Mateus 27

Godɨndɨ Hoafɨ (AGG) vs ARA

Sair da comparação
ARA Almeida Revista e Atualizada 1993
1 Ndeara siambe hondü Godɨmbo sɨhou-rundeimbɨ bogorɨyomo asu Suda-yafe bogorɨ nindouyomo ranai Sisasɨmbo hɨfokoefimbo hoafɨ ra fɨfɨrɨmarundɨ.
1 Ao romper o dia, todos os principais sacerdotes e os anciãos do povo entraram em conselho contra Jesus, para o matarem;
2 Ranɨyomo asu Sisas ahambo hüputüpurɨhou sowaründümo hɨfomo Romɨ-yomondɨ Israer hɨfɨ hɨfanda-randeimbɨ bogorɨ nindou ahandɨ ndürɨ Pairatɨndɨ warühɨmarüwurɨ.
2 e, amarrando-o, levaram-no e o entregaram ao governador Pilatos.
3 Asu Sudas sapo Sisasɨmbo hürütürümbɨ nindou-yomondɨ warühɨmarirɨ ahambo papɨ hoafɨyu hɨfokoefimbo hoafɨ ra hɨmborɨmayu. Ranɨmboane ŋgusüfoambe afɨndɨ hohoanɨmoyuhü ai kakɨ hoarɨ 30 ra hɨhɨre semündü hu Godɨmbo sɨhou-rundeimbɨ bogorɨyomo asu bogorɨ nindouyomo ranahamumbo masagapurɨ.
3 Então, Judas, o que o traiu, vendo que Jesus fora condenado, tocado de remorso, devolveu as trinta moedas de prata aos principais sacerdotes e aos anciãos, dizendo:
4 Ranɨyu asu Sudas ai ahamumbo yare hoafɨyuhü yahuya, “Awi ro hütiyahɨ moaruwai hohoanɨmomayahɨ. Ro nindou ai nɨnɨ-moatükunɨyo moaruwai refekoate ranahambo nindou hürütümbɨ-yomondɨ warühɨ yirümomarɨhinɨ,” mehuamboemo. Asu ai sɨmborɨ ahambo hoafɨyomondühɨ yahomoya, “Awi ro ranahambo ra nɨmboe mambɨsefɨyo? Ranɨ-moatükunɨ ra yɨhoefɨ moatükunɨyo, ŋga sɨhafɨ moatükunɨ yaŋgɨrane ranana,” mehomondo.
4 Pequei, traindo sangue inocente. Eles, porém, responderam: Que nos importa? Isso é contigo.
5 Ranɨyu asu Sudas ai kakɨ hoarɨ-mayo ra Godɨndɨ worɨ ranambe pire haya ndamefiyu. Ranɨyu asu ai hu wofɨfihɨ kiarü ahandɨ fi ra ahandɨhoarɨ hɨfokoamareandɨ.
5 Então, Judas, atirando para o santuário as moedas de prata, retirou-se e foi enforcar-se.
6 Ranɨyomo asu Godɨmbo sɨhou-rundeimbɨ ranai kakɨ pimareandɨ ra fufuründümo houmbo hoafɨyomondühɨ yahomoya, “Kakɨ ndanana nindou hɨfokoamefiyu ranahandɨ horɨ takɨnɨ kakane. Sapo sɨhefɨ ahɨnümbɨ hohoanɨmo süŋgumbo Godɨndɨ worambeahɨndɨ kakɨ gugurɨfe sɨhefe arandɨ ranambe pefepoanɨ,” mehomo.
6 E os principais sacerdotes, tomando as moedas, disseram: Não é lícito deitá-las no cofre das ofertas, porque é preço de sangue.
7 Kakɨ ranahambo wataporɨmboru homo mamɨ nɨmɨndühɨru sɨhoemo houmbo asu ai kakɨ ranambo hɨfɨ mamɨ ahandɨ ndürɨ Hɨfɨ Sospen Nafɨmbo Hɨfɨ pemayomo. Hɨfɨ ra aŋgunpoedɨ nindou yɨfɨyeianɨ hɨfɨkefendürɨmbo hɨfane.
