Hebreus 11

Godɨndɨ Hoafɨ (AGG) vs NVI

Sair da comparação
NVI Nova Versão Internacional
1 Sapo anɨhondümbofe hohoanɨmo ranana nɨnɨ-moatükunɨmboyo hɨmboayefɨ ra tükündɨfemboe ranahambo sɨhɨrɨ dɨdɨboadorɨhu fɨfɨrɨhundɨ. Ranɨ-moatükunɨ ranana sɨhɨrɨ ŋgɨrɨ sɨhefɨ hɨmboarɨnambo hoeindɨhundɨ, ŋga moanɨ hohoanɨmonambo yaŋgɨr-anɨmbo ranɨ-moatükunɨ ra anɨhondü mbeŋgorɨ mbɨsemboyefɨ. Hohoanɨmo ra anɨhondümbofe hohoanɨmo-ane.
1 Ora, a fé é a certeza daquilo que esperamos e a prova das coisas que não vemos.
2 Horombo amoao ahei anɨhondümbofe hohoanɨmo ranɨmbo-hündambo God ai aheimboya, nindou aboedɨ mbumund-anei mehundürɨ.
2 Pois foi por meio dela que os antigos receberam bom testemunho.
3 Sɨhefɨ anɨhondüfe hohoanɨmo-mbohündambo fɨfɨrɨhumboayefɨ sapo God ai hoafɨyuhü ahandɨ hoafɨnambo sünü hɨfɨ ra nafɨmarandɨ ranahambo. Ŋga ranɨ-moatükunɨ ra nafɨmaranda hɨmboarɨnambo hoeiarɨhundɨ ai moanɨ hoeifekoate moatükunɨnambo randɨ ramareandɨ.
3 Pela fé entendemos que o universo foi formado pela palavra de Deus, de modo que o que se vê não foi feito do que é visível.
4 Aber ahandɨ anɨhondümbofe hohoanɨmo-mbohündambo ai Godɨmbohünda nɨnɨhondɨ hɨfokoare mamandeandɨ. Ai ramareandɨ ra Ken ai ramareandɨ ranahambo ŋgasünde haya Godɨndɨ hɨmboahü moanɨ aboedɨ hamɨndɨyo. Asu ahandɨ anɨhondümbofe hohoanɨmo-mbohündambo God ai ahamboya, aiana nindou moanɨ mbumundɨ hamɨnd-ani mehu hoafɨ ra Aber ahambo maho. Ranɨyu asu God ai nɨne-moatükunɨ Aber ai ahambo masagado ra hɨhɨfɨ-hɨhɨfɨyu marandɨ. Aber ai yɨfɨmayusɨ, ŋga awi ahandɨ anɨhondümbofe hohoanɨmo ranɨ-süŋgumbo hoafɨ yare hoafɨyo ara ho.
4 Pela fé Abel ofereceu a Deus um sacrifício superior ao de Caim. Pela fé ele foi reconhecido como justo, quando Deus aprovou as suas ofertas. Embora esteja morto, por meio da fé ainda fala.
5 Enok ahandɨ anɨhondümbofe hohoanɨmo-mbohünda God ai ahambo nɨmoamo maserümünduwa asu ai yɨfɨ-koate gedühɨ manüŋgu. God ai maserümündu-wambo asu nindou dɨdai moai ahambo hoeirirɨ. God ai Enok ahambo semündü hafokoate-yuambe ranɨ-sɨmboanɨ ahambo hoafɨyuhüya, ‘Ro hohoanɨmoayahɨ ranɨ-süŋgu yaŋgɨrɨ süŋgumara hu,’ mehundo.
5 Pela fé Enoque foi arrebatado, de modo que não experimentou a morte; "ele já não foi encontrado porque Deus o havia arrebatado", pois antes de ser arrebatado recebeu testemunho de que tinha agradado a Deus.
6 Ŋga nindou Godɨmbo anɨhondümbofe-koate-ayu ana, asu ahambo God ai ŋgɨrɨ siaondɨfiyu. Ŋga nindou düdi ai Godɨndɨ fikɨmɨ sühüfembo hohoanɨmoayu ana, God ai anüŋgu ranahambo anɨhondümbo-mbɨreand-amboane. Sapo God ai nindou düdi ahambo hüti-hütiyuhü kokoarürɨ ranahambo takɨnɨ segodombo ranahambo kameihɨ anɨhondümbo-mbɨreand-amboane.
