Mateus 15
Godɨndɨ Hoafɨ (AGG) vs ARIB
1 Ranɨyo asu Farisi nindouyomo asu ahɨnümbɨ hohoanɨmo yamundu rundeimbɨyomo ranai Serusarem ŋgoafɨhündɨ botɨyafu houmbo sɨnɨmo Sisasɨmbo-so tüküyafu hoafɨyomondühɨ yahomoya,
1 Então chegaram a Jesus uns fariseus e escribas vindos de Jerusalém, e lhe perguntaram:
2 “Asu nɨmboe sɨhafɨ süŋgurunɨnɨ-rundeimbɨ ranai horombo yɨhoefɨ amoao mamɨ ai ahamundɨ hohoanɨmo yamunde sɨhai mamaro ra süŋgufe-koateayomoa? Aiana moai ndoru koadürü refe-arandɨ süŋgu ahamundɨ warɨ ra popoairɨhoemo mburu sesɨ ra sowasümo rundɨ,” mehomondamboyu.
2 Por que transgridem os teus discípulos a tradição dos anciãos? pois não lavam as mãos, quando comem.
3 Asu Sisas ai sɨmborɨ ahamumbo hoafɨyuhü yahuya, “Asu se nɨmboe God ai hoafɨyumbɨ hoafɨ ra ndofe süŋgufe-koate moanɨ sɨhamundɨ yamundɨfe hohoanɨmo ranɨ-süŋgu yaŋgɨrɨ süŋguaru homoa?
3 Ele, porém, respondendo, disse-lhes: E vós, por que transgredis o mandamento de Deus por causa da vossa tradição?
4 Sapo God ai yare hoafɨyuhü yahuya, ‘Se sɨhafɨ meapembo ahɨnɨndafühɨ fandɨhawapɨrɨ ndandɨ.’ Asu ‘Nindou düdi ai ahandɨ hondafɨndambo hoafɨ moaruwai hoafɨnduanɨ ana, nindou ranahambo hɨfokoefimboane,’ mehu.
4 Pois Deus ordenou: Honra a teu pai e a tua mãe; e, Quem maldisser a seu pai ou a sua mãe, certamente morrerá.
5 — ausente —
5 Mas vós dizeis: Qualquer que disser a seu pai ou a sua mãe: O que poderias aproveitar de mim é oferta ao Senhor; esse de modo algum terá de honrar a seu pai.
6 — ausente —
6 E assim por causa da vossa tradição invalidastes a palavra de Deus.
7 Awi seana nindou yimbu yafambeimbanemo! Aisaia ai anɨhondümboyu sɨhamumbo horombo hoafɨyuhü yahuya,
7 Hipócritas! bem profetizou Isaias a vosso respeito, dizendo:
8 ‘God ai yahuya, “Nindou ranai wambo yafambe ranambo Adükarani aseindɨrɨ,
8 Este povo honra-me com os lábios; o seu coração, porém, está longe de mim.
9 Ai nindou-yomondɨ ahɨnümbɨ hohoanɨmo ranahambo bokarɨhehindühɨ yaŋgɨrɨ hoafɨyeihüya, ‘Ndanana Godɨndɨ hoafane,’ masei.
9 Mas em vão me adoram, ensinando doutrinas que são preceitos de homem.
10 Ranɨyu asu Sisas ai nindou afɨndɨ ranaheimbo mborai yahundürɨ haya hoafɨyundürühɨ yahuya, “Se hoafɨ ndanahambo hɨmborɨndei hehi fɨfɨrɨndɨhindɨ.
10 E, clamando a si a multidão, disse-lhes: Ouvi, e entendei:
11 Nɨne-moatükunɨ nindou ranahandɨ yahamo ahano ranaiyopoanɨ nindou ranahambo rareranɨ ai moaruwai hohoanɨmombɨ nindouayu Godɨndɨ hɨmboahü. Ŋga nɨne-moatükunɨ ahandɨ yahamo nafɨpoedɨ tükefeyo ranane rareranɨ ai moaruwai hohoanɨmombɨ nindouayu Godɨndɨ hɨmboahü,” mehundürɨ.
11 Não é o que entra pela boca que contamina o homem; mas o que sai da boca, isso é o que o contamina.
12 Ranɨyomo asu ahambo süŋgururü-rundeimbɨ ai ahambo-so homo hoafɨyomondowohü yahomoya, “Awi se moai fɨfɨrowandɨyo, Farisi ai se ranɨ hoafɨ hoafɨmayafɨ ranɨmbo hɨmborɨyomo houmbo ahamumbo ŋgusüfoambe moaruwaiarapurɨ rana?” mehomondamboyu.
