Hebreus 12

Godɨndɨ Hoafɨ (AGG) vs BKJ

Sair da comparação
1 Ŋga asu awi sɨhɨrɨ nüŋgumandahua? Sɨhefombo ana nindou afɨndɨ ranai wakɨrɨhimunühɨ nɨne-moatükunɨ anɨhondümbofe ramarɨhindɨ ranɨnambo sɨhefɨmbo anɨhondümbofe hohoanɨmo nafuimarɨhümunɨ. Ranɨmbo-hündambo-anɨmbo awi sɨhɨrɨ sɨhefɨhoarɨ nɨne-moatükunɨ sɨhefɨmbo nafɨ gürareamunɨ ranane, moaruwai hohoanɨmo ŋgɨnɨndɨ hamɨndɨ kɨkɨhɨ safaramɨndɨmunɨ ranane ra yɨhɨrɨndɨhu hohu, ŋgusüfo ŋgɨnɨndɨ foandɨhu hohu, sɨhefɨmbo hombo God ai nafɨ hɨnɨŋgɨmareamunɨ rasüŋgu ŋgefɨmboane.
1 Portanto, visto que nós também estamos rodeados de uma tão grande nuvem de testemunhas, deixemos de lado todo o peso, e o pecado que tão de perto nos rodeia, e corramos com paciência a corrida que está proposta diante de nós.
2 Awi sɨhɨrɨ Sisasɨmbo yaŋgɨr-anɨmbo hɨmboarɨ pandɨhurɨ ŋgefɨmboane. Ai sɨhefɨ anɨhondümbofe hohoanɨmo nɨmɨndɨhani asu ai sɨhefɨ anɨhondümbofe hohoanɨmo rasüŋgunambo nafɨndamündɨ hɨnɨŋgɨ-ndeamunümbui. Ai nɨne-moatükunɨ tɨŋɨrɨfo ahambo sowahɨ tükümefendo ranahambo awi ro nɨmɨ keimbɨ karɨhendeimbɨfihɨ yɨfɨmboanahɨ, ŋga i ambe ranɨ-moatükunɨ ra hɨnɨŋgɨndɨhea yahu, ŋga wanɨ. Ŋga hɨhɨfɨ-hɨhɨfɨ afɨndɨ ai süŋgunambo semɨndɨmboayu ranahambo hohoanɨmoyuhü ai amoanɨŋgümbɨ moatükunɨmbo moan-ane yahuhü ŋgɨnɨndɨ yare manüŋgu. Ranani asu ai haponda God muŋgu hɨfanda-randeimbɨ ahandɨ nɨmarɨfondɨ ahandɨ warɨ hondü waranɨ amaru.
2 Olhando para Jesus, o autor e consumador da nossa fé, o qual, pela alegria que lhe foi proposta, suportou a cruz, desprezando a desonra, e está assentado à destra do trono de Deus.
3 Awi se Sisasɨmbo randɨhi hohoanɨmo-ndahündo, sapo nindou moaruwai hohoanɨmoyeimbɨ ranai yɨboaruko-rɨhorühɨ moaruwaimbo-moaruwaimbo-marɨhora moan-ane yahuhaya ŋgɨnɨndɨ manüŋgu. Ranɨmbo-hündambo-anɨmbo asu se-amboanɨ yahurai nɨmboei, ŋga se ranɨ-moatükunɨ sɨheimbo tükündɨfeyoanɨ ŋgusüfoambe garɨbɨndahindühɨ rühɨ randɨhi hɨnɨŋgɨ-ndɨhimboyei.
3 Considerai, pois, aquele que suportou tais contradições dos pecadores contra si mesmo, a fim de que não fiqueis exaustos e desencorajados em vossas mentes.
4 Se moaruwai hohoanɨmo ranahambo raguanambo-fembo sei hehi ranɨ-babɨdɨmbo hüti-hütiyeihaneisɨ, ŋga awi moai moaruwai hohoanɨmombo yifiarɨyeihɨ sɨhei horɨ ai pɨyo, Sisasɨndɨ horɨ ramefeyo nou.
4 Vós ainda não resististes até ao sangue, lutando contra o pecado.
5 Awi sɨheimbo God ai ahandɨ nɨmorɨ nou ŋgusüfoambe kɨkɨmɨfoefeimbɨ hoafɨ wataporɨmbo-marandürɨ ra se mɨtanɨrɨ-hümündiai? Sapo Ai yare hoafɨyuhü yahuya,
5 E vos esquecestes da exortação que vos fala, como a filhos: Filho meu, não desprezes o castigo do Senhor, e não desfaleças quando fores repreendido por ele.