6 Sem fé é impossível agradar a Deus, pois quem dele se aproxima precisa crer que ele existe e que recompensa aqueles que o buscam.
7 Noa ahandɨ anɨhondümbofe hohoanɨmo-mbohünda God ai nɨne-moatükunɨ süŋguna refeyowanɨ tüküfemboayo ra Noa ai hoeifekoate-yuambe ranahambo ahɨnɨ hoafɨrürühɨya ranɨ-moatükunɨ tükündɨfemboe mehu. Ranɨyu ai Godɨndɨ hoafɨ ra hɨmborɨyu mbura, moanɨ ai hoafɨmayu süŋgu sip afɨndɨ ra nafɨmarandɨ ai ahandɨ aborüdɨ-babɨdɨ ranambe kefoehi nɨmareimbo aboedamehindɨ-mayo ra. Ranɨyo asu ahandɨ anɨhondümbofe hohoanɨmo-mbohünda God ai ahamboya seana nindou mbumund-anafɨ mehundo. Ranɨ-süŋgu nindou muŋguambo ahambo anɨhondümbo-arɨhorɨ ranahambo refemboayu nou. Ranɨmbo-hündamboyo asu Noa ai muŋguambo nindou ndanɨ hɨfɨhündɨ ranaheimbo nindou moaruwai-anei yaho nafuiyombo nou ramareandɨ.
7 Pela fé Noé, quando avisado a respeito de coisas que ainda não se viam, movido por santo temor, construiu uma arca para salvar sua família. Por meio da fé ele condenou o mundo e tornou-se herdeiro da justiça que é segundo a fé.
8 Abraham ahandɨ anɨhondümbofe hohoanɨmo-mbohünda God ai ahambo hɨdɨborɨ nafɨnɨ hɨfɨ ŋgorü segodɨmbo koehefimbo mehu ra hɨmborɨmayu. Ai ahandɨ hɨfɨ hondü hɨnɨŋgɨre haya moanɨ fɨfɨrɨfekoate nahanafɨmbayahɨ nda ahahɨ yahuhaya sɨrɨmbɨrowohü mahu.
8 Pela fé Abraão, quando chamado, obedeceu e dirigiu-se a um lugar que mais tarde receberia como herança, embora não soubesse para onde estava indo.
9 Ahandɨ anɨhondümbofe hohoanɨmo-mbohünda God ai ahambo hɨfɨ ŋgorü ndahandomboyahɨ yahu horombo hoafɨmayu ranɨ hɨfambe hɨdɨbo-hɨdɨborɨhoei manüŋgu. Ranɨyu ai hɨfɨ ranɨhü ser worambe manüŋgu sapo Aisak ahandɨ nɨmorɨ, asu Sekob Aisakɨndɨ nɨmorɨ marɨne mamɨ ranɨ hɨfɨ God ai süŋguna dagapɨranɨ nɨŋgomboayafanɨ nou. Ŋga ahafanɨmbo amboanɨ God ai ranɨ-moatükunɨ segopɨrɨmbohünda horombo hoafɨmareapɨrɨ.
9 Pela fé peregrinou na terra prometida como se estivesse em terra estranha; viveu em tendas, bem como Isaque e Jacó, co-herdeiros da mesma promessa.
10 Abraham ai ser worambe manüŋgu, ŋga ŋgoafɨ adükarɨ koadürümbo-koadürümbo nɨŋgoweimbɨ God ai ahandɨhoarɨ nafɨmbo hohoanɨmoyu mbura nafɨmarandɨ ra hoeifemboyu hɨmbomayu hu.
