Mateus 27
Godɨndɨ Hoafɨ (AGG) vs BKJ
1 Ndeara siambe hondü Godɨmbo sɨhou-rundeimbɨ bogorɨyomo asu Suda-yafe bogorɨ nindouyomo ranai Sisasɨmbo hɨfokoefimbo hoafɨ ra fɨfɨrɨmarundɨ.
1 E, chegando a manhã, todos os principais sacerdotes e os anciãos do povo tomaram conselho contra Jesus, para o matarem.
2 Ranɨyomo asu Sisas ahambo hüputüpurɨhou sowaründümo hɨfomo Romɨ-yomondɨ Israer hɨfɨ hɨfanda-randeimbɨ bogorɨ nindou ahandɨ ndürɨ Pairatɨndɨ warühɨmarüwurɨ.
2 E eles maniatando-o, levaram-no e o entregaram a Pôncio Pilatos, o governador.
3 Asu Sudas sapo Sisasɨmbo hürütürümbɨ nindou-yomondɨ warühɨmarirɨ ahambo papɨ hoafɨyu hɨfokoefimbo hoafɨ ra hɨmborɨmayu. Ranɨmboane ŋgusüfoambe afɨndɨ hohoanɨmoyuhü ai kakɨ hoarɨ 30 ra hɨhɨre semündü hu Godɨmbo sɨhou-rundeimbɨ bogorɨyomo asu bogorɨ nindouyomo ranahamumbo masagapurɨ.
3 Então Judas, o que o traíra, vendo que ele fora condenado, arrependeu-se e devolveu as trinta moedas de prata aos principais sacerdotes e anciãos,
4 Ranɨyu asu Sudas ai ahamumbo yare hoafɨyuhü yahuya, “Awi ro hütiyahɨ moaruwai hohoanɨmomayahɨ. Ro nindou ai nɨnɨ-moatükunɨyo moaruwai refekoate ranahambo nindou hürütümbɨ-yomondɨ warühɨ yirümomarɨhinɨ,” mehuamboemo. Asu ai sɨmborɨ ahambo hoafɨyomondühɨ yahomoya, “Awi ro ranahambo ra nɨmboe mambɨsefɨyo? Ranɨ-moatükunɨ ra yɨhoefɨ moatükunɨyo, ŋga sɨhafɨ moatükunɨ yaŋgɨrane ranana,” mehomondo.
4 dizendo: Eu pequei, traindo o sangue inocente. E eles disseram: O que é isso para nós? Vê tu isto.
5 Ranɨyu asu Sudas ai kakɨ hoarɨ-mayo ra Godɨndɨ worɨ ranambe pire haya ndamefiyu. Ranɨyu asu ai hu wofɨfihɨ kiarü ahandɨ fi ra ahandɨhoarɨ hɨfokoamareandɨ.
5 E ele lançou as moedas de prata no templo, e partindo, foi enforcar-se.
6 Ranɨyomo asu Godɨmbo sɨhou-rundeimbɨ ranai kakɨ pimareandɨ ra fufuründümo houmbo hoafɨyomondühɨ yahomoya, “Kakɨ ndanana nindou hɨfokoamefiyu ranahandɨ horɨ takɨnɨ kakane. Sapo sɨhefɨ ahɨnümbɨ hohoanɨmo süŋgumbo Godɨndɨ worambeahɨndɨ kakɨ gugurɨfe sɨhefe arandɨ ranambe pefepoanɨ,” mehomo.
6 E os principais sacerdotes, tomando as moedas de prata, disseram: Não é lícito colocá-las no tesouro, porque são preço de sangue.
7 Kakɨ ranahambo wataporɨmboru homo mamɨ nɨmɨndühɨru sɨhoemo houmbo asu ai kakɨ ranambo hɨfɨ mamɨ ahandɨ ndürɨ Hɨfɨ Sospen Nafɨmbo Hɨfɨ pemayomo. Hɨfɨ ra aŋgunpoedɨ nindou yɨfɨyeianɨ hɨfɨkefendürɨmbo hɨfane.
