Tiago 1
Godɨndɨ Hoafɨ (AGG) vs BKJ
1 Ro Sems-anahɨ God asu Adükarɨ Sisas Krais-yafandɨ ratüpurɨya-rɨhandeimbɨ. Sudahündɨ 12 mamɨsɨrɨ Sisasɨmbo anɨhondümbo-rɨhindeimbɨ sɨhei ŋgoafɨ hondühündɨ bukürühehi mburɨhü hɨfɨ ŋgoründühɨ anɨboadei, sɨheimboanahɨ pas nda sürü paparɨhandürɨ. Ŋga karɨhasɨ-handür-anei.
1 Tiago, um servo de Deus, e do Senhor Jesus Cristo, às doze tribos que estão dispersas no exterior, saudações.
2 Wandafɨ mamɨ, tɨŋɨrɨfombü moatükunɨ sɨheimbo tüküfeyoanɨ se ranɨmbo randɨhi hohoanɨmondei: Ranɨmbo-anɨmbo asu ro hɨhɨfɨ-hɨhɨfɨndamboyahɨ.
2 Meus irmãos, considerem tudo isso como alegria quando caírem em diversas tentações;
3 Ŋga se yarɨhi fɨfɨrɨhindɨ, rananɨ moatükunɨ ra sɨhei anɨhondümbofe hohoanɨmo ranahambo refe hoeifembo-hündamboane tükefeyo. Ranɨ moatükunɨ ranana se ŋgɨnɨndɨ nɨmboeimbo nɨne tɨŋɨrɨfo tükefeyo ranahambo moan-ane mbɨseiya yahomboane tükefeyondürɨ.
3 sabendo disto, que a prova da vossa fé opera a paciência.
4 Se ŋgɨnɨndɨ nɨboadei ŋgeimbo-anɨmbo asu se dɨdɨboado-ndɨhehi nɨmboeimbo asu se ŋgɨrɨ Godɨndɨ hohoanɨmo mbonɨmbo-ndɨhümündi.
4 Que a paciência, no entanto, realize a sua obra perfeita, para que sejais perfeitos e completos, sem vos faltar coisa alguma.
5 Sehündɨ mamɨ dɨdɨboado-rɨhefimbɨ fɨfɨre ra mbonɨmboaramündu ana, asu ranɨmbo-hündambo Godɨmbo dɨdɨbafɨ-femboane, ŋga ai ahambo dagadombui. Ai afɨndɨ sendeimb-ani, ŋga nindou dɨdɨyei ahambo dɨdɨbafɨyei arɨhündɨ ranaheimbo muŋguambo ŋgɨnɨnd-koate sagadürɨ arandɨ.
5 Se algum de vós tem falta de sabedoria, peça-a a Deus, que a todos os homens dá liberalmente, e sem acepção, e lhes será concedida.
6 Ŋga nindou ra Godɨmbo dɨdɨbafɨfihɨ ndaiambui yahu anɨhondümbo-mbɨreand-amboane, ŋga anɨhondü-mandai mbüsümbui. Ŋga nindou yimbu hohoanɨmoyu arandɨ ai wofɨ nɨmɨ werɨnambo semɨndɨ ho semɨndɨ ho arandɨ nahurai-ani.
6 Mas peça-a com fé, não hesitando; porque o que hesita é como a onda do mar, que é levada pelo vento, e lançada de uma para outra parte.
7 Nindou yahurai God ai ahandɨ hoafɨ hɨmborɨndühɨ ŋgɨrɨ ŋgorü-moatükunɨ ahambo dagado.
7 Não pense tal homem que receberá alguma coisa do Senhor.
8 Ai yimbu hohoanɨmoyu arandɨ, ŋga hohoanɨmo muŋgu ahandɨ wofɨ nɨmɨ nahurai siho siho arandɨ.
8 O homem indeciso é instável em todos os seus caminhos.
9 Wandafɨ napokoateimb-ayu ranai hɨhɨfɨ-hɨhɨfɨmbiyu-wamboane, nɨmboe Godɨndɨ hɨmboahü aiana ndüreimbɨndümbui.
9 Deixe o irmão de baixa posição social se alegrar em que ele é exaltado.
10 Asu nindou napo afɨndeimbayu ranai hɨhɨfɨ-hɨhɨfɨmbiyu-wamboane, ŋga hɨfɨnambo-ndirümbui. Nindou ranai ana sapo wohɨ ahurɨ yaparayo nou mande yahurai ranai-amboa yɨfɨndümbui.
10 Porém o rico, em seu abatimento; porque como a flor da erva ele passará.
11 Sapo hüfɨhamɨndɨ afɨndɨ pare kɨkasowohü ana, wohɨ ranai yaparɨyo randühɨ ahandɨ ahurɨ ranai yaparɨyo hɨfokoefoendühɨ asu ahandɨ yihuru aboedɨ hɨmbo-mayo ranai-amboanɨ moaruwai-mbofehane. Mare yahurai-anɨmbo nindou sapo napo afɨndeimbɨ-mayu ranai-amboanɨ ahandɨ ratüpurɨ afɨndɨ ra ratüpurɨnduhü ranambe yɨfɨndümbui.