10 Pois ele esperava a cidade que tem alicerces, cujo arquiteto e edificador é Deus.
11 Sara Abrahamɨndɨ nɨmorehɨ ahandɨ anɨhondümbofe hohoanɨmo-mbohünda ai ahandɨhoarɨ amboanɨ purüsɨ nɨmorɨ-koate nɨŋgo ho-hombo boagɨrɨ-mayoyosɨ, ŋga asu God ai ahambo ŋgɨnɨndɨ masagado nɨmorɨ wakemɨndɨmbo. Ranɨyo asu Sara ai yare hohoanɨmoyowohüya, God ai nɨmorɨ wakɨndandɨmboyafɨ yahu horombo hoafɨmayu ra ai anɨhondümboyu hoafɨmayu, ŋga ai ranɨ-süŋgundeambui, yahohaya hohoanɨmomayo.
11 Pela fé, Abraão — e também a própria Sara, apesar de estéril e avançada em idade — recebeu poder para gerar um filho, porque considerou fiel aquele que lhe havia feito a promessa.
12 Ranɨyu asu Abraham ai ndeara boagɨrɨyuhü yɨfɨmbo yaŋgɨrɨmayusɨ, ŋga asu ai afɨndɨ nɨmorɨ burayo ranahei amoao-mayu. Nɨmorɨ nindou mamɨ yaŋgɨrɨ ranahandambo-hündɨ burayo ra moanɨ afɨndɨ tüküfeihɨyo sapo mupui sünambe eŋgorü asu gudikɨkɨrɨ tapuiyowa kɨkɨfekoate eŋgorü yahurai tükümefeyo, God ai ahambo horombo hoafɨmeindo nou.
12 Assim, daquele homem já sem vitalidade originaram-se descendentes tão numerosos como as estrelas do céu e tão incontáveis como a areia da praia do mar.
13 Nindou muŋgu ranai Godɨmbo anɨhondümbo-rɨhorɨ heimbo süŋguna yɨfɨmayei. Ai ndanɨ hɨfɨhü nɨmboei-ambe awi moai sapo God ai aheimbo aboedɨ moatükunɨ segodürɨmbo horombo hoafɨmayu ra sahümündi, ŋga wanɨ. Ŋga moanɨ ai aŋgunɨ nɨmboeimbo hɨmboarɨ-nambo yaŋgɨrɨ hoeirɨhindühɨ hɨhɨfɨ-hɨhɨfɨmayei. Ranɨyei ai weindahɨ yarɨhi hoafɨyeihɨ seiya, ‘Ro ndanɨ hɨfɨhü nɨmboefanɨ ro ŋgorü hɨfɨhündɨ hɨdɨborɨ nindou nou-anefɨ, moanɨ bodɨfombo ndanɨ hɨfɨhü anɨmboefɨ,’ masei.
13 Todos estes ainda viveram pela fé, e morreram sem receber o que tinha sido prometido; viram-nas de longe e de longe as saudaram, reconhecendo que eram estrangeiros e peregrinos na terra.
14 Nindou ai yarɨhi yahurai hoafayei ana, sɨhɨrɨ randɨhu hohoanɨmo-ndefɨhüya, aiana ahei hɨfɨ hondü aboedɨ hamɨndɨ ranɨ hoeifembo seimboanei yarɨhi yahurai hoafayei mbɨsefɨmboane.
14 Os que assim falam mostram que estão buscando uma pátria.
15 Nindou ranai ahei hɨfɨhü weaŋgurühɨ nɨmboei mburɨhü ra hɨnɨŋgɨrɨhi hehi ŋgoründühɨ nɨmboembo weaŋgurühɨdɨdɨ hɨfɨ ranahambo hohoanɨmo pambarɨhi-mbonana, awi ai koadürana hɨhɨrɨyahi hei.
15 Se estivessem pensando naquela de onde saíram, teriam oportunidade de voltar.
16 Wanɨ, ŋga ai sapo hɨfɨ sünambe eŋgoro hɨfɨ ndanɨhü ŋgasündareandɨ ranɨ hɨfɨnamboyei hombo sei-hehi hohoanɨmomayei. Ranɨmbo-hündambo-anɨmbo asu Godɨmbo ai sɨhefɨ God-ani seimbo ra God ai ŋgɨrɨ aheimbo amoanɨŋgɨ-ndundürɨ sapo hɨfɨ ranɨfihɨ aheimbo ŋgoafɨ adükarɨ nafɨra hɨnɨŋgɨ-mareandambo wambo.