7 E, tomando conselho, compraram com elas o campo de um oleiro, para sepultura dos estrangeiros.
8 Ranɨmbohündamboane haponda hɨfɨ ranahambo rarɨhi dükarɨhindühɨya Nindou Horɨ Hɨfane, sei arɨhündɨ.
8 Por isso aquele campo tem sido chamado de O Campo de Sangue, até ao dia de hoje.
9 Godɨndɨ hoafɨ hoafɨyu-randeimbɨ mamɨ, Seremaia, ai hoafɨmayu sɨmogodühɨ rahurai tükümefeyo. Ai yare horombo hoafɨreandühɨ yahuya, “Ai kakɨ hoarɨ 30 ra masowandümo sapo Israer nindou bɨdɨfɨrɨ ai horombo hoafɨmayu süŋgu ai nindou ranahambo pemɨmbohünda.
9 Então cumpriu-se o que foi dito pelo profeta Jeremias, Dizendo: Eles tomaram as trinta moedas de prata, preço do que foi avaliado, que os filhos de Israel avaliaram,
10 Ranɨyo asu kakɨ ranambo Hɨfɨ Sospen Nafɨmbo Hɨfɨ ra pemɨmemo. Ranɨ hoafɨ ra Adükarɨ ai wambo randowandɨ mehu nou ane,” mehu. Asu moanɨ anɨhondü ranɨ yahurai safɨ tükümefeyo.
10 e deram-nas pelo campo do oleiro, assim como me ordenou o Senhor.
11 Sisas ai Romɨ-yomondɨ bogorɨ nindou, Pairat, ranahandɨ hɨmboarühɨ manüŋgu. Ranɨyu asu Pairat ai ahambo düdurirühɨ yahuya, “Se ra Suda-yomondɨ adükarɨ bogorɨ nindouyafɨ?” mehundo-amboyu. Asu Sisas ai sɨmborɨ ahambo hoafɨyundühɨ yahuya, “Se ndeara raro hoafɨyafomboanafɨsɨ,” mehundo.
11 E Jesus ficou em pé diante do governador; e o governador lhe perguntou, dizendo: És tu o REI DOS JUDEUS? E disse-lhe Jesus: Tu o dizes.
12 Godɨmbo sɨhou-rundeimbɨ bogorɨ nindouyomo asu bogorɨ nindouyomo ranai awi ahambo papɨ-hoafɨrürɨ hoaŋgomosɨ, ŋga asu Sisas ai moai nɨnɨ hoafɨ akɨdou ahandɨ yahamo tüküfendo.
12 E ele quando acusado pelos principais sacerdotes e pelos anciãos, nada respondeu.
13 Ranɨyu asu Pairat ai ahambo hoafɨyundühɨ yahundoya, “Awi se moai hoafɨ ra hɨmborɨyafɨyo sɨhambo ai papɨ-hoafarunɨnɨ ranahambo rana?” mehundo.
13 Disse-lhe então Pilatos: Não ouves quantas coisas testificam contra ti?
14 Ŋga asu Sisas ai sɨmborɨ mamɨ hoafɨ akɨdou-amboanɨ hoafombo moai hoafɨyu. Ranɨyu asu Romɨ-yomondɨ bogorɨ nindou-mayu ranai moanɨ adükarɨ hamɨndɨ hepünɨfe mahepünɨfiyu.
14 E ele não respondeu uma palavra sequer, de modo que o governador se admirou muito.
15 Muŋgu hɨmbanɨ Pasofa adükarɨ si tüküfeyoambe, muŋguambo nindou ranai nindou karabusambeahɨndɨ hɨnɨŋgɨfiyuwanɨ aboedühɨ tüküfembo hohoanɨmoyei marɨhündɨ. Ranahambo ana Romɨ-yomondɨ bogorɨ nindou ranahamboyo hoafɨyeianɨ ai nindou ranahambo aboedühɨ koarɨheirɨ marandɨ.
