João 13

Godɨndɨ Hoafɨ (AGG) vs NAA

Sair da comparação
NAA Nova Almeida Atualizada 2017
1 Sudayei mamɨ adükarɨ si Pasofa sei-arɨhündɨ ranai tüküfembo yaŋgɨrɨyoambe Sisas ai hɨfɨ nda hɨnɨŋgɨfe hefe, ahandɨ Afɨndɨ sowanambo hafombo si ra tükümefeyoa fɨfɨrɨmareandɨ. Ai ahandɨ nendɨ afɨndɨ hɨfɨ ndanɨhü burayei aheimbo afɨndɨ ŋgusüfo pamareandürɨ. Ai aheimbo horombo piyu haya ŋgusüfo pareandürɨ huhumbo ndeara yɨfɨmbo yaŋgɨrɨyuhü afɨndɨ hamɨndɨ ŋgusüfo pamareandürɨ.
1 Antes da Festa da Páscoa, sabendo Jesus que era chegada a sua hora de passar deste mundo para o Pai, tendo amado os seus que estavam no mundo, amou-os até o fim.
2 Sapo Sisas ai ahambo süŋgururü-rundeimbɨ babɨdɨmbo sowasümondühɨ nɨmarɨmondane asu Satan ai Saimonɨndɨ nɨmorɨ Sudas Iskariot ahandɨ fiambe hohoanɨmo moaruwai masagadowa Sisasɨmbo ahandɨ hürütümbɨ-yafe warɨhüfimbo mehu.
2 Durante a ceia, tendo já o diabo posto no coração de Judas, filho de Simão Iscariotes, que traísse Jesus,
3 Sisas ai fɨfɨreandɨ Afɨndɨ ai ahambo muŋguambo moatükunɨ hɨfandɨmbo ŋgɨnɨndɨ adükarɨ masagado ra. Asu Godɨmbo sowahɨndɨ makusu ra fɨfɨreandɨ ranɨmbo ai Ahambo sowana gafumbui.
3 sabendo este que o Pai tinha confiado tudo às suas mãos, e que ele tinha vindo de Deus e voltava para Deus,
4 Ranɨmboyu asu ai sesɨ sesambeahɨndɨ hɨnɨŋgɨre botɨfi, ŋgɨsɨharɨ hoearɨ yimündamündü mbura, tawor mamɨ semündü ahandɨ mbusümondühɨ hühüre hɨnɨŋgɨmareandɨ.
4 levantou-se da ceia, tirou a vestimenta de cima e, pegando uma toalha, cingiu-se com ela.
5 Ranɨyu asu ai hoe semündü disambe kare mbura, ahambo süŋgururü-rundeimbɨmbo ahamundɨ tɨŋarɨ ra popoairapurühɨ tawor mbusümondühɨ hühümareandɨ ranambo gedümarapurɨ.
5 Em seguida Jesus pôs água numa bacia e começou a lavar os pés dos discípulos e a enxugá-los com a toalha com que estava cingido.
6 Ranɨyu asu Sisas ai Saimon Pitambo sowana masünuwamboyu, asu Pita ai hepünɨfi hoafɨyundühɨ yahuya, “Adükarɨ, se wandɨ tɨŋarɨ popoaimbo safɨmboyafɨ?” mehuamboyu.
6 Quando se aproximou de Simão Pedro, este lhe perguntou: — Vai lavar os meus pés, Senhor?
7 Asu Sisas ai sɨmborɨ hoafɨyundühɨ yahuya, “Ro haponda ratüpurayahɨ ndanana se moai fɨfɨrowandɨ. Ŋga süŋgunambo-anɨmbo ranahambo fɨfɨrɨndowamboyafɨ,” mehuamboyu.
7 Jesus respondeu:
8 Asu Pita ai yahuya, “Se wandana tɨŋarɨ ra popoaindamboyafɨ, ŋga yowanɨ,” mehuamboyu. Asu Sisas ai sɨmborɨ kafoare hoafɨyunduhü yahuya, “Asu ro sɨhambo popoaiyonɨnɨkoate-ayahɨ ana, asu se ŋgɨrɨ wandɨ süŋguro-randeimbɨndafoandɨ,” mehundowamboyu.
8 Então Pedro disse: — O senhor nunca lavará os meus pés! Ao que Jesus respondeu:
9 Asu Saimon Pita ai sɨmborɨ yahuya, “Adükarɨ, ambe, wandɨ tɨŋarɨ yaŋgɨrɨ popoaiyondɨrɨ ana. Ŋga wandɨ watɨŋarɨ ŋgusümboarɨ ra kameihɨ amboanɨ popoaindandɨrɨ,” mehuamboyu.
