Hebreus 12
Godɨndɨ Hoafɨ (AGG) vs NVI
1 Ŋga asu awi sɨhɨrɨ nüŋgumandahua? Sɨhefombo ana nindou afɨndɨ ranai wakɨrɨhimunühɨ nɨne-moatükunɨ anɨhondümbofe ramarɨhindɨ ranɨnambo sɨhefɨmbo anɨhondümbofe hohoanɨmo nafuimarɨhümunɨ. Ranɨmbo-hündambo-anɨmbo awi sɨhɨrɨ sɨhefɨhoarɨ nɨne-moatükunɨ sɨhefɨmbo nafɨ gürareamunɨ ranane, moaruwai hohoanɨmo ŋgɨnɨndɨ hamɨndɨ kɨkɨhɨ safaramɨndɨmunɨ ranane ra yɨhɨrɨndɨhu hohu, ŋgusüfo ŋgɨnɨndɨ foandɨhu hohu, sɨhefɨmbo hombo God ai nafɨ hɨnɨŋgɨmareamunɨ rasüŋgu ŋgefɨmboane.
1 Portanto, também nós, uma vez que estamos rodeados por tão grande nuvem de testemunhas, livremo-nos de tudo o que nos atrapalha e do pecado que nos envolve, e corramos com perseverança a corrida que nos é proposta,
2 Awi sɨhɨrɨ Sisasɨmbo yaŋgɨr-anɨmbo hɨmboarɨ pandɨhurɨ ŋgefɨmboane. Ai sɨhefɨ anɨhondümbofe hohoanɨmo nɨmɨndɨhani asu ai sɨhefɨ anɨhondümbofe hohoanɨmo rasüŋgunambo nafɨndamündɨ hɨnɨŋgɨ-ndeamunümbui. Ai nɨne-moatükunɨ tɨŋɨrɨfo ahambo sowahɨ tükümefendo ranahambo awi ro nɨmɨ keimbɨ karɨhendeimbɨfihɨ yɨfɨmboanahɨ, ŋga i ambe ranɨ-moatükunɨ ra hɨnɨŋgɨndɨhea yahu, ŋga wanɨ. Ŋga hɨhɨfɨ-hɨhɨfɨ afɨndɨ ai süŋgunambo semɨndɨmboayu ranahambo hohoanɨmoyuhü ai amoanɨŋgümbɨ moatükunɨmbo moan-ane yahuhü ŋgɨnɨndɨ yare manüŋgu. Ranani asu ai haponda God muŋgu hɨfanda-randeimbɨ ahandɨ nɨmarɨfondɨ ahandɨ warɨ hondü waranɨ amaru.
2 tendo os olhos fitos em Jesus, autor e consumador da nossa fé. Ele, pela alegria que lhe fora proposta, suportou a cruz, desprezando a vergonha, e assentou-se à direita do trono de Deus.
3 Awi se Sisasɨmbo randɨhi hohoanɨmo-ndahündo, sapo nindou moaruwai hohoanɨmoyeimbɨ ranai yɨboaruko-rɨhorühɨ moaruwaimbo-moaruwaimbo-marɨhora moan-ane yahuhaya ŋgɨnɨndɨ manüŋgu. Ranɨmbo-hündambo-anɨmbo asu se-amboanɨ yahurai nɨmboei, ŋga se ranɨ-moatükunɨ sɨheimbo tükündɨfeyoanɨ ŋgusüfoambe garɨbɨndahindühɨ rühɨ randɨhi hɨnɨŋgɨ-ndɨhimboyei.
3 Pensem bem naquele que suportou tal oposição dos pecadores contra si mesmo, para que vocês não se cansem nem se desanimem.
4 Se moaruwai hohoanɨmo ranahambo raguanambo-fembo sei hehi ranɨ-babɨdɨmbo hüti-hütiyeihaneisɨ, ŋga awi moai moaruwai hohoanɨmombo yifiarɨyeihɨ sɨhei horɨ ai pɨyo, Sisasɨndɨ horɨ ramefeyo nou.
4 Na luta contra o pecado, vocês ainda não resistiram até o ponto de derramar o próprio sangue.
5 Awi sɨheimbo God ai ahandɨ nɨmorɨ nou ŋgusüfoambe kɨkɨmɨfoefeimbɨ hoafɨ wataporɨmbo-marandürɨ ra se mɨtanɨrɨ-hümündiai? Sapo Ai yare hoafɨyuhü yahuya,
5 Vocês se esqueceram da palavra de ânimo que ele lhes dirige como a filhos: "Meu filho, não despreze a disciplina do Senhor, nem se magoe com a sua repreensão,
6 Sapo Adükarɨ ai nindou mamɨ ŋgusüfo parareandɨ ana,
6 pois o Senhor disciplina a quem ama, e castiga todo aquele a quem aceita como filho".