15 Ora, o governador costumava soltar um preso durante a festa, quem eles escolhessem.
16 Ranɨ-sɨmboanɨ ana, muŋguambo nindou ai fɨfɨrɨhoreimbɨ nindou ahandɨ ndürɨ Barabas ai karabusambe manüŋgu.
16 E eles tinham então um preso famoso, chamado Barrabás.
17 Asu ranɨ-sɨmboanɨ nindou afɨndɨ ranai gugurɨyahi mamareiamboyu Pairat ai aheimbo düdureandürühɨ yahuya, “Se ra nindou daboe ro ahambo karabusambeahɨndɨ aboedühɨ koarɨhefimbo hohoanɨmoayeia? Barabasɨyu asu Sisas ranahambo Kraisani sei arɨhündɨ ranɨyu?” mehu.
17 Portanto, estando eles reunidos, Pilatos disse-lhes: Qual quereis que eu vos solte? Barrabás, ou Jesus, chamado Cristo?
18 Ŋga Pairat Suda nindou Sisasɨmbo ŋgusüfoambe moaruwairürühɨyomo wandɨ warühɨmarurü yahu haya ai ranɨmbo ndore fɨfɨrɨmareandɨ.
18 Pois ele sabia que por inveja o haviam entregado.
19 Pairat ai nindou hoafɨ yɨboboferambo worɨ safambe nɨmaru-ane, ahandɨ nɨmorehɨ ai hoafɨ koarɨhendühɨ yahoya, “Nindou ra nɨnɨ-moatükunɨyo ai refe-koatemayu ranahambo hoafɨ ana moai yaŋgoro, ŋga se ahambo nɨnɨ-nüŋgundorɨmboyafɨ. Hamanɨ nɨmbokoanɨ ro ahambo yafogoadɨnambo hoeirɨhinɨ hehea hɨdɨdɨmo apoyahühɨ afɨndɨ hohoanɨmomayahɨ,” meho.
19 E, estando ele assentado no tribunal, sua esposa mandou-lhe dizer: Não te envolvas na questão desse justo, porque eu muito sofri hoje em sonho por causa dele.
20 Ŋga Godɨmbo sɨhou-rundeimbɨ bogorɨyomo asu bogorɨ nindou-memo ranai-yomo ai nindou afɨndɨ ranühɨ meŋgoro ranaheimboya “Se hoafɨndeianɨ anɨmbo Pairat ai Barabasɨmbo aboedühɨ koarɨheirühɨ asu Sisasɨmbo hɨfokoambɨriramboane,” yahomo houmbo aheimbo hohoanɨmombo ŋgusüfoambe botɨmarundürɨ.
20 Mas os principais sacerdotes e os anciãos persuadiram à multidão a pedir Barrabás, e para Jesus ser morto.
21 Asu Pairat ai nindou afɨndɨ ranaheimbo düdufindürühɨ yahuya, “Se nindou yimbu ra nindou daboeyei ro ahambo karabusambeahɨndɨ aboeda koarɨhefimbo hohoanɨmoayeia?” mehundüramboyei. Asu ai sɨmborɨ ahambo hoafɨyahündowohü seiya, “Barabasɨmbo,” masei.
21 O governador lhes respondeu, dizendo: Qual desses dois quereis vós que eu solte? E eles disseram: Barrabás.
22 Asu Pairat ai hoafɨyundürühɨ yahuya, “Asu refe ana, Sisasɨmbo Krais sei arɨhündɨ ranahambo ra nüŋgumandɨhina?” mehuamboyei. Sɨmborɨ muŋgu ai ahambo hoafɨyeihü seiya, “Nɨmɨfihɨ tokoemündɨ pefimboani,” masei.
22 Pilatos disse-lhes: O que então eu farei com Jesus, que se chama Cristo? Eles todos disseram: Seja crucificado.
23 Asu Pairat ai aheimbo düdufindürühɨ yahuya, “Nindou ndanai nɨne-moatükunɨ moaruwai ramareanda?” mehuamboyei. Asu ai moanɨ puküna hoafɨ nɨmoamo karɨhehindühɨ hoafɨyeihü seiya, “Nindou ranahambo nɨmɨfihɨ tokoemündɨ pefimboani,” masei.
