Tiago 3

Godɨndɨ Hoafɨ (AGG) vs NTLH

Sair da comparação
NTLH Nova Tradução na Linguagem de Hoje 2000
1 Wandafɨ mamɨ, awi se-ambeahɨndɨ afɨndɨ safɨ hoafɨ yamundɨfe-rambo nindoumbo-ndafu tükündafumboemo. Awi se randu fɨfɨrɨndundɨ nindou hoafɨ yamundɨhu-rɨhundeimbɨ sɨhefɨmbo-anɨmbo God ai türɨboade yɨbobo-ndeamunümbui.
1 Meus irmãos, somente poucos de vocês deveriam se tornar mestres na Igreja, pois vocês sabem que nós, os que ensinamos, seremos julgados com mais rigor do que os outros.
2 Muŋguambo nindou sɨhɨrɨ ŋgɨrɨ mbumundɨ hohoanɨmo maho ranɨ-süŋgu yaŋgɨrɨ ŋgefɨ, ŋga wanɨ. Ŋga asu nindou mamɨ ai nɨne hoafɨ hoafayu ranambe moanɨ mbumundɨ hohoanɨmo aho ranɨ-süŋgu hoafayu ana, nindou ranai moanɨ ndorɨhoei haya asu ahandɨ muŋguambo fi ranahambo ndore hɨfanda huhani.
2 Todos nós sempre cometemos erros. Quem não comete nenhum erro no que diz é uma pessoa madura, capaz de controlar todo o seu corpo.
3 Hos ai moanɨ sɨhɨrɨ hohoanɨmoayefɨ ranɨ-süŋgu yaŋgɨrɨ süŋgufembohünda sɨhɨrɨ ain bɨdɨfɨrɨ ahandɨ yafambehü safoarɨhu hɨnɨŋgɨ-rɨhundühanefɨ. Rananɨmbo asu hosɨndɨ yafambe akɨdou-anesɨ, ŋga rananɨmbo sɨhɨrɨ ahandɨ fi muŋgua ndahumɨndefɨ ŋgemboyefɨ.
3 Até na boca dos cavalos colocamos um freio para que nos obedeçam e assim fazemos com que vão aonde queremos.
4 Asu sip ranahambo amboanɨ se türɨboadɨhindɨ. Ai adükarɨ moatükunɨ hamɨndɨyo hayambo werɨ afɨndɨnambo ragore-ragore randühanesɨ, ŋga moanɨ akɨdou moatükunɨ ahandɨ ndürɨ rada ranambo sip ranahambo koakoranda sapo sip semündü hu-randeimbɨ ai homboyu nafɨ howohane.
4 Pensem no navio: grande como é, empurrado por ventos fortes, ele é guiado por um pequeno leme e vai aonde o piloto quer.
5 Mare sapo sɨhefɨ teifɨ ran-amboanɨ yahurai-ane. Teifɨ ra akɨdou moatükun-anesɨ, ŋga asu ai muŋguambo afɨndɨ moatükunɨ ranahambo wataporɨmbo-randühɨ borɨyowohane.
5 É isto o que acontece com a língua: mesmo pequena, ela se gaba de grandes coisas. Vejam como uma grande floresta pode ser incendiada por uma pequena chama!
6 Sapo sɨhefɨ teifɨ ranamboanɨ mare hai yahurai saf-ane. Aiana moaruwai wosɨhoaforɨ hohoanɨmo ranahandɨ ŋgusüfoambe tüküra pire hayamboane asu sɨhei muŋguambo fi ranahambo moaruwaimbo-reamboayo. Ranane asu ai sɨhefɨ fi ranahambo hai hüfü nou tɨŋɨrɨhendühɨ asu sɨhei fi ranai moaruwai hohoanɨmoyo arandɨ. Hai ranana sapo koadürümbo horoweimbɨ hai ranɨnɨ-poedane tüküfe arandɨ.
6 A língua é um fogo. Ela é um mundo de maldade, ocupa o seu lugar no nosso corpo e espalha o mal em todo o nosso ser. Com o fogo que vem do próprio inferno, ela põe toda a nossa vida em chamas.
7 Nindou ai muŋguambo moatükunɨ hɨfɨnɨ ahahabodei ranɨyo, nɨmambeahɨndɨ nɨnɨhondɨ, ndu, amoasɨrɨ asu sɨrɨwarambeahɨndɨ burɨyeimbɨ ra yamundɨhindühɨ hɨfandühɨ marɨhündɨ. Hapondanɨ amboanɨ ranɨ-moatükunɨ ra randɨhimboyei.
7 O ser humano é capaz de dominar todas as criaturas e tem dominado os animais selvagens, os pássaros, os animais que se arrastam pelo chão e os peixes.
8 Ŋga nindou mamɨ ai-amboanɨ moai teifɨ ana hɨfandandühɨ kɨkɨhɨramündü randɨ, ŋga wanɨ. Ŋga teifɨ ranai moanɨ yare aimbo kiarɨmboane moaruwai hoafɨyo arandɨ. Ranɨ-moatükunɨ ranai ana hühütimbü moatükunɨ nindou moaruwaimbore-randeimb-ane.
8 Mas ninguém ainda foi capaz de dominar a língua. Ela é má, cheia de veneno mortal, e ninguém a pode controlar.
9 Teifɨ ranamboanefɨ sɨhɨrɨ Ape adükarɨmbo aboed-ani sefɨ arɨhundɨsɨ, ŋga nindou God ai nahurai nafɨmarandɨ, ranaheimbo sɨhɨrɨ sɨhefɨ teifɨnambo moaruwai hoafɨyefɨ arɨhundɨ.