7 E, tendo deliberado, compraram com elas o campo do oleiro, para cemitério de forasteiros.
8 Ranɨmbohündamboane haponda hɨfɨ ranahambo rarɨhi dükarɨhindühɨya Nindou Horɨ Hɨfane, sei arɨhündɨ.
8 Por isso, aquele campo tem sido chamado, até ao dia de hoje, Campo de Sangue.
9 Godɨndɨ hoafɨ hoafɨyu-randeimbɨ mamɨ, Seremaia, ai hoafɨmayu sɨmogodühɨ rahurai tükümefeyo. Ai yare horombo hoafɨreandühɨ yahuya, “Ai kakɨ hoarɨ 30 ra masowandümo sapo Israer nindou bɨdɨfɨrɨ ai horombo hoafɨmayu süŋgu ai nindou ranahambo pemɨmbohünda.
9 Então, se cumpriu o que foi dito por intermédio do profeta Jeremias: Tomaram as trinta moedas de prata, preço em que foi estimado aquele a quem alguns dos filhos de Israel avaliaram;
10 Ranɨyo asu kakɨ ranambo Hɨfɨ Sospen Nafɨmbo Hɨfɨ ra pemɨmemo. Ranɨ hoafɨ ra Adükarɨ ai wambo randowandɨ mehu nou ane,” mehu. Asu moanɨ anɨhondü ranɨ yahurai safɨ tükümefeyo.
10 e as deram pelo campo do oleiro, assim como me ordenou o Senhor.
11 Sisas ai Romɨ-yomondɨ bogorɨ nindou, Pairat, ranahandɨ hɨmboarühɨ manüŋgu. Ranɨyu asu Pairat ai ahambo düdurirühɨ yahuya, “Se ra Suda-yomondɨ adükarɨ bogorɨ nindouyafɨ?” mehundo-amboyu. Asu Sisas ai sɨmborɨ ahambo hoafɨyundühɨ yahuya, “Se ndeara raro hoafɨyafomboanafɨsɨ,” mehundo.
11 Jesus estava em pé ante o governador; e este o interrogou, dizendo: És tu o rei dos judeus? Respondeu-lhe Jesus: Tu o dizes.
12 Godɨmbo sɨhou-rundeimbɨ bogorɨ nindouyomo asu bogorɨ nindouyomo ranai awi ahambo papɨ-hoafɨrürɨ hoaŋgomosɨ, ŋga asu Sisas ai moai nɨnɨ hoafɨ akɨdou ahandɨ yahamo tüküfendo.
12 E, sendo acusado pelos principais sacerdotes e pelos anciãos, nada respondeu.
13 Ranɨyu asu Pairat ai ahambo hoafɨyundühɨ yahundoya, “Awi se moai hoafɨ ra hɨmborɨyafɨyo sɨhambo ai papɨ-hoafarunɨnɨ ranahambo rana?” mehundo.
13 Então, lhe perguntou Pilatos: Não ouves quantas acusações te fazem?
14 Ŋga asu Sisas ai sɨmborɨ mamɨ hoafɨ akɨdou-amboanɨ hoafombo moai hoafɨyu. Ranɨyu asu Romɨ-yomondɨ bogorɨ nindou-mayu ranai moanɨ adükarɨ hamɨndɨ hepünɨfe mahepünɨfiyu.
14 Jesus não respondeu nem uma palavra, vindo com isto a admirar-se grandemente o governador.
15 Muŋgu hɨmbanɨ Pasofa adükarɨ si tüküfeyoambe, muŋguambo nindou ranai nindou karabusambeahɨndɨ hɨnɨŋgɨfiyuwanɨ aboedühɨ tüküfembo hohoanɨmoyei marɨhündɨ. Ranahambo ana Romɨ-yomondɨ bogorɨ nindou ranahamboyo hoafɨyeianɨ ai nindou ranahambo aboedühɨ koarɨheirɨ marandɨ.
