2 Coríntios 2
Autaahaatɨhomɨ Pɨwɨha Gaaha Wanɨha (AGM) vs ARA
1 Aihɨ nɨnɨ pɨwɨha apɨpaahɨ watɨpɨha waapɨhɨndɨ jɨhɨ napɨtɨ kasatohɨpatamataindɨ kasatisanɨhɨ amɨ sahunɨ nɨnunɨ nyamɨ maarɨho yaasatɨ nanyopɨsasɨndaihɨ kandapɨ nɨnɨ namatɨ usinjaatɨ ketɨ kuraanɨhɨ maipɨhandɨ samɨhatɨhɨ ahotisura namaaso. Isɨ sahɨ sawanaatɨ sandapɨ mmondaapo.
1 Isto deliberei por mim mesmo: não voltar a encontrar-me convosco em tristeza.
2 Iyataatɨ amɨ nɨnɨ samɨ maarɨho omaŋɨtɨtɨhɨ netɨ nasopɨsasɨtɨ yaasɨhandɨ nasamisanɨhɨ sahɨ wɨndɨ maarɨmitisaihɨ amɨ nɨngi nisɨ maarɨho omaŋɨtɨtɨhɨ nepɨ nanɨpɨpaisaihɨ nɨnɨ maaritɨtandɨhiya Korindɨhiya usa bɨmimɨtaapo. Amɨ nehɨ sahɨhiso.
2 Porque, se eu vos entristeço, quem me alegrará, senão aquele que está entristecido por mim mesmo?
3 Iyataatɨ amɨ sandɨ kandapɨ nɨnɨ gwɨnyaataatɨ ketɨ tɨtɨhɨ kuraanɨhɨ sangi jasondandɨ namaapɨtɨ nisɨ utɨpɨho jɨpatɨpaindɨ sapɨ aimɨ nusoaasataayo. Amɨ sahɨ samɨhatɨhɨ maipɨhandɨ ahotindɨhandapɨ japɨhɨ nepemaitɨwɨ amɨ sahɨ sawanaatɨ tɨtɨhematisaihapo. Amɨ nɨnɨ sangisenda napisanɨhura sahɨ nisɨ maarɨho yaasatɨ maarɨmitɨtɨhandɨ naninyawɨ nɨnɨ maaritɨtandɨ sahɨ nisɨ maarɨho nepɨ nanɨpɨpaitaatɨwo. Aisaihɨ nɨnɨ nisɨ utɨpɨhoaatɨhɨ aimɨ kasatohɨpatamatiyaatɨ nyahɨ nahatiyaanɨ sahunɨ nɨnunɨ maaritɨtɨhaawo.
3 E isto escrevi para que, quando for, não tenha tristeza da parte daqueles que deveriam alegrar-me, confiando em todos vós de que a minha alegria é também a vossa.
4 Nɨnɨ sapɨ utɨpɨmo kɨmo sɨretɨ saindɨ jɨpatɨpiyohɨtɨmandɨ apaapɨmaahe nisɨ amɨtɨha nanopɨsasɨnatɨ waatɨ mɨtaahɨ pɨhɨndɨ gwɨnyaatɨ amɨ nisɨ maarɨho notɨ nasanisatɨ yaasatɨ nanɨtɨmasɨhɨ amɨ nɨnɨ gwɨtɨmetaatɨ kutipatɨ katisatɨ jɨpatɨpiyataayo. Iyataatɨ nɨnɨ sangisɨ apɨpaahɨ aungwohandɨ nisɨ maarɨho nasanyohɨtɨhandɨ sahɨ mmondaatɨwɨ jɨpatɨpiyataayo. Amɨ nɨnɨ samɨ maarɨho omaŋɨtɨtɨhɨ netɨ sangisɨ yaasɨhandɨ nasopɨsasisanɨhɨ mandɨropatɨwɨ isetɨtaatɨwɨmaahe. Owetise.
4 Porque, no meio de muitos sofrimentos e angústias de coração, vos escrevi, com muitas lágrimas, não para que ficásseis entristecidos, mas para que conhecêsseis o amor que vos consagro em grande medida.
