João 18

Godɨndɨ Hoafɨ (AGG) vs VC

Sair da comparação
VC Versão Católica
1 Ranɨyu asu Sisas ai dɨdɨbafɨyu kɨkamündü haya, ahambo süŋgururü-rundeimbɨ babɨdɨmbo Kidron hoe apoarɨ hanɨmo bamarɨhoemo. Orif nɨmɨ nümbürɨ mamɨ ranai gogoanɨnɨ yaŋgoroane, ai ranafɨ hanɨmo barɨhoemo houmbo nümbürambe nafɨ mahafomo.
1 Depois dessas palavras, Jesus saiu com os seus discípulos para além da torrente de Cedron, onde havia um jardim, no qual entrou com os seus discípulos.
2 Sudas, nindou sapo Sisasɨmbo hürütümbɨ-yomondɨ warɨhüfimbo-mayu ranai nümbürɨ ra fɨfɨreandɨ. Sisas ai ahambo süŋgururü-rundeimbɨ babɨdɨmbo nümbürɨ ranɨ fikɨmɨ homo gugurɨyafu nɨmarɨmo marundɨ, ranɨmboyu Sudas ai ranahambo fɨfɨrɨmareandɨ.
2 Judas, o traidor, conhecia também aquele lugar, porque Jesus ia freqüentemente para lá com os seus discípulos.
3 Ranɨmboyu Sudas ai ami bɨdɨfɨrɨyomo asu prisman Godɨmbo sɨhou-rundeimbɨ bogorɨ ai koamarɨhoupurɨyomo, Farisi bɨdɨfɨrɨyomo sepurümündü haya, nümbürɨ yaŋgoro nafɨ mahafomo. Ai ranafɨ hɨfomondühüyomo, ram haiyo, asu hai hondü yimundu sowandümo, asu yifiarɨmbo napoyo ra raraoru sowandümo houmbo mahɨfomo.
3 Tomou então Judas a coorte e os guardas de serviço dos pontífices e dos fariseus, e chegaram ali com lanternas, tochas e armas.
4 Asu Sisas ai ahambo nɨnɨ-moatükunɨyo tüküfemboayo ra fɨfɨreandɨ. Ranɨmboyu ai ahamumbo sowahɨ akɨmɨ hüfu hoafɨyupurühɨ yahuya, “Se ra daboe kokoarura?” mehuamboemo.
4 Como Jesus soubesse tudo o que havia de lhe acontecer, adiantou-se e perguntou-lhes: A quem buscais?
5 Asu ai sɨmborɨ yahomoya, “Ro ana Nasaretɨhündɨ Sisasɨmbo kokomboanefɨ,” mehomondamboyu. Asu Sisas ai yahuya, “Ro Sisas-anahɨ ndasɨ,” mehuamboemo. Asu Sudas Sisasɨmbo hürütümbɨ-yomondɨ warɨhüfimbo-mayu ranai ai-babɨdɨmbo manüŋgu.
5 Responderam: A Jesus de Nazaré. Sou eu, disse-lhes. {Também Judas, o traidor, estava com eles.}
6 Ranɨyu asu Sisas ai “Ro Sisas-anahɨ ndasɨ,” mehupuramboyo nindou ranai daboadanambo sühɨyafu-ndühündamboemo hɨfɨnɨ pütapɨmemo.
6 Quando lhes disse Sou eu, recuaram e caíram por terra.
7 Ranɨmboyu asu Sisas ai ahamumbo asükaiyu düdufipurühɨ yahupurɨya, “Se nindou dabo kokomboemoa?” mehupuramboemo. Asu ai hoafɨyomondühɨ yahomoya, “Sisas Nasaretɨhündɨ,” mehomondamboyu.
7 Perguntou-lhes ele, pela segunda vez: A quem buscais? Disseram: A Jesus de Nazaré.
8 Asu Sisas ai sɨmborɨ yare hoafɨyuhɨ yahuya, “Ro sɨhamumbo hoafɨyahapureimb-ane, ro Sisas-anahɨ. Se wambo kokondundɨrühɨ ana, asu wandɨ süŋgururü-rundeimbɨ hɨnɨŋgɨndupuranɨ mbɨhomondamboane.”
