João 18
Godɨndɨ Hoafɨ (AGG) vs NVT
1 Ranɨyu asu Sisas ai dɨdɨbafɨyu kɨkamündü haya, ahambo süŋgururü-rundeimbɨ babɨdɨmbo Kidron hoe apoarɨ hanɨmo bamarɨhoemo. Orif nɨmɨ nümbürɨ mamɨ ranai gogoanɨnɨ yaŋgoroane, ai ranafɨ hanɨmo barɨhoemo houmbo nümbürambe nafɨ mahafomo.
1 Depois de dizer essas coisas, Jesus atravessou com seus discípulos o vale de Cedrom e entrou num bosque de oliveiras.
2 Sudas, nindou sapo Sisasɨmbo hürütümbɨ-yomondɨ warɨhüfimbo-mayu ranai nümbürɨ ra fɨfɨreandɨ. Sisas ai ahambo süŋgururü-rundeimbɨ babɨdɨmbo nümbürɨ ranɨ fikɨmɨ homo gugurɨyafu nɨmarɨmo marundɨ, ranɨmboyu Sudas ai ranahambo fɨfɨrɨmareandɨ.
2 Judas, o traidor, conhecia aquele lugar, pois Jesus tinha ido muitas vezes ali com seus discípulos.
3 Ranɨmboyu Sudas ai ami bɨdɨfɨrɨyomo asu prisman Godɨmbo sɨhou-rundeimbɨ bogorɨ ai koamarɨhoupurɨyomo, Farisi bɨdɨfɨrɨyomo sepurümündü haya, nümbürɨ yaŋgoro nafɨ mahafomo. Ai ranafɨ hɨfomondühüyomo, ram haiyo, asu hai hondü yimundu sowandümo, asu yifiarɨmbo napoyo ra raraoru sowandümo houmbo mahɨfomo.
3 Os principais sacerdotes e fariseus tinham dado a Judas um destacamento de soldados e alguns guardas do templo para acompanhá-lo. Eles chegaram ao bosque de oliveiras com tochas, lanternas e armas.
4 Asu Sisas ai ahambo nɨnɨ-moatükunɨyo tüküfemboayo ra fɨfɨreandɨ. Ranɨmboyu ai ahamumbo sowahɨ akɨmɨ hüfu hoafɨyupurühɨ yahuya, “Se ra daboe kokoarura?” mehuamboemo.
4 Jesus, sabendo tudo que ia lhe acontecer, foi ao encontro deles. “A quem vocês procuram?”, perguntou.
5 Asu ai sɨmborɨ yahomoya, “Ro ana Nasaretɨhündɨ Sisasɨmbo kokomboanefɨ,” mehomondamboyu. Asu Sisas ai yahuya, “Ro Sisas-anahɨ ndasɨ,” mehuamboemo. Asu Sudas Sisasɨmbo hürütümbɨ-yomondɨ warɨhüfimbo-mayu ranai ai-babɨdɨmbo manüŋgu.
5 “A Jesus, o nazareno”, responderam. “Sou eu”, disse ele. (Judas, o traidor, estava com eles.)
6 Ranɨyu asu Sisas ai “Ro Sisas-anahɨ ndasɨ,” mehupuramboyo nindou ranai daboadanambo sühɨyafu-ndühündamboemo hɨfɨnɨ pütapɨmemo.
6 Quando Jesus disse: “Sou eu”, todos recuaram e caíram para trás, no chão.
7 Ranɨmboyu asu Sisas ai ahamumbo asükaiyu düdufipurühɨ yahupurɨya, “Se nindou dabo kokomboemoa?” mehupuramboemo. Asu ai hoafɨyomondühɨ yahomoya, “Sisas Nasaretɨhündɨ,” mehomondamboyu.
7 Mais uma vez, ele perguntou: “A quem vocês procuram?”. E, novamente, eles responderam: “A Jesus, o nazareno”.
8 Asu Sisas ai sɨmborɨ yare hoafɨyuhɨ yahuya, “Ro sɨhamumbo hoafɨyahapureimb-ane, ro Sisas-anahɨ. Se wambo kokondundɨrühɨ ana, asu wandɨ süŋgururü-rundeimbɨ hɨnɨŋgɨndupuranɨ mbɨhomondamboane.”
8 “Já lhes disse que sou eu”, respondeu ele. “E, uma vez que é a mim que vocês procuram, deixem estes outros irem embora.”
