Hebreus 11
Godɨndɨ Hoafɨ (AGG) vs BKJ
1 Sapo anɨhondümbofe hohoanɨmo ranana nɨnɨ-moatükunɨmboyo hɨmboayefɨ ra tükündɨfemboe ranahambo sɨhɨrɨ dɨdɨboadorɨhu fɨfɨrɨhundɨ. Ranɨ-moatükunɨ ranana sɨhɨrɨ ŋgɨrɨ sɨhefɨ hɨmboarɨnambo hoeindɨhundɨ, ŋga moanɨ hohoanɨmonambo yaŋgɨr-anɨmbo ranɨ-moatükunɨ ra anɨhondü mbeŋgorɨ mbɨsemboyefɨ. Hohoanɨmo ra anɨhondümbofe hohoanɨmo-ane.
1 Ora, a fé é a substância das coisas pelas quais esperamos, a evidência das coisas não vistas.
2 Horombo amoao ahei anɨhondümbofe hohoanɨmo ranɨmbo-hündambo God ai aheimboya, nindou aboedɨ mbumund-anei mehundürɨ.
2 Porque por ela os antigos obtiveram um bom testemunho.
3 Sɨhefɨ anɨhondüfe hohoanɨmo-mbohündambo fɨfɨrɨhumboayefɨ sapo God ai hoafɨyuhü ahandɨ hoafɨnambo sünü hɨfɨ ra nafɨmarandɨ ranahambo. Ŋga ranɨ-moatükunɨ ra nafɨmaranda hɨmboarɨnambo hoeiarɨhundɨ ai moanɨ hoeifekoate moatükunɨnambo randɨ ramareandɨ.
3 Através da fé entendemos que os mundos foram moldados pela palavra de Deus; de modo que as coisas que são vistas não foram feitas das coisas que aparecem.
4 Aber ahandɨ anɨhondümbofe hohoanɨmo-mbohündambo ai Godɨmbohünda nɨnɨhondɨ hɨfokoare mamandeandɨ. Ai ramareandɨ ra Ken ai ramareandɨ ranahambo ŋgasünde haya Godɨndɨ hɨmboahü moanɨ aboedɨ hamɨndɨyo. Asu ahandɨ anɨhondümbofe hohoanɨmo-mbohündambo God ai ahamboya, aiana nindou moanɨ mbumundɨ hamɨnd-ani mehu hoafɨ ra Aber ahambo maho. Ranɨyu asu God ai nɨne-moatükunɨ Aber ai ahambo masagado ra hɨhɨfɨ-hɨhɨfɨyu marandɨ. Aber ai yɨfɨmayusɨ, ŋga awi ahandɨ anɨhondümbofe hohoanɨmo ranɨ-süŋgumbo hoafɨ yare hoafɨyo ara ho.
4 Pela fé Abel ofereceu a Deus um sacrifício mais excelente do que Caim, pelo qual alcançou testemunho de que ele era justo, testificando Deus sobre os seus dons, e através disso, depois de morto, ainda fala.
5 Enok ahandɨ anɨhondümbofe hohoanɨmo-mbohünda God ai ahambo nɨmoamo maserümünduwa asu ai yɨfɨ-koate gedühɨ manüŋgu. God ai maserümündu-wambo asu nindou dɨdai moai ahambo hoeirirɨ. God ai Enok ahambo semündü hafokoate-yuambe ranɨ-sɨmboanɨ ahambo hoafɨyuhüya, ‘Ro hohoanɨmoayahɨ ranɨ-süŋgu yaŋgɨrɨ süŋgumara hu,’ mehundo.
5 Pela fé Enoque foi trasladado para não ver a morte, e não foi achado, porque Deus o trasladara; porque antes de sua trasladação ele tinha testemunho de que agradara a Deus.
6 Ŋga nindou Godɨmbo anɨhondümbofe-koate-ayu ana, asu ahambo God ai ŋgɨrɨ siaondɨfiyu. Ŋga nindou düdi ai Godɨndɨ fikɨmɨ sühüfembo hohoanɨmoayu ana, God ai anüŋgu ranahambo anɨhondümbo-mbɨreand-amboane. Sapo God ai nindou düdi ahambo hüti-hütiyuhü kokoarürɨ ranahambo takɨnɨ segodombo ranahambo kameihɨ anɨhondümbo-mbɨreand-amboane.
