Mateus 15
Godɨndɨ Hoafɨ (AGG) vs VC
1 Ranɨyo asu Farisi nindouyomo asu ahɨnümbɨ hohoanɨmo yamundu rundeimbɨyomo ranai Serusarem ŋgoafɨhündɨ botɨyafu houmbo sɨnɨmo Sisasɨmbo-so tüküyafu hoafɨyomondühɨ yahomoya,
1 Alguns fariseus e escribas de Jerusalém vieram um dia ter com Jesus e lhe disseram:
2 “Asu nɨmboe sɨhafɨ süŋgurunɨnɨ-rundeimbɨ ranai horombo yɨhoefɨ amoao mamɨ ai ahamundɨ hohoanɨmo yamunde sɨhai mamaro ra süŋgufe-koateayomoa? Aiana moai ndoru koadürü refe-arandɨ süŋgu ahamundɨ warɨ ra popoairɨhoemo mburu sesɨ ra sowasümo rundɨ,” mehomondamboyu.
2 Por que transgridem teus discípulos a tradição dos antigos? Nem mesmo lavam as mãos antes de comer.
3 Asu Sisas ai sɨmborɨ ahamumbo hoafɨyuhü yahuya, “Asu se nɨmboe God ai hoafɨyumbɨ hoafɨ ra ndofe süŋgufe-koate moanɨ sɨhamundɨ yamundɨfe hohoanɨmo ranɨ-süŋgu yaŋgɨrɨ süŋguaru homoa?
3 Jesus respondeu-lhes: E vós, por que violais os preceitos de Deus, por causa de vossa tradição?
4 Sapo God ai yare hoafɨyuhü yahuya, ‘Se sɨhafɨ meapembo ahɨnɨndafühɨ fandɨhawapɨrɨ ndandɨ.’ Asu ‘Nindou düdi ai ahandɨ hondafɨndambo hoafɨ moaruwai hoafɨnduanɨ ana, nindou ranahambo hɨfokoefimboane,’ mehu.
4 Deus disse: Honra teu pai e tua mãe; aquele que amaldiçoar seu pai ou sua mãe será castigado de morte {Ex 20,12; 21,17}.
5 — ausente —
5 Mas vós dizeis: Aquele que disser a seu pai ou a sua mãe: aquilo com que eu vos poderia assistir, já ofereci a Deus,
6 — ausente —
6 esse já não é obrigado a socorrer de outro modo a seus pais. Assim, por causa de vossa tradição, anulais a palavra de Deus.
7 Awi seana nindou yimbu yafambeimbanemo! Aisaia ai anɨhondümboyu sɨhamumbo horombo hoafɨyuhü yahuya,
7 Hipócritas! É bem de vós que fala o profeta Isaías:
8 ‘God ai yahuya, “Nindou ranai wambo yafambe ranambo Adükarani aseindɨrɨ,
8 Este povo somente me honra com os lábios; seu coração, porém, está longe de mim.
9 Ai nindou-yomondɨ ahɨnümbɨ hohoanɨmo ranahambo bokarɨhehindühɨ yaŋgɨrɨ hoafɨyeihüya, ‘Ndanana Godɨndɨ hoafane,’ masei.
9 Vão é o culto que me prestam, porque ensinam preceitos que só vêm dos homens {Is 29,13}.
10 Ranɨyu asu Sisas ai nindou afɨndɨ ranaheimbo mborai yahundürɨ haya hoafɨyundürühɨ yahuya, “Se hoafɨ ndanahambo hɨmborɨndei hehi fɨfɨrɨndɨhindɨ.
10 Depois, reuniu os assistentes e disse-lhes:
11 Nɨne-moatükunɨ nindou ranahandɨ yahamo ahano ranaiyopoanɨ nindou ranahambo rareranɨ ai moaruwai hohoanɨmombɨ nindouayu Godɨndɨ hɨmboahü. Ŋga nɨne-moatükunɨ ahandɨ yahamo nafɨpoedɨ tükefeyo ranane rareranɨ ai moaruwai hohoanɨmombɨ nindouayu Godɨndɨ hɨmboahü,” mehundürɨ.
11 Ouvi e compreendei. Não é aquilo que entra pela boca que mancha o homem, mas aquilo que sai dele. Eis o que mancha o homem.
12 Ranɨyomo asu ahambo süŋgururü-rundeimbɨ ai ahambo-so homo hoafɨyomondowohü yahomoya, “Awi se moai fɨfɨrowandɨyo, Farisi ai se ranɨ hoafɨ hoafɨmayafɨ ranɨmbo hɨmborɨyomo houmbo ahamumbo ŋgusüfoambe moaruwaiarapurɨ rana?” mehomondamboyu.
