Mateus 15
Godɨndɨ Hoafɨ (AGG) vs NVT
1 Ranɨyo asu Farisi nindouyomo asu ahɨnümbɨ hohoanɨmo yamundu rundeimbɨyomo ranai Serusarem ŋgoafɨhündɨ botɨyafu houmbo sɨnɨmo Sisasɨmbo-so tüküyafu hoafɨyomondühɨ yahomoya,
1 Então alguns fariseus e mestres da lei chegaram de Jerusalém para ver Jesus e lhe perguntaram:
2 “Asu nɨmboe sɨhafɨ süŋgurunɨnɨ-rundeimbɨ ranai horombo yɨhoefɨ amoao mamɨ ai ahamundɨ hohoanɨmo yamunde sɨhai mamaro ra süŋgufe-koateayomoa? Aiana moai ndoru koadürü refe-arandɨ süŋgu ahamundɨ warɨ ra popoairɨhoemo mburu sesɨ ra sowasümo rundɨ,” mehomondamboyu.
2 “Por que seus discípulos desobedecem à tradição dos líderes religiosos? Eles não respeitam a cerimônia de lavar as mãos antes de comer!”.
3 Asu Sisas ai sɨmborɨ ahamumbo hoafɨyuhü yahuya, “Asu se nɨmboe God ai hoafɨyumbɨ hoafɨ ra ndofe süŋgufe-koate moanɨ sɨhamundɨ yamundɨfe hohoanɨmo ranɨ-süŋgu yaŋgɨrɨ süŋguaru homoa?
3 Jesus respondeu: “E por que vocês, com suas tradições, desobedecem ao mandamento de Deus?
4 Sapo God ai yare hoafɨyuhü yahuya, ‘Se sɨhafɨ meapembo ahɨnɨndafühɨ fandɨhawapɨrɨ ndandɨ.’ Asu ‘Nindou düdi ai ahandɨ hondafɨndambo hoafɨ moaruwai hoafɨnduanɨ ana, nindou ranahambo hɨfokoefimboane,’ mehu.
4 Pois Deus ordenou: ‘Honre seu pai e sua mãe’ e ‘Quem insultar seu pai ou sua mãe será executado’.
5 — ausente —
5 Em vez disso, vocês ensinam que, se alguém disser a seus pais: ‘Sinto muito, mas não posso ajudá-los; jurei entregar como oferta a Deus aquilo que eu teria dado a vocês’,
6 — ausente —
6 não precisará mais honrar seus pais. Com isso, vocês anulam a palavra de Deus em favor de sua própria tradição.
7 Awi seana nindou yimbu yafambeimbanemo! Aisaia ai anɨhondümboyu sɨhamumbo horombo hoafɨyuhü yahuya,
7 Hipócritas! Isaías tinha razão quando assim profetizou a seu respeito:
8 ‘God ai yahuya, “Nindou ranai wambo yafambe ranambo Adükarani aseindɨrɨ,
8 ‘Este povo me honra com os lábios, mas o coração está longe de mim.
9 Ai nindou-yomondɨ ahɨnümbɨ hohoanɨmo ranahambo bokarɨhehindühɨ yaŋgɨrɨ hoafɨyeihüya, ‘Ndanana Godɨndɨ hoafane,’ masei.
9 Sua adoração é uma farsa, pois ensinam ideias humanas como se fossem mandamentos divinos’”.
10 Ranɨyu asu Sisas ai nindou afɨndɨ ranaheimbo mborai yahundürɨ haya hoafɨyundürühɨ yahuya, “Se hoafɨ ndanahambo hɨmborɨndei hehi fɨfɨrɨndɨhindɨ.
10 Jesus chamou a multidão para perto de si e disse: “Ouçam e procurem entender.
11 Nɨne-moatükunɨ nindou ranahandɨ yahamo ahano ranaiyopoanɨ nindou ranahambo rareranɨ ai moaruwai hohoanɨmombɨ nindouayu Godɨndɨ hɨmboahü. Ŋga nɨne-moatükunɨ ahandɨ yahamo nafɨpoedɨ tükefeyo ranane rareranɨ ai moaruwai hohoanɨmombɨ nindouayu Godɨndɨ hɨmboahü,” mehundürɨ.
11 Não é o que entra pela boca que os contamina; vocês se contaminam com as palavras que saem dela”.
12 Ranɨyomo asu ahambo süŋgururü-rundeimbɨ ai ahambo-so homo hoafɨyomondowohü yahomoya, “Awi se moai fɨfɨrowandɨyo, Farisi ai se ranɨ hoafɨ hoafɨmayafɨ ranɨmbo hɨmborɨyomo houmbo ahamumbo ŋgusüfoambe moaruwaiarapurɨ rana?” mehomondamboyu.
