2 Coríntios 8
Autaahaatɨhomɨ Pɨwɨha Gaaha Wanɨha (AGM) vs VC
1 Nisɨ naisɨhiyaate, amɨ pɨwɨha wa sandɨ kasatɨtandiyo. Isɨhiya yapɨpatɨ pɨropinjɨhandɨ Masetoniyaahandaahiya Kɨraisihopɨ gɨwunyaahauhɨ amɨ Autaahaatɨho kiyaisɨ apɨpaahɨ gaahatɨ kawɨsatɨ iwɨtatamanatɨ winjatindɨhandapɨ kasatataato sahɨ gwɨnyaitaatɨwo.
1 Desejamos dar-vos a conhecer, irmãos, a graça que Deus concedeu às igrejas da Macedônia.
2 Kiya Masetoniyaahiya apɨpaahɨ awaindɨhandɨ naaŋɨhandɨ newaayopo. Nepɨ kiya kahapaamapɨpaapɨ apɨpaahɨ nausetɨtɨwɨ nenoaahɨtɨwɨmapɨhiya bindawaayopo. Saiwɨ kiya nenoaahɨtɨwɨ bindawaahandɨ kandɨ amɨ kiya isɨhiya Kɨraisihopɨ gɨwunyaahohiyɨhiya kahapaamapɨpaapɨ nenoaahɨtohiyɨhiyai nawɨho kapa numwɨtaatɨwɨ apɨpaahɨ awaindɨhandɨ maaritawaayopo. Maaritɨwɨ nenoaahɨtɨwɨ bimohiyɨhiyai numwɨtaatɨwɨho nawɨho waatɨ ahoyawaayopo.
2 Em meio a tantas tribulações com que foram provadas, espalharam generosamente e com transbordante alegria, apesar de sua extrema pobreza, os tesouros de sua liberalidade.
3 — ausente —
3 Sou testemunha de que, segundo as suas forças, e até além dessas forças, contribuíram espontaneamente
4 — ausente —
4 e nos pediam com muita insistência o favor de poderem se associar neste socorro destinado aos irmãos.
5 Aihɨ amɨ nyahɨ kiyaapɨ samwaaŋɨ ahoaiwɨ nanyamɨtaapo taatɨ jatohɨmumoaaŋɨ nusatipɨhaapɨ waatɨ mɨtaahɨ autaahɨ wamwaaŋɨ nanyinyawaayopo. Iyataatɨ kiya saiwa sangɨ kaiwiwatawa jɨhɨ Awaisɨhoai sawana nunyanɨwosawɨ amɨ nyamɨhihoaaŋɨ bitotawaawɨ Jisaasiho gwɨnyaatɨ maaritirɨhɨretɨ japepihɨrɨwɨ kiyawaayopo. Aiwɨ amɨ kiya napɨwɨ nyangisawɨ maasɨ tɨmaamaitawaayopo. Kiya sandɨ saiwɨ kiyohɨtɨmandɨ apaapɨmaahe, nyahɨ saitɨhaawɨ Autaahaatɨho gwɨnyaatɨ maaritataise tɨwɨ gwɨnyapenawaawe.
5 E ultrapassaram nossas expectativas. Primeiro deram-se a si mesmos ao Senhor e, depois, a nós, pela vontade de Deus.
6 Jɨhɨ Taitusiho sangisenda nasatɨ maasɨ bindawaawɨ isɨhiya Kɨraisihopɨ gɨwunyaahohiyɨhiyaisɨ maarɨho nunyawɨ gaahatɨ kawitaatɨwɨhandapɨ saiwɨ saiwɨ kaiwɨse satatɨ namasatɨ jɨhɨ kasatihɨ nawɨho nepɨ ahoyawaayopo. Aihɨ amɨ wanɨ nyahɨ Taitusihoai watɨpɨtaatɨ kaundɨhaato ko japɨhɨ nasatɨ isɨhiya Kɨraisihopɨ gɨwunyaahohiyɨhiyai maarɨho nunyawɨ gaahatɨ kawitaatɨwɨ nawɨho ahoyohɨpɨpa kaiwɨ owemaitaatɨwo.