9 Usamos a língua tanto para agradecer ao Senhor e Pai como para amaldiçoar as pessoas, que foram criadas parecidas com Deus.
10 Sapo yafambe mamɨ ranɨ naf-ane Godɨmbo aboedɨfe hoafɨ tüküfe asu nindou ŋgorümbo moaruwaimbofe hoafɨ tüküfe arandɨ. Wandafɨ mamɨ, ranɨ-moatükunɨ ranana awi se randɨfemboe, ŋga yowanɨ!
10 Da mesma boca saem palavras tanto de agradecimento como de maldição. Meus irmãos, isso não deve ser assim.
11 Apoarɨndɨhorɨ hoe mamɨ tükefeyo ranahandambo-hündɨ ŋgɨrɨ aboedɨ aparümbɨ pɨndo asu hühütimbü pɨndo ndanɨ, ŋga wanɨ.
11 Por acaso pode a mesma fonte jorrar água doce e água amarga?
12 Wandafɨ mamɨ, hoandasüfo nɨmɨndɨ ranɨ-fihɨ ŋgɨrɨ haŋgɨrɨ hɨsɨndo asu hoŋgoroho nɨmɨndɨ ranɨfihɨ ŋgɨrɨ hoandasüfo ranai kündaro, ŋga wanɨ. Mare yahurai-ane sɨrɨ apɨyoweimbɨ hoe apoarɨ tükefeyo ranahandambo ŋgɨrɨ aboedɨ apɨyoweimbɨ tükündɨfeyo, ŋga wanɨ.
12 Meus irmãos, por acaso pode uma figueira dar azeitonas ou um pé de uva dar figos? Assim, também, uma fonte de água salgada não pode dar água doce.
13 Sɨhei mbusümo se-ambeahɨndɨ nindou düdi dɨdɨboadore fɨfɨrɨfe hohoanɨmoeimbayu-a? Asu nindou yahurai afufurɨboadeandühɨ aboedɨ hohoanɨmo süŋgumbɨreand-amboane, ŋga ranɨ-nambo ahandɨ dɨdɨboado-rɨhefimbɨ fɨfɨrɨfe ra nafuindümbui.
13 Existe entre vocês alguém que seja sábio e inteligente? Pois então que prove isso pelo seu bom comportamento e pelas suas ações, praticadas com humildade e sabedoria.
14 Ŋga asu se sɨhei ŋgusüfoambe nindou ŋgorümbo moaruwaimbofe hohoanɨmo, ŋgɨnɨndɨ-ŋgɨnɨndɨ hohoanɨmo, asu yɨboarukofembo hohoanɨmo ra nɨmandɨndüranɨ ana, asu se ŋgɨrɨ sɨhei fɨfɨrɨfe ranahambo borɨndei. Asu anɨhondü hoafɨ ranahambo ndahümündi pindɨhi hehi tɨkai hoafɨndeimboyei.
14 Mas, se no coração de vocês existe inveja, amargura e egoísmo, então não mintam contra a verdade, gabando-se de serem sábios.
15 Yahurai fɨfɨrɨfe hohoanɨmo ranana Godɨndɨ-mayo sünambeahɨndɨ kosɨmboyo-poanɨ, ŋga hɨfɨ ndanɨhündambo yaŋgɨr-ane. Nindou-yafe moaruwai hohoanɨmo ranahambo Satan ai hɨfandarandɨ.
15 Essa espécie de sabedoria não vem do céu; ela é deste mundo, é da nossa natureza humana e é diabólica.
16 Ŋga nahanühɨyo nindou ŋgorümbo moaruwaimbofe hohoanɨmo asu yɨboarukofembo hohoanɨmo eŋgoro ana, ranɨhü ana ndofe nɨmarokoate hohoanɨmo asu mamɨkarɨ hohoanɨmo süŋgufe ranamboanɨ mare yaŋgorɨmboane.
16 Pois, onde há inveja e egoísmo, há também confusão e todo tipo de coisas más.
17 Ŋga sapo dɨdɨboado-rɨhefimbɨ hohoanɨmo sünambeahɨndɨ akoso ranane nda: Weaŋgurühɨ sürühoeimbɨ hohoanɨmo, muŋguambo wudɨ hohoanɨmo, hɨmboarɨ hoafendühɨ hohoanɨmo, nindou ŋgorümbo hɨmborɨmbo hohoanɨmo, afɨndɨ hɨpoambo hohoanɨmo, aboedɨ ratüpurɨmbo hohoanɨmo, sɨmogodühɨ hohoanɨmo asu anɨhondü hondü hohoanɨmo. Hohoanɨmo ranane Godɨndɨ-mayo makoso-ayo.
17 A sabedoria que vem do céu é antes de tudo pura; e é também pacífica, bondosa e amigável. Ela é cheia de misericórdia, produz uma colheita de boas ações, não trata os outros pela sua aparência e é livre de fingimento.
18 Afurɨfembü hohoanɨmo ra sesɨ moatükunɨ hoarɨ nahurai-ane. Sɨhɨrɨ afurɨfembü hohoanɨmo hɨfɨndɨhundanɨ mbumundɨ hohoanɨmo tükündɨfemboe.
18 Pois a bondade é a colheita produzida pelas sementes que foram plantadas pelos que trabalham em favor da paz.

Ler em outra tradução

Comparar com outra

Estude este capítulo no WhatsApp

Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Tiago 3, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.