João 13
Godɨndɨ Hoafɨ (AGG) vs VC
1 Sudayei mamɨ adükarɨ si Pasofa sei-arɨhündɨ ranai tüküfembo yaŋgɨrɨyoambe Sisas ai hɨfɨ nda hɨnɨŋgɨfe hefe, ahandɨ Afɨndɨ sowanambo hafombo si ra tükümefeyoa fɨfɨrɨmareandɨ. Ai ahandɨ nendɨ afɨndɨ hɨfɨ ndanɨhü burayei aheimbo afɨndɨ ŋgusüfo pamareandürɨ. Ai aheimbo horombo piyu haya ŋgusüfo pareandürɨ huhumbo ndeara yɨfɨmbo yaŋgɨrɨyuhü afɨndɨ hamɨndɨ ŋgusüfo pamareandürɨ.
1 Antes da festa da Páscoa, sabendo Jesus que chegara a sua hora de passar deste mundo ao Pai, como amasse os seus que estavam no mundo, até o extremo os amou.
2 Sapo Sisas ai ahambo süŋgururü-rundeimbɨ babɨdɨmbo sowasümondühɨ nɨmarɨmondane asu Satan ai Saimonɨndɨ nɨmorɨ Sudas Iskariot ahandɨ fiambe hohoanɨmo moaruwai masagadowa Sisasɨmbo ahandɨ hürütümbɨ-yafe warɨhüfimbo mehu.
2 Durante a ceia, - quando o demônio já tinha lançado no coração de Judas, filho de Simão Iscariotes, o propósito de traí-lo -,
3 Sisas ai fɨfɨreandɨ Afɨndɨ ai ahambo muŋguambo moatükunɨ hɨfandɨmbo ŋgɨnɨndɨ adükarɨ masagado ra. Asu Godɨmbo sowahɨndɨ makusu ra fɨfɨreandɨ ranɨmbo ai Ahambo sowana gafumbui.
3 sabendo Jesus que o Pai tudo lhe dera nas mãos, e que saíra de Deus e para Deus voltava,
4 Ranɨmboyu asu ai sesɨ sesambeahɨndɨ hɨnɨŋgɨre botɨfi, ŋgɨsɨharɨ hoearɨ yimündamündü mbura, tawor mamɨ semündü ahandɨ mbusümondühɨ hühüre hɨnɨŋgɨmareandɨ.
4 levantou-se da mesa, depôs as suas vestes e, pegando duma toalha, cingiu-se com ela.
5 Ranɨyu asu ai hoe semündü disambe kare mbura, ahambo süŋgururü-rundeimbɨmbo ahamundɨ tɨŋarɨ ra popoairapurühɨ tawor mbusümondühɨ hühümareandɨ ranambo gedümarapurɨ.
5 Em seguida, deitou água numa bacia e começou a lavar os pés dos discípulos e a enxugá-los com a toalha com que estava cingido.
6 Ranɨyu asu Sisas ai Saimon Pitambo sowana masünuwamboyu, asu Pita ai hepünɨfi hoafɨyundühɨ yahuya, “Adükarɨ, se wandɨ tɨŋarɨ popoaimbo safɨmboyafɨ?” mehuamboyu.
6 Chegou a Simão Pedro. Mas Pedro lhe disse: Senhor, queres lavar-me os pés!...
7 Asu Sisas ai sɨmborɨ hoafɨyundühɨ yahuya, “Ro haponda ratüpurayahɨ ndanana se moai fɨfɨrowandɨ. Ŋga süŋgunambo-anɨmbo ranahambo fɨfɨrɨndowamboyafɨ,” mehuamboyu.
7 Respondeu-lhe Jesus: O que faço não compreendes agora, mas compreendê-lo-ás em breve.
8 Asu Pita ai yahuya, “Se wandana tɨŋarɨ ra popoaindamboyafɨ, ŋga yowanɨ,” mehuamboyu. Asu Sisas ai sɨmborɨ kafoare hoafɨyunduhü yahuya, “Asu ro sɨhambo popoaiyonɨnɨkoate-ayahɨ ana, asu se ŋgɨrɨ wandɨ süŋguro-randeimbɨndafoandɨ,” mehundowamboyu.
8 Disse-lhe Pedro: Jamais me lavarás os pés!... Respondeu-lhe Jesus: Se eu não tos lavar, não terás parte comigo.
9 Asu Saimon Pita ai sɨmborɨ yahuya, “Adükarɨ, ambe, wandɨ tɨŋarɨ yaŋgɨrɨ popoaiyondɨrɨ ana. Ŋga wandɨ watɨŋarɨ ŋgusümboarɨ ra kameihɨ amboanɨ popoaindandɨrɨ,” mehuamboyu.
