minhas duas testemunhas que, vestidas de saco, profetizem por mil duzentos e sessenta dias.
4 Iyataatɨ surɨ utaamurɨ saimbɨ ipatɨ oripɨhatɨmurunɨ amɨ sisɨha ramɨhandɨ kasɨnɨ ahotɨtandɨ yaŋatɨhaurɨ nimaatarɨhaurunɨ ahetiwaiwaamataimɨ Awaisɨho yapɨhɨ nahanda jatisɨhomɨ ndɨmaahomwaaŋɨ bitosurure.
4 Estas são as duas oliveiras e os dois candeeiros que estão diante do Senhor da terra.
5 Iyataatɨ amɨ isɨhiya tiworisa kuri tiwɨtaatɨwaisaihaahɨ kuramɨ maahomwaaŋapɨ sisɨha noaipatɨ kiyai netɨ tɨhamaitaise. Iyatɨ amɨ usa kuri mɨmaipɨwiwɨ yaawɨhandɨ numwɨtaatɨwiyohiyɨhiyaisangi sɨrɨ kɨretɨ kiyai sisɨhaara tɨhatɨ napwɨtaatɨwe.
5 E, se alguém lhes quiser fazer mal, das suas bocas sairá fogo e devorará os seus inimigos; pois se alguém lhes quiser fazer mal, importa que assim seja morto.
6 Aimɨ amɨ kurɨ Autaahaatɨhomɨ pɨwɨha kopɨ nepɨ awusaasɨwaiwa asisɨhaiwetɨ wɨndɨ wipatɨ wimaawɨtandɨ tɨwipataatɨhɨ nepɨ wipati nisapuwɨtaatɨmɨ watɨpɨhandisahure. Aimɨ amɨ kurɨ waapɨhaati nepɨ nepemaisaihɨ noaipatɨ jɨtɨpatimatɨtandɨ watɨpɨhandisahure. Aimɨ amɨ kuramɨ maaritɨmɨ gwɨnyaasɨrɨhɨretɨ japepihɨrɨmɨ wura wura wapa apɨpaahɨ maipɨhapa kahatamatɨpetahapa kaitaatɨmɨ watɨpɨhandisahure.
6 Elas têm poder para fechar o céu, para que não chova durante os dias da sua profecia; e têm poder sobre as águas para convertê-las em sangue, e para ferir a terra com toda sorte de pragas, quantas vezes quiserem.
7 Kurɨ saimbɨ Autaahaatɨhomɨ pɨwɨha isɨhiyaapɨtɨmɨha ausaapɨ owemasaihɨhura wɨndɨ ainjɨhɨtɨhandɨ etaihɨrɨ tongɨhɨrɨ wɨndɨ nɨwipɨmetahɨrombɨ noaipasɨtɨhandɨ kuri netɨ kohematatɨ tiwatɨ ipɨhatisatɨ sururi tiwamaitaise.
7 E, quando acabarem o seu testemunho, a besta que sobe do abismo lhes fará guerra e as vencerá e matará.
8 Iyonɨhɨ kuramɨ ambɨpatɨ aunahɨpatɨ awaipatɨ nehɨ namɨhanɨwɨ sɨwipatɨ Sotomɨhande Isipɨhande tohɨpatamɨ daihɨra kuramɨ Awaisɨhoai ipɨ tɨtɨhɨ atawɨhatetɨ tipɨmandaapɨ tiwohɨpɨpɨhɨ ahotɨtaise.
8 E jazerão os seus corpos na praça da grande cidade, que espiritualmente se chama Sodoma e Egito, onde também o seu Senhor foi crucificado.
9 Siyatɨ kuramɨ ambɨpatɨ sapɨhɨ asisɨha mairɨ maatatɨ amɨ wa wihoaaŋɨhaapɨ ahotanɨhɨ isɨhiya kahatamatɨpetatɨ kahatamatɨponjawɨhiyaamɨ isɨhiya amɨ pɨwɨha kɨha kɨha pɨwaatohiyɨhiya yapɨpatɨ nahatewaaraahiya winjapɨ usondaapo. Aiwɨ kiya kuramɨ ambɨpatɨ nepɨ anɨmwaahɨpatopɨ noaasɨtaatɨwɨhandapɨ poundonɨhɨ nehɨ kiyatɨ ahotɨtaise.
9 Homens de vários povos, e tribos e línguas, e nações verão os seus corpos por três dias e meio, e não permitirão que sejam sepultados.