11 Porque o sol nasce com um calor ardente, e a erva seca, e a sua flor cai, e a graça da aparência perece; assim também se desvanecerá o rico em seus caminhos.
12 Nindou düdi ai ŋgɨnɨndɨ nɨŋgombo nɨne tɨŋɨrɨfo ahambo refe hoeifembo tüküfeyoanɨ ai hɨhɨfɨ-hɨhɨfɨmbiyu-wamboane. Ŋga nindou ranai refe hoeifembo moatükunɨ ranahambo tɨtaboarɨ-foareandeimbɨ ana, ai koadürümbo yaŋgɨrɨ nɨŋgombo hohoanɨmo ra sapo takɨnɨ nahurai ndemündümbui God horombo hoafɨmayu süŋgu. ‘Nindou wambo ŋgusüfo pararɨhindɨrɨ ranaheimbo ra ndahandürɨ-mboyahɨ,’ mehu.
12 Abençoado é o homem que resiste a tentação; porque, tendo sido posto à prova, receberá a coroa da vida, que o Senhor prometeu aos que o amam.
13 Moaruwai hohoanɨmombo-hündambo mamɨ moatükunɨ ai ŋgusüfoambe botɨnderanɨ, nindou mamɨ ranai ŋgɨrɨ hoafɨnduhüya, ‘God ai ranɨ-moatükunɨ ra ramareand-ane,’ mbüsu, ŋga wanɨ. Ŋga God ai-amboanɨ ŋgɨrɨ nindou ŋgorümbo moaruwai hohoanɨmo-mbohünda nɨnendeandɨ.
13 Que homem algum, ao ser tentado, diga: Por Deus sou tentado; porque Deus não pode ser tentado pelo mal, e a nenhum homem tenta.
14 Ŋga nindou ranahandɨ fiambe hohoanɨmo amarondo ranane ai moaruwai hohoanɨmo-mbohünda ŋgusüfo botɨrerɨ serɨmɨndɨ hohü asu hohoaŋɨ hohoanɨmoyu arandɨ.
14 Mas cada homem é tentado, quando atraído e seduzido pela sua própria concupiscência.
15 Ranane asu ahandɨ hohoaŋɨ hohoanɨmo ranai nɨmorehɨ ranümbɨ anɨŋgo nahurai-ane. Ranɨ-süŋgu nɨmorehɨ ai nɨmorɨ wakarɨmɨndo nahurai moaruwai hohoanɨmo ra tükefeyo. Asu moaruwai hohoanɨmo ai afɨndɨ tüküfendowohü yɨfɨ hohoanɨmo tüküfe-arandɨ.
15 Depois, havendo a concupiscência concebido, gera o pecado; e o pecado, sendo consumado, gera a morte.
16 Wandafɨ mamɨ, hɨbadɨhümbo. Hohoanɨmo moaruwai ra sɨheimbo wosɨhoaforɨ hoafɨnda-ndürɨmboe.
16 Não erreis, meus amados irmãos.
17 Muŋguambo aboedɨ asu ndorɨhoeimbɨ sai-randeimbɨ moatükunɨ ra sünambeahɨndɨ makoso-ane. Ape muŋguambo si nɨmɨndɨhani ranai ana ranɨ-moatükunɨ ra sɨhefɨmbo hɨfɨna koamafoareandɨ. Aiana ahandɨhoarɨ ŋgɨrɨ hɨhɨrɨnde si nahuraindu asu hɨhɨrɨnde nɨmbɨ nahuraindu ndandɨ, ŋga wanɨ. Ŋgɨrɨ ahandɨ hohoanɨmo ra ŋgorü süŋgunde ŋgorü süŋgunde ndandɨ, ŋga mamɨ hamɨnd-ane hohoanɨmoayu.
17 Toda a boa dádiva e todo o dom perfeito vêm do alto, e descem do Pai das luzes, em quem não há mudança, nem sombra de variação.
18 Ai moanɨ ahandɨ hohoanɨmo yaŋgɨrɨ süŋgu ahandɨ anɨhondü hoafɨnambo ramareanda sɨhɨrɨ ahandɨ nɨmorɨ tükümehundɨ. God ai yare hohoanɨmoyuhüya, ‘Nindou ranai sapo ro muŋguambo moatükunɨ nafɨmarɨhandɨ ranaheimbo weaŋgurühɨdɨdɨ sɨrɨmboyahi mbɨdɨboadei-amboane,’ mehu.
18 De sua própria vontade, gerou-nos pela palavra da verdade, para que fôssemos como primícias das suas criaturas.
19 Wandafɨ mamɨ, se ndanahambo dɨdɨboado-ndɨhi fɨfɨrɨndɨhindɨ. Muŋguambo se nɨmehünou hoafɨ ra hɨmborɨmbo-hündambo nafɨndühümündi nɨmboei. Ŋga asu se awi nɨmai hoafɨmbo botɨndahi ŋgɨnɨndɨ hoafɨndeimboyei.