15 Ora, por ocasião da festa, costumava o governador soltar ao povo um dos presos, conforme eles quisessem.
16 Ranɨ-sɨmboanɨ ana, muŋguambo nindou ai fɨfɨrɨhoreimbɨ nindou ahandɨ ndürɨ Barabas ai karabusambe manüŋgu.
16 Naquela ocasião, tinham eles um preso muito conhecido, chamado Barrabás.
17 Asu ranɨ-sɨmboanɨ nindou afɨndɨ ranai gugurɨyahi mamareiamboyu Pairat ai aheimbo düdureandürühɨ yahuya, “Se ra nindou daboe ro ahambo karabusambeahɨndɨ aboedühɨ koarɨhefimbo hohoanɨmoayeia? Barabasɨyu asu Sisas ranahambo Kraisani sei arɨhündɨ ranɨyu?” mehu.
17 Estando, pois, o povo reunido, perguntou-lhes Pilatos: A quem quereis que eu vos solte, a Barrabás ou a Jesus, chamado Cristo?
18 Ŋga Pairat Suda nindou Sisasɨmbo ŋgusüfoambe moaruwairürühɨyomo wandɨ warühɨmarurü yahu haya ai ranɨmbo ndore fɨfɨrɨmareandɨ.
18 Porque sabia que, por inveja, o tinham entregado.
19 Pairat ai nindou hoafɨ yɨboboferambo worɨ safambe nɨmaru-ane, ahandɨ nɨmorehɨ ai hoafɨ koarɨhendühɨ yahoya, “Nindou ra nɨnɨ-moatükunɨyo ai refe-koatemayu ranahambo hoafɨ ana moai yaŋgoro, ŋga se ahambo nɨnɨ-nüŋgundorɨmboyafɨ. Hamanɨ nɨmbokoanɨ ro ahambo yafogoadɨnambo hoeirɨhinɨ hehea hɨdɨdɨmo apoyahühɨ afɨndɨ hohoanɨmomayahɨ,” meho.
19 E, estando ele no tribunal, sua mulher mandou dizer-lhe: Não te envolvas com esse justo; porque hoje, em sonho, muito sofri por seu respeito.
20 Ŋga Godɨmbo sɨhou-rundeimbɨ bogorɨyomo asu bogorɨ nindou-memo ranai-yomo ai nindou afɨndɨ ranühɨ meŋgoro ranaheimboya “Se hoafɨndeianɨ anɨmbo Pairat ai Barabasɨmbo aboedühɨ koarɨheirühɨ asu Sisasɨmbo hɨfokoambɨriramboane,” yahomo houmbo aheimbo hohoanɨmombo ŋgusüfoambe botɨmarundürɨ.
20 Mas os principais sacerdotes e os anciãos persuadiram o povo a que pedisse Barrabás e fizesse morrer Jesus.
21 Asu Pairat ai nindou afɨndɨ ranaheimbo düdufindürühɨ yahuya, “Se nindou yimbu ra nindou daboeyei ro ahambo karabusambeahɨndɨ aboeda koarɨhefimbo hohoanɨmoayeia?” mehundüramboyei. Asu ai sɨmborɨ ahambo hoafɨyahündowohü seiya, “Barabasɨmbo,” masei.
21 De novo, perguntou-lhes o governador: Qual dos dois quereis que eu vos solte? Responderam eles: Barrabás!
22 Asu Pairat ai hoafɨyundürühɨ yahuya, “Asu refe ana, Sisasɨmbo Krais sei arɨhündɨ ranahambo ra nüŋgumandɨhina?” mehuamboyei. Sɨmborɨ muŋgu ai ahambo hoafɨyeihü seiya, “Nɨmɨfihɨ tokoemündɨ pefimboani,” masei.