9 Então Pedro lhe pediu: — Senhor, não somente os pés, mas também as mãos e a cabeça.
10 Asu Sisas ai ahambo yahuya, “Nindou ai ahandɨ fi ra muŋgu hundürɨyu hayamboayu ana, asu asükaindu ŋgɨrɨ hundürümbo hohoanɨmondu. Ai tɨŋarɨ yaŋgɨrɨ amboanɨ popoaiafoareandɨ ra afɨsaho paiarɨkoate aboedɨyuhani. Se afɨsaho-koate aboedɨ anɨŋgomo, ŋga se muŋguamboemopoanɨ,” mehu.
10 Jesus respondeu:
11 (Sisas ai nindou mamɨ ahambo ahandɨ hürütümbɨ-yomondɨ warɨhüfimbo mehu ahambo fɨfɨrirɨ. Ranɨmboyu ai ahamumbo hoafɨyupurühɨ, “Seana moai muŋguambo afɨsaho-koate nɨŋgomo,” mehupurɨ.)
11 Pois ele sabia quem era o traidor. Foi por isso que disse: “Nem todos estão limpos.”
12 Sisas ai ahamundɨ tɨŋarɨ popoairapurɨ mburamboyu, asu asükaiyu ahandɨ ŋgɨsɨharɨ hoearɨ ra güde haya, sesɨ yaŋgoro fondanɨ mahu. Hu nɨmarümbo ahamumbo düdufipurühɨ yahuya, “Haponda sɨhamundɨ tɨŋarɨ popoaimarɨhandɨ. Se wandɨ ratüpurɨ nda fɨfɨrundai?
12 Depois de lhes ter lavado os pés, Jesus pôs de novo as suas vestimentas e, voltando à mesa, perguntou-lhes:
13 Se wambo dükarundürühɨ ‘Yamundo-randeimbɨ,’ asu ‘Adükarɨ,’ yahomo arundɨ, ranana anɨhond-anesɨ, ŋga ro ran-anahɨ.
13 Vocês me chamam de Mestre e de Senhor e fazem bem, porque eu o sou.
14 Roana sɨhamundɨ Adükarɨmboya asu Yamundɨhe-rɨhandeimb-anahɨ. Ranɨyahɨ asu ro sɨhamundɨ tɨŋarɨ popoaimarɨhapurɨ. Asu yahurai se-amboanɨ sɨhamundɨhoarɨ ŋgoründɨ hoarehɨndɨmondühɨ sɨmborɨ fehefirɨndɨmo.
14 Ora, se eu, sendo Senhor e Mestre, lavei os pés de vocês, também vocês devem lavar os pés uns dos outros.
15 Ro sɨhamumbo nafuimbohünda ramarɨheandɨ nou, se nindou ŋgorümbo ranɨ-süŋgundundɨ.
15 Porque eu lhes dei o exemplo, para que, como eu fiz, vocês façam também.
16 Ro anɨhondümboanahɨ hoafayahapurɨ: Ratüpurɨyu-randeimbɨ nindou ai ahandɨ bogorɨmbo ŋgasündirümboyupoanɨ. Asu nindou ratüpurɨmbo ahu ranai nindou ahambo koamarɨherü ahandɨ nɨmoamoyupoanɨ.
16 Em verdade, em verdade lhes digo que o servo não é maior do que seu senhor, nem o enviado é maior do que aquele que o enviou.
17 Asu se ranɨ-moatükunɨ ranahambo anɨhond-ane yahomo fɨfɨrundühɨ, ranɨ-süŋguarundɨ ana, se ranɨmbo hɨhɨfɨ-hɨhɨfɨndɨmboemo.
17 Se vocês sabem estas coisas, bem-aventurados serão se as praticarem.
18 Ro sɨhamumbo muŋguambo hoafɨyaha-purühɨyahɨpoanɨ. Ro sɨhamumbo dɨbonɨmehapurɨ fɨfɨrɨheapurɨ-mboanahɨ. Ŋga sehündɨ mamɨ wambo refendɨrɨmbo-mayu ranahandɨ hoafɨ Baiborambe hoafɨmayo ra anɨhondü tükündɨfemboe. Hoafɨ ra yare hoafɨyohü yahoya, “Nindou sesɨ mamühɨ asahoasehɨ ranai wandɨ hürütümbɨ tükündüfimbui,” meho.