16 Em vez disso, esperavam eles uma pátria melhor, isto é, a pátria celestial. Por essa razão Deus não se envergonha de ser chamado o Deus deles, pois preparou-lhes uma cidade.
17 Abraham ahandɨ anɨhondümbofe hohoanɨmo-mbohünda God ai ahambo yari hoeimarirɨ ranambo asu ai ahandɨ nɨmorɨ Aisak ra Godɨmbohünda hɨfokoefi sɨhefimbo hohoanɨmomayu. Abraham ranahamboyu God ai nɨnɨ-moatükunɨmboyu ahambo refimboayu ranahambo horombo hoafɨmarira fɨfɨrɨmareandɨ. Ŋga asu Abraham ai ahandɨ nɨmorɨ mamɨ hamɨndɨ-mayu ranahambo Godɨmbohünda hɨfokoefi sɨhefimbo hohoanɨmomayu.
17 Pela fé Abraão, quando Deus o pôs à prova, ofereceu Isaque como sacrifício. Aquele que havia recebido as promessas estava a ponto de sacrificar o seu único filho,
18 Sapo God ai Abrahamɨmbo Aisak ranahamboyu horombo hoafɨrirühɨ yahuya “Aisak ranahandambo-hünd-anɨmbo sɨhafɨ amoao mamɨ afɨndɨ ra yagodɨmboe sa horombo hoafɨmarɨheanɨnɨ,” mehuyosɨ, ŋga asu ai ahandɨ nɨmorɨmbo hɨfokoefimbo hohoanɨmomayu.
18 embora Deus lhe tivesse dito: "Por meio de Isaque a sua descendência será considerada".
19 Abraham ai yare hohoanɨmo-yuhüya, Aisak ai yɨfayu ana, God ai yɨfɨhündɨ botɨndirümbui yahuhaya hohoanɨmomayu. Ŋga moanɨ hoafɨmbo randɨhu hoafɨndefɨhüya, Abraham ai ahandɨ nɨmorɨ yɨfɨhündɨ nou hɨhɨri maserümündu mbɨsefɨmboane.
19 Abraão levou em conta que Deus pode ressuscitar os mortos; e, figuradamente, recebeu Isaque de volta dentre os mortos.
20 Aisak ahandɨ anɨhondümbofe hohoanɨmo-mbohünda ai ahandɨ nɨmorɨ yimbu Sekop Isombo aboedɨ dɨdɨboado-mareapɨrɨ. Ai hoafɨ ranɨnambo nɨnɨ-moatükunɨyo ahafanɨmbo süŋguna tüküfemboayo ranahambo hoafɨmayupɨrɨ.
20 Pela fé Isaque abençoou Jacó e Esaú com respeito ao futuro deles.
21 Sekop ahandɨ anɨhondümbofe hohoanɨmo-mbohünda ai ndeara yɨfɨmbo yaŋgɨrɨ-yuambe Sosepɨndɨ nɨmorɨ yimbu ranahafanɨmbo aboedɨ-aboedɨmareapɨrɨ. Ai ahandɨ nɨmɨnɨmɨ wafu ranɨwamɨ kɨkɨhamündü amofihü Godɨmbo seana Adükarɨ aboedɨ hamɨnd-anafɨ yahuhaya hɨhɨfɨmarürɨ.
21 Pela fé Jacó, à beira da morte, abençoou cada um dos filhos de José e adorou a Deus, apoiado na extremidade do seu bordão.
22 Sosep ahandɨ anɨhondümbofe hohoanɨmo-mbohünda asu ai ndeara yɨfɨmbo yaŋgɨrɨ-yuambe hoafɨyuhüya, süŋgunambo Israer ai Isip hɨfɨ hɨnɨŋgɨndɨhi hehi ŋgorü hɨfɨna ŋgeimboyei mehu. Asu ai yɨfɨndua ahandɨ hamɨndɨ ranahambo nüŋgundɨhi-nüŋgundɨhi-mandɨhündɨ yahuhaya hoafɨmayundürɨ.
22 Pela fé José, no fim da vida, fez menção do êxodo dos israelitas do Egito e deu instruções acerca dos seus próprios ossos.
