Tiago 1

Godɨndɨ Hoafɨ (AGG) vs VC

Sair da comparação
VC Versão Católica
1 Ro Sems-anahɨ God asu Adükarɨ Sisas Krais-yafandɨ ratüpurɨya-rɨhandeimbɨ. Sudahündɨ 12 mamɨsɨrɨ Sisasɨmbo anɨhondümbo-rɨhindeimbɨ sɨhei ŋgoafɨ hondühündɨ bukürühehi mburɨhü hɨfɨ ŋgoründühɨ anɨboadei, sɨheimboanahɨ pas nda sürü paparɨhandürɨ. Ŋga karɨhasɨ-handür-anei.
1 Tiago, servo de Deus e do Senhor Jesus Cristo, às doze tribos da dispersão, saúde!
2 Wandafɨ mamɨ, tɨŋɨrɨfombü moatükunɨ sɨheimbo tüküfeyoanɨ se ranɨmbo randɨhi hohoanɨmondei: Ranɨmbo-anɨmbo asu ro hɨhɨfɨ-hɨhɨfɨndamboyahɨ.
2 Considerai que é suma alegria, meus irmãos, quando passais por diversas provações,
3 Ŋga se yarɨhi fɨfɨrɨhindɨ, rananɨ moatükunɨ ra sɨhei anɨhondümbofe hohoanɨmo ranahambo refe hoeifembo-hündamboane tükefeyo. Ranɨ moatükunɨ ranana se ŋgɨnɨndɨ nɨmboeimbo nɨne tɨŋɨrɨfo tükefeyo ranahambo moan-ane mbɨseiya yahomboane tükefeyondürɨ.
3 sabendo que a prova da vossa fé produz a paciência.
4 Se ŋgɨnɨndɨ nɨboadei ŋgeimbo-anɨmbo asu se dɨdɨboado-ndɨhehi nɨmboeimbo asu se ŋgɨrɨ Godɨndɨ hohoanɨmo mbonɨmbo-ndɨhümündi.
4 Mas é preciso que a paciência efetue a sua obra, a fim de serdes perfeitos e íntegros, sem fraqueza alguma.
5 Sehündɨ mamɨ dɨdɨboado-rɨhefimbɨ fɨfɨre ra mbonɨmboaramündu ana, asu ranɨmbo-hündambo Godɨmbo dɨdɨbafɨ-femboane, ŋga ai ahambo dagadombui. Ai afɨndɨ sendeimb-ani, ŋga nindou dɨdɨyei ahambo dɨdɨbafɨyei arɨhündɨ ranaheimbo muŋguambo ŋgɨnɨnd-koate sagadürɨ arandɨ.
5 Se alguém de vós necessita de sabedoria, peça-a a Deus - que a todos dá liberalmente, com simplicidade e sem recriminação - e ser-lhe-á dada.
6 Ŋga nindou ra Godɨmbo dɨdɨbafɨfihɨ ndaiambui yahu anɨhondümbo-mbɨreand-amboane, ŋga anɨhondü-mandai mbüsümbui. Ŋga nindou yimbu hohoanɨmoyu arandɨ ai wofɨ nɨmɨ werɨnambo semɨndɨ ho semɨndɨ ho arandɨ nahurai-ani.
6 Mas peça-a com fé, sem nenhuma vacilação, porque o homem que vacila assemelha-se à onda do mar, levantada pelo vento e agitada de um lado para o outro.
7 Nindou yahurai God ai ahandɨ hoafɨ hɨmborɨndühɨ ŋgɨrɨ ŋgorü-moatükunɨ ahambo dagado.
7 Não pense, portanto, tal homem que alcançará alguma coisa do Senhor,
8 Ai yimbu hohoanɨmoyu arandɨ, ŋga hohoanɨmo muŋgu ahandɨ wofɨ nɨmɨ nahurai siho siho arandɨ.
8 pois é um homem irresoluto, inconstante em todo o seu proceder.
9 Wandafɨ napokoateimb-ayu ranai hɨhɨfɨ-hɨhɨfɨmbiyu-wamboane, nɨmboe Godɨndɨ hɨmboahü aiana ndüreimbɨndümbui.
9 Mas que os irmãos humildes se gloriem de sua elevação;
10 Asu nindou napo afɨndeimbayu ranai hɨhɨfɨ-hɨhɨfɨmbiyu-wamboane, ŋga hɨfɨnambo-ndirümbui. Nindou ranai ana sapo wohɨ ahurɨ yaparayo nou mande yahurai ranai-amboa yɨfɨndümbui.
10 os ricos, pelo contrário, de sua humilhação, porque passarão como a flor dos campos.
11 Sapo hüfɨhamɨndɨ afɨndɨ pare kɨkasowohü ana, wohɨ ranai yaparɨyo randühɨ ahandɨ ahurɨ ranai yaparɨyo hɨfokoefoendühɨ asu ahandɨ yihuru aboedɨ hɨmbo-mayo ranai-amboanɨ moaruwai-mbofehane. Mare yahurai-anɨmbo nindou sapo napo afɨndeimbɨ-mayu ranai-amboanɨ ahandɨ ratüpurɨ afɨndɨ ra ratüpurɨnduhü ranambe yɨfɨndümbui.