22 Replicou-lhes Pilatos: Que farei, então, de Jesus, chamado Cristo? Seja crucificado! Responderam todos.
23 Asu Pairat ai aheimbo düdufindürühɨ yahuya, “Nindou ndanai nɨne-moatükunɨ moaruwai ramareanda?” mehuamboyei. Asu ai moanɨ puküna hoafɨ nɨmoamo karɨhehindühɨ hoafɨyeihü seiya, “Nindou ranahambo nɨmɨfihɨ tokoemündɨ pefimboani,” masei.
23 Que mal fez ele? Perguntou Pilatos. Porém cada vez clamavam mais: Seja crucificado!
24 Pairat ai ndare hoeireandane hoafɨ ranahambo wataporɨmboyo hombo ra wanɨyowohü ai ro ŋgɨrɨndahɨ, ŋga yifiarɨ tükündüfihü hoafɨ afɨndɨ yagodomboe mehu. Ranɨyu asu hoe fuiyamündɨ haya nindou ranahei hɨmboahü warɨ ahandɨ ra popoaifoareandühɨ hoafɨyuhü yahuya, “Nindou ndanɨ ahandɨ yɨfɨ ra i ro hütirühünɨpoanɨ, ŋga ranɨ moatükunɨ ra sɨheihoaranei,” mehu.
24 Vendo Pilatos que nada conseguia, antes, pelo contrário, aumentava o tumulto, mandando vir água, lavou as mãos perante o povo, dizendo: Estou inocente do sangue deste [justo]; fique o caso convosco!
25 Ranɨyei asu nindou afɨndɨ muŋguambo ranai sɨmborɨ ahambo hoafɨyeihü seiya, “Ai hüti yɨfɨmboayu ranɨ-moatükunɨ ra yɨhoefane asu yɨhoefɨ nɨmorɨ ranahei ane!” masei.
25 E o povo todo respondeu: Caia sobre nós o seu sangue e sobre nossos filhos!
26 Ranɨyu Pairat ai Barabasɨmbo aboeda koamarɨheira aheimbo sowana mahu. Ranɨyu asu ai Sisasɨmbo daboadanɨ ndüfurɨ-ndüfurɨfoarüwurɨ mehua ahambo nɨmɨfihɨ tokoemündü pefimbohünda ami-yomondɨ warɨhümarirɨ.
26 Então, Pilatos lhes soltou Barrabás; e, após haver açoitado a Jesus, entregou-o para ser crucificado.
27 Ranɨyomo asu Pairatɨndɨ ami ai Sisasɨmbo sowaründümo gafmanɨ yomondɨ worɨ ranambe mahɨfomondamboemo, asu muŋguambo ami nindou ranai Sisasɨmbo wakɨmarüwurɨ.
27 Logo a seguir, os soldados do governador, levando Jesus para o pretório, reuniram em torno dele toda a coorte.
28 Ranɨyomo asu ai ahandɨ hoearɨ ra yimɨndɨbadɨ houndowohüyomo asu hamburɨ hoearɨ hoandarɨ ra magüdündo.
28 Despojando-o das vestes, cobriram-no com um manto escarlate;
29 Ranɨyomo asu ai wofɨ tɨhoarɨ-tɨhoarümbɨnambo mbɨroambe kɨkɨmafoarundɨ. Asu nɨmɨharɨ sowandümo ahandɨ warɨhondü waranɨ waramberundühɨ yimɨndɨho pusɨru nɨmarɨmondühɨ ahambo tɨkɨfɨnamborüwurühɨ hoafɨyomondowohü yahomoya, “Suda-yafe adükarɨ bogorɨ, karɨhasou-anafɨ,” mehomondo.
29 tecendo uma coroa de espinhos, puseram-lha na cabeça e, na mão direita, um caniço; e, ajoelhando-se diante dele, o escarneciam, dizendo: Salve, rei dos judeus!
30 Ranɨyomo asu ai ahambo ŋgurɨ tɨtɨfɨyomondowohü ahandɨ warambeahɨndɨ nɨmɨharɨ-mayo ra kosɨründümo ahambo mbɨhapɨrɨ kakɨmarüwurɨ.