8 Replicou Jesus: Já vos disse que sou eu. Se é, pois, a mim que buscais, deixai ir estes.
9 Ai yare hoafɨmayu ra sapo ai horombo hoafɨmayu ra anɨhondü tükümbɨfeyoa yahuhayamboyu yare hoafɨmayupurɨ. Sapo ai ndare hoafɨyuhɨ, “Nindou wambo se masawapurɨ ra ro moai mam-amboanɨ hɨnɨŋgɨrɨhinɨ,” mehu. Ranɨmboyu asu ahamumbo farɨhefepurɨmbo hohoanɨmoyuhü “Wandɨ süŋgururü-rundeimbɨ hɨnɨŋgɨndüpuranɨ mbɨhomondamboane,” mehupurɨ.
9 Assim se cumpriu a palavra que disse: Dos que me deste não perdi nenhum {Jo 17,12}.
10 Saimon Pita ai pisao yihɨmɨndɨ semündü hayamboyu pisao ra Godɨmbo sɨhou-rundeimbɨ-yomondɨ adükarɨ bogorɨndɨ ratüpurɨyu-randeimbɨndɨ warɨhondü hɨmbohoearɨ mafoafoareandɨ. Nindou ratüpurɨyu-randeimbɨ ahandɨ ndürɨ ra Markus.
10 Simão Pedro, que tinha uma espada, puxou dela e feriu o servo do sumo sacerdote, decepando-lhe a orelha direita. {O servo chamava-se Malco.}
11 Ranɨyu asu Sisas ai Saimon Pitambo hoafɨyundühɨ yahuya, “Pisao ra asükaiyafɨ koadürambe sando! Ro Ape ai wambo asübusɨ saindɨrɨmboayu ra ŋgɨrɨ hɨnɨŋgɨndɨheandɨ,” mehu.
11 Mas Jesus disse a Pedro: Enfia a tua espada na bainha! Não hei de beber eu o cálice que o Pai me deu?
12 Ranɨmboemo asu amiyomo, ahamundɨ bogorɨyu, asu Suda-yomondɨ prismanɨyomo ranai Sisasɨmbo mburündümo mburu hüputüpu-marɨhawurɨ.
12 Então a coorte, o tribuno e os guardas dos judeus prenderam Jesus e o ataram.
13 Ranɨyomo asu ai Anas sowanambo boatei sowaründümo mahomo. Anas ai Kaiafasɨndɨ yamoŋgoamɨndɨyu haya ranɨ hɨmbanɨfihɨ Godɨmbo sɨhai-randeimbɨ adükarɨ bogorɨmbofi mamaru.
13 Conduziram-no primeiro a Anás, por ser sogro de Caifás, que era o sumo sacerdote daquele ano.
14 Kaiafas ranɨyu nindou Sudahündɨmbo horombo yare hoafɨyupurühɨya, “Nindou mamɨ ai hɨfɨ ndanɨhü burayei aheimbo farɨhefembohünda yɨfɨmbiyu-wamboane,” mehu.
14 Caifás fora quem dera aos judeus o conselho: Convém que um só homem morra em lugar do povo.
15 Saimon Pita ai Sisasɨmbo süŋgurürɨ-randeimbɨ ŋgorü-dɨbo Sisasɨmbo süŋgumarɨnɨrɨ hafanɨ. Godɨmbo sɨhai-randeimbɨ adükarɨ bogorɨ ai süŋgurürɨ-randeimbɨ ŋgorü-mayu ahambo fɨfɨrirɨ. Ranɨyu asu ai Godɨmbo sɨhai-randeimbɨ adükarɨ bogorɨndɨ ginɨrambe Sisas dɨbo kamefoeneandɨ.
15 Simão Pedro seguia Jesus, e mais outro discípulo. Este discípulo era conhecido do sumo sacerdote e entrou com Jesus no pátio da casa do sumo sacerdote,
16 Asu Saimon Pita ai weindanɨ yipurɨkɨmɨ nüŋgu. Ranɨmboyu asu Sisasɨmbo süŋgurürɨ-randeimbɨ ŋgorü Godɨmbo sɨhai-randeimbɨ adükarɨ bogorɨ ai fɨfɨrireimbɨ-mayu ranai hu, nɨmorehɨ yipurɨ hɨfanda-randeimbɨ-mayo ahambo hoafɨyundo haya Saimon Pitambo ginɨrambe serümündü kamefuendɨ.
16 porém Pedro ficou de fora, à porta. Mas o outro discípulo {que era conhecido do sumo sacerdote} saiu e falou à porteira, e esta deixou Pedro entrar.