5 Iyataatɨ amɨ utaaso so nisunɨ samunɨ maarɨho netɨ nanyopɨsasatɨ yaasɨhandɨ nanyamiso nyahɨ nahatiyaanangi kanyisataise. Iyataatɨ amɨ ko pɨwɨha katatɨ tɨmanatɨ kaindɨndɨ sahɨ nahatiyaatangi wamwaaŋɨ wamwaaŋɨ nasetaise. Amɨ nɨnɨ sandɨ ko kaindɨhandɨ wamwaaŋɨ wamwaaŋɨ sangi nasetaise tohɨtɨmandɨ apaapɨmaato kandapɨ pɨwɨha aimɨ nɨnɨ katoha sɨkaatihɨto. Aihɨ amɨ nɨnɨ kaamɨ tiwatɨhaatɨ naimaatɨ wa japɨhɨ katɨtandɨ pondihɨto.
5 Ora, se alguém causou tristeza, não o fez apenas a mim, mas, para que eu não seja demasiadamente áspero, digo que em parte a todos vós;
6 Iyataatɨ koaisɨ tɨtɨhepumwaitaatɨwɨ ko maipɨhandɨ kaindɨhandapɨ wihoaaŋɨ aimɨ nunyawɨ sandɨ ipotɨhura kɨnyɨ wɨndɨ kamaatɨpɨ kamaime undohɨtɨndɨ gaatihɨto. Aihɨ ko maipɨhandɨ kaisɨho namatɨ wanɨ aimɨ nepemaitataise.
6 basta-lhe a punição pela maioria.
7 Isɨ wanɨ sahɨ ko maipɨhandɨ kaindɨhandapɨ nanɨpimatɨwɨ komɨ maipɨhandɨ kandɨnɨhɨ nepumapɨ japɨhɨ numwaapɨ koai sahɨ andɨtɨwipɨse. Amɨ sahɨ komɨ maipɨhandɨ nepumaamasaihɨ kandapɨ ko pɨhɨtatɨ waatɨ maarɨho asɨpiyatɨ gwɨnyaatoanda wiwa daahɨ konɨhɨ nopɨsasɨndaiso.
7 De modo que deveis, pelo contrário, perdoar-lhe e confortá-lo, para que não seja o mesmo consumido por excessiva tristeza.
8 Amɨ sandɨ kandapɨ nɨnɨ sangisɨ tarɨwɨsatɨtɨ sahɨ auta koai nunjawɨ maarɨho nunyawɨse satataato.
8 Pelo que vos rogo que confirmeis para com ele o vosso amor.
9 Amɨ jɨhɨ nɨnɨ sangisɨ sasatɨtɨ koaisɨ sahɨ waatɨ waatɨ watɨpɨtɨwɨ pɨwɨha kaundɨwɨse satohɨtɨndɨ nɨnɨ kasatohɨpɨpa kapa sahɨ atiwɨ kiyowondɨ mmondandɨ pɨwɨha sapɨ aimɨ jɨpatɨpiyo.
9 E foi por isso também que vos escrevi, para ter prova de que, em tudo, sois obedientes.
10 Amɨ sahɨ utaaho womɨ maipɨhandɨ nepumawaawaahɨ amɨ nɨngisangi maasɨ tɨmaamaitɨtɨ komɨ maipɨhandɨ nemwataayo. Iyataatɨ utaaso so nɨngisɨ maipɨhandɨ kanisoai komɨ kaindɨhandɨ awaindɨhandɨmetihɨhandɨ kandɨ ko maipɨhandɨ nɨngi kanindɨhandɨ nemwataayo. Sahɨ nepɨ japɨhɨ tɨmaamaitɨwɨ itatamanɨndaatɨwɨ gwɨnyaataatɨ utaasomɨ maipɨhandɨ nemwataayo. Sandɨ nɨnɨ akɨtɨnɨhɨ tɨtɨhɨ kiyataayo.
10 A quem perdoais alguma coisa, também eu perdoo; porque, de fato, o que tenho perdoado (se alguma coisa tenho perdoado), por causa de vós o fiz na presença de Cristo;
11 Iyataatɨ sandɨ nyangi nanyoaipasɨtɨndɨ wiwa Bwaasɨrɨhɨrɨ netɨ awaindematɨ daahɨ nanyopɨsasatɨ nyamɨ tɨmaamaitohɨtɨhandɨ netɨ nanyɨsɨpaitaihe. Isɨ amɨ nyahɨ Bwaasɨrɨhɨrɨ kaiwaiwa mmonaahiyaanisɨ nyahɨ Kɨri wɨndɨ nehɨ maawinjaatɨ amɨ wɨndɨ namaawupwaitɨhaawo.