6 Porém, sem fé é impossível agradar-lhe; porque é necessário que aquele que se aproxima de Deus acredite que ele existe, e que é galardoador daqueles que diligentemente o buscam.
7 Noa ahandɨ anɨhondümbofe hohoanɨmo-mbohünda God ai nɨne-moatükunɨ süŋguna refeyowanɨ tüküfemboayo ra Noa ai hoeifekoate-yuambe ranahambo ahɨnɨ hoafɨrürühɨya ranɨ-moatükunɨ tükündɨfemboe mehu. Ranɨyu ai Godɨndɨ hoafɨ ra hɨmborɨyu mbura, moanɨ ai hoafɨmayu süŋgu sip afɨndɨ ra nafɨmarandɨ ai ahandɨ aborüdɨ-babɨdɨ ranambe kefoehi nɨmareimbo aboedamehindɨ-mayo ra. Ranɨyo asu ahandɨ anɨhondümbofe hohoanɨmo-mbohünda God ai ahamboya seana nindou mbumund-anafɨ mehundo. Ranɨ-süŋgu nindou muŋguambo ahambo anɨhondümbo-arɨhorɨ ranahambo refemboayu nou. Ranɨmbo-hündamboyo asu Noa ai muŋguambo nindou ndanɨ hɨfɨhündɨ ranaheimbo nindou moaruwai-anei yaho nafuiyombo nou ramareandɨ.
7 Pela fé Noé, tendo sido avisado por Deus a respeito das coisas que ainda não se viam, comoveu-se com temor, preparou uma arca para salvação da sua casa, pela qual condenou o mundo, e tornou-se herdeiro da justiça, que é segundo a fé.
8 Abraham ahandɨ anɨhondümbofe hohoanɨmo-mbohünda God ai ahambo hɨdɨborɨ nafɨnɨ hɨfɨ ŋgorü segodɨmbo koehefimbo mehu ra hɨmborɨmayu. Ai ahandɨ hɨfɨ hondü hɨnɨŋgɨre haya moanɨ fɨfɨrɨfekoate nahanafɨmbayahɨ nda ahahɨ yahuhaya sɨrɨmbɨrowohü mahu.
8 Pela fé Abraão, quando foi chamado a ir para um lugar que havia de receber posteriormente por herança, obedeceu e saiu, sem saber para onde ia.
9 Ahandɨ anɨhondümbofe hohoanɨmo-mbohünda God ai ahambo hɨfɨ ŋgorü ndahandomboyahɨ yahu horombo hoafɨmayu ranɨ hɨfambe hɨdɨbo-hɨdɨborɨhoei manüŋgu. Ranɨyu ai hɨfɨ ranɨhü ser worambe manüŋgu sapo Aisak ahandɨ nɨmorɨ, asu Sekob Aisakɨndɨ nɨmorɨ marɨne mamɨ ranɨ hɨfɨ God ai süŋguna dagapɨranɨ nɨŋgomboayafanɨ nou. Ŋga ahafanɨmbo amboanɨ God ai ranɨ-moatükunɨ segopɨrɨmbohünda horombo hoafɨmareapɨrɨ.
9 Pela fé peregrinou na terra da promessa, como em uma terra estranha, habitando em tabernáculos com Isaque e Jacó, os herdeiros com ele da mesma promessa.
10 Abraham ai ser worambe manüŋgu, ŋga ŋgoafɨ adükarɨ koadürümbo-koadürümbo nɨŋgoweimbɨ God ai ahandɨhoarɨ nafɨmbo hohoanɨmoyu mbura nafɨmarandɨ ra hoeifemboyu hɨmbomayu hu.