7 Sɨheimbo dɨdɨboadofe-ndürɨmbohünda God ai pakarɨ-hefendürɨmbo mbüsüwanɨ ahandɨ nɨmorɨ nou, se moanɨ ŋgɨnɨndɨ nɨmboei. Ranahandambo hündɨ se tɨŋɨrɨfo asahümündi ana, ranɨ-moatükunɨ ra God ai ahandɨ nɨmorɨmbore-andürɨ haya rareandürühani. Hɨfɨ ndanɨhündambo boagɨrɨ ai nɨmorɨmbo dɨdɨboado-fimbohünda moai pakarɨherü randɨyo?
7 Suportem as dificuldades, recebendo-as como disciplina; Deus os trata como filhos. Pois, qual o filho que não é disciplinado por seu pai?
8 Nɨneafɨ nɨmorɨ sɨhambo Ape ai ahandɨ nɨmorɨmbo noureanɨnɨ pakarɨhefenɨnɨ-koateayu ana, awi se boagɨreimbɨ nɨmorɨ hondüyafɨ-poanɨ, ŋga se boagɨrɨ-koate nafɨnɨndɨ nɨmor-anafɨ.
8 Se vocês não são disciplinados, e a disciplina é para todos os filhos, então vocês não são filhos legítimos, mas sim ilegítimos.
9 Sapo sɨhefɨ ape hɨfɨ ndanɨhündambo-memo ai sɨhɨrɨ mamɨkarɨ hohoanɨmoyefanɨ pakarɨhoumunanɨ ana, I aboed-anesɨ, ŋga ambɨrɨmunɨ sefühanefɨ. Ranɨ süŋgumbo-anɨmbo sünambeahɨndɨ Ape ranahandɨ hoarehɨ safɨndefühɨ ahandɨ hoafɨ süŋgundɨhu-mboane, ŋga rananɨmbo yaŋgɨrɨ nɨboademboyefɨ.
9 Além disso, tínhamos pais humanos que nos disciplinavam, e nós os respeitávamos. Quanto mais devemos submeter-nos ao Pai dos espíritos, para assim vivermos!
10 Hɨfɨ ndanɨhündambo ape sɨhefɨ ranai ana moanɨ ahamundɨ hohoanɨmo süŋgumbo yinɨhoar-amboanemo pakararɨhoumunɨ. Ŋga God aiana sɨhefɨmbo farɨhefembo ai ro sürühehea-ndeimbayahɨ yahurai tükümbeahind-amboane yahuhayamboani rawareamunɨ.
10 Nossos pais nos disciplinavam por curto período, segundo lhes parecia melhor; mas Deus nos disciplina para o nosso bem, para que participemos da sua santidade.
11 Ape ai pakararɨhemunɨ sɨhefɨmbo aboedambo-hündambo ranɨ-sɨmboanɨ ana sɨhɨrɨ ŋgusüfo nɨmbɨyefühɨ ŋgɨrɨ hɨhɨfɨ-hɨhɨfɨndefɨ. Ŋga asu süŋgunambo pakarɨmarɨ-houmunɨ ranahandambo dɨdɨboado-rɨhehu hohumbohündɨ ana, ranɨ takɨnɨhündɨ mbumundɨ aboedɨ hohoanɨmo tüküfe-arandɨ. Asu ranɨmbo-hündamboane moanɨ ŋgusüfo aboedɨ kife nɨmarɨ hohoanɨmo ra tüküfeyowohane.
11 Nenhuma disciplina parece ser motivo de alegria no momento, mas sim de tristeza. Mais tarde, porém, produz fruto de justiça e paz para aqueles que por ela foram exercitados.
12 Ranɨmbo-anɨmbo sɨhei warɨ ra afurɨndeiranɨ wanɨ, se moanɨ hamɨndɨ tütüŋgɨndühündühɨ sɨhei tɨŋarɨ ra hoafɨndeiranɨ mandüharɨ ŋgɨnɨndɨ dɨdɨboadondɨhi nɨmboei.
12 Portanto, fortaleçam as mãos enfraquecidas e os joelhos vacilantes.
13 Se nafɨsüŋgu yaŋgɨrɨ ŋgei, ŋga hɨmboranɨ pɨndahimboyei. Nafɨ aboedɨ ra süŋgundɨhindanɨ tɨŋarɨ hoafɨ-koate ŋgɨnɨndɨndɨmboe.
13 "Façam caminhos retos para os seus pés", para que o manco não se desvie, mas antes seja curado.