23 E o governador lhes perguntou: Por quê? Que mal ele fez? Mas eles clamaram ainda mais, dizendo: Seja crucificado.
24 Pairat ai ndare hoeireandane hoafɨ ranahambo wataporɨmboyo hombo ra wanɨyowohü ai ro ŋgɨrɨndahɨ, ŋga yifiarɨ tükündüfihü hoafɨ afɨndɨ yagodomboe mehu. Ranɨyu asu hoe fuiyamündɨ haya nindou ranahei hɨmboahü warɨ ahandɨ ra popoaifoareandühɨ hoafɨyuhü yahuya, “Nindou ndanɨ ahandɨ yɨfɨ ra i ro hütirühünɨpoanɨ, ŋga ranɨ moatükunɨ ra sɨheihoaranei,” mehu.
24 Vendo Pilatos que nada conseguia, mas antes que um tumulto fora criado, tomando água, lavou suas mãos diante da multidão, dizendo: Eu sou inocente do sangue desta pessoa justa. Vede vós.
25 Ranɨyei asu nindou afɨndɨ muŋguambo ranai sɨmborɨ ahambo hoafɨyeihü seiya, “Ai hüti yɨfɨmboayu ranɨ-moatükunɨ ra yɨhoefane asu yɨhoefɨ nɨmorɨ ranahei ane!” masei.
25 E, respondendo todo o povo, disse: O seu sangue seja sobre nós e sobre nossos filhos.
26 Ranɨyu Pairat ai Barabasɨmbo aboeda koamarɨheira aheimbo sowana mahu. Ranɨyu asu ai Sisasɨmbo daboadanɨ ndüfurɨ-ndüfurɨfoarüwurɨ mehua ahambo nɨmɨfihɨ tokoemündü pefimbohünda ami-yomondɨ warɨhümarirɨ.
26 Então lhes soltou Barrabás; e, tendo açoitado Jesus, entregou-o para ser crucificado.
27 Ranɨyomo asu Pairatɨndɨ ami ai Sisasɨmbo sowaründümo gafmanɨ yomondɨ worɨ ranambe mahɨfomondamboemo, asu muŋguambo ami nindou ranai Sisasɨmbo wakɨmarüwurɨ.
27 Então os soldados do governador levaram Jesus ao pretório, reuniram junto a ele o batalhão de soldados.
28 Ranɨyomo asu ai ahandɨ hoearɨ ra yimɨndɨbadɨ houndowohüyomo asu hamburɨ hoearɨ hoandarɨ ra magüdündo.
28 E, despindo-o, vestiram-lhe um manto escarlate.
29 Ranɨyomo asu ai wofɨ tɨhoarɨ-tɨhoarümbɨnambo mbɨroambe kɨkɨmafoarundɨ. Asu nɨmɨharɨ sowandümo ahandɨ warɨhondü waranɨ waramberundühɨ yimɨndɨho pusɨru nɨmarɨmondühɨ ahambo tɨkɨfɨnamborüwurühɨ hoafɨyomondowohü yahomoya, “Suda-yafe adükarɨ bogorɨ, karɨhasou-anafɨ,” mehomondo.
29 E eles, trançaram uma coroa de espinhos, a colocaram sobre a sua cabeça, e em sua mão direita uma cana; e, ajoelhando diante dele, o zombavam, dizendo: Salve, Rei dos judeus!
30 Ranɨyomo asu ai ahambo ŋgurɨ tɨtɨfɨyomondowohü ahandɨ warambeahɨndɨ nɨmɨharɨ-mayo ra kosɨründümo ahambo mbɨhapɨrɨ kakɨmarüwurɨ.