6 Sapo Adükarɨ ai nindou mamɨ ŋgusüfo parareandɨ ana,
6 Pois aquele a quem o Senhor ama também castiga, e açoita a cada filho que recebe.
7 Sɨheimbo dɨdɨboadofe-ndürɨmbohünda God ai pakarɨ-hefendürɨmbo mbüsüwanɨ ahandɨ nɨmorɨ nou, se moanɨ ŋgɨnɨndɨ nɨmboei. Ranahandambo hündɨ se tɨŋɨrɨfo asahümündi ana, ranɨ-moatükunɨ ra God ai ahandɨ nɨmorɨmbore-andürɨ haya rareandürühani. Hɨfɨ ndanɨhündambo boagɨrɨ ai nɨmorɨmbo dɨdɨboado-fimbohünda moai pakarɨherü randɨyo?
7 Se suportais o castigo, Deus vos trata como filhos; pois, qual é o filho a quem o pai não castigue?
8 Nɨneafɨ nɨmorɨ sɨhambo Ape ai ahandɨ nɨmorɨmbo noureanɨnɨ pakarɨhefenɨnɨ-koateayu ana, awi se boagɨreimbɨ nɨmorɨ hondüyafɨ-poanɨ, ŋga se boagɨrɨ-koate nafɨnɨndɨ nɨmor-anafɨ.
8 Mas se ficais sem castigo, do qual todos são feitos participantes, então sois bastardos, e não filhos.
9 Sapo sɨhefɨ ape hɨfɨ ndanɨhündambo-memo ai sɨhɨrɨ mamɨkarɨ hohoanɨmoyefanɨ pakarɨhoumunanɨ ana, I aboed-anesɨ, ŋga ambɨrɨmunɨ sefühanefɨ. Ranɨ süŋgumbo-anɨmbo sünambeahɨndɨ Ape ranahandɨ hoarehɨ safɨndefühɨ ahandɨ hoafɨ süŋgundɨhu-mboane, ŋga rananɨmbo yaŋgɨrɨ nɨboademboyefɨ.
9 Além do mais, tivemos pais segundo a carne, que nos corrigiram, e nós lhes prestamos reverência; não devemos então nos sujeitar muito mais ao Pai dos espíritos, e viver?
10 Hɨfɨ ndanɨhündambo ape sɨhefɨ ranai ana moanɨ ahamundɨ hohoanɨmo süŋgumbo yinɨhoar-amboanemo pakararɨhoumunɨ. Ŋga God aiana sɨhefɨmbo farɨhefembo ai ro sürühehea-ndeimbayahɨ yahurai tükümbeahind-amboane yahuhayamboani rawareamunɨ.
10 Porque aqueles, verdadeiramente, por um tempo, nos corrigiam como bem lhes parecia; mas este, para nossa vantagem, para que possamos ser participantes de sua santidade.
11 Ape ai pakararɨhemunɨ sɨhefɨmbo aboedambo-hündambo ranɨ-sɨmboanɨ ana sɨhɨrɨ ŋgusüfo nɨmbɨyefühɨ ŋgɨrɨ hɨhɨfɨ-hɨhɨfɨndefɨ. Ŋga asu süŋgunambo pakarɨmarɨ-houmunɨ ranahandambo dɨdɨboado-rɨhehu hohumbohündɨ ana, ranɨ takɨnɨhündɨ mbumundɨ aboedɨ hohoanɨmo tüküfe-arandɨ. Asu ranɨmbo-hündamboane moanɨ ŋgusüfo aboedɨ kife nɨmarɨ hohoanɨmo ra tüküfeyowohane.
11 Porém, nenhum castigo parece ser prazeroso para o castigado, mas angustiante; contudo, posteriormente, produz um fruto pacífico de justiça para aqueles exercitados por ele.
12 Ranɨmbo-anɨmbo sɨhei warɨ ra afurɨndeiranɨ wanɨ, se moanɨ hamɨndɨ tütüŋgɨndühündühɨ sɨhei tɨŋarɨ ra hoafɨndeiranɨ mandüharɨ ŋgɨnɨndɨ dɨdɨboadondɨhi nɨmboei.
12 Portanto, levantai as mãos que se encontram cansadas, e os joelhos fracos.
13 Se nafɨsüŋgu yaŋgɨrɨ ŋgei, ŋga hɨmboranɨ pɨndahimboyei. Nafɨ aboedɨ ra süŋgundɨhindanɨ tɨŋarɨ hoafɨ-koate ŋgɨnɨndɨndɨmboe.
13 E fazei caminhos retos para os vossos pés, para que o que manqueja não se desvie para fora do caminho, mas que seja curado.