10 Porque procurava por uma cidade que tem fundamentos, da qual o artífice e construtor é Deus.
11 Sara Abrahamɨndɨ nɨmorehɨ ahandɨ anɨhondümbofe hohoanɨmo-mbohünda ai ahandɨhoarɨ amboanɨ purüsɨ nɨmorɨ-koate nɨŋgo ho-hombo boagɨrɨ-mayoyosɨ, ŋga asu God ai ahambo ŋgɨnɨndɨ masagado nɨmorɨ wakemɨndɨmbo. Ranɨyo asu Sara ai yare hohoanɨmoyowohüya, God ai nɨmorɨ wakɨndandɨmboyafɨ yahu horombo hoafɨmayu ra ai anɨhondümboyu hoafɨmayu, ŋga ai ranɨ-süŋgundeambui, yahohaya hohoanɨmomayo.
11 Pela fé também a própria Sara recebeu vigor para conceber descendência, e deu à luz uma criança quando já de idade avançada; porquanto teve por fiel aquele que havia prometido.
12 Ranɨyu asu Abraham ai ndeara boagɨrɨyuhü yɨfɨmbo yaŋgɨrɨmayusɨ, ŋga asu ai afɨndɨ nɨmorɨ burayo ranahei amoao-mayu. Nɨmorɨ nindou mamɨ yaŋgɨrɨ ranahandambo-hündɨ burayo ra moanɨ afɨndɨ tüküfeihɨyo sapo mupui sünambe eŋgorü asu gudikɨkɨrɨ tapuiyowa kɨkɨfekoate eŋgorü yahurai tükümefeyo, God ai ahambo horombo hoafɨmeindo nou.
12 Por isso também de um, e esse já considerado como quase morto, descenderam tantos como as estrelas do céu em multidão, e como a areia inumerável da praia.
13 Nindou muŋgu ranai Godɨmbo anɨhondümbo-rɨhorɨ heimbo süŋguna yɨfɨmayei. Ai ndanɨ hɨfɨhü nɨmboei-ambe awi moai sapo God ai aheimbo aboedɨ moatükunɨ segodürɨmbo horombo hoafɨmayu ra sahümündi, ŋga wanɨ. Ŋga moanɨ ai aŋgunɨ nɨmboeimbo hɨmboarɨ-nambo yaŋgɨrɨ hoeirɨhindühɨ hɨhɨfɨ-hɨhɨfɨmayei. Ranɨyei ai weindahɨ yarɨhi hoafɨyeihɨ seiya, ‘Ro ndanɨ hɨfɨhü nɨmboefanɨ ro ŋgorü hɨfɨhündɨ hɨdɨborɨ nindou nou-anefɨ, moanɨ bodɨfombo ndanɨ hɨfɨhü anɨmboefɨ,’ masei.
13 Todos estes morreram na fé, sem terem recebido as promessas; mas vendo-as de longe, foram persuadidos a respeito delas, e abraçaram-nas, e confessaram que eram estrangeiros e peregrinos na terra.
14 Nindou ai yarɨhi yahurai hoafayei ana, sɨhɨrɨ randɨhu hohoanɨmo-ndefɨhüya, aiana ahei hɨfɨ hondü aboedɨ hamɨndɨ ranɨ hoeifembo seimboanei yarɨhi yahurai hoafayei mbɨsefɨmboane.
14 Porque aqueles que dizem tais coisas declaram abertamente que procuram por um país.
15 Nindou ranai ahei hɨfɨhü weaŋgurühɨ nɨmboei mburɨhü ra hɨnɨŋgɨrɨhi hehi ŋgoründühɨ nɨmboembo weaŋgurühɨdɨdɨ hɨfɨ ranahambo hohoanɨmo pambarɨhi-mbonana, awi ai koadürana hɨhɨrɨyahi hei.
15 E verdadeiramente, se lembrassem daquele país de onde haviam saído, teriam tido a oportunidade de retornar.
16 Wanɨ, ŋga ai sapo hɨfɨ sünambe eŋgoro hɨfɨ ndanɨhü ŋgasündareandɨ ranɨ hɨfɨnamboyei hombo sei-hehi hohoanɨmomayei. Ranɨmbo-hündambo-anɨmbo asu Godɨmbo ai sɨhefɨ God-ani seimbo ra God ai ŋgɨrɨ aheimbo amoanɨŋgɨ-ndundürɨ sapo hɨfɨ ranɨfihɨ aheimbo ŋgoafɨ adükarɨ nafɨra hɨnɨŋgɨ-mareandambo wambo.