14 Se muŋguambo nindou ranɨ-babɨdɨmbo moanɨ ŋgusüfo afurɨfe kifeimbɨ hohoanɨmo asu sürühefimbɨ hohoanɨmo ranɨ-süŋgu yaŋgɨrɨ süŋgundɨhündühɨ tɨŋɨrɨfondeihɨ nɨmboei. Ranɨ hohoanɨmo süŋgufe ho ranɨ-koate ana, nindou mamɨ amboanɨ ŋgɨrɨ Adükarɨmbo hoeindirɨ.
14 Esforcem-se para viver em paz com todos e para serem santos; sem santidade ninguém verá o Senhor.
15 Se awi hɨbadɨhümbo. Seambeahɨ nindou mamɨ ai Godɨndɨ-mayo moanɨ hɨpoambofe hohoanɨmo aboedɨ ranahambo bodɨboadeambui. Asu seambeahɨ nindou mamɨ ai hühütimbü nɨmɨ anɨŋgo nou tükefiyu ana, sɨheimbo tɨŋɨrɨfo dagadüra asu se moaruwai hohoanɨmo süŋgundɨhimboyei.
15 Cuidem que ninguém se exclua da graça de Deus. Que nenhuma raiz de amargura brote e cause perturbação, contaminando a muitos.
16 Nindou mamɨ ai seambeahɨndɨ nɨmorehɨmbo hohoanɨmo nindowenihɨmbo hohoanɨmo yaŋgɨrɨ ŋgusüfo pandɨhi ŋgeimboyei. Nindou mamɨ ai seambeahɨndɨ Godɨmbo daboadɨ hɨhɨrɨndirümbui, sapo horombo Iso ai ahandɨ akɨdand-mayo sesɨ akɨdou yaŋgɨrɨ sesɨmbo yahumbo Godɨndɨ-mayo amoŋgo nɨmorɨ ai semɨndɨmbo-mayo ra akɨdɨ-dɨbo sɨsemefɨneandɨ nou randɨfimbui.
16 Não haja nenhum imoral ou profano, como Esaú, que por uma única refeição vendeu os seus direitos de herança como filho mais velho.
17 Se ra fɨfɨrɨhi, akɨdɨ ai masemünduambo süŋgunambo Iso ai aranɨmboaho hümoarɨyuhü asu nɨnɨ-süŋgundɨhea yehuenüŋgu hohoanɨmoyuhü kokora wakɨmareandɨsɨ, ŋga asu ai moai ranɨ-moatükunɨ ra semündu.
17 Como vocês sabem, posteriormente, quando quis herdar a bênção, foi rejeitado; e não teve como alterar a sua decisão, embora buscasse a bênção com lágrimas.
18 — ausente —
18 Vocês não chegaram ao monte que se podia tocar, e que estava chamas, nem às trevas, à escuridão e à tempestade,
19 — ausente —
19 ao soar da trombeta e ao som de palavras tais, que os ouvintes rogaram que nada mais lhes fosse dito;
20 Hoafɨ ranai yare yahurai tüküfeyowohü yahoya, “Nindouyo nɨnɨhondɨyo Sainai Wafu ra warɨ parareandɨ ana, nɨmoeinambo pitiyo hɨfokoefemboane,” meho ra hɨmborɨyei hehi ŋgɨrɨ ro rasüŋgundɨhundɨ sei hehimbo.
20 pois não podiam suportar o que lhes estava sendo ordenado: "Até um animal, se tocar no monte, deve ser apedrejado".
21 Ranɨ-moatükunɨ ai hoeimarɨhindɨ ra moanɨ yɨhɨmbo sɨsɨreandeimbɨ-mayo wamboyu Moses ai yare hoafɨyuhü yahuya, “Ro awi hɨhamɨndarɨ-yahühɨ yɨhɨmbo sɨsɨreheandɨ,” mehu.
21 O espetáculo era tão terrível que até Moisés disse: "Estou apavorado e trêmulo! "
22 Seana moai Sainai Wafu yahuraihü tüküyahindɨ, ŋga seana God koadürümbo nüŋguweimbɨ ŋgoafɨ adükarɨ Saion Wafu ranɨwamɨ tüküyahimboanei. Ranɨ ŋgoafɨ adükarɨ ranana Serusarem-ane, ŋga sünambe naŋgoanɨ Godɨndɨ sünambeahɨndɨ nendɨ afɨndɨ nɨmarɨmondɨ ŋgoafɨhü tüküyahimboanei.