14 Se muŋguambo nindou ranɨ-babɨdɨmbo moanɨ ŋgusüfo afurɨfe kifeimbɨ hohoanɨmo asu sürühefimbɨ hohoanɨmo ranɨ-süŋgu yaŋgɨrɨ süŋgundɨhündühɨ tɨŋɨrɨfondeihɨ nɨmboei. Ranɨ hohoanɨmo süŋgufe ho ranɨ-koate ana, nindou mamɨ amboanɨ ŋgɨrɨ Adükarɨmbo hoeindirɨ.
14 Segui a paz com todos os homens, e a santidade, sem a qual nenhum homem verá o Senhor.
15 Se awi hɨbadɨhümbo. Seambeahɨ nindou mamɨ ai Godɨndɨ-mayo moanɨ hɨpoambofe hohoanɨmo aboedɨ ranahambo bodɨboadeambui. Asu seambeahɨ nindou mamɨ ai hühütimbü nɨmɨ anɨŋgo nou tükefiyu ana, sɨheimbo tɨŋɨrɨfo dagadüra asu se moaruwai hohoanɨmo süŋgundɨhimboyei.
15 Examinando diligentemente para que nenhum homem fracasse da graça de Deus; para que nenhuma raiz de amargura, brotando, vos perturbe, e por ela muitos sejam contaminados.
16 Nindou mamɨ ai seambeahɨndɨ nɨmorehɨmbo hohoanɨmo nindowenihɨmbo hohoanɨmo yaŋgɨrɨ ŋgusüfo pandɨhi ŋgeimboyei. Nindou mamɨ ai seambeahɨndɨ Godɨmbo daboadɨ hɨhɨrɨndirümbui, sapo horombo Iso ai ahandɨ akɨdand-mayo sesɨ akɨdou yaŋgɨrɨ sesɨmbo yahumbo Godɨndɨ-mayo amoŋgo nɨmorɨ ai semɨndɨmbo-mayo ra akɨdɨ-dɨbo sɨsemefɨneandɨ nou randɨfimbui.
16 E não haja algum fornicário ou pessoa profana, como Esaú, que por um bocado de alimento vendeu o seu direito de primogenitura.
17 Se ra fɨfɨrɨhi, akɨdɨ ai masemünduambo süŋgunambo Iso ai aranɨmboaho hümoarɨyuhü asu nɨnɨ-süŋgundɨhea yehuenüŋgu hohoanɨmoyuhü kokora wakɨmareandɨsɨ, ŋga asu ai moai ranɨ-moatükunɨ ra semündu.
17 Porque bem sabeis que, posteriormente, querendo ele ainda herdar a bênção, foi rejeitado, porque não achou espaço para arrependimento, embora tivesse buscado cuidadosamente entre lágrimas.
18 — ausente —
18 Porque não chegastes a um monte que possa ser tocado, queimado com fogo, nem ao negrume, à escuridão, e à tempestade,
19 — ausente —
19 e ao som de uma trombeta, e à voz das palavras, a qual os que a ouviram pediram que se lhes não falasse mais.
20 Hoafɨ ranai yare yahurai tüküfeyowohü yahoya, “Nindouyo nɨnɨhondɨyo Sainai Wafu ra warɨ parareandɨ ana, nɨmoeinambo pitiyo hɨfokoefemboane,” meho ra hɨmborɨyei hehi ŋgɨrɨ ro rasüŋgundɨhundɨ sei hehimbo.
20 (Porque não podiam suportar o que se lhes ordenava, e se até um animal tocar o monte, será apedrejado ou transpassado com um dardo.
21 Ranɨ-moatükunɨ ai hoeimarɨhindɨ ra moanɨ yɨhɨmbo sɨsɨreandeimbɨ-mayo wamboyu Moses ai yare hoafɨyuhü yahuya, “Ro awi hɨhamɨndarɨ-yahühɨ yɨhɨmbo sɨsɨreheandɨ,” mehu.
21 E tão terrível era a visão, que Moisés disse: Tenho pavor e tremo).
22 Seana moai Sainai Wafu yahuraihü tüküyahindɨ, ŋga seana God koadürümbo nüŋguweimbɨ ŋgoafɨ adükarɨ Saion Wafu ranɨwamɨ tüküyahimboanei. Ranɨ ŋgoafɨ adükarɨ ranana Serusarem-ane, ŋga sünambe naŋgoanɨ Godɨndɨ sünambeahɨndɨ nendɨ afɨndɨ nɨmarɨmondɨ ŋgoafɨhü tüküyahimboanei.