6 De maneira que recomendamos a Tito que leve a termo entre vós esta obra de caridade, como havia começado.
7 Sahɨ saiwɨ kiyohɨwɨmaiwa saiwa isɨhiya usa Kɨraisihopɨ gɨwunyaahohiyɨhiyaamɨ kiyohɨwaiwai apɨpaahɨ waatɨ nusatipɨhaapɨhaiwa kiyawaayopo. Sahɨ saiwɨ waatɨ kiyohɨwaiwaapɨto: Sahɨ Kɨraisihopɨ gɨwunyaapɨ Komɨ pɨwɨha awusoaapɨ Kɨraisihomɨ pɨwɨha akaahaapɨ amɨtɨha gaaha gwɨnyaapɨ amɨ nyangisɨ maarɨho apɨpaahɨ aungwohandɨ nanyinyawɨ amɨ isɨhiya Kɨraisihopɨ gɨwunyaahohiyɨhiyai andɨtɨwipɨ numwɨtaatɨwɨhandapɨ waatɨ maaritɨwɨhiyaate. Saiwɨ sahɨ kiyohɨwɨmaiwaaraahɨ isɨhiya usa gɨwunyaahohiyɨhiyaisɨ nusatipɨhaapɨhaiwa kiyawaawɨ amɨ isɨhiya Kɨraisihopɨ gɨwunyaahohiyɨhiya nenoaahɨtohiyɨhiyaisɨ andɨtɨwipɨ nawɨho numwɨtaatɨwɨ waatɨ andɨtitɨwɨ kaiwɨ tɨmetɨwɨse, isɨhiya usa Kɨraisihopɨ gɨwunyaahohiyɨhiyaamɨ kiyohɨwaiwai nusatipɨhaapɨ kaitaatɨwo.
7 Vós vos distinguis em tudo: na fé, na eloqüência, no conhecimento, no zelo de todo o gênero e no afeto para conosco. Cuidai de ser notáveis também nesta obra de caridade.
8 Sahɨ isɨhiya nenoaahɨtohiyɨhiyaisɨ iparimatɨwɨ numwɨtaatɨwɨhandapɨ tarɨwɨsatataamaato. Owetise. Amɨ Masetoniyaahiya sandɨ kaitaatɨwɨ maaritɨwɨ aimɨ tɨmetauhɨsato. Isɨ amɨ isɨhiya Kɨraisihopɨ gɨwunyaahohiyɨhiya naaŋɨhandɨ nepɨ nausetɨtɨwɨ nenoaahɨtɨwɨ bimohiyɨhiyai sahɨ nawɨho numwɨtaatɨwɨ akɨtɨnɨhɨ kiyawaayopo ndɨ gwɨnyaataatɨtonɨ amɨ sahɨ satɨwɨ nyahɨ isɨhiyaisɨ akɨtɨnɨhɨ maarɨho nunyɨhaawɨ kiyahaayo tɨwɨ nanisɨtaatɨwɨ kaiwɨse.
8 Não o digo como quem manda, mas, para exemplo do zelo dos outros, quisera pôr em prova a sinceridade de vossa caridade.
9 Jisasɨ Kɨraisiho nyamɨ Awaisɨho nyangisɨ apɨpaahɨ gaahatɨ nehɨ kanyindɨhandapɨ sahɨ aimɨ mmonɨwɨ gwɨnyaapɨhiyaate. Jisasɨ Kɨraisiho so Autaahaatɨhomɨ kahapaamapɨpa gaahaiwa asaketahondaahandɨ kandɨ nyapimainjɨhɨ kapai namasi maapɨ noaatɨpatɨ noaipatɨ kahapaamapɨpa owehoematataise. Ko siyatɨ kahapaamapɨpa owehoematatɨ ipɨ tɨtɨhɨ atawɨhatetɨ napotaise, amɨ nyahɨ kopɨ gɨwunyaahohiyɨhiyaanɨ Autaahaatɨho komɨ isɨhiyai kahapaamapɨpa gaahaiwa numwɨtandɨ netɨ jɨhɨ turɨmanatɨ ahɨwimbɨpa nyahɨ pɨhɨtaatɨ taahɨpɨpa naitɨhaawo.
9 Vós conheceis a bondade de nosso Senhor Jesus Cristo. Sendo rico, se fez pobre por vós, a fim de vos enriquecer por sua pobreza.