12 Então se aproximaram dele seus discípulos e disseram-lhe: Sabes que os fariseus se escandalizaram com as palavras que ouviram?
13 Asu Sisas ai sɨmborɨ hoafɨyuhü yahuya, “Muŋguambo maŋgɨrɨ wandɨ Ape sünambe amaru ai hɨfɨfe-koatemayu ranana fɨrɨbadɨ hefemboane. Farisi ai nindou yahurai anemo.
13 Jesus respondeu: Toda planta que meu Pai celeste não plantou será arrancada pela raiz.
14 Se ahamumbo hohoanɨmoyopurɨpoanɨ. Nindou ranai ana hɨmboatɨharɨ nindou anemosɨ, ŋga hɨmboatɨharɨ bodɨmondambo nafɨ nafuimbo yahomombo-anemo. Ŋga asu hɨmboatɨharɨ ŋgorü ai hɨmboatɨharɨ ŋgorümbo nafɨ nafuiarürɨ ana, yɨbobo hoeapoarambe pɨndamboyafanɨ.”
14 Deixai-os. São cegos e guias de cegos. Ora, se um cego conduz a outro, tombarão ambos na mesma vala.
15 Ŋga asu Pita ai hoafɨyundühɨ yahuya, “Awi se yɨhoefɨmbo ranɨ kafoefe hoafɨ ra fɨfɨro hoafɨyafɨmunɨ,” mehuamboyu.
15 Tomando então a palavra, Pedro disse: Explica-nos esta parábola.
16 Ranɨyu asu Sisas ai ahamumbo hoafɨyupurühɨ yahuya, “Awi se-amboanɨ ranɨ-moatükunɨ ranahambo awi fɨfɨrɨfe-koateyomoa?
16 Jesus respondeu: Sois também vós de tão pouca compreensão?
17 Muŋgu moatükunɨ yahamo nafɨ ahano ana, asu ranɨ moatükunɨ ranai hanɨ bodoambe tüküfeyoanɨ ahandɨ fi ranambe hasɨfi tüküfihane. Se ra moai fɨfɨrundɨ-yo?
17 Não compreendeis que tudo o que entra pela boca vai ao ventre e depois é lançado num lugar secreto?
18 Ŋga asu nɨne-moatükunɨ ŋgusüfoambeahɨndɨ hohoanɨmoyo haya yahamo nafɨ tükefeyo ranane ai nindou ranahambo rareranɨ asu ai moaruwai hohoanɨmombɨ nindouayu Godɨndɨ hɨmboahü.
18 Ao contrário, aquilo que sai da boca provém do coração, e é isso o que mancha o homem.
19 Nindou ranahandɨ ŋgusüfoambeahɨndɨ nɨne-moatükunɨ hohoanɨmo tükefeyo ranana, sapo nindou ŋgorümbo hɨfokoefe hohoanɨmo, nɨmorehɨ sɨsɨhɨmo, nindowenihɨ bɨrabɨreimbɨ hohoanɨmo, hümbuhünɨ hohoanɨmo, tɨkai hoafɨ, asu bodɨmondambo moaruwaimbofe hoafɨ ranane.
19 Porque é do coração que provêm os maus pensamentos, os homicídios, os adultérios, as impurezas, os furtos, os falsos testemunhos, as calúnias.
20 Ranɨ-moatükunɨ ranane nindoumbo rareranɨ asu ai Godɨndɨ hɨmboahü moaruwaimboarerɨ. Ŋga asu nindou ai warɨ popoai hefe-koate asesu ana, ranɨ-moatükunɨ ranai ŋgɨrɨ nindou ahambo randeandanɨ nindou ai moaruwai hohoanɨmombɨ nüŋgu, ŋga wanɨ,” mehu.
20 Eis o que mancha o homem. Comer, porém, sem ter lavado as mãos, isso não mancha o homem.
21 Sisas ai ranühɨnda botɨfi haya Tair Saidon ŋgoafɨ anambafe hɨfɨ ranɨkɨmɨ mahüfu.
21 Jesus partiu dali e retirou-se para os arredores de Tiro e Sidônia.
22 Nɨmorehɨ mamɨ Kenanɨhündɨ ai ranɨ hɨfɨhü nɨmarɨ hayamboyo Sisas sowana sɨnɨ puküna hoafɨyondowohü yahoya, “Adükarɨ, Defitɨndɨ Ahuirɨ, se wambo hɨpoamborowandɨrɨ. Wandɨ nɨmorehɨ nɨmorɨndɨ fiambe moaruwai nendɨ ranai nɨmarɨndo hayamboane asu ahambo fi ra moaruwai mamɨkararandɨ,” mehondo.