9 Ai yare hoafɨmayu ra sapo ai horombo hoafɨmayu ra anɨhondü tükümbɨfeyoa yahuhayamboyu yare hoafɨmayupurɨ. Sapo ai ndare hoafɨyuhɨ, “Nindou wambo se masawapurɨ ra ro moai mam-amboanɨ hɨnɨŋgɨrɨhinɨ,” mehu. Ranɨmboyu asu ahamumbo farɨhefepurɨmbo hohoanɨmoyuhü “Wandɨ süŋgururü-rundeimbɨ hɨnɨŋgɨndüpuranɨ mbɨhomondamboane,” mehupurɨ.
9 Ele fez isso para cumprir sua própria declaração: “Não perdi um só de todos que me deste”.
10 Saimon Pita ai pisao yihɨmɨndɨ semündü hayamboyu pisao ra Godɨmbo sɨhou-rundeimbɨ-yomondɨ adükarɨ bogorɨndɨ ratüpurɨyu-randeimbɨndɨ warɨhondü hɨmbohoearɨ mafoafoareandɨ. Nindou ratüpurɨyu-randeimbɨ ahandɨ ndürɨ ra Markus.
10 Então Simão Pedro puxou uma espada e cortou a orelha direita de Malco, o servo do sumo sacerdote.
11 Ranɨyu asu Sisas ai Saimon Pitambo hoafɨyundühɨ yahuya, “Pisao ra asükaiyafɨ koadürambe sando! Ro Ape ai wambo asübusɨ saindɨrɨmboayu ra ŋgɨrɨ hɨnɨŋgɨndɨheandɨ,” mehu.
11 Jesus, porém, disse a Pedro: “Guarde sua espada de volta na bainha. Acaso não beberei o cálice que o Pai me deu?”.
12 Ranɨmboemo asu amiyomo, ahamundɨ bogorɨyu, asu Suda-yomondɨ prismanɨyomo ranai Sisasɨmbo mburündümo mburu hüputüpu-marɨhawurɨ.
12 Assim, os soldados, seu comandante e os guardas do templo prenderam Jesus e o amarraram.
13 Ranɨyomo asu ai Anas sowanambo boatei sowaründümo mahomo. Anas ai Kaiafasɨndɨ yamoŋgoamɨndɨyu haya ranɨ hɨmbanɨfihɨ Godɨmbo sɨhai-randeimbɨ adükarɨ bogorɨmbofi mamaru.
13 Primeiro, levaram Jesus a Anás, pois era sogro de Caifás, o sumo sacerdote naquele ano.
14 Kaiafas ranɨyu nindou Sudahündɨmbo horombo yare hoafɨyupurühɨya, “Nindou mamɨ ai hɨfɨ ndanɨhü burayei aheimbo farɨhefembohünda yɨfɨmbiyu-wamboane,” mehu.
14 Caifás foi quem tinha dito aos outros líderes judeus: “É melhor que um homem morra pelo povo”.
15 Saimon Pita ai Sisasɨmbo süŋgurürɨ-randeimbɨ ŋgorü-dɨbo Sisasɨmbo süŋgumarɨnɨrɨ hafanɨ. Godɨmbo sɨhai-randeimbɨ adükarɨ bogorɨ ai süŋgurürɨ-randeimbɨ ŋgorü-mayu ahambo fɨfɨrirɨ. Ranɨyu asu ai Godɨmbo sɨhai-randeimbɨ adükarɨ bogorɨndɨ ginɨrambe Sisas dɨbo kamefoeneandɨ.
15 Simão Pedro e outro discípulo seguiram Jesus. Esse outro discípulo era conhecido do sumo sacerdote, de modo que lhe permitiram entrar com Jesus no pátio do sumo sacerdote.
16 Asu Saimon Pita ai weindanɨ yipurɨkɨmɨ nüŋgu. Ranɨmboyu asu Sisasɨmbo süŋgurürɨ-randeimbɨ ŋgorü Godɨmbo sɨhai-randeimbɨ adükarɨ bogorɨ ai fɨfɨrireimbɨ-mayu ranai hu, nɨmorehɨ yipurɨ hɨfanda-randeimbɨ-mayo ahambo hoafɨyundo haya Saimon Pitambo ginɨrambe serümündü kamefuendɨ.
16 Pedro teve de ficar do lado de fora do portão. Então o discípulo conhecido do sumo sacerdote falou com a moça que tomava conta do portão, e ela deixou Pedro entrar.