17 Nɨmorehɨ yipurɨ hɨfanda-randeimbɨ ai Saimon Pitambo yahoya, “Awi se-amboanɨ nindou ndanahambo süŋgurɨrɨ-randeimb-anafɨ?” mehoamboyu. Asu Pita ai yahuya, “Roana wanɨ,” mehu.
17 A porteira perguntou a Pedro: Não és acaso também tu dos discípulos desse homem? Não o sou, respondeu ele.
18 Nindou ratüpurɨyomo-rundeimbɨyomo asu prismanɨyomo ai hai mamɨ püpiru hɨnɨŋgɨru houmbo ŋgɨsɨharɨmboemondühɨ wakɨyomo nɨŋgomombo haihehümemo. Asu Pita amboanɨ ai-babɨdɨmbo nüŋgumbo haihehü-mayu.
18 Os servos e os guardas acenderam um fogo, porque fazia frio, e se aqueciam. Com eles estava também Pedro, de pé, aquecendo-se.
19 Ranɨ-sɨmboanɨ Godɨmbo sɨhai-randeimbɨ adükarɨ bogorɨ ai Sisasɨmbo süŋgururü-rundeimbɨ asu hoafɨ nindou yamundearü marandɨ ranɨmbo düdumefindo.
19 O sumo sacerdote indagou de Jesus acerca dos seus discípulos e da sua doutrina.
20 Ranɨyu asu Sisas ai ahambo sɨmborɨ yahuya, “Ro nɨmbɨ-nɨmbɨsi Godɨndɨ worambe, Suda ai muŋgu fandɨhi nɨmarei rɨhündambe ranɨhüyahɨ ro aheimbo hoafɨ ra yamundɨ-marɨheandürɨ. Ŋga ro moai hoafɨ mam-amboanɨ dɨbo hoafɨyahɨ.
20 Jesus respondeu-lhe: Falei publicamente ao mundo. Ensinei na sinagoga e no templo, onde se reúnem os judeus, e nada falei às ocultas.
21 Se nɨmboe wambo düduefoandɨra? Nindou hoafɨ hɨmborɨmayei aheimbo-anɨmbo düduyafoandürɨsɨ. Ai ro hoafɨyaheimbɨ ra fɨfɨrɨhimboaneisɨ.”
21 Por que me perguntas? Pergunta àqueles que ouviram o que lhes disse. Estes sabem o que ensinei.
22 Sisas ai ra mehuamboyu, asu prisman mamɨ manüŋgu ranai Sisasɨmbo pakarümündü pürirühɨ hoafɨyuhɨ yahuya, “Ŋgɨrɨ se Godɨmbo sɨhai-randeimbɨ adükarɨ bogorɨmbo rando hoafɨndafɨ,” mehundowamboyu.
22 A estas palavras, um dos guardas presentes deu uma bofetada em Jesus, dizendo: É assim que respondes ao sumo sacerdote?
23 Asu Sisas ai ahambo sɨmborɨ yahuya, “Ro moaruwai hoafɨndahanɨ anɨmbo se hoafɨ ra weindahɨ ndowandɨfɨ wataporɨmbo-ndandɨ. Ŋga asu ro aboedɨ hoafayahɨ ana, se nɨmboe wambo harɨmayafa?” mehu.
23 Replicou-lhe Jesus: Se falei mal, prova-o, mas se falei bem, por que me bates?
24 Asu wofɨna hüputüpumaruründümo ra fufurɨhefikoate mbanɨŋgo nou, Anas ai ahambo Godɨmbo sɨhai-randeimbɨ adükarɨ bogorɨ Kaiafas sowana koamarɨherü.
24 {Anás enviou-o preso ao sumo sacerdote Caifás.}
25 Saimon Pita ai haikɨmɨ haihü manüŋguamboemo. Nindou Pita-dɨbo manɨŋgomo ranai ahambo hoafɨyomondowohü yahomoya, “Awi se-amboanɨ ahambo süŋgurɨrɨ-randeimbɨmbayafɨ?” mehomondamboyu. Asu ai dɨdɨmofihɨ yahuya, “Roana wanɨ,” mehu.
25 Simão Pedro estava lá se aquecendo. Perguntaram-lhe: Não és porventura, também tu, dos seus discípulos? Negou-o, dizendo: Não!
