Hebreus 5
Godɨndɨ Hoafɨ (AGG) vs NVT
1 Muŋguambo Godɨmbo sai-randeimbɨ bogorɨ adükarɨ nindou ana sapo nindou-yei mbusümonɨndɨ God ai kafoarirɨ hɨnɨŋgɨmarir-ani. Ranani asu nindou ranai muŋguambo nindou ranahei moaruwai hohoanɨmo ranɨmbohünda Godɨmbo moanɨ saimbo asu ahambo nɨnɨhondɨ hɨfokoefe sɨhefembo-hündamboane kafoarirɨ hɨnɨŋgɨmarirɨ.
1 Todo sumo sacerdote é um homem escolhido para representar outras pessoas nas coisas referentes a Deus. Ele apresenta ofertas e sacrifícios pelos pecados
2 Ranane asu nindou ai fɨfɨrɨfekoate-yeihɨ mamɨkarɨyei arɨhündɨ ranaheimbo hɨmboarɨ hoafendühɨ hɨbadarümbui, sapo nindou-mayei ranai-amboanɨ aheihoarɨ ŋgɨnɨndɨ nɨŋgokoate-yeihɨ-wambo.
2 e é capaz de tratar com bondade os ignorantes e os que se desviam, pois está sujeito às mesmas fraquezas.
3 Ranɨmbo-wambo ai Godɨmbo nɨne-moatükunɨ hɨfokoare sɨhenda horɨ pɨrayo ra ŋgɨrɨ nindou dɨdɨyei moaruwai hohoanɨmomayei ranaheimbo-hündambo yaŋgɨrɨ randeandɨ. Ŋga ai-amboanɨ ahandɨ moaruwai hohoanɨmo ranɨmbo-hündambo kameihɨ rareandühani.
3 É por isso que precisa oferecer sacrifícios pelos próprios pecados, bem como pelos pecados do povo.
4 Godɨmbo sai-randeimbɨ bogorɨ adükarɨmbofe ndürümbɨ moatükun-ane asu adükarɨ ratüpurɨ ra ŋgɨrɨ nindou mamɨ ai ahandɨhoarɨ ranɨmbondahe nɨmboambo mbüsu, ŋga wanɨ. Ŋga moanɨ God ahambo kafoarirɨmboani ranɨ ratüpurɨmbohünda sapo Aronɨmbo boatei Godɨmbo sai-randeimbɨmborirɨ kafoarirɨ hɨnɨŋgɨmarirɨ nou.
4 Ninguém assume essa posição de honra por si só. Ele deve ser chamado por Deus, como aconteceu com Arão.
5 Mamɨ yare yahuraiyo, Krais aiana Godɨmbo saimbo ra bogorɨmbofe adükarɨ ndürümbɨyo nɨŋgombo-mayu ra ahandɨhoarɨ moai bogorɨmbofi nüŋgu, ŋga wanɨ. Ŋga Godɨyu ahandɨ ndürɨ adükarɨ sagadowohü hoafɨyundühɨ yahuya,
5 Por isso Cristo não tomou para si a honra de ser Sumo Sacerdote, mas foi Deus que lhe concedeu essa honra, dizendo: “Você é meu Filho; hoje eu o gerei”.
6 Asu God ai asükaiyu yare hoafɨyuhü yahuya,
6 E, em outra passagem, diz: “Você é sacerdote para sempre, segundo a ordem de Melquisedeque”.
7 Sisas ai hɨfɨ ndanɨhü yaŋgɨrɨ nüŋguambe Godɨmbo sapo ahambo yɨfɨhündɨ aboedambofimbo-mayu ranahambo ai moanɨ puküna hoafɨyuhü aranɨhɨmboahɨ hümoarɨyuhü dɨdɨbafɨyundühɨ hoafɨyundo marandɨ. Sisas ai hɨmboarɨ hoafendɨyu haya Godɨndɨ hoarehɨ nüŋgumbo-wambo God ai ahandɨ hoafɨ ra hɨmborɨmayundo.
7 Enquanto Jesus esteve na terra, ofereceu orações e súplicas, em alta voz e com lágrimas, àquele que podia salvá-lo da morte, e suas orações foram ouvidas por causa de sua profunda devoção.