17 Nɨmorehɨ yipurɨ hɨfanda-randeimbɨ ai Saimon Pitambo yahoya, “Awi se-amboanɨ nindou ndanahambo süŋgurɨrɨ-randeimb-anafɨ?” mehoamboyu. Asu Pita ai yahuya, “Roana wanɨ,” mehu.
17 A moça perguntou a Pedro: “Você não é um dos discípulos daquele homem?”. “Não”, respondeu ele. “Não sou.”
18 Nindou ratüpurɨyomo-rundeimbɨyomo asu prismanɨyomo ai hai mamɨ püpiru hɨnɨŋgɨru houmbo ŋgɨsɨharɨmboemondühɨ wakɨyomo nɨŋgomombo haihehümemo. Asu Pita amboanɨ ai-babɨdɨmbo nüŋgumbo haihehü-mayu.
18 Como fazia frio, os servos da casa e os guardas tinham feito uma fogueira com carvão e se esquentavam ao redor dela. Pedro estava ali com eles, esquentando-se também.
19 Ranɨ-sɨmboanɨ Godɨmbo sɨhai-randeimbɨ adükarɨ bogorɨ ai Sisasɨmbo süŋgururü-rundeimbɨ asu hoafɨ nindou yamundearü marandɨ ranɨmbo düdumefindo.
19 Lá dentro, o sumo sacerdote começou a interrogar Jesus a respeito de seus discípulos e de seus ensinamentos.
20 Ranɨyu asu Sisas ai ahambo sɨmborɨ yahuya, “Ro nɨmbɨ-nɨmbɨsi Godɨndɨ worambe, Suda ai muŋgu fandɨhi nɨmarei rɨhündambe ranɨhüyahɨ ro aheimbo hoafɨ ra yamundɨ-marɨheandürɨ. Ŋga ro moai hoafɨ mam-amboanɨ dɨbo hoafɨyahɨ.
20 Jesus respondeu: “Falei abertamente a todos. Ensinei regularmente nas sinagogas e no templo, onde o povo se reúne.
21 Se nɨmboe wambo düduefoandɨra? Nindou hoafɨ hɨmborɨmayei aheimbo-anɨmbo düduyafoandürɨsɨ. Ai ro hoafɨyaheimbɨ ra fɨfɨrɨhimboaneisɨ.”
21 Por que você me interroga? Pergunte aos que me ouviram. Eles sabem o que eu disse”.
22 Sisas ai ra mehuamboyu, asu prisman mamɨ manüŋgu ranai Sisasɨmbo pakarümündü pürirühɨ hoafɨyuhɨ yahuya, “Ŋgɨrɨ se Godɨmbo sɨhai-randeimbɨ adükarɨ bogorɨmbo rando hoafɨndafɨ,” mehundowamboyu.
22 Um dos guardas do templo que estava perto bateu no rosto de Jesus, dizendo: “Isso é maneira de responder ao sumo sacerdote?”.
23 Asu Sisas ai ahambo sɨmborɨ yahuya, “Ro moaruwai hoafɨndahanɨ anɨmbo se hoafɨ ra weindahɨ ndowandɨfɨ wataporɨmbo-ndandɨ. Ŋga asu ro aboedɨ hoafayahɨ ana, se nɨmboe wambo harɨmayafa?” mehu.
23 Jesus respondeu: “Se eu disse algo errado, prove. Mas, se digo a verdade, por que você me bate?”.
24 Asu wofɨna hüputüpumaruründümo ra fufurɨhefikoate mbanɨŋgo nou, Anas ai ahambo Godɨmbo sɨhai-randeimbɨ adükarɨ bogorɨ Kaiafas sowana koamarɨherü.
24 Então Anás amarrou Jesus e o enviou a Caifás, o sumo sacerdote.
25 Saimon Pita ai haikɨmɨ haihü manüŋguamboemo. Nindou Pita-dɨbo manɨŋgomo ranai ahambo hoafɨyomondowohü yahomoya, “Awi se-amboanɨ ahambo süŋgurɨrɨ-randeimbɨmbayafɨ?” mehomondamboyu. Asu ai dɨdɨmofihɨ yahuya, “Roana wanɨ,” mehu.
25 Nesse meio-tempo, enquanto Simão Pedro estava perto da fogueira, esquentando-se, perguntaram-lhe novamente: “Você não é um dos discípulos dele?”. Ele negou, dizendo: “Não sou”.