30 E, cuspindo nele, tomaram-lhe a cana, e batiam-lhe na cabeça.
31 Ai ahambo tɨkɨfɨnamborüwurɨ tɨrɨfoefe hoafɨyomondo mburumboemo asu ahandɨ fihɨndɨ hamburɨ hoearɨ hoandarɨ-mayo ra yimündündümo-ndühɨyomo asu hoearɨ ahandɨ hondü ra sowandümo güdu hɨnɨŋgɨmarundo. Ranɨyomo asu ai ahambo nɨmɨfihɨ pefi hɨfokoefimbohünda sowaründümo mahomo.
31 E, depois de o terem zombado, tomaram-lhe o manto, e puseram-lhe as suas próprias vestes e o levaram para crucificá-lo.
32 Ahambo sowaründümo hou homondühɨyomo asu ai nindou mamɨ Sairinihündɨ, ahandɨ ndürɨ Saimon, ranahambo hoeimarɨhorɨ. Ranɨyomo asu ai nindou ranahambo Sisasɨndɨ nɨmɨ keimbɨ karɨhendeimbɨ-mayo ra sowandɨfɨndo yahomo houmbo hüti-hütimarurü.
32 E saindo, eles encontraram um homem cireneu, chamado Simão, a quem obrigaram a levar a sua cruz.
33 Ranɨyomo ai homo Gorgotahü tükümefundɨ. Gorgota ranahamboane ai mbɨhapɨrɨ nahurai hɨfɨ sei arɨhündɨ.
33 E, eles chegando a um lugar chamado Gólgota, que quer dizer: lugar da caveira,
34 Ranɨ hɨfɨhüyomo ami ai Sisasɨmbo wain hoe hühütimbü moatükunɨ fandu yamundu mburu masabudo. Asu Sisas ai ranɨ-moatükunɨ ra sümündü hoeireanda mayoa asu ai moai sümündu.
34 eles deram-lhe para beber vinagre misturado com fel; mas ele, provando-o, não quis beber.
35 Ranɨyomo ai ahambo nɨmɨ keimbɨ karɨhendeimbɨfihɨ parüwurɨ hou asu ai ahandɨ-mayo hoearɨ ra ahamundɨ mbusümo sowandümo yɨboborundümo hou ranambo ŋgorü ai mbɨsemündua yahomo houmbo piraimemo.
35 E eles o crucificaram, e repartiram as suas vestes, lançando a sorte; para que pudesse se cumprir o que foi dito pelo profeta: Eles repartiram entre si as minhas vestes, e sobre a minha túnica lançaram a sorte.
36 Ranɨyomo asu ai raraoyafu mburu ranühɨ nɨmarɨmo Sisas ahambo yɨfɨmbiyu yahomo houmbo homo hɨmboana wamarurü.
36 E, sentando-se, o guardavam ali.
37 Ahandɨ mbɨro wafusɨfohü ahambo papɨ-hoafɨ sürü papɨru mburu tɨkoründɨmo pamarundɨ ranai yare hoafɨyohü yahoya, NDANANA SISAS SUDAYAFE BOGORƗ ADÜKARƗ NINDOUANI, yahomo paru hɨnɨŋgɨmarundɨ.
37 E puseram-lhe por cima da cabeça a sua acusação escrita: ESTE É JESUS, O REI DOS JUDEUS.
38 Ranɨyomo asu ai nindou yimbu hümbuhünɨyafanɨ-rɨnandeimbɨ ranahafanɨmbo Sisas babɨdɨ ahandɨ fikɨmɨ pamarupɨrɨ. Ŋgorü Sisasɨndɨ warɨhondü waranɨ parüwurɨ asu ŋgorü kadüdü waranɨ parüwurɨ marupɨrɨ.
38 E foram crucificados com ele dois ladrões, um à direita, e outro à esquerda.
39 — ausente —
39 E os que passavam insultavam ele, sacudindo a sua cabeça,
40 — ausente —
40 e dizendo: Tu que destróis o templo, e em três dias o reedificas, salva-te a ti mesmo. Se tu és o Filho de Deus, desce da cruz.