26 Nindou mamɨ Godɨmbo sɨhai-randeimbɨndɨ ratüpurɨyu-randeimbɨyu haya, asu Pita hɨmbo hoearɨ mafoafoarirɨ ahandɨ mamɨsɨrɨ ranai hoafɨyuhɨ yahuya, “Awi seana Sisas-dɨbo nümbürambe mamarɨfa hoeimarɨheanɨnɨ,” mehuamboyu.
26 Disse-lhe um dos servos do sumo sacerdote, parente daquele a quem Pedro cortara a orelha: Não te vi eu com ele no horto?
27 Asu Pita ai asükaiyu “Roana wanɨ,” yahuambe asu kakaro ai hoafɨmayu.
27 Mas Pedro negou-o outra vez, e imediatamente o galo cantou.
28 Ranɨyomo asu ai hapoadümbo siyoambe Kaiafasɨndɨ worɨ hɨnɨŋgɨru houmbo, Romɨ-yafe gafman bogorɨndɨ worɨnambo Sisasɨmbo sowaründümo mahomo. Asu Suda ai moai gafman bogorɨndɨ worambe kefou hɨfomo ai adükarɨ si Pasofa ra sesɨmbo yahomombo wambo. Suda nindou ai ndɨfo-yafe worambe kefoefembo ra ahɨnümb-ane. Ŋga asu ai karefoahundɨ ana, asu ‘ŋgɨrɨ Pasofa sesɨ ra dagüdifɨ,’ yahomo houmboemo.
28 Da casa de Caifás conduziram Jesus ao pretório. Era de manhã cedo. Mas os judeus não entraram no pretório, para não se contaminarem e poderem comer a Páscoa.
29 Ranɨyomo asu ai weindanɨ nɨŋgomondane Pairat ai ahamumbo sowahɨ tüküfi hu hoafɨyuhɨ yahuya, “Se nɨmboe nindou ndanahambo papɨ-hoafɨyumbo yahomo houmboemoa?” mehuamboemo.
29 Saiu, por isso, Pilatos para ter com eles, e perguntou: Que acusação trazeis contra este homem?
30 Asu sɨmborɨ hoafɨyomondühɨ yahomoya, “Asu nindou ndanai moaruwai hohoanɨmo süŋgufekoate-mbei-mbonana, ŋgɨrɨ ndarɨhu sɨhambo sowana sahurümɨndefɨ sɨnefɨ,” mehomondamboyu.
30 Responderam-lhe: Se este não fosse malfeitor, não o teríamos entregue a ti.
31 Asu Pairat ai ahamumbo hoafɨyupurühɨ yahuya, “Se sɨhamundɨhoarɨ sowaründümo houmbo sɨhamundɨ ahɨnümbɨ süŋgu papɨ-hoafɨndürɨ,” mehuamboemo. Asu Suda ai hoafɨyomondowohü yahomoya, “Yɨhoefɨ papɨ-hoafambe ŋgɨrɨ nindou ŋgorümbo hɨfokoandɨhundɨ,” mehomo.
31 Disse, então, Pilatos: Tomai-o e julgai-o vós mesmos segundo a vossa lei. Responderam-lhe os judeus: Não nos é permitido matar ninguém.
32 Horombo Sisas ai yahurai randɨhe yɨfɨndamboyahɨ mehu. Asu ranɨ hoafɨ ra anɨhondü tüküfembohünda Suda ai ra-süŋgumarundɨ.
32 Assim se cumpria a palavra com a qual Jesus indicou de que gênero de morte havia de morrer {Mt 20,19}.
33 Ranɨmboyu asu Pairat ai gafman bogorɨndɨ worambe asükai kefue hüfu Sisasɨmbo mborai mehundowa mahüfuwa düdufinduhü yahuya, “Se Suda-yomondɨ adükarɨ bogorɨyafɨ?” mehuamboyu.
33 Pilatos entrou no pretório, chamou Jesus e perguntou-lhe: És tu o rei dos judeus?
34 Asu Sisas ai hoafɨyunduhü yahuya, “Awi sɨhafɨhoarɨ hohoanɨmoyafɨ hawamboyafɨ se yaro hoafayafɨ, asu nindou amurɨ ai wambo yaru hoafɨmemondamboyafɨ yaro hoafayafɨ?” mehuamboyu.