16 Mas agora eles desejam um país melhor, isto é, um celestial. Por isso também Deus não se envergonha de se chamar seu Deus, porque já lhes preparou uma cidade.
17 Abraham ahandɨ anɨhondümbofe hohoanɨmo-mbohünda God ai ahambo yari hoeimarirɨ ranambo asu ai ahandɨ nɨmorɨ Aisak ra Godɨmbohünda hɨfokoefi sɨhefimbo hohoanɨmomayu. Abraham ranahamboyu God ai nɨnɨ-moatükunɨmboyu ahambo refimboayu ranahambo horombo hoafɨmarira fɨfɨrɨmareandɨ. Ŋga asu Abraham ai ahandɨ nɨmorɨ mamɨ hamɨndɨ-mayu ranahambo Godɨmbohünda hɨfokoefi sɨhefimbo hohoanɨmomayu.
17 Pela fé Abraão, quando foi provado, ofereceu a Isaque, e aquele que recebera as promessas ofereceu o seu unigênito.
18 Sapo God ai Abrahamɨmbo Aisak ranahamboyu horombo hoafɨrirühɨ yahuya “Aisak ranahandambo-hünd-anɨmbo sɨhafɨ amoao mamɨ afɨndɨ ra yagodɨmboe sa horombo hoafɨmarɨheanɨnɨ,” mehuyosɨ, ŋga asu ai ahandɨ nɨmorɨmbo hɨfokoefimbo hohoanɨmomayu.
18 Dele foi dito: Em Isaque será chamada a tua descendência.
19 Abraham ai yare hohoanɨmo-yuhüya, Aisak ai yɨfayu ana, God ai yɨfɨhündɨ botɨndirümbui yahuhaya hohoanɨmomayu. Ŋga moanɨ hoafɨmbo randɨhu hoafɨndefɨhüya, Abraham ai ahandɨ nɨmorɨ yɨfɨhündɨ nou hɨhɨri maserümündu mbɨsefɨmboane.
19 Considerando que Deus sendo poderoso para levantá-lo até mesmo dentre os mortos; e então também figuradamente ele o recebeu.
20 Aisak ahandɨ anɨhondümbofe hohoanɨmo-mbohünda ai ahandɨ nɨmorɨ yimbu Sekop Isombo aboedɨ dɨdɨboado-mareapɨrɨ. Ai hoafɨ ranɨnambo nɨnɨ-moatükunɨyo ahafanɨmbo süŋguna tüküfemboayo ranahambo hoafɨmayupɨrɨ.
20 Pela fé Isaque abençoou Jacó e Esaú, concernente às coisas futuras.
21 Sekop ahandɨ anɨhondümbofe hohoanɨmo-mbohünda ai ndeara yɨfɨmbo yaŋgɨrɨ-yuambe Sosepɨndɨ nɨmorɨ yimbu ranahafanɨmbo aboedɨ-aboedɨmareapɨrɨ. Ai ahandɨ nɨmɨnɨmɨ wafu ranɨwamɨ kɨkɨhamündü amofihü Godɨmbo seana Adükarɨ aboedɨ hamɨnd-anafɨ yahuhaya hɨhɨfɨmarürɨ.
21 Pela fé Jacó, quando estava próximo da morte, abençoou ambos os filhos de José, e adorou, reclinando-se sobre o seu cajado.
22 Sosep ahandɨ anɨhondümbofe hohoanɨmo-mbohünda asu ai ndeara yɨfɨmbo yaŋgɨrɨ-yuambe hoafɨyuhüya, süŋgunambo Israer ai Isip hɨfɨ hɨnɨŋgɨndɨhi hehi ŋgorü hɨfɨna ŋgeimboyei mehu. Asu ai yɨfɨndua ahandɨ hamɨndɨ ranahambo nüŋgundɨhi-nüŋgundɨhi-mandɨhündɨ yahuhaya hoafɨmayundürɨ.