30 E, cuspindo nele, tomaram o caniço e davam-lhe com ele na cabeça.
31 Ai ahambo tɨkɨfɨnamborüwurɨ tɨrɨfoefe hoafɨyomondo mburumboemo asu ahandɨ fihɨndɨ hamburɨ hoearɨ hoandarɨ-mayo ra yimündündümo-ndühɨyomo asu hoearɨ ahandɨ hondü ra sowandümo güdu hɨnɨŋgɨmarundo. Ranɨyomo asu ai ahambo nɨmɨfihɨ pefi hɨfokoefimbohünda sowaründümo mahomo.
31 Depois de o terem escarnecido, despiram-lhe o manto e o vestiram com as suas próprias vestes. Em seguida, o levaram para ser crucificado.
32 Ahambo sowaründümo hou homondühɨyomo asu ai nindou mamɨ Sairinihündɨ, ahandɨ ndürɨ Saimon, ranahambo hoeimarɨhorɨ. Ranɨyomo asu ai nindou ranahambo Sisasɨndɨ nɨmɨ keimbɨ karɨhendeimbɨ-mayo ra sowandɨfɨndo yahomo houmbo hüti-hütimarurü.
32 Ao saírem, encontraram um cireneu, chamado Simão, a quem obrigaram a carregar-lhe a cruz.
33 Ranɨyomo ai homo Gorgotahü tükümefundɨ. Gorgota ranahamboane ai mbɨhapɨrɨ nahurai hɨfɨ sei arɨhündɨ.
33 E, chegando a um lugar chamado Gólgota, que significa Lugar da Caveira,
34 Ranɨ hɨfɨhüyomo ami ai Sisasɨmbo wain hoe hühütimbü moatükunɨ fandu yamundu mburu masabudo. Asu Sisas ai ranɨ-moatükunɨ ra sümündü hoeireanda mayoa asu ai moai sümündu.
34 deram-lhe a beber vinho com fel; mas ele, provando-o, não o quis beber.
35 Ranɨyomo ai ahambo nɨmɨ keimbɨ karɨhendeimbɨfihɨ parüwurɨ hou asu ai ahandɨ-mayo hoearɨ ra ahamundɨ mbusümo sowandümo yɨboborundümo hou ranambo ŋgorü ai mbɨsemündua yahomo houmbo piraimemo.
35 Depois de o crucificarem, repartiram entre si as suas vestes, tirando a sorte.
36 Ranɨyomo asu ai raraoyafu mburu ranühɨ nɨmarɨmo Sisas ahambo yɨfɨmbiyu yahomo houmbo homo hɨmboana wamarurü.
36 E, assentados ali, o guardavam.
37 Ahandɨ mbɨro wafusɨfohü ahambo papɨ-hoafɨ sürü papɨru mburu tɨkoründɨmo pamarundɨ ranai yare hoafɨyohü yahoya, NDANANA SISAS SUDAYAFE BOGORƗ ADÜKARƗ NINDOUANI, yahomo paru hɨnɨŋgɨmarundɨ.
37 Por cima da sua cabeça puseram escrita a sua acusação: Este é Jesus, o Rei dos Judeus .
38 Ranɨyomo asu ai nindou yimbu hümbuhünɨyafanɨ-rɨnandeimbɨ ranahafanɨmbo Sisas babɨdɨ ahandɨ fikɨmɨ pamarupɨrɨ. Ŋgorü Sisasɨndɨ warɨhondü waranɨ parüwurɨ asu ŋgorü kadüdü waranɨ parüwurɨ marupɨrɨ.
38 E foram crucificados com ele dois ladrões, um à sua direita, e outro à sua esquerda.
39 — ausente —
39 Os que iam passando blasfemavam dele, meneando a cabeça e dizendo:
40 — ausente —
40 Ó tu que destróis o santuário e em três dias o reedificas! Salva-te a ti mesmo, se és Filho de Deus, e desce da cruz!