10 Iyonɨhɨ isɨhiya nahatiya yapɨpataapɨhɨ bimohiyɨhiya kurɨ nga aimɨ napomaiso tɨwɨ usonɨwɨ maaritɨwɨ aunɨhɨhɨrɨ katɨwɨ nandapa awaimbɨpa tɨhɨwɨ nanɨwɨ kahapaamapɨpa gaahapa kiyaamɨhiyaisawɨ wihɨwihoaaŋɨ namɨndaapo. Sandɨ kiya maaritɨwɨ kiyohɨtɨmandɨ amɨ kurɨ kiyai pɨwɨha nepɨ ausaapɨ kaundɨtaatɨmɨ poundihe amɨ kurɨ pɨwɨha ausaasura isɨhiya nahatiya yapɨpatambɨhiyai ambɨpatɨ waatɨ yaawɨhaiwa pɨwɨhaara sisɨha yaipataahamataimɨ tipɨ mupwɨ tɨpɨhapɨ kawimɨ kaundɨmbɨmɨhurɨtiho.
10 E os que habitam sobre a terra se regozijarão sobre eles, e se alegrarão; e mandarão presentes uns aos outros, porquanto estes dois profetas atormentaram os que habitam sobre a terra.
11 Amɨ asisɨha siyatɨ mairɨmaatihɨ wihoaaŋɨhaatihɨ aimɨ sanaihɨ Autaahaatɨho komɨ mbɨpa dɨtɨhɨrɨ kuramɨhetɨ japɨhɨ asɨtimatɨmɨ nepaitaatɨmɨhɨrɨ nusoaasihɨ notɨ kuramɨhatɨhɨ nandaataise. Aihɨ kurɨ japɨhɨ nepapɨ dopɨ tɨtɨhɨ kuramɨ auhɨrɨ itɨpapɨ bitotamaise. Aihɨ isɨhiya kurisɨ iwinjawaawɨ apɨpaahɨ awaindɨhandɨ maipaiwɨ yayawaayopo.
11 E depois daqueles três dias e meio o espírito de vida, vindo de Deus, entrou neles, e puseram-se sobre seus pés, e caiu grande temor sobre os que os viram.
12 Aihɨ kurɨ atisamaamɨ utaaho wo yamɨhapataatɨhapɨ waatɨ kaahaata pɨwɨha kaundihɨ atisamaise. Ko saundataase: “Sɨhoaahɨ kɨmbɨhapɨ nasaamanɨmɨ namɨse,” undataase. Aihɨ kuramɨ tiworisa winjasauhɨ kiyaamɨ ndɨhetɨ tɨwipatɨ wɨtaatɨhɨ nandaasɨhɨ katɨ kurisɨ numwaasi yamɨhapataatɨhapɨ niyataise.
12 E ouviram uma grande voz do céu, que lhes dizia: Subi para cá. E subiram ao céu em uma nuvem; e os seus inimigos os viram.
13 Aihɨ sura kuraanɨhɨ ipɨpatɨpatɨ apɨpaahɨ awaipatɨ noaipataise. Aihɨ amɨ aunahɨpatɨ katamɨ tennɨhandamɨ naasaipɨhɨ netɨ nopɨsasɨnataise. Aihɨ wihoaŋɨhaiwa 9 kiyahaiwa wɨndɨ namosasɨnatɨ ahendaise. Aihɨ satɨ ipɨpatɨpita isɨhiya 7,000 kaiwɨhiyai tiwihɨ napowaayopo. Aihɨ isɨhiya asɨyɨhiya bimohiyɨhiya apɨpaahɨ aungwohandɨ yayawaayopo. Yaiwɨ Autaahaatɨho yamɨhapataatɨhapɨhomɨ ambɨpatɨ mepɨ autaahepumawaayopo.
13 E naquela hora houve um grande terremoto, e caiu a décima parte da cidade, e no terremoto foram mortos sete mil homens; e os demais ficaram atemorizados, e deram glória ao Deus do céu.
14 Naaŋindɨhandɨ awaindɨhandɨ kapɨhɨ 2 handɨ aimɨ noaipatɨ owendaise. Isɨ atime. Naaŋindɨhandɨ awaindɨhandɨ kapɨhandɨ 3 handɨ noaipaitandɨ aimɨ dete.
14 É passado o segundo ai; eis que cedo vem o terceiro.
15 Enjerɨho 7 ho komɨ kapaparɨhɨrɨ iposɨhɨ isɨhiya yamɨhapataatɨhɨ bimohiyɨhiya waapɨhɨtɨwɨ waatɨ satɨwɨ katauhɨ nɨnɨ atisataayo. “Nyamɨ Awaisɨho amɨ utaaho komɨ isɨhiyai japɨhɨ numwaitandɨ ahɨwisɨho Mesaiyaahounɨ kindarɨ noaipapɨ yapɨhɨ nahataahapɨ awaindindarɨ kiŋɨhindarimatamaise. Isɨ Awaisɨho kiŋɨhoematatɨ konɨhɨ apɨpaaho jinjapɨhɨ jatɨtaise,” tawaatopo.