18 Não falo a respeito de todos vocês, pois eu conheço aqueles que escolhi. Mas é para que se cumpra a Escritura: “Aquele que come do meu pão levantou contra mim o seu calcanhar.”
19 Awi ndanɨ moatükunɨ ra moai haponda tüküfeyoanɨyahɨpoanɨ ranahambo hoafayahɨ. Rananɨmbo ndanɨ moatükunɨ ra süŋgunambo tükündɨfeyoanɨ, asu se wambo anɨhondümbo-ndundɨrɨ ro God ai sɨheimbo aboedambo-fembohünda koamarɨhendɨr-anahɨ.
19 Desde já lhes digo isso, antes que aconteça, para que, quando acontecer, vocês creiam que
20 Ro anɨhondümboanahɨ sɨhamumbo hoafayahɨ: Nindou düdi ro nindou koararɨhehinɨ ranahambo aserümündu ana, ai wambo kameihɨ semündündɨrühani. Asu nindou düdi wambo asemündündɨrɨ ranai nindou wambo koamarɨhendɨrɨ ahambo amboanɨ serümündühani,” mehu.
20 Em verdade, em verdade lhes digo: quem recebe aquele que eu enviar recebe a mim; e quem recebe a mim recebe aquele que me enviou.
21 Sisas ai yare hoafɨyuwane asu ahandɨ ŋgusüfoambe moaruwai-marɨrɨ. Asu ai hoafɨyuhɨ yahuya, “Ro anɨhondümboanahɨ sɨhamumbo hoafayahapurɨ: Nindou mamɨ sɨhamundɨ mbusümo anüŋgu ai-anɨmbo wambo hürütümbɨ-yomondɨ warɨhündea-ndɨrɨmbui,” mehu.
21 Depois de dizer isso, Jesus se angustiou em espírito e afirmou:
22 Sisas ai yare hoafɨmayuamboemo asu ai sɨmborɨ hɨmboapefirümemo. Asu ai moai fɨfɨrundɨ Sisas ai nindou dabombei yare hoafɨmayu ra.
22 Então os discípulos olharam uns para os outros, sem saber a quem ele se referia.
23 Nindou Sisasɨmbo süŋgururü-rundeimbɨ ahandɨ ŋgusüfoahündɨ ai ahandɨ fikɨmɨ mamaru.
23 Ao lado de Jesus estava reclinado um dos seus discípulos, aquele a quem ele amava.
24 Ranɨyu asu Saimon Pita ai ahambo mbɨro kareandühɨ yahuya, “Se Sisasɨmbo düdurɨworɨ, ai nindou daboe yare hoafayu rana,” mehuamboyu.
24 Simão Pedro fez um sinal a esse, para que perguntasse a quem Jesus se referia.
25 Asu ai Sisasɨmbo sowana sühüfi hüfuhü düdufinduhü yahuya, “Adükarɨ, nindou ra düdia?” mehundowamboyu.
25 Então aquele discípulo, reclinando-se sobre o peito de Jesus, perguntou: — Senhor, quem é?
26 Asu Sisas ai sɨmborɨ yahuya, “Awi ro bret bɨdɨfɨrɨ sesɨ hoeambe foandɨhe hehea ndahandomboyahɨ. Ro sesɨ asahando nindou aiani,” mehu. Ranɨyu asu ai bret bɨdɨfɨrɨ ra sesɨ hoeambe foare mbura, Sudas Iskariot, Saimonɨndɨ nɨmorɨ-mayu, ahambo masagado.
26 Jesus respondeu: Então Jesus pegou um pedaço de pão e, tendo-o molhado, deu-o a Judas, filho de Simão Iscariotes.
27 Sudas ai Sisasɨndɨ hürütümbɨ-yomondɨ warɨhüfimbo hohoanɨmoyuhü sesɨ ra semündü hayamboyuwane asu Satan ranai ahandɨ fiambe mafarɨfiyu.
27 E, depois que Judas recebeu o pedaço de pão, imediatamente Satanás entrou nele. Então Jesus disse a Judas:
28 Nindou sesɨ fikɨmɨ nɨnoumemo ai mamai-amboanɨ moai Sisas hoafɨmayu ranahambo fɨfɨreandɨ.
28 Nenhum dos que estavam à mesa entendeu por que Jesus tinha dito isso.
29 Nindou bɨdɨfɨrɨ ai Sudas ahamundɨ kakɨ hɨpɨrɨ hɨfandarandɨ ai adükarɨ si sesesɨmbo hoafɨmayundowambo sesɨ pemɨmboani yahomo asu nindou kakɨkoate-mayei aheimbo saimboani yahomo raraomarundɨ.