22 Mas chegastes ao monte Sião, e à cidade do Deus vivo, à Jerusalém celestial, e a uma companhia incontável de anjos;
23 Seana Godɨndɨ muŋguambo amoŋgo nɨmorɨ-yei hɨhɨfɨ-hɨhɨfümbɨ fandɨfeambe tüküyahimboanei. Nindou ranahei ana ndürɨ ra sünambe parɨhi sɨhehinda mbeŋgorɨ. Seana sapo God nindou muŋguambo yɨbobore-randeimbɨ ranahambo, asu nindou aboedɨ mbumundɨyeimbɨ God ai aheimbo nafɨramündɨ hɨnɨŋgɨ-mareandürɨ ahei yifiafɨ ranahambo sowahɨ tüküyahimboanei.
23 à igreja e assembleia geral dos primogênitos, que estão inscritos no céu, e a Deus, o juiz de todos, e aos espíritos dos homens justos aperfeiçoados;
24 Sisas aiyu God-babɨdɨmbo sɨmborɨ hoafɨ femɨndɨ sɨhefe ranahambo yipupuikɨkɨ manüŋgu ahambo-so amboanɨ tüküyahimboanei. Ahandɨ horɨ aboedambo-fembohünda tütɨŋarɨmayo ranana Aberɨndɨ horɨ ŋgasünde hayambo sapo Sisasɨndɨ horɨ ana sɨmborɨ hoafɨ femɨndɨ sɨhefembo-hündamboyo, ŋga Aberɨndɨ horɨ ana sɨmborɨ mbɨro hoafɨmbo-hündamboyo. Seana muŋgu ranahambo-so tüküyahimboanei.
24 e a Jesus, o mediador de um novo pacto, e ao sangue da aspersão, que comunica algo melhor do que aquele de Abel.
25 Ranɨmbo-hündambo-anɨmbo awi se hɨbadɨhümbo. God ai hoafɨnduanɨ se ahandɨ hoafɨ hɨmborɨmbo yɨboaruko-yɨboaruko-ndeimboyei. Horombo nindou Godɨndɨ-mayo hoafɨ hɨfɨ ndanɨhü hɨmborɨmbo yɨboaruko-yɨboarukoyei marɨhündɨ ranɨmboyei ai moai aboedambo fefoehindɨ. Sapo yahurai-ane sünambeahɨndɨ hoafɨ hoafayo ranahambo sɨhɨrɨ daboadanambo-arɨhundɨ ana, nüŋgundɨhu asu aboedambo mafeboehu-a? Ŋgɨrɨ randɨhundɨ.
25 Vede que não rejeiteis ao que fala; porque, se aqueles que rejeitaram o que na terra lhes falava não escaparam, muito menos nós escaparemos, se nos desviarmos daquele que nos fala lá de cima, nos céus;
26 Ranɨ-sɨmboanɨ ahandɨ hoafɨnambo hɨfɨ nda hɨfɨhemayo. Ŋga asu hapondanɨmbo ai yare horombo hoafɨreandühɨ yahuya,
26 a voz do qual moveu a terra, mas agora prometeu, dizendo: Ainda uma vez sacudirei, não apenas a terra, mas também o céu.
27 Hoafɨ ‘Awi asükainda mamɨmbo’ ranana yahurai-ane: Nɨne-moatükunɨ God ai horombo nafɨmarandɨ ra hefɨhenambo raguanambo-areandɨ ana, ŋgɨrɨ nɨŋgo, ŋga awandɨhoemboe. Ŋga asu nɨne-moatükunɨ hɨfɨhenambo refe hoeifekoate-aiyo ana, ranai nɨŋgomboe.
27 E esta palavra: Ainda uma vez mais, significa a remoção das coisas móveis, como as coisas que são criadas, para que as coisas que são imóveis permaneçam.
28 God ai ŋgɨnɨndɨ hɨfandarandɨ ra sɨhɨrɨ asahumɨndefɨ ana, ŋgɨrɨ nɨnɨ-moatükunɨ ai hɨfɨhenambo rande hoeindeandɨ. Ranahambo-anɨmbo Godɨmbo hɨhɨfɨndɨ-hurɨmboane. Awi sɨhɨrɨ moanɨ Godɨmbo ahɨnɨndefühɨ ahandɨ ratüpurɨ ra kɨkɨhɨndɨ-humɨndefan-anɨmbo ai ranɨmbo hɨhɨfɨmbiyu-wamboane.
28 Portanto, tendo recebido um reino que não pode ser removido, retenhamos a graça, pela qual podemos servir a Deus de forma aceitável, com reverência e temor divino.
29 Sapo sɨhefɨ God aiana ŋgɨnɨndɨ hamɨndɨ hai muŋgu moatükunɨ sesɨ arandɨ nahurai-wambo.
29 Porque o nosso Deus é um fogo consumidor.

Ler em outra tradução

Comparar com outra

Estude este capítulo no WhatsApp

Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Hebreus 12, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.