19 Portanto, meus amados irmãos, todo o homem esteja pronto para ouvir, tardio em falar, tardio em irar-se.
20 Ŋga nindou-yei ŋgɨnɨndɨ hohoanɨmo ranai ana Godɨndɨ aboedɨ mbumundɨ hohoanɨmo ranahambo moai weindahɨre randɨ, ŋga wanɨ.
20 Porque a ira do homem não opera a justiça de Deus.
21 Ranɨmbo-hündambo-anɨmbo muŋguambo moaruwai hamɨndɨ hohoanɨmo sɨhei ŋgusüfoambe afɨndɨ tüküfendürɨ arandɨ ra raguanambo-ndɨhindɨ. Ŋga asu se sɨheihoarɨ hɨmboarɨ hoafendühɨ dɨgegindühɨ asu God ai sɨhei ŋgusüfoambe hoafɨ mafoareandɨ ra ndahümündi, ŋga sapo hoafɨ ranai-anɨmbo sɨheimbo aboedambo-ndearümboe.
21 Portanto, rejeitando toda a imundície e superfluidade de malícia, recebei com mansidão a palavra em vós enxertada, a qual pode salvar as vossas almas.
22 Asu se hoafɨ ranahambo hɨmborɨ yaŋgɨrɨ hɨmborɨ-ndeimboyei, ŋga wanɨ. Ŋga se ranahambo hɨmborɨndeihɨ asu süŋgufe amboanɨ süŋgundɨhi ŋgei. Asu se moanɨ hɨmborɨ yaŋgɨrɨ hɨmborayei ana, se sɨhei fimbo wosɨhoaforɨ hoafɨrɨ-hündühanei.
22 E sede cumpridores da palavra, e não ouvintes apenas, enganando-vos a vós mesmos.
23 Nindou mamɨ ai Godɨndɨ hoafɨ ra moanɨ hɨmborɨ yaŋgɨrɨ hɨmborɨyu haya asu rasüŋgufe-koate-ayu ana, ai ahandɨ ŋgusümboarɨ hoehɨmbo-ambe hoeiareandɨ nou-ani.
23 Porque, se alguém é ouvinte da palavra, e não cumpridor, é semelhante ao homem que contempla o seu rosto natural em um espelho.
24 Ai ahandɨ ŋgusümboarɨ ra türüfoare haya asu süŋgunambo nɨmai ahandɨ ŋgusümboarɨ ra nüŋgu-nahuraiyo hoeimareandɨ ranɨmbo mɨtanamündühani.
24 Porque ele contempla-se a si mesmo, e segue seu caminho, e logo se esquece que tipo de homem ele era.
25 Ŋga sapo ahɨnümbɨ hohoanɨmo nindoumbo aboedambofembo rawareandɨ ranai ana mbumundɨ hamɨnd-ane. Nindou düdi ai ranɨ hohoanɨmo ranahandɨ nɨmɨndɨ ra ndore türüfoareandühɨ ranahambo süŋgure huhü, ai hɨmborɨyuhü mɨtanemɨndɨ-koate-ayu ana, nindou ranahandɨ hoahoaŋgo muŋguambo ra God ai dɨdɨboado-ndirümbui.
25 Porém, aquele que atenta para a lei perfeita da liberdade, e nela persevera, não sendo um ouvinte esquecido, mas realizador da obra, este homem será abençoado em seu feito.
26 Nindou mamɨ ai rande hohoanɨmonduhüya, roana Godɨndɨ hohoanɨmo süŋgurɨhe-rɨhandeimb-anahɨ, yahuhü asu ai ahandɨ yafambe ra ndofe kɨkɨhemɨndɨ-koate-ayu ana, nindou ranai ahandɨ fimbo wosɨhoaforɨ hoafɨyuhani. Ranana ahandɨ Godɨmbo süŋgufe hohoanɨmo ra moanɨ fimboane.
26 Se algum homem entre vós parece ser religioso, e não refreia a sua língua, antes engana o seu próprio coração, a religião desse homem é vã.
27 Godɨmbo süŋgufe hohoanɨmo ra sɨhefɨ Apendɨ hɨmboahü mbumundɨ asu hütikoate ndahurai-ane: Asühɨ nɨmorɨ asu nɨmorehɨ kai ranaheimbo tɨŋɨrɨfo tükündɨfeyoanɨ sɨhefɨ daboadanɨ kɨkɨndɨhu hündɨhumɨndefɨ-mboane. Asu hɨbadɨhumbo, hɨfɨ ndanɨhündambo hohoanɨmo ranai sɨhefɨ ŋgusüfoambe mamɨkarɨ-ndeamunɨmboe.
27 A religião, pura e imaculada diante de Deus e Pai, é esta: Visitar os órfãos e as viúvas nas suas tribulações, e manter-se sem manchas do mundo
Atalhos do teclado
- Capítulo anterior←
- Próximo capítulo→
- Versículo anteriork
- Próximo versículoj
- Limpar seleçãoEsc
- Esta ajuda?
Estude este capítulo no WhatsApp
Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Tiago 1, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.