26 Nindou mamɨ Godɨmbo sɨhai-randeimbɨndɨ ratüpurɨyu-randeimbɨyu haya, asu Pita hɨmbo hoearɨ mafoafoarirɨ ahandɨ mamɨsɨrɨ ranai hoafɨyuhɨ yahuya, “Awi seana Sisas-dɨbo nümbürambe mamarɨfa hoeimarɨheanɨnɨ,” mehuamboyu.
26 Mas um dos servos da casa do sumo sacerdote, parente do homem de quem Pedro havia cortado a orelha, perguntou: “Eu não vi você no bosque de oliveiras com Jesus?”.
27 Asu Pita ai asükaiyu “Roana wanɨ,” yahuambe asu kakaro ai hoafɨmayu.
27 Mais uma vez, Pedro negou. E, no mesmo instante, o galo cantou.
28 Ranɨyomo asu ai hapoadümbo siyoambe Kaiafasɨndɨ worɨ hɨnɨŋgɨru houmbo, Romɨ-yafe gafman bogorɨndɨ worɨnambo Sisasɨmbo sowaründümo mahomo. Asu Suda ai moai gafman bogorɨndɨ worambe kefou hɨfomo ai adükarɨ si Pasofa ra sesɨmbo yahomombo wambo. Suda nindou ai ndɨfo-yafe worambe kefoefembo ra ahɨnümb-ane. Ŋga asu ai karefoahundɨ ana, asu ‘ŋgɨrɨ Pasofa sesɨ ra dagüdifɨ,’ yahomo houmboemo.
28 O julgamento de Jesus diante de Caifás terminou nas primeiras horas da manhã. Em seguida, foi levado ao palácio do governador romano. Seus acusadores não entraram, pois se contaminariam e não poderiam celebrar a Páscoa.
29 Ranɨyomo asu ai weindanɨ nɨŋgomondane Pairat ai ahamumbo sowahɨ tüküfi hu hoafɨyuhɨ yahuya, “Se nɨmboe nindou ndanahambo papɨ-hoafɨyumbo yahomo houmboemoa?” mehuamboemo.
29 Então o governador Pilatos foi até eles e perguntou: “Qual é a acusação contra este homem?”.
30 Asu sɨmborɨ hoafɨyomondühɨ yahomoya, “Asu nindou ndanai moaruwai hohoanɨmo süŋgufekoate-mbei-mbonana, ŋgɨrɨ ndarɨhu sɨhambo sowana sahurümɨndefɨ sɨnefɨ,” mehomondamboyu.
30 Eles responderam: “Não o teríamos entregue ao senhor se ele não fosse um criminoso”.
31 Asu Pairat ai ahamumbo hoafɨyupurühɨ yahuya, “Se sɨhamundɨhoarɨ sowaründümo houmbo sɨhamundɨ ahɨnümbɨ süŋgu papɨ-hoafɨndürɨ,” mehuamboemo. Asu Suda ai hoafɨyomondowohü yahomoya, “Yɨhoefɨ papɨ-hoafambe ŋgɨrɨ nindou ŋgorümbo hɨfokoandɨhundɨ,” mehomo.
31 “Então levem-no embora e julguem-no de acordo com a lei de vocês”, disse Pilatos. “Só os romanos têm direito de executar alguém”,
32 Horombo Sisas ai yahurai randɨhe yɨfɨndamboyahɨ mehu. Asu ranɨ hoafɨ ra anɨhondü tüküfembohünda Suda ai ra-süŋgumarundɨ.
32 Assim cumpriu-se a previsão de Jesus sobre como ele morreria.
33 Ranɨmboyu asu Pairat ai gafman bogorɨndɨ worambe asükai kefue hüfu Sisasɨmbo mborai mehundowa mahüfuwa düdufinduhü yahuya, “Se Suda-yomondɨ adükarɨ bogorɨyafɨ?” mehuamboyu.
33 Então Pilatos entrou novamente no palácio e ordenou que trouxessem Jesus. “Você é o rei dos judeus?”, perguntou ele.
34 Asu Sisas ai hoafɨyunduhü yahuya, “Awi sɨhafɨhoarɨ hohoanɨmoyafɨ hawamboyafɨ se yaro hoafayafɨ, asu nindou amurɨ ai wambo yaru hoafɨmemondamboyafɨ yaro hoafayafɨ?” mehuamboyu.