22 Pela fé José, ao morrer, fez menção da saída dos filhos de Israel, e deu ordem acerca de seus ossos.
23 Mosesɨndɨ hond-afɨndɨ ahafe anɨhondümbofe hohoanɨmo-mbohünda ai ahafe nɨmorɨ Moses ra wakɨrɨndɨfe mburɨna aboedɨ hamɨndɨmayu ranɨmboane asu nindou adükarɨ bogorɨ Isip hɨfɨ hɨfandarandɨ ranahandɨ ahɨnümbɨ hohoanɨmo ranahambo yɨhɨmbokoate ŋgɨmɨ amoamo weindahɨfikoate sowarɨndɨfe manɨmbafe. Sapo nindou adükarɨ bogorɨndɨ ahɨnümbɨ ranane nda: Suda-yafe nindowenihɨ nɨmorɨ muŋgu hɨfokoambɨrɨhind-amboane.
23 Pela fé Moisés, quando nasceu, foi escondido três meses por seus pais, porque viram que era um menino formoso; e não temeram o mandamento do rei.
24 Moses ahandɨ anɨhondümbofe hohoanɨmo-mbohünda ai adükarɨyu mbura se wambo ana Isip-yafe nindou adükarɨ bogorɨndɨ nɨmorɨ Ferondɨ nɨmor-ani mbɨsahü-ndɨrɨmboyei yahuhaya hohoanɨmomayu.
24 Pela fé Moisés, sendo já crescido, recusou ser chamado filho da filha de Faraó,
25 Moses ai sapo Godɨndɨ nendambo ŋgorü nindou ai moaruwai-moaruwaimbo-marɨhindüra afɨndɨ tɨŋɨrɨfoayei ranɨ-babɨdɨmbo yahurai refemboyu hohoanɨmomayu. Ŋga asu ai moai bodɨfombo moaruwai hohoanɨmo süŋgu hɨhɨfɨ-hɨhɨfɨmbo hohoanɨmoyu.
25 escolhendo antes ser afligido com o povo de Deus, do que por um período desfrutar do gozo do pecado.
26 Krais ranahambohünda Mosesɨmbo amoanɨŋgümbɨ hoafɨ hoafɨ-yahündowanɨ ai muŋguambo kakɨ, hoearɨ, ŋgɨnɨndɨ moatükunɨ napo Isip hɨfɨhü eŋgoro ranahambo ŋgasündeamboayo yahuhaya hohoanɨmomayu. Ranɨyu ai süŋgunambo God ai ahambo tɨŋɨrɨfomayu ranɨ takɨnɨ aboedɨ moatükunɨ segodɨmbo-mayu ranɨmbo hɨmboapomayu.
26 Considerando a desonra de Cristo como riqueza maior do que os tesouros do Egito; porque tinha em vista a recompensa do galardão.
27 Moses ahandɨ anɨhondümbofe hohoanɨmo-mbohünda asu ai Isip hɨfɨ hɨnɨŋgɨre haya Isipɨhündɨ nindou bogorɨndɨ ŋgɨnɨndɨ ranahambo yɨhɨmbokoate mahu. Nindou Godɨmbo hoeifikoate-mayu ra Moses ai hohoanɨmonambo yaŋgɨrɨ hoeimarirɨ ranɨmboyu ŋgɨnɨndɨ yaŋgɨrɨ manüŋgu hu.
27 Pela fé deixou o Egito, não temendo a ira do rei; porque perseverou como que vendo aquele que está invisível.
28 Ahandɨ anɨhondümbofe hohoanɨmo-mbohünda nindou aheimbo Pasofa si ra botɨmareandɨ. Si ranɨfihɨ sipsip hɨfokoaru mburümbo yipurɨfihɨ horɨ kükihoemonda, God ai sünambeahɨndɨ nendɨ amoŋgo nɨmorɨ hɨfokoe-fembohünda koamarɨherü ranai Israer nindou ranahei fikɨmɨ akɨmɨ hokoate-mbiyuwa yahuhaya se ranɨ-moatükunɨ ra yaru mehupurɨ.
28 Pela fé ele celebrou a páscoa e a aspersão do sangue, a fim de que o destruidor dos primogênitos não lhes tocasse.
29 Israer nindou ahei anɨhondümbofe hohoanɨmo-mbohünda ai Hamburɨ Sɨrɨwara bamarɨhehindɨ moanɨ hɨfɨ yaŋgɨrɨ süŋgu nou. Isipɨhündɨ nindou ai randɨhu badɨhehu yahomo houmbo raweafundane, hoe ranai koadürü-koadüreandühɨ tɨtɨporɨko-mareapura yɨfɨsafɨmemo.