22 E eis que uma cananéia, originária daquela terra, gritava: Senhor, filho de Davi, tem piedade de mim! Minha filha está cruelmente atormentada por um demônio.
23 Ŋga asu Sisas ai nɨmorehɨ ranahambo moai hoafɨ akɨdou-amboanɨ kareandɨ. Asu ahambo süŋgururü-rundeimbɨ ai hoafɨyomondo hoaŋgomondühɨ yahomoya, “Se nɨmorehɨ ranahambo koarɨhawanda mbɨho! Ai sɨhefɨmbo süŋgu süŋguramunɨ hoaŋgohane ranɨ-moatükunɨ ranahambo hɨmboso papara hoaŋgo,” mehomondamboyu.
23 Jesus não lhe respondeu palavra alguma. Seus discípulos vieram a ele e lhe disseram com insistência: Despede-a, ela nos persegue com seus gritos.
24 Asu Sisas ai ahamumbo sɨmborɨ hoafɨyupurühɨ yahuya, “God ai wambo Israer nindou sipsip nahurai ranaheimbo sowanamboyu yaŋgɨrɨyu farɨhefendürɨmbo koamarɨhendɨrɨ.”
24 Jesus respondeu-lhes: Não fui enviado senão às ovelhas perdidas da casa de Israel.
25 Ŋga asu nɨmorehɨ-mayo ranai sɨnɨ Sisasɨndɨ yirɨkɨmɨ peyo nɨmarɨ hoafɨyowohü yahoya, “Adükarɨ, awi se wambo farɨhawandɨrɨ,” meho.
25 Mas aquela mulher veio prostrar-se diante dele, dizendo: Senhor, ajuda-me!
26 Asu Sisas ai ahambo hoafɨyuhü yahuya, “Awi nɨmorɨ akɨdɨbou-yafe-mayo sesɨ ra semɨndɨ hefe yaforɨmbo pife ana, aboedɨ hamɨndɨyopoanɨ,” mehu.
26 Jesus respondeu-lhe: Não convém jogar aos cachorrinhos o pão dos filhos. _
27 Asu nɨmorehɨ ranai hoafɨyondowohü yahoya, “Adükarɨ, ranana anɨhondanesɨ. Ŋga asu yaforɨ ranai-amboanɨ sesɨ fu ra fondɨ wamɨnɨndɨ ahandɨ afɨndandɨ-mayo ra peyoanɨ sesowohane,” mehoamboyu.
27 Certamente, Senhor, replicou-lhe ela; mas os cachorrinhos ao menos comem as migalhas que caem da mesa de seus donos...
28 Ranɨyu asu Sisas ai ahambo sɨmborɨ hoafɨyundühɨ yahuya, “Nɨmorehɨ, sɨhafɨ anɨhondümbofe hohoanɨmo ra adükarɨ hamɨndane. Nɨne-moatükunɨ ro sɨhambo refembo se hohoanɨmoayafɨ ranana sɨhambo randɨheanɨnɨmboyahɨ,” mehundo. Ranɨyo hoafɨ nɨŋgoambe ahandɨ nɨmorehɨ nɨmorɨ-mayo ranai aboedɨmayo.
28 Disse-lhe, então, Jesus: Ó mulher, grande é tua fé! Seja-te feito como desejas. E na mesma hora sua filha ficou curada.
29 Ranɨyu asu Sisas ai ranɨhünda botɨfi haya Gariri kurɨhoe-mayo ranɨkɨmɨ mahu. Ai hu haya hɨfɨ wafu-mayo ranɨwamɨ farɨfi hafu mamaru.
29 Jesus saiu daquela região e voltou para perto do mar da Galiléia. Subiu a uma colina e sentou-se ali.
30 Ranɨyei nindou afɨndɨ hamɨndɨ ranai nindou tɨŋarɨ moaruwaimbɨ, hɨmboatɨharɨ, nɨmarɨ tɨtɨrɨnambo yaŋgɨrɨ hahabudimbɨ, hoafɨ-koate, asu bɨdɨfɨrɨ amurɨ mamɨkarambo aŋgünümbɨ ra muŋgu aheimbo sahümündihündürɨ Sisas sowana mahei. Ai hei Sisasɨndɨ yirɨkɨmɨ hɨnɨŋgɨmarɨhindüramboyu asu ai aheimbo aboedɨmarearü.