12 Então os discípulos vieram e perguntaram: “O senhor sabe que ofendeu os fariseus com isso que acabou de dizer?”.
13 Asu Sisas ai sɨmborɨ hoafɨyuhü yahuya, “Muŋguambo maŋgɨrɨ wandɨ Ape sünambe amaru ai hɨfɨfe-koatemayu ranana fɨrɨbadɨ hefemboane. Farisi ai nindou yahurai anemo.
13 Jesus respondeu: “Toda planta que meu Pai celestial não plantou será arrancada pela raiz.
14 Se ahamumbo hohoanɨmoyopurɨpoanɨ. Nindou ranai ana hɨmboatɨharɨ nindou anemosɨ, ŋga hɨmboatɨharɨ bodɨmondambo nafɨ nafuimbo yahomombo-anemo. Ŋga asu hɨmboatɨharɨ ŋgorü ai hɨmboatɨharɨ ŋgorümbo nafɨ nafuiarürɨ ana, yɨbobo hoeapoarambe pɨndamboyafanɨ.”
14 Portanto, não façam caso deles. São guias cegos conduzindo cegos e, se um cego conduzir outro, ambos cairão numa vala”.
15 Ŋga asu Pita ai hoafɨyundühɨ yahuya, “Awi se yɨhoefɨmbo ranɨ kafoefe hoafɨ ra fɨfɨro hoafɨyafɨmunɨ,” mehuamboyu.
15 Então Pedro disse: “Explique-nos a parábola de que as pessoas não são contaminadas pelo que comem”.
16 Ranɨyu asu Sisas ai ahamumbo hoafɨyupurühɨ yahuya, “Awi se-amboanɨ ranɨ-moatükunɨ ranahambo awi fɨfɨrɨfe-koateyomoa?
16 “Ainda não entendem?”, perguntou Jesus.
17 Muŋgu moatükunɨ yahamo nafɨ ahano ana, asu ranɨ moatükunɨ ranai hanɨ bodoambe tüküfeyoanɨ ahandɨ fi ranambe hasɨfi tüküfihane. Se ra moai fɨfɨrundɨ-yo?
17 “Tudo que comem passa pelo estômago e vai para o esgoto,
18 Ŋga asu nɨne-moatükunɨ ŋgusüfoambeahɨndɨ hohoanɨmoyo haya yahamo nafɨ tükefeyo ranane ai nindou ranahambo rareranɨ asu ai moaruwai hohoanɨmombɨ nindouayu Godɨndɨ hɨmboahü.
18 mas as palavras vêm do coração, e é isso que os contamina.
19 Nindou ranahandɨ ŋgusüfoambeahɨndɨ nɨne-moatükunɨ hohoanɨmo tükefeyo ranana, sapo nindou ŋgorümbo hɨfokoefe hohoanɨmo, nɨmorehɨ sɨsɨhɨmo, nindowenihɨ bɨrabɨreimbɨ hohoanɨmo, hümbuhünɨ hohoanɨmo, tɨkai hoafɨ, asu bodɨmondambo moaruwaimbofe hoafɨ ranane.
19 Pois do coração vêm maus pensamentos, homicídio, adultério, imoralidade sexual, roubo, mentiras e calúnias.
20 Ranɨ-moatükunɨ ranane nindoumbo rareranɨ asu ai Godɨndɨ hɨmboahü moaruwaimboarerɨ. Ŋga asu nindou ai warɨ popoai hefe-koate asesu ana, ranɨ-moatükunɨ ranai ŋgɨrɨ nindou ahambo randeandanɨ nindou ai moaruwai hohoanɨmombɨ nüŋgu, ŋga wanɨ,” mehu.
20 São essas coisas que os contaminam. Comer sem lavar as mãos não os contaminará.”
21 Sisas ai ranühɨnda botɨfi haya Tair Saidon ŋgoafɨ anambafe hɨfɨ ranɨkɨmɨ mahüfu.
21 Então Jesus deixou a Galileia, rumo ao norte, para a região de Tiro e Sidom.
22 Nɨmorehɨ mamɨ Kenanɨhündɨ ai ranɨ hɨfɨhü nɨmarɨ hayamboyo Sisas sowana sɨnɨ puküna hoafɨyondowohü yahoya, “Adükarɨ, Defitɨndɨ Ahuirɨ, se wambo hɨpoamborowandɨrɨ. Wandɨ nɨmorehɨ nɨmorɨndɨ fiambe moaruwai nendɨ ranai nɨmarɨndo hayamboane asu ahambo fi ra moaruwai mamɨkararandɨ,” mehondo.