29 Pois, como Judas era quem trazia a bolsa do dinheiro, alguns pensaram que Jesus tinha dito a ele: “Compre o que precisamos para a festa” ou, então, que havia solicitado que desse alguma coisa aos pobres.
30 Nɨmbɨ mamarowamboyu Sudas ai bret bɨdɨfɨrɨ Sisas masagado ra semündü haya hɨfɨnambo makusɨfoendɨ.
30 Assim, tendo recebido o pedaço de pão, Judas logo saiu. E era noite.
31 Sudas ai hɨfɨna makusɨfoendamboyu, asu Sisas ai yahuya, “Haponda Nindou Hondü ai ndürümb-ani yahombo ra weindahɨ tükündɨfemboe. Rananɨmbo asu Nindou Hondü ai God ndürümbayu ra weindahɨndirɨmbui.
31 Quando Judas saiu, Jesus disse:
32 Asu Nindou Hondü ai God ndürümbayu ra weindaharirɨ ana, asu God ai ahandɨ süŋgu Nindou Hondü ndürümbayu ra nɨmehünou weindahɨndirɨmbui.
32 Se Deus foi glorificado nele, também Deus o glorificará nele mesmo; e ele o glorificará imediatamente.
33 Nɨmoakɨdɨbou, ro ŋgɨrɨ se-babɨdɨmbo gedühɨ nɨmboahɨ. Se wambo kokondundɨrɨ-mboemo, ŋga se ŋgɨrɨ hoeindundɨrɨ. Horombo Sudambo hoafɨmayahɨ ro homboayahɨ ŋgoafɨ ranambe se ŋgɨrɨ ŋgei.
33 Filhinhos, ainda por um pouco estou com vocês. Vocês vão me procurar, mas o que eu disse aos judeus também agora digo a vocês: para onde eu vou vocês não podem ir.
34 Ro sɨhamumbo sɨmborɨ hohoanɨmo asahapurɨ. Wandafɨ mamɨ, se sɨhamundɨhoarɨ sɨmborɨ ŋgusüfo pefirɨndɨmo, ro sɨhamumbo ŋgusüfo pararɨheapurɨ nou.
34 Eu lhes dou um novo mandamento: que vocês amem uns aos outros. Assim como eu os amei, que também vocês amem uns aos outros.
35 Asu se sɨhamundɨhoarɨ sɨmborɨ ŋgusüfo pefirɨndɨmondan-anɨmbo nindou ai sɨhamumbo amboa ‘ahambo süŋgururü-rundeimb-anemo’ mbɨseimboyei,” mehu.
35 Nisto todos conhecerão que vocês são meus discípulos: se tiverem amor uns aos outros.
36 Saimon Pita ai hoafɨyunduhü yahuya, “Adükarɨ, se nahanamboyafa?” mehundowamboyu. Asu Sisas ai ahambo sɨmborɨ yahuya, “Ro nahanafɨyo ahahɨ ra-nafɨ ana se ŋgɨrɨ wandɨ süŋgu ŋgafɨ. Ŋga süŋgunambo-anɨmbo ra-nafɨ wandɨ süŋgu ŋgamboyafɨ,” mehundowamboyu.
36 Simão Pedro perguntou a Jesus: — Para onde o Senhor vai? Jesus respondeu:
37 Asu Pita ai asükaiyu sɨmborɨ hoafɨyunduhü yahuya, “Asu nɨmboe ro haponda sɨhafɨ süŋgu sɨnɨkoate-ayaha. Sɨhambondünɨnɨ asu wambondündɨrɨ ndümboemo,” mehuamboyu.
37 Pedro disse: — Senhor, por que não posso segui-lo agora? Darei a minha vida pelo senhor.
38 Asu Sisas ai ahambo sɨmborɨ hoafɨyundühɨ yahuya, “Se wamboyondɨrɨ asu sɨhamboyonɨnɨ rambo hoafayafɨsɨ, ŋga ro sɨhambo anɨhondümboanahɨ hoafayahanɨnɨ: Kakaro hoafɨkoate-yuambe-anɨmbo se ŋgɨmɨmbo hoafɨndafühɨ anɨmboya ‘Ro moai Sisasɨmbo fɨfɨrɨhinɨ,’ mbɨsamboyafɨ,” mehu.
38 Jesus respondeu:

Ler em outra tradução

Comparar com outra

Estude este capítulo no WhatsApp

Peça à IA da Bíblia Fala para explicar João 13, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.