12 Então os discípulos, aproximando-se dele, perguntaram-lhe: Sabes que os fariseus, ouvindo essas palavras, se escandalizaram?
13 Asu Sisas ai sɨmborɨ hoafɨyuhü yahuya, “Muŋguambo maŋgɨrɨ wandɨ Ape sünambe amaru ai hɨfɨfe-koatemayu ranana fɨrɨbadɨ hefemboane. Farisi ai nindou yahurai anemo.
13 Respondeu-lhes ele: Toda planta que meu Pai celestial não plantou será arrancada.
14 Se ahamumbo hohoanɨmoyopurɨpoanɨ. Nindou ranai ana hɨmboatɨharɨ nindou anemosɨ, ŋga hɨmboatɨharɨ bodɨmondambo nafɨ nafuimbo yahomombo-anemo. Ŋga asu hɨmboatɨharɨ ŋgorü ai hɨmboatɨharɨ ŋgorümbo nafɨ nafuiarürɨ ana, yɨbobo hoeapoarambe pɨndamboyafanɨ.”
14 Deixai-os; são guias cegos; ora, se um cego guiar outro cego, ambos cairão no barranco.
15 Ŋga asu Pita ai hoafɨyundühɨ yahuya, “Awi se yɨhoefɨmbo ranɨ kafoefe hoafɨ ra fɨfɨro hoafɨyafɨmunɨ,” mehuamboyu.
15 E Pedro, tomando a palavra, disse-lhe: Explica-nos essa parábola.
16 Ranɨyu asu Sisas ai ahamumbo hoafɨyupurühɨ yahuya, “Awi se-amboanɨ ranɨ-moatükunɨ ranahambo awi fɨfɨrɨfe-koateyomoa?
16 Respondeu Jesus: Estai vós também ainda sem entender?
17 Muŋgu moatükunɨ yahamo nafɨ ahano ana, asu ranɨ moatükunɨ ranai hanɨ bodoambe tüküfeyoanɨ ahandɨ fi ranambe hasɨfi tüküfihane. Se ra moai fɨfɨrundɨ-yo?
17 Não compreendeis que tudo o que entra pela boca desce pelo ventre, e é lançado fora?
18 Ŋga asu nɨne-moatükunɨ ŋgusüfoambeahɨndɨ hohoanɨmoyo haya yahamo nafɨ tükefeyo ranane ai nindou ranahambo rareranɨ asu ai moaruwai hohoanɨmombɨ nindouayu Godɨndɨ hɨmboahü.
18 Mas o que sai da boca procede do coração; e é isso o que contamina o homem.
19 Nindou ranahandɨ ŋgusüfoambeahɨndɨ nɨne-moatükunɨ hohoanɨmo tükefeyo ranana, sapo nindou ŋgorümbo hɨfokoefe hohoanɨmo, nɨmorehɨ sɨsɨhɨmo, nindowenihɨ bɨrabɨreimbɨ hohoanɨmo, hümbuhünɨ hohoanɨmo, tɨkai hoafɨ, asu bodɨmondambo moaruwaimbofe hoafɨ ranane.
19 Porque do coração procedem os maus pensamentos, homicídios, adultérios, prostituição, furtos, falsos testemunhos e blasfêmias.
20 Ranɨ-moatükunɨ ranane nindoumbo rareranɨ asu ai Godɨndɨ hɨmboahü moaruwaimboarerɨ. Ŋga asu nindou ai warɨ popoai hefe-koate asesu ana, ranɨ-moatükunɨ ranai ŋgɨrɨ nindou ahambo randeandanɨ nindou ai moaruwai hohoanɨmombɨ nüŋgu, ŋga wanɨ,” mehu.
20 São estas as coisas que contaminam o homem; mas o comer sem lavar as mãos, isso não o contamina.
21 Sisas ai ranühɨnda botɨfi haya Tair Saidon ŋgoafɨ anambafe hɨfɨ ranɨkɨmɨ mahüfu.
21 Ora, partindo Jesus dali, retirou-se para as regiões de Tiro e Sidom.
22 Nɨmorehɨ mamɨ Kenanɨhündɨ ai ranɨ hɨfɨhü nɨmarɨ hayamboyo Sisas sowana sɨnɨ puküna hoafɨyondowohü yahoya, “Adükarɨ, Defitɨndɨ Ahuirɨ, se wambo hɨpoamborowandɨrɨ. Wandɨ nɨmorehɨ nɨmorɨndɨ fiambe moaruwai nendɨ ranai nɨmarɨndo hayamboane asu ahambo fi ra moaruwai mamɨkararandɨ,” mehondo.