30 Então numerosa multidão aproximou-se dele, trazendo consigo mudos, cegos, coxos, aleijados e muitos outros enfermos. Puseram-nos aos seus pés e ele os curou,
31 Asu nindou afɨndɨ hamɨndɨ ranai mahepünɨmehindɨ hoafɨ-koatemayei ranai wataporɨyei, nɨmarɨ yaŋgɨrɨ nɨmareimbɨ ai aboedɨyei, tɨŋarɨ moaruwaimbɨ ai hahabodei, hɨmboatɨharɨ ai hɨmboarɨyei raraomarɨhünda horɨhi hehi. Ranɨyei asu ai Israerɨyei God ranahambo Adükarani sei hoafɨmehündo.
31 de sorte que o povo estava admirado ante o espetáculo dos mudos que falavam, daqueles aleijados curados, de coxos que andavam, dos cegos que viam; e glorificavam ao Deus de Israel.
32 Sisas ai ahambo süŋgururü-rundeimbɨmbo mborai yahupurɨ hürühepurɨ haya hoafɨyupurühɨ yahuya, “Ro nindou ndanaheimbo hɨpoamboarɨharü sapo ai ndanühɨ ro babɨdɨ ŋgɨmɨ si nɨmareimbo asu sesɨ-koatemayei-ambo ai sesɨmbomayo ra. Ro aheimbo sesɨ segodürɨ-koate koarɨhefendürɨmbo ana moeisahɨ. Asu ai ŋgoafɨna ŋgeihünda nafɨnɨ hɨmboawurɨndeimboyei samboanahɨ,” mehuamboemo.
32 Jesus, porém, reuniu os seus discípulos e disse-lhes: Tenho piedade esta multidão: eis que há três dias está perto de mim e não tem nada para comer. Não quero despedi-la em jejum, para que não desfaleça no caminho.
33 Asu ahambo süŋgururü-rundeimbɨ-memo ai düdururühɨ yahomoya, “Asu sɨhɨrɨ dagüda sesɨ afɨndɨ yahurai ndare nɨnɨ kɨkefoefe-koateyowohü nda ndahumɨndefɨ hohu nindou afɨndɨ ranheimbo sesɨ ra mandahundüra?” mehomondamboyu.
33 Disseram-lhe os discípulos: De que maneira procuraremos neste lugar deserto pão bastante para saciar tal multidão?
34 Sisas ai düdureapurühɨ yahuya, “Se bret ra nüŋgunɨmbɨyo sowandümomboemoa?” mehupuramboemo. Asu ai sɨmborɨ hoafɨyomondowohü yahomoya, “Bret 7 anemo asu kinɨ akɨdɨmondou-anemo,” mehomondamboyu.
34 Pergunta-lhes Jesus: Quantos pães tendes? Sete, e alguns peixinhos, responderam eles.
35 Ranɨyu asu Sisas ai nindou afɨndɨ ranaheimbo hɨfɨnɨ nɨnouyei mehundüra asu ai mamarei.
35 Mandou, então, a multidão assentar-se no chão,
36 Sisas ai bret 7-yomo asu kinɨ akɨdɨbou-memo ranɨyomo ra semündü haya, Godɨmbo hɨhɨfɨrürɨ mbura, hɨfɨtɨre ahambo süŋgururü-rundeimbɨmbo masagapura asu ai nindou afɨndɨ-mayei ranaheimbo yimbumarundürɨ.
36 tomou os sete pães e os peixes e abençoou-os. Depois os partiu e os deu aos discípulos, que os distribuíram à multidão.
37 Nindou ai sesɨ ra sahüsi nafɨrɨhümündihɨyei asu sesɨ wambürɨ 7 ranai bode meŋgorowa ahambo süŋgururü-rundeimbɨ ai fufumaründɨmo.
37 Todos comeram e ficaram saciados, e, dos pedaços que restaram, encheram sete cestos.
38 Nindou ai sesɨ masahüsi ra nɨmorehɨ nɨmorɨ akɨdɨbou kameihɨ tapui-koate nindowenihɨ yaŋgɨrɨ ana 4,000 nindouyomo.
38 Ora, os que se alimentaram foram quatro mil homens, sem contar as mulheres e as crianças.
39 Ranɨyu refi mbura Sisas ai nindou ranaheimbo koakorɨhendürɨ haya asu ai botambe farɨfi haya Magadan hɨfɨna mahüfu.
39 Jesus então despediu o povo, subiu para a barca e retornou à região de Magadã.
Atalhos do teclado
- Capítulo anterior←
- Próximo capítulo→
- Versículo anteriork
- Próximo versículoj
- Limpar seleçãoEsc
- Esta ajuda?
Estude este capítulo no WhatsApp
Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Mateus 15, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.