10 Sahɨ nawɨho ahoaiwɨ kaitaatɨwɨhandapɨ pɨwɨha nisɨ gwɨnyaahotɨha sandɨ kasatataato: Kɨnaungwɨha batɨhetapɨ so nawɨho sahɨ jɨhɨ namasawɨ ahoyawaayopo isɨhiya nausetɨtɨwɨ nenoaahɨtohiyɨhiyaisɨ numwɨtaatɨwɨ gwɨnyaapo. Aiwɨ amɨ sahɨ iparimatɨtaatɨwɨ apɨpaahɨ awaindɨhandɨ maaritɨwɨhiyaate.
10 Aqui vos dou apenas um conselho. Isso vos convém. Há um ano fostes os primeiros, não só a iniciar esta obra, mas mesmo os primeiros a sugeri-la.
11 Isɨ isɨhiya Kɨraisihopɨ gɨwunyaahohiyɨhiya nausetɨtɨwɨ nenoaahɨtohiyɨhiyai nawɨho andɨtɨwipɨ numwɨtaatɨwɨ samɨ maarɨho jandosɨhɨ ahoyohɨho ahoaiwɨ owemapɨ numwɨtaatɨwɨ tɨmetɨwɨse. Isɨ samɨ isɨwasohɨpɨpaamɨ japepinjawɨ wapa sahɨ isɨhiyaisɨ maaritɨwɨ iparimatɨwɨ nunyawɨse.
11 Agora, pois, levai a termo a obra, para que, como houve prontidão em querer, assim também haja para a concluir, segundo as vossas posses.
12 Utaaho wo komɨ isɨwatimbɨpaamɨ wapa maaritatɨ maarɨho naasohɨtanɨhɨ Autaahaatɨhoai nunyonaahɨ amɨ Autaahaatɨhoaisangisɨ kopɨ maaritɨtaise. Siyataatɨ amɨ utaaho wo wapa miwatataatɨ wapa wɨndɨ namumwihaahɨ saimbɨ namaaninyapɨ napaape tatɨ Autaahaatɨho wɨndɨ kamundahore.
12 Quando se dá de bom coração segundo as posses {evidentemente não do que não se tem}, sempre se é bem recebido.
13 Iyataatɨ sandɨ nɨnɨ katohɨtɨndɨ sahɨ samapa nahataapa isɨhiya usaisɨ kapaanɨhɨ nunyawɨmapɨ sawanaatapɨhapa wapa ahɨmotanɨhɨ amɨ sahɨ noaipapɨ mɨmaipaiwɨ taanahiyɨhiyaatɨ isetɨtaatɨwɨ gwɨnyaataamaato. Owetise. Amɨ nyahɨ isɨhiya wapa kiyai iwɨtatamanɨtandɨhapa owehiya nahatiyai nehɨ naasaimumwaaŋɨ iwɨtatamanɨtandɨhapa numwɨtɨhaawɨ gwɨnyaataatɨto.
13 Não se trata de aliviar os outros fazendo-vos sofrer penúria, mas sim que haja igualdade entre vós.
14 Amɨ wanɨ kɨmura Autaahaatɨhomɨ isɨhiya kiyai andɨtɨwiwatɨ iwɨtatamanɨtandɨhapaapɨ nausetɨtatɨ owetihɨ amɨ sahɨ taahɨpɨpa pɨhɨtatɨ ahɨsisondaise. Isɨ amɨ wanɨ kiya iwɨtatamanɨtandɨhapa owetimbɨpa sahɨ kiyai nunyawaawaahɨ amɨ ipotɨ wura sahɨ sangi jatatamanɨtandɨhapa owetanɨhɨ amɨ sahɨ taahiyɨhiyaatɨ isaiwɨ binyaihɨ kiya sangi nasamɨtaapo. Isɨ wanɨ kiya taahiyɨhiya isaiwɨ bindawaayowɨ sahɨ kiya owetimbɨpa nunyawɨse.