9 Exclamou então Simão Pedro: Senhor, não somente os pés, mas também as mãos e a cabeça.
10 Asu Sisas ai ahambo yahuya, “Nindou ai ahandɨ fi ra muŋgu hundürɨyu hayamboayu ana, asu asükaindu ŋgɨrɨ hundürümbo hohoanɨmondu. Ai tɨŋarɨ yaŋgɨrɨ amboanɨ popoaiafoareandɨ ra afɨsaho paiarɨkoate aboedɨyuhani. Se afɨsaho-koate aboedɨ anɨŋgomo, ŋga se muŋguamboemopoanɨ,” mehu.
10 Disse-lhe Jesus: Aquele que tomou banho não tem necessidade de lavar-se; está inteiramente puro. Ora, vós estais puros, mas nem todos!...
11 (Sisas ai nindou mamɨ ahambo ahandɨ hürütümbɨ-yomondɨ warɨhüfimbo mehu ahambo fɨfɨrirɨ. Ranɨmboyu ai ahamumbo hoafɨyupurühɨ, “Seana moai muŋguambo afɨsaho-koate nɨŋgomo,” mehupurɨ.)
11 Pois sabia quem o havia de trair; por isso, disse: Nem todos estais puros.
12 Sisas ai ahamundɨ tɨŋarɨ popoairapurɨ mburamboyu, asu asükaiyu ahandɨ ŋgɨsɨharɨ hoearɨ ra güde haya, sesɨ yaŋgoro fondanɨ mahu. Hu nɨmarümbo ahamumbo düdufipurühɨ yahuya, “Haponda sɨhamundɨ tɨŋarɨ popoaimarɨhandɨ. Se wandɨ ratüpurɨ nda fɨfɨrundai?
12 Depois de lhes lavar os pés e tomar as suas vestes, sentou-se novamente à mesa e perguntou-lhes: Sabeis o que vos fiz?
13 Se wambo dükarundürühɨ ‘Yamundo-randeimbɨ,’ asu ‘Adükarɨ,’ yahomo arundɨ, ranana anɨhond-anesɨ, ŋga ro ran-anahɨ.
13 Vós me chamais Mestre e Senhor, e dizeis bem, porque eu o sou.
14 Roana sɨhamundɨ Adükarɨmboya asu Yamundɨhe-rɨhandeimb-anahɨ. Ranɨyahɨ asu ro sɨhamundɨ tɨŋarɨ popoaimarɨhapurɨ. Asu yahurai se-amboanɨ sɨhamundɨhoarɨ ŋgoründɨ hoarehɨndɨmondühɨ sɨmborɨ fehefirɨndɨmo.
14 Logo, se eu, vosso Senhor e Mestre, vos lavei os pés, também vós deveis lavar-vos os pés uns aos outros.
15 Ro sɨhamumbo nafuimbohünda ramarɨheandɨ nou, se nindou ŋgorümbo ranɨ-süŋgundundɨ.
15 Dei-vos o exemplo para que, como eu vos fiz, assim façais também vós.
16 Ro anɨhondümboanahɨ hoafayahapurɨ: Ratüpurɨyu-randeimbɨ nindou ai ahandɨ bogorɨmbo ŋgasündirümboyupoanɨ. Asu nindou ratüpurɨmbo ahu ranai nindou ahambo koamarɨherü ahandɨ nɨmoamoyupoanɨ.
16 Em verdade, em verdade vos digo: o servo não é maior do que o seu Senhor, nem o enviado é maior do que aquele que o enviou.
17 Asu se ranɨ-moatükunɨ ranahambo anɨhond-ane yahomo fɨfɨrundühɨ, ranɨ-süŋguarundɨ ana, se ranɨmbo hɨhɨfɨ-hɨhɨfɨndɨmboemo.
17 Se compreenderdes estas coisas, sereis felizes, sob condição de as praticardes.
18 Ro sɨhamumbo muŋguambo hoafɨyaha-purühɨyahɨpoanɨ. Ro sɨhamumbo dɨbonɨmehapurɨ fɨfɨrɨheapurɨ-mboanahɨ. Ŋga sehündɨ mamɨ wambo refendɨrɨmbo-mayu ranahandɨ hoafɨ Baiborambe hoafɨmayo ra anɨhondü tükündɨfemboe. Hoafɨ ra yare hoafɨyohü yahoya, “Nindou sesɨ mamühɨ asahoasehɨ ranai wandɨ hürütümbɨ tükündüfimbui,” meho.
18 Não digo isso de vós todos; conheço os que escolhi, mas é preciso que se cumpra esta palavra da Escritura: Aquele que come o pão comigo levantou contra mim o seu calcanhar {Sl 40,10}.