22 E eis que uma mulher cananéia, provinda daquelas cercania, clamava, dizendo: Senhor, Filho de Davi, tem compaixão de mim, que minha filha está horrivelmente endemoninhada.
23 Ŋga asu Sisas ai nɨmorehɨ ranahambo moai hoafɨ akɨdou-amboanɨ kareandɨ. Asu ahambo süŋgururü-rundeimbɨ ai hoafɨyomondo hoaŋgomondühɨ yahomoya, “Se nɨmorehɨ ranahambo koarɨhawanda mbɨho! Ai sɨhefɨmbo süŋgu süŋguramunɨ hoaŋgohane ranɨ-moatükunɨ ranahambo hɨmboso papara hoaŋgo,” mehomondamboyu.
23 Contudo ele não lhe respondeu palavra. Chegando-se, pois, a ele os seus discípulos, rogavam-lhe, dizendo: Despede-a, porque vem clamando atrás de nós.
24 Asu Sisas ai ahamumbo sɨmborɨ hoafɨyupurühɨ yahuya, “God ai wambo Israer nindou sipsip nahurai ranaheimbo sowanamboyu yaŋgɨrɨyu farɨhefendürɨmbo koamarɨhendɨrɨ.”
24 Respondeu-lhes ele: Não fui enviado senão às ovelhas perdidas da casa de Israel.
25 Ŋga asu nɨmorehɨ-mayo ranai sɨnɨ Sisasɨndɨ yirɨkɨmɨ peyo nɨmarɨ hoafɨyowohü yahoya, “Adükarɨ, awi se wambo farɨhawandɨrɨ,” meho.
25 Então veio ela e, adorando-o, disse: Senhor, socorre-me.
26 Asu Sisas ai ahambo hoafɨyuhü yahuya, “Awi nɨmorɨ akɨdɨbou-yafe-mayo sesɨ ra semɨndɨ hefe yaforɨmbo pife ana, aboedɨ hamɨndɨyopoanɨ,” mehu.
26 Ele, porém, respondeu: Não é bom tomar o pão dos filhos e lançá-lo aos cachorrinhos.
27 Asu nɨmorehɨ ranai hoafɨyondowohü yahoya, “Adükarɨ, ranana anɨhondanesɨ. Ŋga asu yaforɨ ranai-amboanɨ sesɨ fu ra fondɨ wamɨnɨndɨ ahandɨ afɨndandɨ-mayo ra peyoanɨ sesowohane,” mehoamboyu.
27 Ao que ela disse: Sim, Senhor, mas até os cachorrinhos comem das migalhas que caem da mesa dos seus donos.
28 Ranɨyu asu Sisas ai ahambo sɨmborɨ hoafɨyundühɨ yahuya, “Nɨmorehɨ, sɨhafɨ anɨhondümbofe hohoanɨmo ra adükarɨ hamɨndane. Nɨne-moatükunɨ ro sɨhambo refembo se hohoanɨmoayafɨ ranana sɨhambo randɨheanɨnɨmboyahɨ,” mehundo. Ranɨyo hoafɨ nɨŋgoambe ahandɨ nɨmorehɨ nɨmorɨ-mayo ranai aboedɨmayo.
28 Então respondeu Jesus, e disse-lhe: ó mulher, grande é a tua fé! seja-te feito como queres. E desde aquela hora sua filha ficou sã.
29 Ranɨyu asu Sisas ai ranɨhünda botɨfi haya Gariri kurɨhoe-mayo ranɨkɨmɨ mahu. Ai hu haya hɨfɨ wafu-mayo ranɨwamɨ farɨfi hafu mamaru.
29 Partindo Jesus dali, chegou ao pé do mar da Galiléia; e, subindo ao monte, sentou-se ali.
30 Ranɨyei nindou afɨndɨ hamɨndɨ ranai nindou tɨŋarɨ moaruwaimbɨ, hɨmboatɨharɨ, nɨmarɨ tɨtɨrɨnambo yaŋgɨrɨ hahabudimbɨ, hoafɨ-koate, asu bɨdɨfɨrɨ amurɨ mamɨkarambo aŋgünümbɨ ra muŋgu aheimbo sahümündihündürɨ Sisas sowana mahei. Ai hei Sisasɨndɨ yirɨkɨmɨ hɨnɨŋgɨmarɨhindüramboyu asu ai aheimbo aboedɨmarearü.