41 Nindou ai ramehindɨ ranɨ-süŋgu yahurai Godɨmbo sɨhou-rundeimbɨ bogorɨ nindou, ahɨnümbɨ hohoanɨmo yamundu-rundeimbɨ asu ranɨhündambo bogorɨ nindou ranai-amboanɨ yaru tɨkɨfɨnambo-rüwurühɨ tɨrɨfoarüwurühɨ yahomoya,
41 De igual modo também os principais sacerdotes zombando com os escribas, e anciãos, diziam:
42 “Sisas ai nindou bɨdɨfɨramboyu ai aboedamboreandürɨ marandɨ, ŋga asu ai ŋgɨrɨ ahandɨ fimbo ana aboedambondeandɨ! Awi aiana Israerɨ-yafe adükarɨ bogorɨmbeipoanɨ! Asu ai haponda nɨmɨ keimbɨ karɨhendeimbɨ ranɨ-fihɨndɨ hɨfɨnɨ akusɨfoendɨ ana, asu ro ahambo anɨhondümbo-ndɨhurɨmboyefɨ!
42 A outros salvou; a si mesmo não pode salvar. Se és o Rei de Israel, desça agora da cruz, e nós acreditaremos nele.
43 Ai Godɨmbo anɨhondümborirühɨ Ahandɨ nɨmoranahɨ mehu. Refeanasɨ, awi sɨhɨrɨ hoeindɨhu God ai ahambo farɨhefimboayu ranahambo,” mehomondo.
43 Ele confiou em Deus; liberta-o agora, se ele quiser, pois ele disse: Eu sou o Filho de Deus.
44 Asu nindou hümbuhünɨyafanɨ-rɨnandeimbɨ Sisasɨndɨ fikɨmɨ mapaiarɨfanɨ amboanɨ ai mare moanɨ nindou bɨdɨfɨrɨ ai ramarɨhorɨ nou yahurai rarɨnerɨ tɨrɨmafoarɨnerɨ.
44 E também os ladrões, que foram crucificados com ele lançaram o mesmo insulto.
45 Refe hayamboyo-ane hüfɨnɨmbo peyo haya hɨfɨ muŋgu ranai nɨmbɨ nɨmarɨ ho ho hombo nɨmbambe hondü hüfɨwuyuambe tükümefeyo.
45 E desde a hora sexta houve trevas sobre toda a terra, até a hora nona.
46 Hüfɨwuyuambe safɨ sɨmogodühɨ Sisas ai puküna heiyuhü yahuya, “Eri, Eri, rema, sabaktani?” mehu. Ranɨ hoafɨ ra yare yahurai hoafɨyowohü yahoya, “Wandɨ God, wandɨ God, se nɨmboe wambo hɨnɨŋgɨro-wandɨrɨmboayafɨ?” meho.
46 E cerca da hora nona bradou Jesus em alta voz, dizendo: Eli, Eli, lamá sabactâni (isto é, meu Deus, meu Deus, por que tu me abandonaste?).
47 Nindou bɨdɨfɨrɨ ranühɨ manɨmboei ranai ranɨ hoafɨ ra hɨmborɨyei hehi hoafɨyeihü seiya, “Nindou ranai ana Erais-amboani dükarirɨ mɨŋgayundo,” masei.
47 Alguns dos que estavam ali, ouvindo isso, diziam: Este homem chama por Elias.
48 Nɨmai nindou mamɨ ahei mbusümo ranai pɨpɨyu hu worapo-worapoyoweimbɨ moatükunɨ nou semündü mbura nɨmɨharɨfihɨ pare hɨmondamündü mbura hühütimbü wain hoe ranambe foare hüramündɨ haya Sisas ai ranɨ moatükunɨ ra mbɨsümündu yahu haya segodɨmbo mehu.
48 E logo um deles correu, tomou uma esponja, e embebeu-a em vinagre, e, pondo-a em uma cana, dava-lhe de beber.
49 Ŋga asu bodɨmondɨ ai hoafɨyahündowohü seiya, “Awi, hoeindɨhu mbundɨhumbo Eraisa ai ahambo farɨhefembo tükümandɨfiyu wanɨmandɨyo,” masei.