29 Pela fé passaram o mar Vermelho como por terra seca; e os egípcios que o mesmo fizeram, afogaram-se.
30 Israerɨhündɨ ahei anɨhondümbofe hohoanɨmo-mbohünda Godɨndɨ ŋgɨnɨndɨnambo Seriko ŋgoafɨ-yafe ginɨrɨ ra tiboai pɨndɨmboe sei hehi ginɨrɨ ranahambo 7 ambe-ramɨndeimbɨmbo wakɨyei wakɨmarɨhinda tütifoai pɨmayo.
30 Pela fé, os muros de Jericó caíram, após serem rodeados durante sete dias.
31 Rahap nɨmorehɨ nindowenihɨ bɨrabɨrɨyo-randeimbɨ ahandɨ anɨhondümbofe hohoanɨmo-mbohünda ai Israerɨhündɨ nindou yimbu ŋgoafɨ kosemɨndɨ-mbohünda samoŋgorɨmbo tükümefɨneanda aboedɨ hɨhɨfɨ-hɨhɨfɨna worɨnɨmareapɨrɨ. Ranɨmbo-hündamboyo ahambo moai hɨfokoarundɨ nindou Godɨmbo anɨhondü-mbofekoate-yeimbɨ hɨfokoako-mafoarundürɨ ranambe.
31 Pela fé a prostituta Raabe não pereceu com os incrédulos, porque havia acolhido em paz os espias.
32 Awi ro nɨnɨ hoafɨ ŋgorü sɨheimbo hoafɨmandahɨ ŋgaha? Si moai gedühɨ nɨŋgo ro Gideon, Barak, Samson, Septa, Defit asu nindou muŋgu Godɨndɨ hoafɨ hoafɨyomo-rundeimbɨ-memo ranahamumbo hoafɨyombo, ŋga wanɨ.
32 E que mais direi? Porque não haveria tempo para falar de Gideão, e de Baraque, e de Sansão, e de Jefté, e de Davi, e de Samuel e dos profetas:
33 Nindou ranai ahamundɨ anɨhondümbofe hohoanɨmo-mbohünda ndɨfo nindou-babɨdɨmbo yifiarɨ-yomombo asu ai hamarɨhoemo. Bɨdɨfɨrɨ ai mbumundɨ hohoanɨmonambo yaŋgɨrɨ nindoumbo hɨfandɨmarapurɨ asu ai nɨnɨ-moatükunɨmboyo God ai saimbo horombo hoafɨmareapurɨ ra masowandümo. Ranɨyomo bɨdɨfɨrɨ ai adükarɨ nɨmambeahɨ nɨnɨhondɨ ahandɨ ndürɨ raion ranahandɨ yafambe tapɨru kɨkɨhɨmaründümo.
33 Os quais pela fé subjugaram reinos, praticaram a justiça, obtiveram promessas, fecharam as bocas dos leões,
34 Bɨdɨfɨrɨ ai yɨhɨmbo sɨsɨreandeimbɨ hai ŋgɨnɨndɨ-hamɨndɨ ahamundɨ hürütümbɨ püpimaranda mahoro ra dɨkɨru mamandundɨ asu bɨdɨfɨrɨ aboedambomefundɨ ranambeahɨndɨ ahamumbo pisaonambo hɨfokoefepurɨmbo mehomo. Nindou ranɨmemo ai hamɨndɨ kemɨndɨkoate-memosɨ, ŋga asu süŋgunambo ai hamɨndɨ ŋgɨnɨmaründümo. Ai yifiarambe moanɨ tɨtaboarɨ-hoemondühɨyomo asu ai ndɨfo nindou-yomondɨ harɨndɨfo nendɨ ranahamumbo wamafandüpurɨ.
34 apagaram a violência do fogo, escaparam do fio da espada, foram feitos fortes na fraqueza, foram valentes em batalha, puseram em fuga os exércitos dos estranhos.