15 E tocou o sétimo anjo a sua trombeta, e houve no céu grandes vozes, que diziam: O reino do mundo passou a ser de nosso Senhor e do seu Cristo, e ele reinará pelos séculos dos séculos.
16 Aihɨ mɨtɨhiya 24 kaiwɨhiya kapɨhɨ yamɨhapataatɨhɨ Autaahaatɨhomɨ ndɨhetɨ kiyaamɨ kiŋɨ siyahaiwaasɨnɨ bimohiyɨhiya atotɨpɨwesawɨ kiyaamɨ ndɨmaahomwaaŋɨ yapɨpatetɨmapɨ Autaahaatɨhopɨ gaapundawaatopo.
16 E os vinte e quatro anciãos, que estão assentados em seus tronos diante de Deus, prostraram-se sobre seus rostos e adoraram a Deus,
17 Aiwɨ kiya satɨwɨ aunɨhɨtawaatopo: “Awaisɨhoŋe, kɨnyɨ nahatewa watɨpɨhaiwaisapɨhoŋe. Kɨnyɨ wanunɨ amɨ jɨhɨ aimehuraunɨ bimaamɨ nambɨhoŋe. Kɨnyɨ kinyɨ watɨpɨhandɨ awaindɨhandɨ aimɨ nehise. Nepɨ kɨnyɨ aimɨ Kiŋɨhoŋɨ akɨtɨhoŋimatapaise. Aihɨ nyahɨ gisɨ gaahoŋe hɨtɨhaato.
17 dizendo: Graças te damos, Senhor Deus Todo-Poderoso, que és, e que eras, porque tens tomado o teu grande poder, e começaste a reinar.
18 Kinyapɨ wɨndɨ gɨmaahunyaapɨhiya apɨpaahɨ apousataise. Aihɨ amɨ kinyɨ aposɨtandɨhura wanɨ koaipataise. Wanɨ kɨmura napohiyɨhiya nepasi kinyɨ pɨwɨha pɨwaatɨtaatɨwɨhapɨhapɨ nutaatɨwɨhure. Kɨnyɨ wanɨ kɨmura kinyɨ otɨpɨpatɨhiya pɨropetɨhiyai kinyɨ otɨpɨpatɨ kahisotɨhandapɨ wihoaaŋɨhandɨ gaahandɨ numwɨtaapɨhure. Aimbɨ amɨ kinyɨ otɨtɨhɨ bimohiyɨhiya nahatiyaisɨ wihoaaŋɨhandɨ numwɨtaapɨhure. Siya isiya ambɨpatɨ awaipatɨ nepɨhiyaunɨ amɨ ambɨpatɨ awaipatɨ namepɨhiyauno. Wanɨ kɨmura isɨhiya amɨ isɨhiya usaisɨ nepɨ nopɨsasɨwɨ timahohiyɨhiyai kɨnyɨ nepɨ nusopɨsasɨpɨ amɨ timaitaapɨhure,” tawaatopo.
18 Iraram-se, na verdade, as nações; então veio a tua ira, e o tempo de serem julgados os mortos, e o tempo de dares recompensa aos teus servos, os profetas, e aos santos, e aos que temem o teu nome, a pequenos e a grandes, e o tempo de destruíres os que destroem a terra.
19 Kiya mɨtɨhiya satɨwɨ katɨwɨ aimɨ owetihɨ enjerɨhiya Autaahaatɨhomɨ aŋaaŋɨ yamɨhapataatɨhɨ ahetisaaŋaaŋamɨ maasomwaaŋɨ nuhauhɨ bokisihandɨ Autaahaatɨho komɨ isɨhiyaisatɨ pɨwɨha wɨsasisɨha windindɨhandɨ auta kandɨ aŋɨndaatɨhɨ ahondaise. Aihɨ kɨnapɨpa waatɨ mɨhopɨ mɨhinɨ kɨnapinataise. Iyatɨ amɨ ipɨpatɨpatɨ ipɨpatɨpinataise. Iyatɨ amɨ wipatɨ ndɨhaisɨhatɨ wipɨwatɨ tɨmahiyataise.
19 Abriu-se o santuário de Deus que está no céu, e no seu santuário foi vista a arca do seu pacto; e houve relâmpagos, vozes e trovões, e terremoto e grande saraivada.
Atalhos do teclado
- Capítulo anterior←
- Próximo capítulo→
- Versículo anteriork
- Próximo versículoj
- Limpar seleçãoEsc
- Esta ajuda?
Estude este capítulo no WhatsApp
Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Apocalipse 11, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.