11 para que Satanás não alcance vantagem sobre nós, pois não lhe ignoramos os desígnios.
12 Iyataatɨ wanɨ pɨwɨha nehɨ kai wa nɨnɨ katɨtandiyo: Nɨnɨ Kɨraisihopɨha pɨwɨha gaaha wanɨha ausaitandɨ aunahɨpatɨ Tɨroaasihanda notaayo. Saindɨ niyonɨhɨ amɨ Awaisɨho nɨnɨ komɨ pɨwɨha kapɨhɨ isɨhiyai kandunjɨtandɨ daihɨra netɨ daanuwatɨ tɨtɨhenɨmataise.
12 Ora, quando cheguei a Trôade para pregar o evangelho de Cristo, e uma porta se me abriu no Senhor,
13 Saindɨ kaindunjɨtandɨ daihɨra nutatɨ japwaatataahandɨ kandɨ sapɨhɨ nisɨ naisoho Taitusihoai pɨwɨha sapɨha isɨsihoai woaisɨ nɨnɨ mausonataatɨ amɨ kandapɨ nisɨ maarɨho wɨndɨ yatɨhɨmaanitise. Amɨ sandɨ nɨnɨ sapɨ pɨhɨndɨ gwɨnyaataate. Aihɨ amɨ sapɨhɨ nehɨ masɨhonjɨ isɨhiyaisatɨ bimambɨtɨ kiyai numwasi gaasɨ bimaawise undɨtɨmapɨ yapɨpatɨ pɨropinjɨhandɨ Masetoniyaahandaahapɨ notaayo. Iyataatɨ nɨnɨ Taitusihopɨ daapɨ notaayo.
13 não tive, contudo, tranquilidade no meu espírito, porque não encontrei o meu irmão Tito; por isso, despedindo-me deles, parti para a Macedônia.
14 Iyataahandɨ kandɨ wanɨ nɨnɨ Autaahaatɨhoai kɨnyɨ gaahoŋe undɨtɨ mepɨ autaahemwataayo amɨ nyahɨ komɨ pɨwɨha nesi daayaatɨ ausaawa kataunjohiyɨhiyaanɨnɨ Kɨraisihoaisaatɨ tɨmaamaitohɨtɨhandɨ Autaahaatɨho nasisoaarɨ netɨ andɨtinyaisɨhɨ amɨ kahapaamapɨpa nyahɨ komɨ otɨpɨpatɨ kawitɨhaahɨra netɨ nanyisapusɨwaiwai nyahɨ newaatɨ tiwa ipɨhatisawaamɨhaayo. Nyahimata tiwa ipɨhatisotɨmandɨ siyaatɨ nyahɨ tiworisai tiwa ipɨhatisaatɨ isɨhiyai numwaasi nasohiyɨhiya kɨmiye undɨwɨ nasoaanɨwɨ aunɨhiyohɨpatamatiyaatɨ isɨhiyai nunjɨhaayo. Iyataatɨ Autaahaatɨho nyangisɨ nahataapɨpɨhɨ netɨ natanyoaasihɨ isɨhiyaisɨ komɨ pɨwɨha nyahɨ katawaunjɨhaayo. Katawaunjonɨhɨ kɨretapɨ isɨhiya Autaahaatɨhopɨ mmonɨwɨ gɨwunyaawaayopo. Iyataatɨ komɨ pɨwɨha nyahɨ isɨhiyaisɨ katawaunjohɨha sa wapa apɨpaahɨ gaahapa waamainjotɨhapaamatiyatɨ noaipatɨ isɨhiyaamɨhatɨhɨ ahondaise. Ahotihɨ amɨ isɨhiya nahataapɨpɨhiya Kɨraisihopɨ mmonɨwɨ gɨwunyaawaayopo.
14 Graças, porém, a Deus, que, em Cristo, sempre nos conduz em triunfo e, por meio de nós, manifesta em todo lugar a fragrância do seu conhecimento.