22 Mas vocês chegaram ao monte Sião, à Jerusalém celestial, à cidade do Deus vivo. Chegaram aos milhares de milhares de anjos em alegre reunião,
23 Seana Godɨndɨ muŋguambo amoŋgo nɨmorɨ-yei hɨhɨfɨ-hɨhɨfümbɨ fandɨfeambe tüküyahimboanei. Nindou ranahei ana ndürɨ ra sünambe parɨhi sɨhehinda mbeŋgorɨ. Seana sapo God nindou muŋguambo yɨbobore-randeimbɨ ranahambo, asu nindou aboedɨ mbumundɨyeimbɨ God ai aheimbo nafɨramündɨ hɨnɨŋgɨ-mareandürɨ ahei yifiafɨ ranahambo sowahɨ tüküyahimboanei.
23 à igreja dos primogênitos, cujos nomes estão escritos nos céus. Vocês chegaram a Deus, juiz de todos os homens, aos espíritos dos justos aperfeiçoados,
24 Sisas aiyu God-babɨdɨmbo sɨmborɨ hoafɨ femɨndɨ sɨhefe ranahambo yipupuikɨkɨ manüŋgu ahambo-so amboanɨ tüküyahimboanei. Ahandɨ horɨ aboedambo-fembohünda tütɨŋarɨmayo ranana Aberɨndɨ horɨ ŋgasünde hayambo sapo Sisasɨndɨ horɨ ana sɨmborɨ hoafɨ femɨndɨ sɨhefembo-hündamboyo, ŋga Aberɨndɨ horɨ ana sɨmborɨ mbɨro hoafɨmbo-hündamboyo. Seana muŋgu ranahambo-so tüküyahimboanei.
24 a Jesus, mediador de uma nova aliança, e ao sangue aspergido, que fala melhor do que o sangue de Abel.
25 Ranɨmbo-hündambo-anɨmbo awi se hɨbadɨhümbo. God ai hoafɨnduanɨ se ahandɨ hoafɨ hɨmborɨmbo yɨboaruko-yɨboaruko-ndeimboyei. Horombo nindou Godɨndɨ-mayo hoafɨ hɨfɨ ndanɨhü hɨmborɨmbo yɨboaruko-yɨboarukoyei marɨhündɨ ranɨmboyei ai moai aboedambo fefoehindɨ. Sapo yahurai-ane sünambeahɨndɨ hoafɨ hoafayo ranahambo sɨhɨrɨ daboadanambo-arɨhundɨ ana, nüŋgundɨhu asu aboedambo mafeboehu-a? Ŋgɨrɨ randɨhundɨ.
25 Cuidado! Não rejeitem aquele que fala. Se os que se recusaram a ouvir aquele que os advertia na terra não escaparam, quanto mais nós, se nos desviarmos daquele que nos adverte dos céus?
26 Ranɨ-sɨmboanɨ ahandɨ hoafɨnambo hɨfɨ nda hɨfɨhemayo. Ŋga asu hapondanɨmbo ai yare horombo hoafɨreandühɨ yahuya,
26 Aquele cuja voz outrora abalou a terra, agora promete: "Ainda uma vez abalarei não apenas a terra, mas também o céu".
27 Hoafɨ ‘Awi asükainda mamɨmbo’ ranana yahurai-ane: Nɨne-moatükunɨ God ai horombo nafɨmarandɨ ra hefɨhenambo raguanambo-areandɨ ana, ŋgɨrɨ nɨŋgo, ŋga awandɨhoemboe. Ŋga asu nɨne-moatükunɨ hɨfɨhenambo refe hoeifekoate-aiyo ana, ranai nɨŋgomboe.
27 As palavras "ainda uma vez" indicam a remoção do que pode ser abalado, isto é, coisas criadas, de forma que permaneça o que não pode ser abalado.
28 God ai ŋgɨnɨndɨ hɨfandarandɨ ra sɨhɨrɨ asahumɨndefɨ ana, ŋgɨrɨ nɨnɨ-moatükunɨ ai hɨfɨhenambo rande hoeindeandɨ. Ranahambo-anɨmbo Godɨmbo hɨhɨfɨndɨ-hurɨmboane. Awi sɨhɨrɨ moanɨ Godɨmbo ahɨnɨndefühɨ ahandɨ ratüpurɨ ra kɨkɨhɨndɨ-humɨndefan-anɨmbo ai ranɨmbo hɨhɨfɨmbiyu-wamboane.
28 Portanto, já que estamos recebendo um Reino inabalável, sejamos agradecidos e, assim, adoremos a Deus de modo aceitável, com reverência e temor,
29 Sapo sɨhefɨ God aiana ŋgɨnɨndɨ hamɨndɨ hai muŋgu moatükunɨ sesɨ arandɨ nahurai-wambo.
29 pois o nosso "Deus é fogo consumidor! "
Atalhos do teclado
- Capítulo anterior←
- Próximo capítulo→
- Versículo anteriork
- Próximo versículoj
- Limpar seleçãoEsc
- Esta ajuda?
Estude este capítulo no WhatsApp
Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Hebreus 12, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.