23 Mosesɨndɨ hond-afɨndɨ ahafe anɨhondümbofe hohoanɨmo-mbohünda ai ahafe nɨmorɨ Moses ra wakɨrɨndɨfe mburɨna aboedɨ hamɨndɨmayu ranɨmboane asu nindou adükarɨ bogorɨ Isip hɨfɨ hɨfandarandɨ ranahandɨ ahɨnümbɨ hohoanɨmo ranahambo yɨhɨmbokoate ŋgɨmɨ amoamo weindahɨfikoate sowarɨndɨfe manɨmbafe. Sapo nindou adükarɨ bogorɨndɨ ahɨnümbɨ ranane nda: Suda-yafe nindowenihɨ nɨmorɨ muŋgu hɨfokoambɨrɨhind-amboane.
23 Pela fé Moisés, recém-nascido, foi escondido durante três meses por seus pais, pois estes viram que ele não era uma criança comum, e não temeram o decreto do rei.
24 Moses ahandɨ anɨhondümbofe hohoanɨmo-mbohünda ai adükarɨyu mbura se wambo ana Isip-yafe nindou adükarɨ bogorɨndɨ nɨmorɨ Ferondɨ nɨmor-ani mbɨsahü-ndɨrɨmboyei yahuhaya hohoanɨmomayu.
24 Pela fé Moisés, já adulto, recusou ser chamado filho da filha do faraó,
25 Moses ai sapo Godɨndɨ nendambo ŋgorü nindou ai moaruwai-moaruwaimbo-marɨhindüra afɨndɨ tɨŋɨrɨfoayei ranɨ-babɨdɨmbo yahurai refemboyu hohoanɨmomayu. Ŋga asu ai moai bodɨfombo moaruwai hohoanɨmo süŋgu hɨhɨfɨ-hɨhɨfɨmbo hohoanɨmoyu.
25 preferindo ser maltratado com o povo de Deus a desfrutar os prazeres do pecado durante algum tempo.
26 Krais ranahambohünda Mosesɨmbo amoanɨŋgümbɨ hoafɨ hoafɨ-yahündowanɨ ai muŋguambo kakɨ, hoearɨ, ŋgɨnɨndɨ moatükunɨ napo Isip hɨfɨhü eŋgoro ranahambo ŋgasündeamboayo yahuhaya hohoanɨmomayu. Ranɨyu ai süŋgunambo God ai ahambo tɨŋɨrɨfomayu ranɨ takɨnɨ aboedɨ moatükunɨ segodɨmbo-mayu ranɨmbo hɨmboapomayu.
26 Por amor de Cristo, considerou a desonra riqueza maior do que os tesouros do Egito, porque contemplava a sua recompensa.
27 Moses ahandɨ anɨhondümbofe hohoanɨmo-mbohünda asu ai Isip hɨfɨ hɨnɨŋgɨre haya Isipɨhündɨ nindou bogorɨndɨ ŋgɨnɨndɨ ranahambo yɨhɨmbokoate mahu. Nindou Godɨmbo hoeifikoate-mayu ra Moses ai hohoanɨmonambo yaŋgɨrɨ hoeimarirɨ ranɨmboyu ŋgɨnɨndɨ yaŋgɨrɨ manüŋgu hu.
27 Pela fé saiu do Egito, não temendo a ira do rei, e perseverou, porque via aquele que é invisível.
28 Ahandɨ anɨhondümbofe hohoanɨmo-mbohünda nindou aheimbo Pasofa si ra botɨmareandɨ. Si ranɨfihɨ sipsip hɨfokoaru mburümbo yipurɨfihɨ horɨ kükihoemonda, God ai sünambeahɨndɨ nendɨ amoŋgo nɨmorɨ hɨfokoe-fembohünda koamarɨherü ranai Israer nindou ranahei fikɨmɨ akɨmɨ hokoate-mbiyuwa yahuhaya se ranɨ-moatükunɨ ra yaru mehupurɨ.
28 Pela fé celebrou a Páscoa e fez a aspersão do sangue, para que o destruidor não tocasse nos fihos mais velhos dos israelitas.