14 Nas atuais circunstâncias, vossa abundância supra a indigência daqueles, para que, por seu turno, a abundância deles venha a suprir a vossa indigência. Assim reinará a igualdade,
15 Iyataatɨ Autaahaatɨhomɨ pɨwɨha wa komɨ pɨwɨha jɨpatɨpindisɨhaatɨhɨ Autaahaatɨho komɨ isɨhiyai jɨhura nandapa wapa ambɨhɨtawaawɨ, “kɨmandɨ napinde,” tɨwɨhapa numwimbɨpaapɨ satatɨ katise:
15 como está escrito: O que colheu muito, não teve sobra; e o que pouco colheu, não teve falta {Ex 16,18}.
16 Nɨnɨ Autaahaatɨhoai kɨnyɨ gaahoŋe gaare undataato. Amɨ Taitusihoai Autaahaatɨho netɨ komɨ maarɨhoaatɨhunɨ amɨ amɨtɨhetunɨ gɨwunyaatosihɨ sapɨ nisatiyatɨ otɨpɨpatɨ kiyatɨ netɨ jatatamanɨtandɨ ko apɨpaahɨ maaritiho.
16 Bendito seja Deus, por ter posto no coração de Tito a mesma solicitude por vós.
17 Iyataatɨ amɨ Taitusiho sangi jasondandɨ taatɨ napɨtandaindɨmandɨ kiyai usonda numwe undɨtɨ nɨnɨ koai kaundonɨhɨmaahe. Owetise. Amɨ ko sapɨ komɨ maarɨhoaatɨhapɨ waatɨ maaritatɨ gisunyaataatɨ kandaahɨ sangisɨ jasondandɨ napɨtandaise.
17 Não só recebeu bem o meu pedido, mas, no ardor do seu zelo, espontaneamente partiu para vos visitar.
18 Iyataatɨ Taitusihoaisaatɨ nyamɨ naisoho woai maawɨ sangisenda newa natawausoaasɨhaayo. Amɨ ko Kɨraisihopɨ pɨwɨha gaaha wanɨha napaitatɨ ausaatɨ Kɨraisihomɨ isɨhiya nahatiya kɨmbɨhiya komɨ ambɨpatɨ autaahɨwipɨ baiwɨ maaritɨwɨ usonɨwɨhore.
18 Juntamente com ele enviamos o irmão, cujo renome na pregação do Evangelho se espalha em todas as igrejas.
19 Iyataatɨ amɨ Kɨraisihomɨ isɨhiya nahatiya kɨmbɨhiya utaaho woai nepɨ namaamahanɨwɨ nehɨ kɨmɨkoai nyangisatɨ nawɨho Autaahaatɨhomɨ isɨhiya Judaahandaahiyaapɨ taawɨ sahɨ ahoyohɨmo nesi Jerusaremɨhandaahapɨ nutɨhaawɨ namɨhanauhɨhore. Nyahɨ sandɨ taawa kiyohɨtɨmandɨ isɨhiya usaisɨ gaahatɨ kawisaatɨ iwɨtatamanɨtɨhaawɨ nyamɨ maarɨho maaritindɨhandɨ auta isɨhiyai newa nunjaatɨ amɨ Awaisɨho Jisaasihoai newaatɨ ambɨpatɨ awaipatɨ numwɨtɨhaawɨ satɨ otɨpɨpatɨ kiyahaayo.
19 Não só isto, mas foi destinado também pelos sufrágios das igrejas para nosso companheiro de viagem, nesta obra de caridade, que por nós é administrada para a glória do Senhor, em testemunho da nossa boa vontade.
20 Iyataatɨ nawɨho taawɨ ahoyohɨmo Autaahaatɨhomɨ isɨhiya apɨpaahɨ gaahatɨ kaiwɨ iparimatɨwɨ taahɨho ahiyauhɨhosɨ amɨ nyahɨ ko newa isɨsi niyohiyɨhiyaanapɨ wiwa wo ikondaawo tɨwɨ wɨndɨ mɨmaipaiwɨ nyamɨ isɨhiya usa gɨmunyaitaatɨwɨ so naisomoai nyahɨ numwaahaayo nyangisatɨ maasɨ nawɨho nesi Jerusaremɨhandaahapɨ nutɨhaawo.
