Apocalipse 11

Autaahaatɨhomɨ Pɨwɨha Gaaha Wanɨha (AGM) vs BKJ

Sair da comparação
1 Aihɨ nɨnɨ irɨhɨrɨ wɨrɨ kahapa wapaamɨ utaarɨtindɨhandɨ amɨ nuhɨtindɨhandɨ namɨhandaatɨwɨ naninyawɨ sandawaatopo: “Kɨnyɨ nambɨ Autaahaatɨhomɨ aŋaaŋunɨ amɨ arɨtaahandunɨ amɨ kapɨhɨ gaapundɨwɨ Autaahaatɨhoai mepɨ autaahepumahohiyɨhiyai namɨhane,” ndawaatopo.
1 E foi-me dado um caniço semelhante a uma vara, e o anjo que estava em pé, disse: Levanta e mede o templo de Deus, e o altar, e os que adoram nele.
2 Saimbɨ mɨhatɨhɨ aŋɨtɨtɨhɨ namɨhanɨpɨ awɨtapaahandɨ kandɨ ipaahaapɨ maasapɨpɨhɨ isɨhiya Autaahaatɨhomɨ aŋɨndi otaatemapɨ ahoyanopɨpɨhɨ wɨndɨ irɨmɨra namaamahanɨme. Namɨhaape. Amɨ sapɨhɨ isɨhiya Isɨraherɨhiyaametohiyɨhiyai nunyauhɨhapɨhiso. Nunyauhɨhapɨhisɨ kiya napɨwɨ waatɨho taahɨho 42 kiyahoetɨ Autaahaatɨhomɨ aunahɨpatɨ taunɨhandɨ sandi nepɨ itɨpapɨ nopɨsasɨtaapo.
2 Mas, o átrio que está fora do templo, deixa-o, e não o meças; porque foi dado aos gentios, e eles pisarão a cidade santa por quarenta e dois meses.
3 Iyonɨhɨ amɨ nɨnɨ utaahurɨ wurɨ nisɨ pɨwɨha nanesihuri ka anusaitaatɨmɨ netɨ nandusaasɨto. Nandusaasatɨ nisɨ watɨpɨhandɨ kuri numwɨto nisɨ pɨwɨha nisapɨ nepɨ anusaitaatɨmo. Watɨpɨhandɨ numwisanɨhɨ kurɨ utɨ apotɨhɨrɨ maarɨho asɨpaiwɨ gwɨtaatɨwɨhɨrɨ isɨhiyai nunjɨtaatɨmɨ niyopɨ nisɨ pɨwɨha nisapɨ anusaapɨ naisaihɨ asisɨhaiwa pɨhɨtatɨ taahɨwaiwa 1,260 kiyatɨ sanawutaise.
3 E eu darei poder às minhas duas testemunhas, e elas profetizarão por mil duzentos e sessenta dias vestidos de saco de crina.
4 Iyataatɨ surɨ utaamurɨ saimbɨ ipatɨ oripɨhatɨmurunɨ amɨ sisɨha ramɨhandɨ kasɨnɨ ahotɨtandɨ yaŋatɨhaurɨ nimaatarɨhaurunɨ ahetiwaiwaamataimɨ Awaisɨho yapɨhɨ nahanda jatisɨhomɨ ndɨmaahomwaaŋɨ bitosurure.
4 Estas são as duas oliveiras, e os dois candelabros que ficam diante do Deus da terra.
5 Iyataatɨ amɨ isɨhiya tiworisa kuri tiwɨtaatɨwaisaihaahɨ kuramɨ maahomwaaŋapɨ sisɨha noaipatɨ kiyai netɨ tɨhamaitaise. Iyatɨ amɨ usa kuri mɨmaipɨwiwɨ yaawɨhandɨ numwɨtaatɨwiyohiyɨhiyaisangi sɨrɨ kɨretɨ kiyai sisɨhaara tɨhatɨ napwɨtaatɨwe.
5 E se algum homem os ferir, fogo sairá de suas bocas e devorará seus inimigos; e se algum homem os ferir, ele deve desta forma ser morto.