22 Uma mulher cananeia que ali morava veio a ele, suplicando: “Senhor, Filho de Davi, tenha misericórdia de mim! Minha filha está possuída por um demônio que a atormenta terrivelmente”.
23 Ŋga asu Sisas ai nɨmorehɨ ranahambo moai hoafɨ akɨdou-amboanɨ kareandɨ. Asu ahambo süŋgururü-rundeimbɨ ai hoafɨyomondo hoaŋgomondühɨ yahomoya, “Se nɨmorehɨ ranahambo koarɨhawanda mbɨho! Ai sɨhefɨmbo süŋgu süŋguramunɨ hoaŋgohane ranɨ-moatükunɨ ranahambo hɨmboso papara hoaŋgo,” mehomondamboyu.
23 Jesus não disse uma só palavra em resposta. Então os discípulos insistiram com ele: “Mande-a embora; ela não para de gritar atrás de nós”.
24 Asu Sisas ai ahamumbo sɨmborɨ hoafɨyupurühɨ yahuya, “God ai wambo Israer nindou sipsip nahurai ranaheimbo sowanamboyu yaŋgɨrɨyu farɨhefendürɨmbo koamarɨhendɨrɨ.”
24 Jesus disse à mulher: “Fui enviado para ajudar apenas as ovelhas perdidas do povo de Israel”.
25 Ŋga asu nɨmorehɨ-mayo ranai sɨnɨ Sisasɨndɨ yirɨkɨmɨ peyo nɨmarɨ hoafɨyowohü yahoya, “Adükarɨ, awi se wambo farɨhawandɨrɨ,” meho.
25 A mulher, porém, aproximou-se, ajoelhou-se diante dele e implorou mais uma vez: “Senhor, ajude-me!”.
26 Asu Sisas ai ahambo hoafɨyuhü yahuya, “Awi nɨmorɨ akɨdɨbou-yafe-mayo sesɨ ra semɨndɨ hefe yaforɨmbo pife ana, aboedɨ hamɨndɨyopoanɨ,” mehu.
26 Jesus respondeu: “Não é certo tirar comida das crianças e jogá-la aos cachorros”.
27 Asu nɨmorehɨ ranai hoafɨyondowohü yahoya, “Adükarɨ, ranana anɨhondanesɨ. Ŋga asu yaforɨ ranai-amboanɨ sesɨ fu ra fondɨ wamɨnɨndɨ ahandɨ afɨndandɨ-mayo ra peyoanɨ sesowohane,” mehoamboyu.
27 “Senhor, é verdade”, disse a mulher. “No entanto, até os cachorros comem as migalhas que caem da mesa de seus donos.”
28 Ranɨyu asu Sisas ai ahambo sɨmborɨ hoafɨyundühɨ yahuya, “Nɨmorehɨ, sɨhafɨ anɨhondümbofe hohoanɨmo ra adükarɨ hamɨndane. Nɨne-moatükunɨ ro sɨhambo refembo se hohoanɨmoayafɨ ranana sɨhambo randɨheanɨnɨmboyahɨ,” mehundo. Ranɨyo hoafɨ nɨŋgoambe ahandɨ nɨmorehɨ nɨmorɨ-mayo ranai aboedɨmayo.
28 “Mulher, sua fé é grande”, disse-lhe Jesus. “Seu pedido será atendido.” E, no mesmo instante, a filha dela foi curada.
29 Ranɨyu asu Sisas ai ranɨhünda botɨfi haya Gariri kurɨhoe-mayo ranɨkɨmɨ mahu. Ai hu haya hɨfɨ wafu-mayo ranɨwamɨ farɨfi hafu mamaru.
29 Deixando aquele lugar, Jesus voltou ao mar da Galileia e subiu a um monte, onde se sentou.
30 Ranɨyei nindou afɨndɨ hamɨndɨ ranai nindou tɨŋarɨ moaruwaimbɨ, hɨmboatɨharɨ, nɨmarɨ tɨtɨrɨnambo yaŋgɨrɨ hahabudimbɨ, hoafɨ-koate, asu bɨdɨfɨrɨ amurɨ mamɨkarambo aŋgünümbɨ ra muŋgu aheimbo sahümündihündürɨ Sisas sowana mahei. Ai hei Sisasɨndɨ yirɨkɨmɨ hɨnɨŋgɨmarɨhindüramboyu asu ai aheimbo aboedɨmarearü.
30 Uma grande multidão veio e colocou diante dele aleijados, cegos, paralíticos, mudos e muitos outros, e ele curou a todos.