20 Queremos evitar assim que alguém nos censure por motivo desta importante coleta que empreendemos,
21 Iyaatɨ nyahɨ biyaatɨ yawanaanɨ jatɨnaatɨ tɨtɨhɨ gaahatɨ Autaahaatɨhomɨ ndɨhetɨ komɨ maaritirɨhɨretɨ amɨ isɨhiyaamɨ ndɨhetɨ amɨ kiya maaritohɨrɨhɨretɨ nehɨ tɨtɨhɨ gaahatɨhɨhɨ kaitɨhaawɨ gwɨnyaawa katɨ kiyahaayo.
21 porque procuramos fazer o bem, não só diante do Senhor, senão também diante dos homens.
22 Iyataatɨ nyahɨ naisoho jɨhaatɨ woai maawɨ Taitusihoaisatunɨ amɨ Taitusiho koaisatɨ wo naisoho maasɨ napɨtaise ndɨ jɨhɨ kasatohoaisatunɨ napɨtaatɨwɨ namɨhanɨhaayo. Isɨ murɨmingwaasɨ sangisenda napɨtaapo. Iyataatɨ so naisoho wanɨ ipotɨ kasatohɨmo taahɨwaiwetɨ otɨpɨpatɨ kɨhatɨ kɨhatɨ nunyaatɨ nga kaisotaatɨ nyahɨ tipɨtapaawaatɨ usonɨhonɨhɨ amɨ ko nga watɨpɨtatɨ apɨpaahɨ maarɨho nunyatɨ Kɨraisihomɨ isɨhiyaapɨ otɨpɨpatɨ nga kiyahore. Iyatɨ ko sahɨ isɨhiya usaisɨ iwɨtatamanɨwɨ wapa nunyawɨ kawitaatɨwɨ maaritohɨtɨhandɨ mmonatɨ amɨ koaisangi katɨ kaitandɨ apɨpaahɨ maaritamahore. Wanɨ sangisenda napɨtandɨ ko maaritataise.
22 Com eles enviamos ainda outro nosso irmão, cujo zelo pudemos comprovar várias vezes e em diversas ocasiões. Desta vez se mostrará ainda mais zeloso, em razão da grande confiança que tem em vós.
23 Taitusiho sopɨ sahɨ aimɨ mmonɨwɨ gwɨnyaapɨhiyaate. Sangi jatatamanɨha andɨtisaiwɨtɨhaawɨ otɨpɨpatɨ nɨngisatɨ samɨhatɨhɨ taatɨ kiyataise. Iyataatɨ amɨ nyamɨ naisosurɨ yahurapaahɨ aimɨ nɨnɨ nasesɨpatɨ sangi kasato. Surɨ nyamɨ naisohurɨ nyamataimɨ Kɨraisihopɨ nga gɨwunyaapɨ amɨ komɨ isɨhiyaisɨ andɨtɨwipɨ iwɨtatamanɨmɨ kaimɨ amɨ kurɨ otɨpɨpatɨ kaipataahɨ Kɨraisihomɨ ambɨpatɨ nepɨ autaahɨ awaindepumapɨhure.
23 Quanto a Tito, é o meu companheiro e o meu colaborador junto de vós; quanto aos nossos irmãos, são legados das igrejas, que são a glória de Cristo.
24 Isɨ nyamɨ naisohingwaasɨ singwaasisɨ sahɨ baiwɨ usonɨwɨ numwaapɨ sahɨ Autaahaatɨhoaisunɨ amɨ komɨ isɨhiyaisunɨ maarɨho akɨtɨnɨhɨ nunyɨhaayo undɨwɨ nepɨ autemapɨ kingwaasi samɨ maarɨho nunyawɨse. Sahɨ saisaihɨ amɨ nyahɨ sapɨ gaahaiwa kataatɨ Autaahaatɨhomɨ isɨhiya kɨmbɨhiyai kaundɨhoaasohɨrɨhɨrɨ kɨretɨ noaipahonɨhɨ amɨ kiya satɨwɨ, e akɨte tɨwɨ mmondo.
24 Portanto, em presença das igrejas, demonstrai-lhes vossa caridade e o verdadeiro motivo da ufania que sentimos por vós.
Atalhos do teclado
- Capítulo anterior←
- Próximo capítulo→
- Versículo anteriork
- Próximo versículoj
- Limpar seleçãoEsc
- Esta ajuda?
Estude este capítulo no WhatsApp
Peça à IA da Bíblia Fala para explicar 2 Coríntios 8, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.