11 Desponta o sol com ardor, seca a erva, cai sua flor e perde a beleza do seu aspecto. Assim murcha também o rico em suas empresas.
12 Nindou düdi ai ŋgɨnɨndɨ nɨŋgombo nɨne tɨŋɨrɨfo ahambo refe hoeifembo tüküfeyoanɨ ai hɨhɨfɨ-hɨhɨfɨmbiyu-wamboane. Ŋga nindou ranai refe hoeifembo moatükunɨ ranahambo tɨtaboarɨ-foareandeimbɨ ana, ai koadürümbo yaŋgɨrɨ nɨŋgombo hohoanɨmo ra sapo takɨnɨ nahurai ndemündümbui God horombo hoafɨmayu süŋgu. ‘Nindou wambo ŋgusüfo pararɨhindɨrɨ ranaheimbo ra ndahandürɨ-mboyahɨ,’ mehu.
12 Feliz o homem que suporta a tentação. Porque, depois de sofrer a provação, receberá a coroa da vida que Deus prometeu aos que o amam.
13 Moaruwai hohoanɨmombo-hündambo mamɨ moatükunɨ ai ŋgusüfoambe botɨnderanɨ, nindou mamɨ ranai ŋgɨrɨ hoafɨnduhüya, ‘God ai ranɨ-moatükunɨ ra ramareand-ane,’ mbüsu, ŋga wanɨ. Ŋga God ai-amboanɨ ŋgɨrɨ nindou ŋgorümbo moaruwai hohoanɨmo-mbohünda nɨnendeandɨ.
13 Ninguém, quando for tentado, diga: É Deus quem me tenta. Deus é inacessível ao mal e não tenta a ninguém.
14 Ŋga nindou ranahandɨ fiambe hohoanɨmo amarondo ranane ai moaruwai hohoanɨmo-mbohünda ŋgusüfo botɨrerɨ serɨmɨndɨ hohü asu hohoaŋɨ hohoanɨmoyu arandɨ.
14 Cada um é tentado pela sua própria concupiscência, que o atrai e alicia.
15 Ranane asu ahandɨ hohoaŋɨ hohoanɨmo ranai nɨmorehɨ ranümbɨ anɨŋgo nahurai-ane. Ranɨ-süŋgu nɨmorehɨ ai nɨmorɨ wakarɨmɨndo nahurai moaruwai hohoanɨmo ra tükefeyo. Asu moaruwai hohoanɨmo ai afɨndɨ tüküfendowohü yɨfɨ hohoanɨmo tüküfe-arandɨ.
15 A concupiscência, depois de conceber, dá à luz o pecado; e o pecado, uma vez consumado, gera a morte.
16 Wandafɨ mamɨ, hɨbadɨhümbo. Hohoanɨmo moaruwai ra sɨheimbo wosɨhoaforɨ hoafɨnda-ndürɨmboe.
16 Não vos iludais, pois, irmãos meus muito amados.
17 Muŋguambo aboedɨ asu ndorɨhoeimbɨ sai-randeimbɨ moatükunɨ ra sünambeahɨndɨ makoso-ane. Ape muŋguambo si nɨmɨndɨhani ranai ana ranɨ-moatükunɨ ra sɨhefɨmbo hɨfɨna koamafoareandɨ. Aiana ahandɨhoarɨ ŋgɨrɨ hɨhɨrɨnde si nahuraindu asu hɨhɨrɨnde nɨmbɨ nahuraindu ndandɨ, ŋga wanɨ. Ŋgɨrɨ ahandɨ hohoanɨmo ra ŋgorü süŋgunde ŋgorü süŋgunde ndandɨ, ŋga mamɨ hamɨnd-ane hohoanɨmoayu.
17 Toda dádiva boa e todo dom perfeito vêm de cima: descem do Pai das luzes, no qual não há mudança, nem mesmo aparência de instabilidade.
18 Ai moanɨ ahandɨ hohoanɨmo yaŋgɨrɨ süŋgu ahandɨ anɨhondü hoafɨnambo ramareanda sɨhɨrɨ ahandɨ nɨmorɨ tükümehundɨ. God ai yare hohoanɨmoyuhüya, ‘Nindou ranai sapo ro muŋguambo moatükunɨ nafɨmarɨhandɨ ranaheimbo weaŋgurühɨdɨdɨ sɨrɨmboyahi mbɨdɨboadei-amboane,’ mehu.
18 Por sua vontade é que nos gerou pela palavra da verdade, a fim de que sejamos como que as primícias das suas criaturas.
19 Wandafɨ mamɨ, se ndanahambo dɨdɨboado-ndɨhi fɨfɨrɨndɨhindɨ. Muŋguambo se nɨmehünou hoafɨ ra hɨmborɨmbo-hündambo nafɨndühümündi nɨmboei. Ŋga asu se awi nɨmai hoafɨmbo botɨndahi ŋgɨnɨndɨ hoafɨndeimboyei.
19 Já o sabeis, meus diletíssimos irmãos: todo homem deve ser pronto para ouvir, porém tardo para falar e tardo para se irar;