30 E vieram a ele grandes multidões, trazendo consigo coxos, aleijados, cegos, mudos, e outros muitos, e lhos puseram aos pés; e ele os curou;
31 Asu nindou afɨndɨ hamɨndɨ ranai mahepünɨmehindɨ hoafɨ-koatemayei ranai wataporɨyei, nɨmarɨ yaŋgɨrɨ nɨmareimbɨ ai aboedɨyei, tɨŋarɨ moaruwaimbɨ ai hahabodei, hɨmboatɨharɨ ai hɨmboarɨyei raraomarɨhünda horɨhi hehi. Ranɨyei asu ai Israerɨyei God ranahambo Adükarani sei hoafɨmehündo.
31 de modo que a multidão se admirou, vendo mudos a falar, aleijados a ficar sãos, coxos a andar, cegos a ver; e glorificaram ao Deus de Israel.
32 Sisas ai ahambo süŋgururü-rundeimbɨmbo mborai yahupurɨ hürühepurɨ haya hoafɨyupurühɨ yahuya, “Ro nindou ndanaheimbo hɨpoamboarɨharü sapo ai ndanühɨ ro babɨdɨ ŋgɨmɨ si nɨmareimbo asu sesɨ-koatemayei-ambo ai sesɨmbomayo ra. Ro aheimbo sesɨ segodürɨ-koate koarɨhefendürɨmbo ana moeisahɨ. Asu ai ŋgoafɨna ŋgeihünda nafɨnɨ hɨmboawurɨndeimboyei samboanahɨ,” mehuamboemo.
32 Jesus chamou os seus discípulos, e disse: Tenho compaixão da multidão, porque já faz três dias que eles estão comigo, e não têm o que comer; e não quero despedi-los em jejum, para que não desfaleçam no caminho.
33 Asu ahambo süŋgururü-rundeimbɨ-memo ai düdururühɨ yahomoya, “Asu sɨhɨrɨ dagüda sesɨ afɨndɨ yahurai ndare nɨnɨ kɨkefoefe-koateyowohü nda ndahumɨndefɨ hohu nindou afɨndɨ ranheimbo sesɨ ra mandahundüra?” mehomondamboyu.
33 Disseram-lhe os discípulos: Donde nos viriam num deserto tantos pães, para fartar tamanha multidão?
34 Sisas ai düdureapurühɨ yahuya, “Se bret ra nüŋgunɨmbɨyo sowandümomboemoa?” mehupuramboemo. Asu ai sɨmborɨ hoafɨyomondowohü yahomoya, “Bret 7 anemo asu kinɨ akɨdɨmondou-anemo,” mehomondamboyu.
34 Perguntou-lhes Jesus: Quantos pães tendes? E responderam: Sete, e alguns peixinhos.
35 Ranɨyu asu Sisas ai nindou afɨndɨ ranaheimbo hɨfɨnɨ nɨnouyei mehundüra asu ai mamarei.
35 E tendo ele ordenado ao povo que se sentasse no chão,
36 Sisas ai bret 7-yomo asu kinɨ akɨdɨbou-memo ranɨyomo ra semündü haya, Godɨmbo hɨhɨfɨrürɨ mbura, hɨfɨtɨre ahambo süŋgururü-rundeimbɨmbo masagapura asu ai nindou afɨndɨ-mayei ranaheimbo yimbumarundürɨ.
36 tomou os sete pães e os peixes, e havendo dado graças, partiu-os, e os entregava aos discípulos, e os discípulos á multidão.
37 Nindou ai sesɨ ra sahüsi nafɨrɨhümündihɨyei asu sesɨ wambürɨ 7 ranai bode meŋgorowa ahambo süŋgururü-rundeimbɨ ai fufumaründɨmo.
37 Assim todos comeram, e se fartaram; e do que sobejou dos pedaços levantaram sete alcofas cheias.
38 Nindou ai sesɨ masahüsi ra nɨmorehɨ nɨmorɨ akɨdɨbou kameihɨ tapui-koate nindowenihɨ yaŋgɨrɨ ana 4,000 nindouyomo.
38 Ora, os que tinham comido eram quatro mil homens além de mulheres e crianças.
39 Ranɨyu refi mbura Sisas ai nindou ranaheimbo koakorɨhendürɨ haya asu ai botambe farɨfi haya Magadan hɨfɨna mahüfu.
39 E havendo Jesus despedido a multidão, entrou no barco, e foi para os confins de Magadã.
Atalhos do teclado
- Capítulo anterior←
- Próximo capítulo→
- Versículo anteriork
- Próximo versículoj
- Limpar seleçãoEsc
- Esta ajuda?
Estude este capítulo no WhatsApp
Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Mateus 15, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.