34 Jesus respondeu: “Essa pergunta é sua ou outros lhe falaram a meu respeito?”.
35 Asu Pairat ai sɨmborɨ hoafɨyuhɨ yahuya, “Roana Sudayahɨpoanɨ. Ŋga sɨhafɨ nendɨyomo Godɨmbo sɨhou-rundeimbɨ bogorɨ-babɨdɨmbo wambo sowana sowandümonɨnɨ masɨnɨmo. Asu se nɨnɨ nünüŋgurowamboyafa?” mehundowamboyu.
35 “Acaso sou judeu?”, disse Pilatos. “Seu próprio povo e os principais sacerdotes o trouxeram a mim para ser julgado. Por quê? O que você fez?”
36 Asu Sisas ai sɨmborɨ yahuya, “Ro ŋgɨnɨndɨ hɨfandarɨhandɨ ranana hɨfɨ ndanɨhündambo-yopoanɨ. Ranɨ hohoanɨmo wandɨ ra hɨfɨ ndanɨhündambombe-mbonana, asu wandɨ ratüpurɨyomo-rundeimbɨ ranai yifiarɨndɨmonda asu ŋgɨrɨ nindou ranai wambo Suda-yomondɨ warɨhündundɨrɨ. Ŋga wandɨ ŋgɨnɨndɨ hɨfandɨmbo ranana hɨfɨ ndanɨhündambo-yopoanɨ,” mehu.
36 Jesus respondeu: “Meu reino não é deste mundo. Se fosse, meus seguidores lutariam para impedir que eu fosse entregue aos líderes judeus. Mas meu reino não procede deste mundo”.
37 Ranɨyu asu Pairat ai yahuya, “Refe ana, asu se adükarɨ bogorɨwamboyafɨ!” mehuamboyu. Sisas ai sɨmborɨ hoafɨyundühɨ yahuya, “Sɨhafɨhoarɨ anɨhondümboanafɨ yaro hoafɨyafühɨ, ‘Se adükarɨ bogor-anafɨ,’ asafɨ. Roana anɨhondü moatükunɨ ro hoeimarɨheandɨ ranɨmbo anɨhondümbo hoafɨmbohünda makosahɨ. Ranɨmboyahɨ Ape wambo koamarɨhendɨra makosaha me ai wambo wakɨmaramɨndɨ-ndɨrɨ. Nindou ai hohoanɨmo hondü ranɨ-süŋgurɨhindeimbɨ ana ai wandɨ yafambehündɨ hoafɨ hɨmborɨyei rɨhündühanei,” mehuamboyu.
37 Pilatos disse: “Então você é rei?”. “Você diz que sou rei”, respondeu Jesus. “De fato, nasci e vim ao mundo para testemunhar a verdade. Todos que amam a verdade ouvem minha voz.”
38 Asu Pairat ai ahambo hoafɨyundühɨ yahuya, “Anɨhondü hohoanɨmo ra nɨnea?” mehu.
38 Pilatos perguntou: “Que é a verdade?”. Depois que disse isso, Pilatos saiu outra vez para onde estava o povo e declarou: “Ele não é culpado de crime algum.
39 Ŋga sɨhamundɨ boagɨrɨ hohoanɨmo ranɨ-süŋgunambo adükarɨ si Pasofa ranɨhü ro nindou mamɨ sɨhamundɨ hohoanɨmo süŋgu ahambo karabusambeahɨndɨ aboedambo koarɨhehinɨ arɨhandɨ. Se hohoanɨmoyomondanɨ ro ‘Sudayei adükarɨ bogorɨ’ nda aboedambo koandɨhehinɨmboyo?” mehuamboemo.
39 Mas vocês têm o costume de pedir que eu solte um prisioneiro cada ano, na Páscoa. Vocês querem que eu solte o ‘rei dos judeus’?”.
40 Ranɨyomo asu ai sɨmborɨ puküna hoafɨyomondühɨ yahomoya, “Aiana wanɨ, ŋga se Barabasɨmbo-anɨmbo hɨnɨŋgɨndɨworɨ!” mehomo. Barabas ra gafman-babɨdɨmbo yifiarɨyu nindou hɨfokoare randeimb-ani.
40 Eles, porém, gritaram: “Não! Esse homem, não! Queremos Barrabás!”. Esse Barrabás era um criminoso.
Atalhos do teclado
- Capítulo anterior←
- Próximo capítulo→
- Versículo anteriork
- Próximo versículoj
- Limpar seleçãoEsc
- Esta ajuda?
Estude este capítulo no WhatsApp
Peça à IA da Bíblia Fala para explicar João 18, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.