29 Israer nindou ahei anɨhondümbofe hohoanɨmo-mbohünda ai Hamburɨ Sɨrɨwara bamarɨhehindɨ moanɨ hɨfɨ yaŋgɨrɨ süŋgu nou. Isipɨhündɨ nindou ai randɨhu badɨhehu yahomo houmbo raweafundane, hoe ranai koadürü-koadüreandühɨ tɨtɨporɨko-mareapura yɨfɨsafɨmemo.
29 Pela fé o povo atravessou o mar Vermelho como em terra seca; mas, quando os egípcios tentaram fazê-lo, morreram afogados.
30 Israerɨhündɨ ahei anɨhondümbofe hohoanɨmo-mbohünda Godɨndɨ ŋgɨnɨndɨnambo Seriko ŋgoafɨ-yafe ginɨrɨ ra tiboai pɨndɨmboe sei hehi ginɨrɨ ranahambo 7 ambe-ramɨndeimbɨmbo wakɨyei wakɨmarɨhinda tütifoai pɨmayo.
30 Pela fé caíram os muros de Jericó, depois de serem rodeados durante sete dias.
31 Rahap nɨmorehɨ nindowenihɨ bɨrabɨrɨyo-randeimbɨ ahandɨ anɨhondümbofe hohoanɨmo-mbohünda ai Israerɨhündɨ nindou yimbu ŋgoafɨ kosemɨndɨ-mbohünda samoŋgorɨmbo tükümefɨneanda aboedɨ hɨhɨfɨ-hɨhɨfɨna worɨnɨmareapɨrɨ. Ranɨmbo-hündamboyo ahambo moai hɨfokoarundɨ nindou Godɨmbo anɨhondü-mbofekoate-yeimbɨ hɨfokoako-mafoarundürɨ ranambe.
31 Pela fé a prostituta Raabe, por ter acolhido os espiões, não foi morta com os que haviam sido desobedientes.
32 Awi ro nɨnɨ hoafɨ ŋgorü sɨheimbo hoafɨmandahɨ ŋgaha? Si moai gedühɨ nɨŋgo ro Gideon, Barak, Samson, Septa, Defit asu nindou muŋgu Godɨndɨ hoafɨ hoafɨyomo-rundeimbɨ-memo ranahamumbo hoafɨyombo, ŋga wanɨ.
32 Que mais direi? Não tenho tempo para falar de Gideão, Baraque, Sansão, Jefté, Davi, Samuel e os profetas,
33 Nindou ranai ahamundɨ anɨhondümbofe hohoanɨmo-mbohünda ndɨfo nindou-babɨdɨmbo yifiarɨ-yomombo asu ai hamarɨhoemo. Bɨdɨfɨrɨ ai mbumundɨ hohoanɨmonambo yaŋgɨrɨ nindoumbo hɨfandɨmarapurɨ asu ai nɨnɨ-moatükunɨmboyo God ai saimbo horombo hoafɨmareapurɨ ra masowandümo. Ranɨyomo bɨdɨfɨrɨ ai adükarɨ nɨmambeahɨ nɨnɨhondɨ ahandɨ ndürɨ raion ranahandɨ yafambe tapɨru kɨkɨhɨmaründümo.
33 os quais pela fé conquistaram reinos, praticaram a justiça, alcançaram o cumprimento de promessas, fecharam a boca de leões,
34 Bɨdɨfɨrɨ ai yɨhɨmbo sɨsɨreandeimbɨ hai ŋgɨnɨndɨ-hamɨndɨ ahamundɨ hürütümbɨ püpimaranda mahoro ra dɨkɨru mamandundɨ asu bɨdɨfɨrɨ aboedambomefundɨ ranambeahɨndɨ ahamumbo pisaonambo hɨfokoefepurɨmbo mehomo. Nindou ranɨmemo ai hamɨndɨ kemɨndɨkoate-memosɨ, ŋga asu süŋgunambo ai hamɨndɨ ŋgɨnɨmaründümo. Ai yifiarambe moanɨ tɨtaboarɨ-hoemondühɨyomo asu ai ndɨfo nindou-yomondɨ harɨndɨfo nendɨ ranahamumbo wamafandüpurɨ.
34 apagaram o poder do fogo e escaparam do fio da espada; da fraqueza tiraram força, tornaram-se poderosos na batalha e puseram em fuga exércitos estrangeiros.