41 Nindou ai ramehindɨ ranɨ-süŋgu yahurai Godɨmbo sɨhou-rundeimbɨ bogorɨ nindou, ahɨnümbɨ hohoanɨmo yamundu-rundeimbɨ asu ranɨhündambo bogorɨ nindou ranai-amboanɨ yaru tɨkɨfɨnambo-rüwurühɨ tɨrɨfoarüwurühɨ yahomoya,
41 De igual modo, os principais sacerdotes, com os escribas e anciãos, escarnecendo, diziam:
42 “Sisas ai nindou bɨdɨfɨramboyu ai aboedamboreandürɨ marandɨ, ŋga asu ai ŋgɨrɨ ahandɨ fimbo ana aboedambondeandɨ! Awi aiana Israerɨ-yafe adükarɨ bogorɨmbeipoanɨ! Asu ai haponda nɨmɨ keimbɨ karɨhendeimbɨ ranɨ-fihɨndɨ hɨfɨnɨ akusɨfoendɨ ana, asu ro ahambo anɨhondümbo-ndɨhurɨmboyefɨ!
42 Salvou os outros, a si mesmo não pode salvar-se. É rei de Israel! Desça da cruz, e creremos nele.
43 Ai Godɨmbo anɨhondümborirühɨ Ahandɨ nɨmoranahɨ mehu. Refeanasɨ, awi sɨhɨrɨ hoeindɨhu God ai ahambo farɨhefimboayu ranahambo,” mehomondo.
43 Confiou em Deus; pois venha livrá-lo agora, se, de fato, lhe quer bem; porque disse: Sou Filho de Deus.
44 Asu nindou hümbuhünɨyafanɨ-rɨnandeimbɨ Sisasɨndɨ fikɨmɨ mapaiarɨfanɨ amboanɨ ai mare moanɨ nindou bɨdɨfɨrɨ ai ramarɨhorɨ nou yahurai rarɨnerɨ tɨrɨmafoarɨnerɨ.
44 E os mesmos impropérios lhe diziam também os ladrões que haviam sido crucificados com ele.
45 Refe hayamboyo-ane hüfɨnɨmbo peyo haya hɨfɨ muŋgu ranai nɨmbɨ nɨmarɨ ho ho hombo nɨmbambe hondü hüfɨwuyuambe tükümefeyo.
45 Desde a hora sexta até à hora nona, houve trevas sobre toda a terra.
46 Hüfɨwuyuambe safɨ sɨmogodühɨ Sisas ai puküna heiyuhü yahuya, “Eri, Eri, rema, sabaktani?” mehu. Ranɨ hoafɨ ra yare yahurai hoafɨyowohü yahoya, “Wandɨ God, wandɨ God, se nɨmboe wambo hɨnɨŋgɨro-wandɨrɨmboayafɨ?” meho.
46 Por volta da hora nona, clamou Jesus em alta voz, dizendo: Eli, Eli, lamá sabactâni? O que quer dizer: Deus meu, Deus meu, por que me desamparaste?
47 Nindou bɨdɨfɨrɨ ranühɨ manɨmboei ranai ranɨ hoafɨ ra hɨmborɨyei hehi hoafɨyeihü seiya, “Nindou ranai ana Erais-amboani dükarirɨ mɨŋgayundo,” masei.
47 E alguns dos que ali estavam, ouvindo isto, diziam: Ele chama por Elias.
48 Nɨmai nindou mamɨ ahei mbusümo ranai pɨpɨyu hu worapo-worapoyoweimbɨ moatükunɨ nou semündü mbura nɨmɨharɨfihɨ pare hɨmondamündü mbura hühütimbü wain hoe ranambe foare hüramündɨ haya Sisas ai ranɨ moatükunɨ ra mbɨsümündu yahu haya segodɨmbo mehu.
48 E, logo, um deles correu a buscar uma esponja e, tendo-a embebido de vinagre e colocado na ponta de um caniço, deu-lhe a beber.
49 Ŋga asu bodɨmondɨ ai hoafɨyahündowohü seiya, “Awi, hoeindɨhu mbundɨhumbo Eraisa ai ahambo farɨhefembo tükümandɨfiyu wanɨmandɨyo,” masei.