49 Os outros disseram: Deixa, vejamos se Elias vem salvá-lo.
50 Ranɨyu asu Sisas ai asükaiyu puküna heiyuhü ahandɨ yifiafɨ hɨnɨŋgɨrirühɨ nɨmokomayu.
50 Jesus, novamente bradando em alta voz, rendeu o espírito.
51 Ranɨyo asu Godɨndɨ worɨ safambe hoearɨ yipurɨ nafɨtambehü mahetaro ranai nɨmoamo ŋgahɨ peyo haya hanɨ hɨfɨnɨ gebü türeandühɨ yimbu kɨkɨmareandɨ. Hɨfɨ ai fɨfɨmɨyowohüyo muŋguambo nɨmoei ranai gübüdümarɨhoayo.
51 E eis que o véu do templo se rasgou em dois, de alto a baixo; e tremeu a terra, e fenderam-se as rochas;
52 Yɨfambe ranai nafɨtambe tihoai-tihoairandühɨ asu Godɨndɨ nindou afɨndɨ horombo yɨfɨsafɨmayei ranai yaŋgɨrɨ botɨyahi-botɨyahi marɨhündɨ.
52 e os sepulcros se abriram, e muitos corpos de santos que dormiam foram ressuscitados;
53 Ai yɨfambe ra hɨnɨŋgɨrɨhi hehi Sisas yaŋgɨrɨ asükaiyu botɨmefiyu ranɨ-süŋgunambo ai Sürühoeimbɨ Ŋgoafɨ adükarɨ (Serusarem) ranɨna mahei. Ranɨyo nindou afɨndɨ ranai aheimbo ranühɨ hoeimarɨhindürɨ.
53 e, saindo dos sepulcros, depois da sua ressurreição, entraram na cidade santa, e apareceram a muitos.
54 Ami-yomondɨ bogorɨyu asu bɨdɨfɨrɨ amiyomo ranai ai-babɨdɨmbo nɨŋgomombo Sisasɨmbo hɨmboanawarürühɨ manɨŋgomo ranai sapo hɨfɨheyowohü asu muŋguambo moatükunɨ tükümefeyoa hoeimarundɨ ranɨmbo yɨhɨmboyomondühɨ hoafɨyomondühɨ yahomoya, “Awi aiana Godɨndɨ Nɨmorɨ hondüyu,” mehomo.
54 Ora, o centurião e os que com ele guardavam a Jesus, vendo o terremoto e as coisas que haviam sucedido, tiveram grande temor, e disseram: Verdadeiramente este era o Filho de Deus.
55 Nɨmorehɨ afɨndɨ bɨdɨfɨrɨ Gariri hɨfɨ hɨnɨŋgɨrɨhi hehi Sisasɨmbo farɨhefimbo süŋgumarɨhorɨ masühüsi-mayei ranai burɨyei. Ai moai akɨmɨ papühüyahindɨ, ŋga moanɨ aŋgunɨ goagu safɨ nɨmboeimbo hɨmboarɨ papɨmayei.
55 E estavam ali muitas mulheres, olhando de longe, que tinham seguido Jesus desde a Galileia para o servir.
56 Nɨmorehɨ burɨmayei ranahei mbusümo ra ŋgorü Maria Makdarahündɨyo, ŋgorü ra Maria Sems Sosepɨyafandɨ hondɨyo asu sapo Sebedindɨ nɨmorehɨyo rarɨhi ai manɨmboei.
56 Entre as quais estavam Maria Madalena, e Maria, mãe de Tiago e de José, e a mãe dos filhos de Zebedeu.
57 Ndeara nɨmbambe nindou napo afɨndeimbɨ ahandɨ ndürɨ Sosep Arimateahündɨ-mayu ranai tükümefiyu. Nindou ranai-amboanɨ Sisasɨmbo süŋgurürɨ-randeimbɨ nindouyu.
57 Ao anoitecer, veio um homem rico de Arimateia, chamado José, que também era discípulo de Jesus.
58 Ai hüfu Pairatɨndɨ hɨmboahü tüküfi nüŋgumbo Sisasɨndɨ yɨfɨnɨmoko ranahambo ndahamɨndɨ yahu haya düdumefindo. Ranɨyu asu Pairat ai Sisasɨndɨ yɨfɨ-nɨmoko ra Sosepɨmbo dabudo mehu.