31 Asu nindou afɨndɨ hamɨndɨ ranai mahepünɨmehindɨ hoafɨ-koatemayei ranai wataporɨyei, nɨmarɨ yaŋgɨrɨ nɨmareimbɨ ai aboedɨyei, tɨŋarɨ moaruwaimbɨ ai hahabodei, hɨmboatɨharɨ ai hɨmboarɨyei raraomarɨhünda horɨhi hehi. Ranɨyei asu ai Israerɨyei God ranahambo Adükarani sei hoafɨmehündo.
31 As pessoas ficavam admiradas e louvavam o Deus de Israel, pois os que eram mudos agora falavam, os paralíticos estavam curados, os aleijados andavam e os cegos podiam ver.
32 Sisas ai ahambo süŋgururü-rundeimbɨmbo mborai yahupurɨ hürühepurɨ haya hoafɨyupurühɨ yahuya, “Ro nindou ndanaheimbo hɨpoamboarɨharü sapo ai ndanühɨ ro babɨdɨ ŋgɨmɨ si nɨmareimbo asu sesɨ-koatemayei-ambo ai sesɨmbomayo ra. Ro aheimbo sesɨ segodürɨ-koate koarɨhefendürɨmbo ana moeisahɨ. Asu ai ŋgoafɨna ŋgeihünda nafɨnɨ hɨmboawurɨndeimboyei samboanahɨ,” mehuamboemo.
32 Então Jesus chamou seus discípulos e disse: “Tenho compaixão dessa gente. Estão aqui comigo há três dias e não têm mais nada para comer. Se eu os mandar embora com fome, podem desmaiar no caminho”.
33 Asu ahambo süŋgururü-rundeimbɨ-memo ai düdururühɨ yahomoya, “Asu sɨhɨrɨ dagüda sesɨ afɨndɨ yahurai ndare nɨnɨ kɨkefoefe-koateyowohü nda ndahumɨndefɨ hohu nindou afɨndɨ ranheimbo sesɨ ra mandahundüra?” mehomondamboyu.
33 Os discípulos disseram: “Onde conseguiríamos comida suficiente para tamanha multidão neste lugar deserto?”.
34 Sisas ai düdureapurühɨ yahuya, “Se bret ra nüŋgunɨmbɨyo sowandümomboemoa?” mehupuramboemo. Asu ai sɨmborɨ hoafɨyomondowohü yahomoya, “Bret 7 anemo asu kinɨ akɨdɨmondou-anemo,” mehomondamboyu.
34 Jesus perguntou: “Quantos pães vocês têm?”. “Sete, e alguns peixinhos”, responderam eles.
35 Ranɨyu asu Sisas ai nindou afɨndɨ ranaheimbo hɨfɨnɨ nɨnouyei mehundüra asu ai mamarei.
35 Então Jesus mandou todo o povo sentar-se no chão.
36 Sisas ai bret 7-yomo asu kinɨ akɨdɨbou-memo ranɨyomo ra semündü haya, Godɨmbo hɨhɨfɨrürɨ mbura, hɨfɨtɨre ahambo süŋgururü-rundeimbɨmbo masagapura asu ai nindou afɨndɨ-mayei ranaheimbo yimbumarundürɨ.
36 Tomou os sete pães e os peixes, agradeceu a Deus e os partiu em pedaços. Em seguida, entregou-os aos discípulos, que os distribuíram à multidão.
37 Nindou ai sesɨ ra sahüsi nafɨrɨhümündihɨyei asu sesɨ wambürɨ 7 ranai bode meŋgorowa ahambo süŋgururü-rundeimbɨ ai fufumaründɨmo.
37 Todos comeram à vontade, e os discípulos recolheram, ainda, sete cestos grandes com as sobras.
38 Nindou ai sesɨ masahüsi ra nɨmorehɨ nɨmorɨ akɨdɨbou kameihɨ tapui-koate nindowenihɨ yaŋgɨrɨ ana 4,000 nindouyomo.
38 Os que comeram foram quatro mil homens, sem contar mulheres e crianças.
39 Ranɨyu refi mbura Sisas ai nindou ranaheimbo koakorɨhendürɨ haya asu ai botambe farɨfi haya Magadan hɨfɨna mahüfu.
39 Então Jesus os mandou para casa, entrou num barco e atravessou para a região de Magadã.
Atalhos do teclado
- Capítulo anterior←
- Próximo capítulo→
- Versículo anteriork
- Próximo versículoj
- Limpar seleçãoEsc
- Esta ajuda?
Estude este capítulo no WhatsApp
Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Mateus 15, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.