Hebreus 4
Godɨndɨ Hoafɨ (AGG) vs NAA
1 Ŋga God ai aheimboya, ai harɨhefe nɨmarɨmbo ranambe ŋgeimboyei yahuhaya horombo hoafɨmareandɨ ra yaŋgorombo-wambo sɨhɨrɨ ranɨ-moatükunɨ ranahambo wataporɨmbo-marandɨ ra ndahumɨndemboyefɨ. Awi sɨhɨrɨ ranahambo ndondɨhu hɨbadɨhumboane, ŋga nindou mamɨ ai harɨhefe nɨmarɨmbo moatükunɨ ranambe hokoate-ndu haya bodɨboembui.
1 Portanto, visto que nos foi deixada a promessa de entrar no descanso de Deus, tenhamos cuidado para não parecer que algum de vocês deixou de alcançá-la.
2 Ŋga sɨhɨrɨ amboanɨ Godɨndɨ aboedɨ hoafɨ ra hɨmborɨyefɨ-mboanefɨ, sapo amoao mamɨ-mayei ai yarɨhi hɨmborɨmayei nou. Ai hoafɨ ra hɨmborɨmayeiyosɨ, ŋga asu ai ranahambo anɨhondümbofe-koateyeihɨ süŋgufekoate-mayei ranɨmbo-wamboyo moai ndoreandürɨ.
2 Porque também a nós foram anunciadas as boas-novas, exatamente como aconteceu com eles. Mas a palavra que eles ouviram não lhes trouxe proveito, porque não foram unidos por meio da fé com aqueles que a ouviram.
3 Nindou sɨhɨrɨ hoafɨ ranahambo anɨhondümbo-rɨhundeimbɨ ana, harɨhefe nɨmarɨmbo ranambe hefɨ-rɨhundeimb-anefɨ. Sapo ranɨ-moatükunɨ ranahambo God ai yare hoafɨyuhü yahuya,
3 Nós, porém, que cremos, entramos no descanso, conforme Deus disse: “Assim, jurei na minha ira: ‘Não entrarão no meu descanso.’” Ele disse isso, mesmo que as obras já estivessem concluídas desde a fundação do mundo.
4 Ŋga Baiborambe ŋgoründühɨ rühɨ 7 si ranahambo sapo yare hoafɨyowohü yahoya,
4 Porque, em certo lugar, assim disse a respeito do sétimo dia: “No sétimo dia, Deus descansou de todas as obras que tinha feito.”
5 Mare mamɨ ranɨ-moatükunɨ ranahambo asükaiyu yare hoafɨyuhü yahuya, “Nindou ranai ŋgɨrɨ sapo wandɨ harɨhefe nɨmarɨmbo hɨfɨ ranambe ŋgei,” mehu.
5 E, novamente, no mesmo lugar: “Não entrarão no meu descanso.”
6 Israer nindou ranai weaŋgurühɨ hoafɨ aboedɨ ranahambo hɨmborɨmayei aiana moai harɨhefe nɨmarɨmbo hɨfɨ ranambe hei sapo ai ranɨ-moatükunɨ God ai hoafɨmayu ranahambo anɨhondümbofe-koatemayei ranɨmbo-wambo. Ŋga asu nindou amurɨ-mayei aiana ranambe ŋgeimboyei.
6 Visto, portanto, que resta entrarem alguns naquele descanso e que, por causa da desobediência, não entraram aqueles aos quais anteriormente foram anunciadas as boas-novas,
7 Ranɨmbo-hündamboyo asu süŋgunambo God ai asükaiyu ŋgorü si ra hɨnɨŋgɨ-mareandɨ, sapo si ranahambo dükareandühɨ “ndanɨ si” mehu ra. Godɨndɨ hoafɨ mbahɨrɨhefe si afɨndɨ hɨmbanɨ ra ho-ane ranɨ mbusümo Defitɨndɨ yafambe süŋgure haya God ai hoafɨyuhü yahuya,
7 de novo, determina certo dia, “hoje”, falando por Davi, muito tempo depois, segundo antes tinha sido declarado: “Hoje, se ouvirem a sua voz, não endureçam o coração.”
8 Ŋga asu Sosua ai nindou ranaheimbo sapo God ai harɨhefe nɨmarɨmbo hɨfɨ ra horombo hoafɨmayu mbasagadürü-mbonana, asu God ai ŋgɨrɨ asükaiyu süŋguna ŋgorü si tüküfemboayo ranahambo wataporɨmborandɨ.
8 Ora, se Josué lhes tivesse dado descanso, não falaria, posteriormente, a respeito de outro dia.
9 Ra rawefeyo nou-ane asu Godɨndɨ nendɨ ranaheimbo amboanɨ harɨhefe nɨmarɨ si ra awi mbanɨŋgondürɨ sapo God 7 sihɨ warɨ hare mamaru nou.
9 Portanto, resta um repouso sabático para o povo de Deus.
10 Nindou düdi ai sapo Godɨndɨ harɨhefe nɨmarɨmbo hɨfɨ ranambe ahu ana, nindou ranai ahandɨhoarɨ ratüpurɨ moendɨre haya nɨmarümboani sapo God ai-amboanɨ muŋgu moatükunɨ nafɨra humbo warɨ hare mamaru nou.