19 Awi ndanɨ moatükunɨ ra moai haponda tüküfeyoanɨyahɨpoanɨ ranahambo hoafayahɨ. Rananɨmbo ndanɨ moatükunɨ ra süŋgunambo tükündɨfeyoanɨ, asu se wambo anɨhondümbo-ndundɨrɨ ro God ai sɨheimbo aboedambo-fembohünda koamarɨhendɨr-anahɨ.
19 Desde já vo-lo digo, antes que aconteça, para que, quando acontecer, creiais e reconheçais quem sou eu.
20 Ro anɨhondümboanahɨ sɨhamumbo hoafayahɨ: Nindou düdi ro nindou koararɨhehinɨ ranahambo aserümündu ana, ai wambo kameihɨ semündündɨrühani. Asu nindou düdi wambo asemündündɨrɨ ranai nindou wambo koamarɨhendɨrɨ ahambo amboanɨ serümündühani,” mehu.
20 Em verdade, em verdade vos digo: quem recebe aquele que eu enviei recebe a mim; e quem me recebe, recebe aquele que me enviou.
21 Sisas ai yare hoafɨyuwane asu ahandɨ ŋgusüfoambe moaruwai-marɨrɨ. Asu ai hoafɨyuhɨ yahuya, “Ro anɨhondümboanahɨ sɨhamumbo hoafayahapurɨ: Nindou mamɨ sɨhamundɨ mbusümo anüŋgu ai-anɨmbo wambo hürütümbɨ-yomondɨ warɨhündea-ndɨrɨmbui,” mehu.
21 Dito isso, Jesus ficou perturbado em seu espírito e declarou abertamente: Em verdade, em verdade vos digo: um de vós me há de trair!...
22 Sisas ai yare hoafɨmayuamboemo asu ai sɨmborɨ hɨmboapefirümemo. Asu ai moai fɨfɨrundɨ Sisas ai nindou dabombei yare hoafɨmayu ra.
22 Os discípulos olhavam uns para os outros, sem saber de quem falava.
23 Nindou Sisasɨmbo süŋgururü-rundeimbɨ ahandɨ ŋgusüfoahündɨ ai ahandɨ fikɨmɨ mamaru.
23 Um dos discípulos, a quem Jesus amava, estava à mesa reclinado ao peito de Jesus.
24 Ranɨyu asu Saimon Pita ai ahambo mbɨro kareandühɨ yahuya, “Se Sisasɨmbo düdurɨworɨ, ai nindou daboe yare hoafayu rana,” mehuamboyu.
24 Simão Pedro acenou-lhe para dizer-lhe: Dize-nos, de quem é que ele fala.
25 Asu ai Sisasɨmbo sowana sühüfi hüfuhü düdufinduhü yahuya, “Adükarɨ, nindou ra düdia?” mehundowamboyu.
25 Reclinando-se este mesmo discípulo sobre o peito de Jesus, interrogou-o: Senhor, quem é?
26 Asu Sisas ai sɨmborɨ yahuya, “Awi ro bret bɨdɨfɨrɨ sesɨ hoeambe foandɨhe hehea ndahandomboyahɨ. Ro sesɨ asahando nindou aiani,” mehu. Ranɨyu asu ai bret bɨdɨfɨrɨ ra sesɨ hoeambe foare mbura, Sudas Iskariot, Saimonɨndɨ nɨmorɨ-mayu, ahambo masagado.
26 Jesus respondeu: É aquele a quem eu der o pão embebido. Em seguida, molhou o pão e deu-o a Judas, filho de Simão Iscariotes.
27 Sudas ai Sisasɨndɨ hürütümbɨ-yomondɨ warɨhüfimbo hohoanɨmoyuhü sesɨ ra semündü hayamboyuwane asu Satan ranai ahandɨ fiambe mafarɨfiyu.
27 Logo que ele o engoliu, Satanás entrou nele. Jesus disse-lhe, então: O que queres fazer, faze-o depressa.
28 Nindou sesɨ fikɨmɨ nɨnoumemo ai mamai-amboanɨ moai Sisas hoafɨmayu ranahambo fɨfɨreandɨ.
28 Mas ninguém dos que estavam à mesa soube por que motivo lho dissera.
29 Nindou bɨdɨfɨrɨ ai Sudas ahamundɨ kakɨ hɨpɨrɨ hɨfandarandɨ ai adükarɨ si sesesɨmbo hoafɨmayundowambo sesɨ pemɨmboani yahomo asu nindou kakɨkoate-mayei aheimbo saimboani yahomo raraomarundɨ.
29 Pois, como Judas tinha a bolsa, pensavam alguns que Jesus lhe falava: Compra aquilo de que temos necessidade para a festa. Ou: Dá alguma coisa aos pobres.