49 Os outros, porém, diziam: Deixa, vejamos se Elias vem salvá-lo.
50 Ranɨyu asu Sisas ai asükaiyu puküna heiyuhü ahandɨ yifiafɨ hɨnɨŋgɨrirühɨ nɨmokomayu.
50 E Jesus, clamando outra vez com grande voz, entregou o espírito.
51 Ranɨyo asu Godɨndɨ worɨ safambe hoearɨ yipurɨ nafɨtambehü mahetaro ranai nɨmoamo ŋgahɨ peyo haya hanɨ hɨfɨnɨ gebü türeandühɨ yimbu kɨkɨmareandɨ. Hɨfɨ ai fɨfɨmɨyowohüyo muŋguambo nɨmoei ranai gübüdümarɨhoayo.
51 Eis que o véu do santuário se rasgou em duas partes de alto a baixo; tremeu a terra, fenderam-se as rochas;
52 Yɨfambe ranai nafɨtambe tihoai-tihoairandühɨ asu Godɨndɨ nindou afɨndɨ horombo yɨfɨsafɨmayei ranai yaŋgɨrɨ botɨyahi-botɨyahi marɨhündɨ.
52 abriram-se os sepulcros, e muitos corpos de santos, que dormiam, ressuscitaram;
53 Ai yɨfambe ra hɨnɨŋgɨrɨhi hehi Sisas yaŋgɨrɨ asükaiyu botɨmefiyu ranɨ-süŋgunambo ai Sürühoeimbɨ Ŋgoafɨ adükarɨ (Serusarem) ranɨna mahei. Ranɨyo nindou afɨndɨ ranai aheimbo ranühɨ hoeimarɨhindürɨ.
53 e, saindo dos sepulcros depois da ressurreição de Jesus, entraram na cidade santa e apareceram a muitos.
54 Ami-yomondɨ bogorɨyu asu bɨdɨfɨrɨ amiyomo ranai ai-babɨdɨmbo nɨŋgomombo Sisasɨmbo hɨmboanawarürühɨ manɨŋgomo ranai sapo hɨfɨheyowohü asu muŋguambo moatükunɨ tükümefeyoa hoeimarundɨ ranɨmbo yɨhɨmboyomondühɨ hoafɨyomondühɨ yahomoya, “Awi aiana Godɨndɨ Nɨmorɨ hondüyu,” mehomo.
54 O centurião e os que com ele guardavam a Jesus, vendo o terremoto e tudo o que se passava, ficaram possuídos de grande temor e disseram: Verdadeiramente este era Filho de Deus.
55 Nɨmorehɨ afɨndɨ bɨdɨfɨrɨ Gariri hɨfɨ hɨnɨŋgɨrɨhi hehi Sisasɨmbo farɨhefimbo süŋgumarɨhorɨ masühüsi-mayei ranai burɨyei. Ai moai akɨmɨ papühüyahindɨ, ŋga moanɨ aŋgunɨ goagu safɨ nɨmboeimbo hɨmboarɨ papɨmayei.
55 Estavam ali muitas mulheres, observando de longe; eram as que vinham seguindo a Jesus desde a Galileia, para o servirem;
56 Nɨmorehɨ burɨmayei ranahei mbusümo ra ŋgorü Maria Makdarahündɨyo, ŋgorü ra Maria Sems Sosepɨyafandɨ hondɨyo asu sapo Sebedindɨ nɨmorehɨyo rarɨhi ai manɨmboei.
56 entre elas estavam Maria Madalena, Maria, mãe de Tiago e de José, e a mulher de Zebedeu.
57 Ndeara nɨmbambe nindou napo afɨndeimbɨ ahandɨ ndürɨ Sosep Arimateahündɨ-mayu ranai tükümefiyu. Nindou ranai-amboanɨ Sisasɨmbo süŋgurürɨ-randeimbɨ nindouyu.