15 Amɨ siyatɨ wapa waatɨ waamainjotɨhapa nahataapɨpɨhɨ notɨ ahotipatamatiyaatɨ Kɨraisihopɨ pɨwɨha nyahɨ nesi nahataapɨpɨhɨ isɨhiyai Kɨraisihopɨ gɨwunyaahauhɨ Autaahaatɨho taatɨ japɨhɨ numwaasawɨhiyaamunɨ amɨ Kɨraisihopɨ gɨmaawunyaahauhɨ Autaahaatɨho namumwaasawɨhiyaamɨ otɨhatɨhɨ isapɨpa kwɨtaahomatiyaatɨ tɨwɨhaawaatɨ isɨhiyaisɨ katawaunjɨhaayo. Katawaunjonɨhɨ amɨ kandapɨ Autaahaatɨho nyapɨ maaritataise.
15 Porque nós somos para com Deus o bom perfume de Cristo, tanto nos que são salvos como nos que se perdem.
16 Iyataatɨ amɨ isɨhiya Kɨraisihopɨ pɨwɨha nyahɨ isɨhiyai katawaunjohɨha atɨhomiwɨ nemahohiyɨhiyai Autaahaatɨho saundatɨ sahɨ nɨngisawɨ wɨndɨ asɨtimatɨwɨ bɨmimɨtaapo undɨtaise. Kiyaisɨ Autaahaatɨho saundɨtandɨhiyaasɨ nyahɨ pɨwɨha Kɨraisihopɨ katawaunjohɨha kiyaamɨ maarɨhoaatɨhɨ itapɨpaamɨ andɨhɨramataiwɨha newaayopo. Iyataatɨ amɨ isɨhiya nyamɨ pɨwɨha atiwɨ nepemaitɨwɨ nehauhɨ Autaahaatɨho taatɨ japɨhɨ numwaasawɨhiyaisaahɨ Autaahaatɨho sahɨ nɨngisawɨ asɨtimatɨtaatɨwɨhandɨ nepɨ bimɨtaapo undataase. Saundisawɨhiya nyamɨ pɨwɨha kiyaamɨ maarɨhoaatɨhɨ wapa apɨpaahɨ gaahapa jɨpiyatɨ waamainjotɨhapaamatiyatɨ kurɨmwɨnatɨ nusoaipasɨhɨ atiwɨ mmonɨwɨ newaayopo. Isɨ amɨ isɨhiya diyaanɨhɨ nehɨ sawana nga pɨwa sa katɨwunjɨtaapo? Isɨhiya sawanaamɨ andɨtata nga satɨ otɨpitɨ wɨndɨ kamaitaapo.
16 Para com estes, cheiro de morte para morte; para com aqueles, aroma de vida para vida. Quem, porém, é suficiente para estas coisas?
17 Amɨ nɨnɨhɨ nga satɨ otɨpitɨ kaito amɨ nɨnɨhɨ isɨhiya usa taahiyɨhiya samɨhatɨhɨ sahɨ usohauhɨ bindawa Kɨraisihopɨ nyahɨ pɨwɨha kataunjisaihɨ isɨhiya atitaatɨwɨ nawɨho awaisɨho nanyamɨto tɨwɨ isɨhiyai katɨwunjohiyɨhiyaamataindɨhonɨnɨmaahe. Owe. Nɨnɨ saindɨ wɨndɨ kaindɨhonɨnɨmaahe. Nɨnɨ Kɨraisihomɨ otɨpɨpatɨhonɨnisɨ komɨ otɨpɨpatɨhiyaamɨhɨrɨ kɨretɨ japepihɨrɨtɨ Autaahaatɨho ninjatihɨ amɨ ko sawaho pɨwɨha naninyatɨ natanoaasisɨha akɨtɨnɨhɨ kaindunjataayo.
17 Porque nós não estamos, como tantos outros, mercadejando a palavra de Deus; antes, em Cristo é que falamos na presença de Deus, com sinceridade e da parte do próprio Deus.
Atalhos do teclado
- Capítulo anterior←
- Próximo capítulo→
- Versículo anteriork
- Próximo versículoj
- Limpar seleçãoEsc
- Esta ajuda?
Estude este capítulo no WhatsApp
Peça à IA da Bíblia Fala para explicar 2 Coríntios 2, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.