8 Sisas ai Godɨndɨ Nɨmorɨyusɨ, ŋga nɨnɨ-moatükunɨ tɨŋɨrɨfo afɨndɨ ahambo tükümefendo ra ahambo yamundɨfiwanɨ asu ai Godɨndɨ hoafɨ ra süŋgufe hombo-hündamboyo tükümefendo.
8 Embora fosse Filho, aprendeu a obediência por meio de seu sofrimento.
9 Ranɨyu asu ai tɨŋɨrɨfo moatükunɨ ra ndeara yare nafamündɨ mbura rananɨmbo asu ai nindou dɨdɨyei ahandɨ hoafɨ süŋgurɨhi arɨhündɨ ranaheimbo koadürümbo aboedambo-fendürɨmbo nɨmɨndɨhɨfi tükümefiyu.
9 Com isso, foi capacitado para ser o Sumo Sacerdote perfeito e tornou-se a fonte de salvação eterna para todos que lhe obedecem.
10 Ranɨyu asu God ai ahambo fi sai-rambohünda Sisasɨmbo bogorɨ adükarɨmborirɨ hɨnɨŋgɨmarirɨ sapo Merkisedek rasüŋgure marandɨ ranɨfihɨ türe haya.
10 E Deus o designou Sumo Sacerdote segundo a ordem de Melquisedeque.
11 Ranɨ hoafɨ ranahambo sɨheimbo wataporɨmboyo-ndürɨmbo ra afɨnd-ane eŋgorosɨ, ŋga sɨheimbo wataporɨmboyo-ndürɨmbo ra awi akɨdou tɨŋümbɨ saf-ane, sapo se nɨmai hohoanɨmo ra puremɨndɨ-koateyei arɨhündɨ ranɨmbo.
11 Há muito mais que gostaríamos de dizer a esse respeito, mas são coisas difíceis de explicar, sobretudo porque vocês se tornaram displicentes acerca do que ouvem.
12 Afɨndɨmbo maho ra se Godɨndɨ hoafɨ yamundɨfe-randeimbɨ nɨŋgombomayo-aneisɨ. Ŋga awi nindou ŋgorü ai-anɨmbo Godɨndɨ hoafɨ boakorɨ fɨfɨrɨfe ra asükai sɨheimbo yamundɨ-mbɨrɨhindür-amboane. Se ŋgɨnɨndɨ sesɨ sesɨmboayei rananeisɨ, ŋga asu awi nindou ŋgorü ai sɨheimbo tɨtɨ yaŋgɨr-anɨmbo dagadürɨmbui.
12 A esta altura, já deveriam ensinar outras pessoas, e no entanto precisam que alguém lhes ensine novamente os conceitos mais básicos da palavra de Deus. Ainda precisam de leite, e não podem ingerir alimento sólido.
13 Nindou düdi ai tɨtɨ yaŋgɨrɨ sɨmɨndɨmboayu ana, ai nɨmoakɨdou nou-ani, ŋga asu ai aboedɨ mbumundɨ hohoanɨmo aho ranahambo yamundɨfe ra moai türüfoareandɨ.
13 Quem se alimenta de leite ainda é criança e não sabe o que é justo.
14 Sapo ŋgɨnɨndɨ sesɨ ranana nindou adükarɨmboehindɨ ranahei ses-ane. Nindou yahurai ana ahei hohoanɨmo ra ndorɨhi korɨfoarɨhi arɨhündɨ-wambo asu ai nɨne-moatükunɨ aboedayo-ane asu nɨne-moatükunɨ moaruwaiyo ranane ranɨ-moatükunɨ ranahambo türɨboadɨhi fɨfɨndɨhimboyei.
14 O alimento sólido é para os adultos que, pela prática constante, são capazes de distinguir entre certo e errado.
Atalhos do teclado
- Capítulo anterior←
- Próximo capítulo→
- Versículo anteriork
- Próximo versículoj
- Limpar seleçãoEsc
- Esta ajuda?
Estude este capítulo no WhatsApp
Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Hebreus 5, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.