30 Nɨmbɨ mamarowamboyu Sudas ai bret bɨdɨfɨrɨ Sisas masagado ra semündü haya hɨfɨnambo makusɨfoendɨ.
30 Tendo Judas recebido o bocado de pão, apressou-se em sair. E era noite...
31 Sudas ai hɨfɨna makusɨfoendamboyu, asu Sisas ai yahuya, “Haponda Nindou Hondü ai ndürümb-ani yahombo ra weindahɨ tükündɨfemboe. Rananɨmbo asu Nindou Hondü ai God ndürümbayu ra weindahɨndirɨmbui.
31 Logo que Judas saiu, Jesus disse: Agora é glorificado o Filho do Homem, e Deus é glorificado nele.
32 Asu Nindou Hondü ai God ndürümbayu ra weindaharirɨ ana, asu God ai ahandɨ süŋgu Nindou Hondü ndürümbayu ra nɨmehünou weindahɨndirɨmbui.
32 Se Deus foi glorificado nele, também Deus o glorificará em si mesmo, e o glorificará em breve.
33 Nɨmoakɨdɨbou, ro ŋgɨrɨ se-babɨdɨmbo gedühɨ nɨmboahɨ. Se wambo kokondundɨrɨ-mboemo, ŋga se ŋgɨrɨ hoeindundɨrɨ. Horombo Sudambo hoafɨmayahɨ ro homboayahɨ ŋgoafɨ ranambe se ŋgɨrɨ ŋgei.
33 Filhinhos meus, por um pouco apenas ainda estou convosco. Vós me haveis de procurar, mas como disse aos judeus, também vos digo agora a vós: para onde eu vou, vós não podeis ir.
34 Ro sɨhamumbo sɨmborɨ hohoanɨmo asahapurɨ. Wandafɨ mamɨ, se sɨhamundɨhoarɨ sɨmborɨ ŋgusüfo pefirɨndɨmo, ro sɨhamumbo ŋgusüfo pararɨheapurɨ nou.
34 Dou-vos um novo mandamento: Amai-vos uns aos outros. Como eu vos tenho amado, assim também vós deveis amar-vos uns aos outros.
35 Asu se sɨhamundɨhoarɨ sɨmborɨ ŋgusüfo pefirɨndɨmondan-anɨmbo nindou ai sɨhamumbo amboa ‘ahambo süŋgururü-rundeimb-anemo’ mbɨseimboyei,” mehu.
35 Nisto todos conhecerão que sois meus discípulos, se vos amardes uns aos outros.
36 Saimon Pita ai hoafɨyunduhü yahuya, “Adükarɨ, se nahanamboyafa?” mehundowamboyu. Asu Sisas ai ahambo sɨmborɨ yahuya, “Ro nahanafɨyo ahahɨ ra-nafɨ ana se ŋgɨrɨ wandɨ süŋgu ŋgafɨ. Ŋga süŋgunambo-anɨmbo ra-nafɨ wandɨ süŋgu ŋgamboyafɨ,” mehundowamboyu.
36 Perguntou-lhe Simão Pedro: Senhor, para onde vais? Jesus respondeu-lhe: Para onde vou, não podes seguir-me agora, mas seguir-me-ás mais tarde.
37 Asu Pita ai asükaiyu sɨmborɨ hoafɨyunduhü yahuya, “Asu nɨmboe ro haponda sɨhafɨ süŋgu sɨnɨkoate-ayaha. Sɨhambondünɨnɨ asu wambondündɨrɨ ndümboemo,” mehuamboyu.
37 Pedro tornou a perguntar: Senhor, por que te não posso seguir agora? Darei a minha vida por ti!
38 Asu Sisas ai ahambo sɨmborɨ hoafɨyundühɨ yahuya, “Se wamboyondɨrɨ asu sɨhamboyonɨnɨ rambo hoafayafɨsɨ, ŋga ro sɨhambo anɨhondümboanahɨ hoafayahanɨnɨ: Kakaro hoafɨkoate-yuambe-anɨmbo se ŋgɨmɨmbo hoafɨndafühɨ anɨmboya ‘Ro moai Sisasɨmbo fɨfɨrɨhinɨ,’ mbɨsamboyafɨ,” mehu.
38 Respondeu-lhe Jesus: Darás a tua vida por mim!... Em verdade, em verdade te digo: não cantará o galo até que me negues três vezes.
Atalhos do teclado
- Capítulo anterior←
- Próximo capítulo→
- Versículo anteriork
- Próximo versículoj
- Limpar seleçãoEsc
- Esta ajuda?
Estude este capítulo no WhatsApp
Peça à IA da Bíblia Fala para explicar João 13, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.