34 Jesus respondeu: Dizes isso por ti mesmo, ou foram outros que to disseram de mim?
35 Asu Pairat ai sɨmborɨ hoafɨyuhɨ yahuya, “Roana Sudayahɨpoanɨ. Ŋga sɨhafɨ nendɨyomo Godɨmbo sɨhou-rundeimbɨ bogorɨ-babɨdɨmbo wambo sowana sowandümonɨnɨ masɨnɨmo. Asu se nɨnɨ nünüŋgurowamboyafa?” mehundowamboyu.
35 Disse Pilatos: Acaso sou eu judeu? A tua nação e os sumos sacerdotes entregaram-te a mim. Que fizeste?
36 Asu Sisas ai sɨmborɨ yahuya, “Ro ŋgɨnɨndɨ hɨfandarɨhandɨ ranana hɨfɨ ndanɨhündambo-yopoanɨ. Ranɨ hohoanɨmo wandɨ ra hɨfɨ ndanɨhündambombe-mbonana, asu wandɨ ratüpurɨyomo-rundeimbɨ ranai yifiarɨndɨmonda asu ŋgɨrɨ nindou ranai wambo Suda-yomondɨ warɨhündundɨrɨ. Ŋga wandɨ ŋgɨnɨndɨ hɨfandɨmbo ranana hɨfɨ ndanɨhündambo-yopoanɨ,” mehu.
36 Respondeu Jesus: O meu Reino não é deste mundo. Se o meu Reino fosse deste mundo, os meus súditos certamente teriam pelejado para que eu não fosse entregue aos judeus. Mas o meu Reino não é deste mundo.
37 Ranɨyu asu Pairat ai yahuya, “Refe ana, asu se adükarɨ bogorɨwamboyafɨ!” mehuamboyu. Sisas ai sɨmborɨ hoafɨyundühɨ yahuya, “Sɨhafɨhoarɨ anɨhondümboanafɨ yaro hoafɨyafühɨ, ‘Se adükarɨ bogor-anafɨ,’ asafɨ. Roana anɨhondü moatükunɨ ro hoeimarɨheandɨ ranɨmbo anɨhondümbo hoafɨmbohünda makosahɨ. Ranɨmboyahɨ Ape wambo koamarɨhendɨra makosaha me ai wambo wakɨmaramɨndɨ-ndɨrɨ. Nindou ai hohoanɨmo hondü ranɨ-süŋgurɨhindeimbɨ ana ai wandɨ yafambehündɨ hoafɨ hɨmborɨyei rɨhündühanei,” mehuamboyu.
37 Perguntou-lhe então Pilatos: És, portanto, rei? Respondeu Jesus: Sim, eu sou rei. É para dar testemunho da verdade que nasci e vim ao mundo. Todo o que é da verdade ouve a minha voz.
38 Asu Pairat ai ahambo hoafɨyundühɨ yahuya, “Anɨhondü hohoanɨmo ra nɨnea?” mehu.
38 Disse-lhe Pilatos: Que é a verdade?... Falando isso, saiu de novo, foi ter com os judeus e disse-lhes: Não acho nele crime algum.
39 Ŋga sɨhamundɨ boagɨrɨ hohoanɨmo ranɨ-süŋgunambo adükarɨ si Pasofa ranɨhü ro nindou mamɨ sɨhamundɨ hohoanɨmo süŋgu ahambo karabusambeahɨndɨ aboedambo koarɨhehinɨ arɨhandɨ. Se hohoanɨmoyomondanɨ ro ‘Sudayei adükarɨ bogorɨ’ nda aboedambo koandɨhehinɨmboyo?” mehuamboemo.
39 Mas é costume entre vós que pela Páscoa vos solte um preso. Quereis, pois, que vos solte o rei dos judeus?
40 Ranɨyomo asu ai sɨmborɨ puküna hoafɨyomondühɨ yahomoya, “Aiana wanɨ, ŋga se Barabasɨmbo-anɨmbo hɨnɨŋgɨndɨworɨ!” mehomo. Barabas ra gafman-babɨdɨmbo yifiarɨyu nindou hɨfokoare randeimb-ani.
40 Então todos gritaram novamente e disseram: Não! A este não! Mas a Barrabás! {Barrabás era um salteador.}

Ler em outra tradução

Comparar com outra

Estude este capítulo no WhatsApp

Peça à IA da Bíblia Fala para explicar João 18, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.