6 Aimɨ amɨ kurɨ Autaahaatɨhomɨ pɨwɨha kopɨ nepɨ awusaasɨwaiwa asisɨhaiwetɨ wɨndɨ wipatɨ wimaawɨtandɨ tɨwipataatɨhɨ nepɨ wipati nisapuwɨtaatɨmɨ watɨpɨhandisahure. Aimɨ amɨ kurɨ waapɨhaati nepɨ nepemaisaihɨ noaipatɨ jɨtɨpatimatɨtandɨ watɨpɨhandisahure. Aimɨ amɨ kuramɨ maaritɨmɨ gwɨnyaasɨrɨhɨretɨ japepihɨrɨmɨ wura wura wapa apɨpaahɨ maipɨhapa kahatamatɨpetahapa kaitaatɨmɨ watɨpɨhandisahure.
6 Estes têm o poder de fechar o céu, para que não chova nos dias de sua profecia; e têm poder sobre as águas para transformá-las em sangue, e de ferir a terra com todas as pragas, sempre que quiserem.
7 Kurɨ saimbɨ Autaahaatɨhomɨ pɨwɨha isɨhiyaapɨtɨmɨha ausaapɨ owemasaihɨhura wɨndɨ ainjɨhɨtɨhandɨ etaihɨrɨ tongɨhɨrɨ wɨndɨ nɨwipɨmetahɨrombɨ noaipasɨtɨhandɨ kuri netɨ kohematatɨ tiwatɨ ipɨhatisatɨ sururi tiwamaitaise.
7 E quando tiverem terminado seu testemunho, a besta que sobe do abismo sem fundo fará guerra contra eles, e os vencerá, e os matará.
8 Iyonɨhɨ kuramɨ ambɨpatɨ aunahɨpatɨ awaipatɨ nehɨ namɨhanɨwɨ sɨwipatɨ Sotomɨhande Isipɨhande tohɨpatamɨ daihɨra kuramɨ Awaisɨhoai ipɨ tɨtɨhɨ atawɨhatetɨ tipɨmandaapɨ tiwohɨpɨpɨhɨ ahotɨtaise.
8 E os seus corpos mortos jazerão na rua da grande cidade, que espiritualmente se chama Sodoma e Egito, onde também o nosso Senhor fora crucificado.
9 Siyatɨ kuramɨ ambɨpatɨ sapɨhɨ asisɨha mairɨ maatatɨ amɨ wa wihoaaŋɨhaapɨ ahotanɨhɨ isɨhiya kahatamatɨpetatɨ kahatamatɨponjawɨhiyaamɨ isɨhiya amɨ pɨwɨha kɨha kɨha pɨwaatohiyɨhiya yapɨpatɨ nahatewaaraahiya winjapɨ usondaapo. Aiwɨ kiya kuramɨ ambɨpatɨ nepɨ anɨmwaahɨpatopɨ noaasɨtaatɨwɨhandapɨ poundonɨhɨ nehɨ kiyatɨ ahotɨtaise.
9 E aqueles dos povos, e famílias, e línguas e nações verão os seus corpos mortos por três dias e meio e não permitirão que seus corpos mortos sejam postos em túmulos.
10 Iyonɨhɨ isɨhiya nahatiya yapɨpataapɨhɨ bimohiyɨhiya kurɨ nga aimɨ napomaiso tɨwɨ usonɨwɨ maaritɨwɨ aunɨhɨhɨrɨ katɨwɨ nandapa awaimbɨpa tɨhɨwɨ nanɨwɨ kahapaamapɨpa gaahapa kiyaamɨhiyaisawɨ wihɨwihoaaŋɨ namɨndaapo. Sandɨ kiya maaritɨwɨ kiyohɨtɨmandɨ amɨ kurɨ kiyai pɨwɨha nepɨ ausaapɨ kaundɨtaatɨmɨ poundihe amɨ kurɨ pɨwɨha ausaasura isɨhiya nahatiya yapɨpatambɨhiyai ambɨpatɨ waatɨ yaawɨhaiwa pɨwɨhaara sisɨha yaipataahamataimɨ tipɨ mupwɨ tɨpɨhapɨ kawimɨ kaundɨmbɨmɨhurɨtiho.
10 E aqueles que habitam na terra regozijar-se-ão sobre eles e alegrar-se-ão, e darão presentes uns aos outros; porque estes dois profetas haviam atormentado os que habitam sobre a terra.