35 Nɨmorehɨ bɨdɨfɨrɨ ahei anɨhondümbofe hohoanɨmo-mbohünda ahei fikɨmɨnɨndɨ yɨfɨyomondeimbɨ yaŋgɨrɨyafu marunda sahüpurümündi marɨhündɨ. Bɨdɨfɨrɨ ai karabusambe Godɨmbo daboadanambo-arɨhorɨ ana, aboeda ŋgeimboyei, ŋga ai moei masei ranɨmboanei asu nindou ŋgorü ai ahei fi moaruwaimbo-marɨhindüra asu yɨfɨmayei. Nindou ranai aboedambofe yiboarukombo süŋgunambo yɨfɨyei mburɨhü yɨfɨhündɨ botɨyahi yaŋgɨrɨ aboedɨ nɨŋgombo-mayo ra hohoanɨmoyeihɨ aboedambofembo yɨboarukomayei.
35 Houve mulheres que, pela ressurreição, tiveram de volta os seus mortos. Alguns foram torturados e recusaram ser libertados, para poderem alcançar uma ressurreição superior.
36 Asu bɨdɨfɨrambo hoafɨnambo moaruwai-moaruwaimborundürɨ asu bubumarundürɨ asu bɨdɨfɨrambo senɨnambo hüputüpu-rɨhoundürɨ karabus-ambe hɨnɨŋgɨmarundürɨ.
36 Outros enfrentaram zombaria e açoites, outros ainda foram acorrentados e colocados na prisão,
37 Bɨdɨfɨrambo nɨmoeinambo pütiyomondühɨ bubumarundüra yɨfɨmayei. Bɨdɨfɨrɨmbo sonambo yimbu kɨkɨrundürɨ sɨhoundürɨ asu bɨdɨfɨrambo pisaonambo hɨfokoarundürɨ sɨhoundürɨ marundɨ. Bɨdɨfɨrɨ ai aheimbo moaruwai-moaruwaimbo-rɨhindürühɨ tɨŋɨrɨfo masahündüra moanɨ napo-koate sipsip hoearɨ, meme hoearɨ ranɨ yaŋgɨrɨ güdühi sahümündi hehi hahabodei wakɨmarɨhindɨ.
37 apedrejados, serrados ao meio, postos à prova, mortos ao fio da espada. Andaram errantes, vestidos de pele de ovelhas e de cabras, necessitados, afligidos e maltratados.
38 Sapo ai nindou aboedɨ hamɨndɨyei, ŋga asu nindou hɨfɨ ranɨhündambo ai aboedɨ hamɨndɨ-yeipoanɨ! Nindou ranai nɨmɨ wohɨ furɨkoate-yowohü, hɨfɨ wafuanɨ hɨhɨrɨyei wakɨrɨhindühɨ, nɨmoei ambɨsambe hɨfɨ ambɨsambe ranambe nɨmboei marɨhündɨ.
38 O mundo não era digno deles. Vagaram pelos desertos e montes, pelas cavernas e grutas.
39 Sapo nindou muŋguambo ranai Godɨmbo anɨhondümbo-marɨhorɨ ranɨmbo-wambo God ai nindou aboed-anei mehu, ŋga asu ai God nɨnɨ moatükunɨmboyo segondürɨmboane yahu horombo hoafɨmareandɨ ra awi moai sahümündi.
39 Todos estes receberam bom testemunho por meio da fé; no entanto, nenhum deles recebeu o que havia sido prometido.
40 God ai süŋguambo sɨhefɨmbo muŋgu semunɨmboayu aboedɨ moatükunɨ hondü ra ndore sɨhai hayambo wamboyu asu nindou ranai boatei semɨndɨkoate-mayei. God ahandɨ hohoanɨmo ana yahurai-ane, sɨhefɨmbo muŋgu ramareamuna aboedɨ sɨmoŋgorɨ-humɨndefɨmboanefɨ.
40 Deus havia planejado algo melhor para nós, para que conosco fossem eles aperfeiçoados.

Ler em outra tradução

Comparar com outra

Estude este capítulo no WhatsApp

Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Hebreus 11, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.