20 Ŋga nindou-yei ŋgɨnɨndɨ hohoanɨmo ranai ana Godɨndɨ aboedɨ mbumundɨ hohoanɨmo ranahambo moai weindahɨre randɨ, ŋga wanɨ.
20 porque a ira do homem não cumpre a justiça de Deus.
21 Ranɨmbo-hündambo-anɨmbo muŋguambo moaruwai hamɨndɨ hohoanɨmo sɨhei ŋgusüfoambe afɨndɨ tüküfendürɨ arandɨ ra raguanambo-ndɨhindɨ. Ŋga asu se sɨheihoarɨ hɨmboarɨ hoafendühɨ dɨgegindühɨ asu God ai sɨhei ŋgusüfoambe hoafɨ mafoareandɨ ra ndahümündi, ŋga sapo hoafɨ ranai-anɨmbo sɨheimbo aboedambo-ndearümboe.
21 Rejeitai, pois, toda impureza e todo vestígio de malícia e recebei com mansidão a palavra em vós semeada, que pode salvar as vossas almas.
22 Asu se hoafɨ ranahambo hɨmborɨ yaŋgɨrɨ hɨmborɨ-ndeimboyei, ŋga wanɨ. Ŋga se ranahambo hɨmborɨndeihɨ asu süŋgufe amboanɨ süŋgundɨhi ŋgei. Asu se moanɨ hɨmborɨ yaŋgɨrɨ hɨmborayei ana, se sɨhei fimbo wosɨhoaforɨ hoafɨrɨ-hündühanei.
22 Sede cumpridores da palavra e não apenas ouvintes; isto equivaleria a vos enganardes a vós mesmos.
23 Nindou mamɨ ai Godɨndɨ hoafɨ ra moanɨ hɨmborɨ yaŋgɨrɨ hɨmborɨyu haya asu rasüŋgufe-koate-ayu ana, ai ahandɨ ŋgusümboarɨ hoehɨmbo-ambe hoeiareandɨ nou-ani.
23 Aquele que escuta a palavra sem a realizar assemelha-se a alguém que contempla num espelho a fisionomia que a natureza lhe deu:
24 Ai ahandɨ ŋgusümboarɨ ra türüfoare haya asu süŋgunambo nɨmai ahandɨ ŋgusümboarɨ ra nüŋgu-nahuraiyo hoeimareandɨ ranɨmbo mɨtanamündühani.
24 contempla-se e, mal sai dali, esquece-se de como era.
25 Ŋga sapo ahɨnümbɨ hohoanɨmo nindoumbo aboedambofembo rawareandɨ ranai ana mbumundɨ hamɨnd-ane. Nindou düdi ai ranɨ hohoanɨmo ranahandɨ nɨmɨndɨ ra ndore türüfoareandühɨ ranahambo süŋgure huhü, ai hɨmborɨyuhü mɨtanemɨndɨ-koate-ayu ana, nindou ranahandɨ hoahoaŋgo muŋguambo ra God ai dɨdɨboado-ndirümbui.
25 Mas aquele que procura meditar com atenção a lei perfeita da liberdade e nela persevera - não como ouvinte que facilmente se esquece, mas como cumpridor fiel do preceito -, este será feliz no seu proceder.
26 Nindou mamɨ ai rande hohoanɨmonduhüya, roana Godɨndɨ hohoanɨmo süŋgurɨhe-rɨhandeimb-anahɨ, yahuhü asu ai ahandɨ yafambe ra ndofe kɨkɨhemɨndɨ-koate-ayu ana, nindou ranai ahandɨ fimbo wosɨhoaforɨ hoafɨyuhani. Ranana ahandɨ Godɨmbo süŋgufe hohoanɨmo ra moanɨ fimboane.
26 Se alguém pensa ser piedoso, mas não refreia a sua língua e engana o seu coração, então é vã a sua religião.
27 Godɨmbo süŋgufe hohoanɨmo ra sɨhefɨ Apendɨ hɨmboahü mbumundɨ asu hütikoate ndahurai-ane: Asühɨ nɨmorɨ asu nɨmorehɨ kai ranaheimbo tɨŋɨrɨfo tükündɨfeyoanɨ sɨhefɨ daboadanɨ kɨkɨndɨhu hündɨhumɨndefɨ-mboane. Asu hɨbadɨhumbo, hɨfɨ ndanɨhündambo hohoanɨmo ranai sɨhefɨ ŋgusüfoambe mamɨkarɨ-ndeamunɨmboe.
27 A religião pura e sem mácula aos olhos de Deus e nosso Pai é esta: visitar os órfãos e as viúvas nas suas aflições, e conservar-se puro da corrupção deste mundo.

Ler em outra tradução

Comparar com outra

Estude este capítulo no WhatsApp

Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Tiago 1, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.