11 Amɨ asisɨha siyatɨ mairɨmaatihɨ wihoaaŋɨhaatihɨ aimɨ sanaihɨ Autaahaatɨho komɨ mbɨpa dɨtɨhɨrɨ kuramɨhetɨ japɨhɨ asɨtimatɨmɨ nepaitaatɨmɨhɨrɨ nusoaasihɨ notɨ kuramɨhatɨhɨ nandaataise. Aihɨ kurɨ japɨhɨ nepapɨ dopɨ tɨtɨhɨ kuramɨ auhɨrɨ itɨpapɨ bitotamaise. Aihɨ isɨhiya kurisɨ iwinjawaawɨ apɨpaahɨ awaindɨhandɨ maipaiwɨ yayawaayopo.
11 E após os três dias e meio, o Espírito de vida, vindo de Deus, entrou neles, e eles ficaram de pé; e um grande temor caiu sobre aqueles que os viam.
12 Aihɨ kurɨ atisamaamɨ utaaho wo yamɨhapataatɨhapɨ waatɨ kaahaata pɨwɨha kaundihɨ atisamaise. Ko saundataase: “Sɨhoaahɨ kɨmbɨhapɨ nasaamanɨmɨ namɨse,” undataase. Aihɨ kuramɨ tiworisa winjasauhɨ kiyaamɨ ndɨhetɨ tɨwipatɨ wɨtaatɨhɨ nandaasɨhɨ katɨ kurisɨ numwaasi yamɨhapataatɨhapɨ niyataise.
12 E eles ouviram uma grande voz do céu, dizendo-lhes: Subam para aqui! E eles subiram ao céu em uma nuvem; e os seus inimigos os contemplaram.
13 Aihɨ sura kuraanɨhɨ ipɨpatɨpatɨ apɨpaahɨ awaipatɨ noaipataise. Aihɨ amɨ aunahɨpatɨ katamɨ tennɨhandamɨ naasaipɨhɨ netɨ nopɨsasɨnataise. Aihɨ wihoaŋɨhaiwa 9 kiyahaiwa wɨndɨ namosasɨnatɨ ahendaise. Aihɨ satɨ ipɨpatɨpita isɨhiya 7,000 kaiwɨhiyai tiwihɨ napowaayopo. Aihɨ isɨhiya asɨyɨhiya bimohiyɨhiya apɨpaahɨ aungwohandɨ yayawaayopo. Yaiwɨ Autaahaatɨho yamɨhapataatɨhapɨhomɨ ambɨpatɨ mepɨ autaahepumawaayopo.
13 E na mesma hora houve um grande terremoto, e a décima parte da cidade caiu, e no terremoto foram mortos sete mil homens; e os remanescentes estavam atemorizados, e deram glória ao Deus do céu.
14 Naaŋindɨhandɨ awaindɨhandɨ kapɨhɨ 2 handɨ aimɨ noaipatɨ owendaise. Isɨ atime. Naaŋindɨhandɨ awaindɨhandɨ kapɨhandɨ 3 handɨ noaipaitandɨ aimɨ dete.
14 O segundo ai se passou; e eis que o terceiro ai se aproxima rapidamente.
15 Enjerɨho 7 ho komɨ kapaparɨhɨrɨ iposɨhɨ isɨhiya yamɨhapataatɨhɨ bimohiyɨhiya waapɨhɨtɨwɨ waatɨ satɨwɨ katauhɨ nɨnɨ atisataayo. “Nyamɨ Awaisɨho amɨ utaaho komɨ isɨhiyai japɨhɨ numwaitandɨ ahɨwisɨho Mesaiyaahounɨ kindarɨ noaipapɨ yapɨhɨ nahataahapɨ awaindindarɨ kiŋɨhindarimatamaise. Isɨ Awaisɨho kiŋɨhoematatɨ konɨhɨ apɨpaaho jinjapɨhɨ jatɨtaise,” tawaatopo.
15 E o sétimo anjo soou, e houve grandes vozes no céu, dizendo: Os reinos deste mundo se tornaram os reinos do nosso Senhor, e do seu Cristo; e ele reinará para sempre e sempre.