35 Nɨmorehɨ bɨdɨfɨrɨ ahei anɨhondümbofe hohoanɨmo-mbohünda ahei fikɨmɨnɨndɨ yɨfɨyomondeimbɨ yaŋgɨrɨyafu marunda sahüpurümündi marɨhündɨ. Bɨdɨfɨrɨ ai karabusambe Godɨmbo daboadanambo-arɨhorɨ ana, aboeda ŋgeimboyei, ŋga ai moei masei ranɨmboanei asu nindou ŋgorü ai ahei fi moaruwaimbo-marɨhindüra asu yɨfɨmayei. Nindou ranai aboedambofe yiboarukombo süŋgunambo yɨfɨyei mburɨhü yɨfɨhündɨ botɨyahi yaŋgɨrɨ aboedɨ nɨŋgombo-mayo ra hohoanɨmoyeihɨ aboedambofembo yɨboarukomayei.
35 As mulheres receberam os seus mortos trazidos novamente à vida; e outros foram torturados, não aceitando o seu livramento, para que pudessem alcançar uma melhor ressurreição.
36 Asu bɨdɨfɨrambo hoafɨnambo moaruwai-moaruwaimborundürɨ asu bubumarundürɨ asu bɨdɨfɨrambo senɨnambo hüputüpu-rɨhoundürɨ karabus-ambe hɨnɨŋgɨmarundürɨ.
36 E outros foram testados com escárnios e açoites cruéis, de fato, e além de cadeias e prisões.
37 Bɨdɨfɨrambo nɨmoeinambo pütiyomondühɨ bubumarundüra yɨfɨmayei. Bɨdɨfɨrɨmbo sonambo yimbu kɨkɨrundürɨ sɨhoundürɨ asu bɨdɨfɨrambo pisaonambo hɨfokoarundürɨ sɨhoundürɨ marundɨ. Bɨdɨfɨrɨ ai aheimbo moaruwai-moaruwaimbo-rɨhindürühɨ tɨŋɨrɨfo masahündüra moanɨ napo-koate sipsip hoearɨ, meme hoearɨ ranɨ yaŋgɨrɨ güdühi sahümündi hehi hahabodei wakɨmarɨhindɨ.
37 Eles foram apedrejados, serrados ao meio, tentados, mortos ao fio da espada; vaguearam sem destino vestidos em peles de ovelhas e de cabras, sendo destituídos, afligidos e atormentados,
38 Sapo ai nindou aboedɨ hamɨndɨyei, ŋga asu nindou hɨfɨ ranɨhündambo ai aboedɨ hamɨndɨ-yeipoanɨ! Nindou ranai nɨmɨ wohɨ furɨkoate-yowohü, hɨfɨ wafuanɨ hɨhɨrɨyei wakɨrɨhindühɨ, nɨmoei ambɨsambe hɨfɨ ambɨsambe ranambe nɨmboei marɨhündɨ.
38 (dos quais o mundo não era digno), eles peregrinaram errantes pelos desertos, e montes, e pelas covas e cavernas da terra.
39 Sapo nindou muŋguambo ranai Godɨmbo anɨhondümbo-marɨhorɨ ranɨmbo-wambo God ai nindou aboed-anei mehu, ŋga asu ai God nɨnɨ moatükunɨmboyo segondürɨmboane yahu horombo hoafɨmareandɨ ra awi moai sahümündi.
39 E todos estes, tendo obtido um bom testemunho através da fé, não receberam a promessa,
40 God ai süŋguambo sɨhefɨmbo muŋgu semunɨmboayu aboedɨ moatükunɨ hondü ra ndore sɨhai hayambo wamboyu asu nindou ranai boatei semɨndɨkoate-mayei. God ahandɨ hohoanɨmo ana yahurai-ane, sɨhefɨmbo muŋgu ramareamuna aboedɨ sɨmoŋgorɨ-humɨndefɨmboanefɨ.
40 tendo Deus preparado alguma coisa melhor para nós, para que eles sem nós não fossem ser aperfeiçoados.
Atalhos do teclado
- Capítulo anterior←
- Próximo capítulo→
- Versículo anteriork
- Próximo versículoj
- Limpar seleçãoEsc
- Esta ajuda?
Estude este capítulo no WhatsApp
Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Hebreus 11, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.