57 Caindo a tarde, veio um homem rico de Arimateia, chamado José, que era também discípulo de Jesus.
58 Ai hüfu Pairatɨndɨ hɨmboahü tüküfi nüŋgumbo Sisasɨndɨ yɨfɨnɨmoko ranahambo ndahamɨndɨ yahu haya düdumefindo. Ranɨyu asu Pairat ai Sisasɨndɨ yɨfɨ-nɨmoko ra Sosepɨmbo dabudo mehu.
58 Este foi ter com Pilatos e lhe pediu o corpo de Jesus. Então, Pilatos mandou que lho fosse entregue.
59 Sosep ai yɨfɨ-nɨmoko serümündü mbura sɨmborɨ kɨfohɨ hoearɨfihɨ parirɨ hɨmondɨmarirɨ.
59 E José, tomando o corpo, envolveu-o num pano limpo de linho
60 Ranɨyu ai ahandɨ hoŋgu nɨmoei ŋgɨnɨndambe sɨmborɨ nafɨrɨhai hɨnɨŋgɨmareandɨ ranambe masɨherü. Ai nɨmoei yɨtɨfo afɨndɨ ra gügürɨhai nafɨtambembo güre pare mbura ndamefiyu.
60 e o depositou no seu túmulo novo, que fizera abrir na rocha; e, rolando uma grande pedra para a entrada do sepulcro, se retirou.
61 Ranɨ-yafe Maria Makdarɨhündɨ-mayo ranaiyo asu ŋgorü Maria-mayo ranaiyo ai hoŋgu ra haŋgɨfohü mamarɨfe.
61 Achavam-se ali, sentadas em frente da sepultura, Maria Madalena e a outra Maria.
62 — ausente —
62 No dia seguinte, que é o dia depois da preparação, reuniram-se os principais sacerdotes e os fariseus e, dirigindo-se a Pilatos,
63 — ausente —
63 disseram-lhe: Senhor, lembramo-nos de que aquele embusteiro, enquanto vivia, disse: Depois de três dias ressuscitarei.
64 Ranɨmbohündambo anɨmbo asu se hoafɨndafanɨ hoŋgu ra ndore ŋgɨnɨndɨ hɨfandɨyo ho ŋgɨmɨ si ranühɨ tüküfemboane. Rananɨmbo asu ahambo süŋgururü-rundeimbɨ ranai ŋgɨrɨ ahandɨ finɨmoko ra dɨbo hümbuhünɨmbo ndowandümo houmbo asu ai nindou ranaheimbo hoafɨndɨmondühɨya, ‘Ai yɨfɨhündɨ yaŋgɨrɨ botɨmefiyu,’ mbɨsɨmo. Süŋgunambo wosɨhoaforɨ hoafɨ ranai asu horombo wosɨhoaforɨ hoafɨmayu ranahambo ŋgasündeamboe,” mehomo.
64 Ordena, pois, que o sepulcro seja guardado com segurança até ao terceiro dia, para não suceder que, vindo os discípulos, o roubem e depois digam ao povo: Ressuscitou dos mortos; e será o último embuste pior que o primeiro.
65 Ranɨyu asu Pairat ai ahamumbo hoafɨyupurühɨ yahuya, “Se hɨfandɨru-rundeimbɨ nindou bɨdɨfɨrɨ sowapundümo houmbo ŋgomo moanɨ hoŋgu ambe ra ŋgɨnɨndɨ hamɨndɨ papɨ papɨndu hɨnɨŋgɨndundɨ,” mehupurɨ.
65 Disse-lhes Pilatos: Aí tendes uma escolta; ide e guardai o sepulcro como bem vos parecer.
66 Ranɨyo asu ai ranɨhünda botɨyafu homo hoŋgu ambe ranahambo yowanɨ yahomombo paru hɨnɨŋgɨru houmbo asu nindou bɨdɨfɨrambo hɨfandɨyo nɨmarɨmbo hɨnɨŋgɨmarupurɨ.
66 Indo eles, montaram guarda ao sepulcro, selando a pedra e deixando ali a escolta.

Ler em outra tradução

Comparar com outra

Estude este capítulo no WhatsApp

Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Mateus 27, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.