16 Aihɨ mɨtɨhiya 24 kaiwɨhiya kapɨhɨ yamɨhapataatɨhɨ Autaahaatɨhomɨ ndɨhetɨ kiyaamɨ kiŋɨ siyahaiwaasɨnɨ bimohiyɨhiya atotɨpɨwesawɨ kiyaamɨ ndɨmaahomwaaŋɨ yapɨpatetɨmapɨ Autaahaatɨhopɨ gaapundawaatopo.
16 E os vinte e quatro anciãos que estavam assentados diante de Deus em seus assentos, prostraram-se sobre as suas faces, e adoraram a Deus,
17 Aiwɨ kiya satɨwɨ aunɨhɨtawaatopo: “Awaisɨhoŋe, kɨnyɨ nahatewa watɨpɨhaiwaisapɨhoŋe. Kɨnyɨ wanunɨ amɨ jɨhɨ aimehuraunɨ bimaamɨ nambɨhoŋe. Kɨnyɨ kinyɨ watɨpɨhandɨ awaindɨhandɨ aimɨ nehise. Nepɨ kɨnyɨ aimɨ Kiŋɨhoŋɨ akɨtɨhoŋimatapaise. Aihɨ nyahɨ gisɨ gaahoŋe hɨtɨhaato.
17 dizendo: A ti damos graças, ó Senhor Deus Todo-Poderoso, que és, e eras, e hás de vir; porque tomaste para ti teu grande poder, e reinaste.
18 Kinyapɨ wɨndɨ gɨmaahunyaapɨhiya apɨpaahɨ apousataise. Aihɨ amɨ kinyɨ aposɨtandɨhura wanɨ koaipataise. Wanɨ kɨmura napohiyɨhiya nepasi kinyɨ pɨwɨha pɨwaatɨtaatɨwɨhapɨhapɨ nutaatɨwɨhure. Kɨnyɨ wanɨ kɨmura kinyɨ otɨpɨpatɨhiya pɨropetɨhiyai kinyɨ otɨpɨpatɨ kahisotɨhandapɨ wihoaaŋɨhandɨ gaahandɨ numwɨtaapɨhure. Aimbɨ amɨ kinyɨ otɨtɨhɨ bimohiyɨhiya nahatiyaisɨ wihoaaŋɨhandɨ numwɨtaapɨhure. Siya isiya ambɨpatɨ awaipatɨ nepɨhiyaunɨ amɨ ambɨpatɨ awaipatɨ namepɨhiyauno. Wanɨ kɨmura isɨhiya amɨ isɨhiya usaisɨ nepɨ nopɨsasɨwɨ timahohiyɨhiyai kɨnyɨ nepɨ nusopɨsasɨpɨ amɨ timaitaapɨhure,” tawaatopo.
18 E iraram-se as nações e é chegada a tua ira, e o tempo dos mortos, para que sejam julgados, e para que tu dês recompensa aos teus servos, os profetas, e aos santos, e àqueles que temem o teu nome, pequenos e grandes; para que destruas os que destroem a terra.
19 Kiya mɨtɨhiya satɨwɨ katɨwɨ aimɨ owetihɨ enjerɨhiya Autaahaatɨhomɨ aŋaaŋɨ yamɨhapataatɨhɨ ahetisaaŋaaŋamɨ maasomwaaŋɨ nuhauhɨ bokisihandɨ Autaahaatɨho komɨ isɨhiyaisatɨ pɨwɨha wɨsasisɨha windindɨhandɨ auta kandɨ aŋɨndaatɨhɨ ahondaise. Aihɨ kɨnapɨpa waatɨ mɨhopɨ mɨhinɨ kɨnapinataise. Iyatɨ amɨ ipɨpatɨpatɨ ipɨpatɨpinataise. Iyatɨ amɨ wipatɨ ndɨhaisɨhatɨ wipɨwatɨ tɨmahiyataise.
19 E o templo de Deus foi aberto no céu, e foi visto no seu templo a arca do seu testamento; e houve relâmpagos, e vozes, e trovões, e um terremoto, e grande granizo.

Ler em outra tradução

Comparar com outra

Estude este capítulo no WhatsApp

Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Apocalipse 11, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.