58 E ele foi a Pilatos e pediu o corpo de Jesus. Então Pilatos mandou que o corpo lhe fosse entregue.
59 Sosep ai yɨfɨ-nɨmoko serümündü mbura sɨmborɨ kɨfohɨ hoearɨfihɨ parirɨ hɨmondɨmarirɨ.
59 E José, tomando o corpo, envolveu-o em pano limpo de linho,
60 Ranɨyu ai ahandɨ hoŋgu nɨmoei ŋgɨnɨndambe sɨmborɨ nafɨrɨhai hɨnɨŋgɨmareandɨ ranambe masɨherü. Ai nɨmoei yɨtɨfo afɨndɨ ra gügürɨhai nafɨtambembo güre pare mbura ndamefiyu.
60 e o deitou no seu próprio túmulo novo, que havia esculpido em rocha; e, rodando uma grande pedra para a porta do sepulcro, partiu.
61 Ranɨ-yafe Maria Makdarɨhündɨ-mayo ranaiyo asu ŋgorü Maria-mayo ranaiyo ai hoŋgu ra haŋgɨfohü mamarɨfe.
61 E estavam ali Maria Madalena e a outra Maria, assentadas defronte do sepulcro.
62 — ausente —
62 No dia seguinte, que seguiu o dia da preparação, reuniram-se os principais sacerdotes e os fariseus perante Pilatos,
63 — ausente —
63 dizendo: Senhor, lembramo-nos de que aquele enganador, quando ainda vivo, disse: Depois de três dias eu vou ressuscitar.
64 Ranɨmbohündambo anɨmbo asu se hoafɨndafanɨ hoŋgu ra ndore ŋgɨnɨndɨ hɨfandɨyo ho ŋgɨmɨ si ranühɨ tüküfemboane. Rananɨmbo asu ahambo süŋgururü-rundeimbɨ ranai ŋgɨrɨ ahandɨ finɨmoko ra dɨbo hümbuhünɨmbo ndowandümo houmbo asu ai nindou ranaheimbo hoafɨndɨmondühɨya, ‘Ai yɨfɨhündɨ yaŋgɨrɨ botɨmefiyu,’ mbɨsɨmo. Süŋgunambo wosɨhoaforɨ hoafɨ ranai asu horombo wosɨhoaforɨ hoafɨmayu ranahambo ŋgasündeamboe,” mehomo.
64 Ordena, portanto, que o sepulcro seja protegido até ao terceiro dia, para não suceder que, vindo os discípulos à noite, o furtem e digam ao povo: Ele está ressuscitado dentre os mortos; e assim o último erro será pior do que o primeiro.
65 Ranɨyu asu Pairat ai ahamumbo hoafɨyupurühɨ yahuya, “Se hɨfandɨru-rundeimbɨ nindou bɨdɨfɨrɨ sowapundümo houmbo ŋgomo moanɨ hoŋgu ambe ra ŋgɨnɨndɨ hamɨndɨ papɨ papɨndu hɨnɨŋgɨndundɨ,” mehupurɨ.
65 Disse-lhes Pilatos: Tendes a guarda; Ide e protegei o máximo possível.
66 Ranɨyo asu ai ranɨhünda botɨyafu homo hoŋgu ambe ranahambo yowanɨ yahomombo paru hɨnɨŋgɨru houmbo asu nindou bɨdɨfɨrambo hɨfandɨyo nɨmarɨmbo hɨnɨŋgɨmarupurɨ.
66 Assim eles foram, e tornaram o sepulcro seguro, selando a pedra, e deixando ali a guarda.
Atalhos do teclado
- Capítulo anterior←
- Próximo capítulo→
- Versículo anteriork
- Próximo versículoj
- Limpar seleçãoEsc
- Esta ajuda?
Estude este capítulo no WhatsApp
Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Mateus 27, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.