10 Porque aquele que entrou no descanso de Deus, também ele mesmo descansou de suas obras, como Deus descansou das suas.
11 Ranɨmbo-hündambo-anɨmbo awi sɨhɨrɨ amboanɨ ranɨ harɨhefe nɨmarɨmbo moatükunɨ hɨfɨ ranambe tüküfembo hüti-hütindefɨmboane. Rananɨmbo asu nindou mamɨ ai-amboanɨ ŋgɨrɨ sɨhɨrɨ ranambeahɨ tüküfembo gübüsɨ-boadeamunɨ sapo nindou ai aheihoarɨ Godɨndɨ hoafɨ ranahambo süŋgufekoate-yeihɨ bodɨmefoehindɨ nou.
11 Portanto, esforcemo-nos por entrar naquele descanso, a fim de que ninguém caia, segundo aquele exemplo de desobediência.
12 Godɨndɨ hoafɨ ranane yaŋgɨrɨ nɨŋgombo ŋgɨnɨndɨ ratüpurɨ ratüpurɨyohü anɨŋgo. Aiana yihɨmɨndɨ hamɨndɨyo hayamboane asu pisao yɨboboanɨ yihɨmɨndɨ-yoweimbɨ ranahambo ŋgasündeamboane. Godɨndɨ hoafɨ ranai ana ragu safambe kefoendühɨ sapo yifiafɨ asu yaŋgɨrɨ nɨŋgombo hohoanɨmo ahafe mamambe-marɨneandɨ, hamɨndɨ türiand-ambe asu efu nɨmaro-ambe amboanɨ ragu keboemboe. Ranane asu ai nindou-yafe ŋgusüfoambe hohoanɨmo ragu amaro ranahambo türüfoare arandɨ.
12 Porque a palavra de Deus é viva e eficaz, e mais cortante do que qualquer espada de dois gumes, e penetra até o ponto de dividir alma e espírito, juntas e medulas, e é apta para julgar os pensamentos e propósitos do coração.
13 Ŋgɨrɨ nɨnɨ-moatükunɨ Godɨndɨ hɨmboahü dɨbonapɨndɨfe yagodo. Nindou muŋgu God ai nafɨmarandɨ ranai ana ahandɨ hɨmboahü weindahɨ yaŋgɨr-ane. Ŋga God ai süŋgunambo sɨhefɨ hohoanɨmo muŋgu yɨbobondeambui.
13 E não há criatura que não seja manifesta na sua presença; pelo contrário, todas as coisas estão descobertas e expostas aos olhos daquele a quem temos de prestar contas.
14 Sɨhefɨ Godɨmbo sai-randeimbɨ bogorɨ adükarɨ Sisas, Godɨndɨ Nɨmorɨ, ranai sapo God amaru ranambe nɨmoamo mahafu. Ŋga awi sɨhɨrɨ ranɨmbo-anɨmbo nɨnɨ-moatükunɨmboyo anɨhondümbo-rɨhundühɨ weindahɨ wataporɨmborɨhu arɨhundɨ ranahambo ŋgɨnɨndɨ-safɨ kɨkɨhɨndɨ-humɨndefɨmboane.
14 Tendo, pois, Jesus, o Filho de Deus, como grande sumo sacerdote que adentrou os céus, conservemos firmes a nossa confissão.
15 Sɨhɨrɨ sɨhefɨhoarɨ ana moaruwai hohoanɨmo ranahambo hɨfɨnambofembo ŋgɨnɨndɨ-yefɨpoanɨ. Ŋga asu sɨhefɨ Godɨmbo sai-randeimbɨ nindou ranai ana sapo nindou sɨhefɨmbo hɨpoambofemunɨ-koatemayu ra nahuraiyupoanɨ, ŋga wanɨ. Ŋga ranɨ-moatükunɨ ra yahurai-ane, nindou ranai-amboanɨ sɨhɨrɨ rawehundɨ nou afɨndɨ mamɨkarambo moatükunɨ ranai yare hoeimarerɨyosɨ, ŋga ai moai moaruwai hohoanɨmoyu.
15 Porque não temos sumo sacerdote que não possa se compadecer das nossas fraquezas; pelo contrário, ele foi tentado em todas as coisas, à nossa semelhança, mas sem pecado.
16 Ranɨmboane awi sɨhɨrɨ moanɨ mbɨro-koate God moanɨ hɨpoambore-randeimbɨ hɨfanda nɨmaruwanɨ ahambo sowana ŋgefɨmboane. Ranambe anɨmbo sɨhɨrɨ amboawiyei yaho hohoanɨmo asu moanɨ hɨpoambore arandɨ ra sɨhefɨmbo fehefembohünda ndahumündemboyefɨ sapo sɨhɨrɨ semɨndɨmbo hohoanɨmoayefɨ amboanɨ.
16 Portanto, aproximemo-nos do trono da graça com confiança, a fim de recebermos misericórdia e encontrarmos graça para ajuda em momento oportuno.
Atalhos do teclado
- Capítulo anterior←
- Próximo capítulo→
- Versículo anteriork
- Próximo versículoj
- Limpar seleçãoEsc
- Esta ajuda?
Estude este capítulo no WhatsApp
Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Hebreus 4, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.