Apocalipse 6
Godɨndɨ Hoafɨ (AGG) vs NVI
1 Asu ro hoeirɨheandane, Sipsip Nɨmorɨ ranai sapo nɨmɨ horɨ masɨhefeyo 7 ranahandambo mamɨ kɨboakɨmareandɨ. Asu ro hɨmborɨyahane, sapo yaŋgɨrɨ nɨŋgoweimbɨ moatükunɨ yimbuyimbu-mayei ranahandambo mamɨ ai puküna nɨmoamondɨhoafɨ nou yare wambo hoafɨyowohü yahoya, “Se sühüfɨ!” meho.
1 Observei quando o Cordeiro abriu o primeiro dos sete selos. Então ouvi um dos seres viventes dizer com voz de trovão: "Venha! "
2 Ranɨyahɨ asu hɨmboyahane hos kɨfohɨ ranahambo hoeimarɨheandɨ! Nindou hos semündü hu-randeimbɨ ranai yifiahondɨ semündü-haya mamaru ranahambo adükarɨ bogorɨndɨ at masagado. Ai yifiarɨyu tɨtaboarɨfoare-randeimb-ani asu ai yifiarɨyo tɨtaboarɨ-foefembohünda asükai hɨhɨrɨfi mahu.
2 Olhei, e diante de mim estava um cavalo branco! Seu cavaleiro empunhava um arco, e foi-lhe dada uma coroa; ele cavalgava como vencedor determinado a vencer.
3 Ranɨyu asu Sipsip Nɨmorɨ ai yimbu noufimbɨ nɨmɨ horɨ ra kɨboakɨmareandɨ. Asu ro hɨmborɨyahane, yimbu noufimbɨ yaŋgɨrɨ nɨŋgoweimbɨ moatükunɨ ranai hoafɨyowohü yahoya, “Se sühüfɨ!” meho.
3 Quando o Cordeiro abriu o segundo selo, ouvi o segundo ser vivente dizer: "Venha! "
4 Ranɨyo asu hos hamburɨ ranai tüküfe masɨno. God ai hos semündü hu-randeimbɨ nindou-mayu ranahambo ŋgɨnɨndɨ masagado. Ŋgɨnɨndɨ ra aboedɨ nɨŋgombo hohoanɨmo raguanambofihɨ asu yifiarɨ hohoanɨmo sɨhefeyoanɨ yifiarɨyowohü sɨmborɨ hɨfokoefirü-mbohünda ŋgɨnɨnd-ane. Ahambo ami-yomondɨ pisao adükarɨ masagado.
4 Então saiu outro cavalo; e este era vermelho. Seu cavaleiro recebeu poder para tirar a paz da terra e fazer que os homens se matassem uns aos outros. E lhe foi dada uma grande espada.
5 Ranɨyu asu Sipsip Nɨmorɨ ai ŋgɨmɨ noufimbɨ nɨmɨ horɨ ra kɨboakɨmareandɨ. Asu ro hɨmborɨyahane, ŋgɨmɨ noufimbɨ yaŋgɨrɨ nɨŋgoweimbɨ moatükunɨ-mayo ranai hoafɨyowohü yahoya, “Se sühüfɨ!” meho. Ranɨyo asu ro hɨmboyahane, nɨmbandɨ hos ranai manɨŋgo. Hos semündü hu-randeimbɨ ranai nɨmborɨ sɨmoŋgorɨ-ferambo waramberamündü haya manüŋgu.
5 Quando o Cordeiro abriu o terceiro selo, ouvi o terceiro ser vivente dizer: "Venha! " Olhei, e diante de mim estava um cavalo preto. Seu cavaleiro tinha na mão uma balança.
6 Asu ro hɨmborɨyahane, yaŋgɨrɨ nɨŋgoweimbɨ moatükunɨ yimbuyimbu mamarei ahei mbüsumo hoafɨ mamɨ rahurai yare hoafɨyowohü yahoya, “Sesɨ mbonɨmbo-marundümo. Mamɨ kirogram wit ra ten kinafihɨ yɨbobondowandɨ. Asu bari ŋgɨmɨ kirogram ra ten kinafihɨ yɨbobondowandɨ. Ŋga asu se mandɨfe wer-ane asu wain ranana moaruwaimbo-ndowamboyafɨ,” meho.
6 Então ouvi o que parecia uma voz entre os quatro seres viventes, dizendo: "Um quilo de trigo por um denário, e três quilos de cevada por um denário, e não danifique o azeite e o vinho! "
7 Ranɨyu asu Sipsip Nɨmorɨ ranai yimbuyimbu noufimbɨ nɨmɨ horɨ ra kɨboakɨmareandɨ. Ro hɨmborɨyahane, yimbuyimbu noufimbɨ yaŋgɨrɨ nɨŋgoweimbɨ moatükunɨ ranai hoafɨyohü yahoya, “Se sühüfɨ!” meho.
7 Quando o Cordeiro abriu o quarto selo, ouvi a voz do quarto ser vivente dizer: "Venha! "
8 Ranɨyo asu hɨmboyahane, aŋüsü futɨreandeimbɨ hos ra manɨŋgo. Nindou hos semündü hu-randeimbɨ ranɨwamɨ mamaru ahandɨ ndürɨ ranana Yɨfeimb-ane. Asu Yifiafɨ Ŋgoafɨ ahandɨ süŋgu maho. Nindou hɨfɨhü anɨmboei ranaheimbo yimbuyimbu-mbore yɨbobomareandɨ. Mamɨ bɨdɨfɨrɨ ranaheimbo yifiarɨ, wembo, aŋgünü asu nɨmambeahɨndɨ nɨnɨhondɨ moaruwai ranambo hɨfokoefe-ndürɨmbohündambo God ai ahafanɨmbo ŋgɨnɨndɨ masagapɨrɨ.
8 Olhei, e diante de mim estava um cavalo amarelo. Seu cavaleiro chamava-se Morte, e o Hades o seguia de perto. Foi-lhes dado poder sobre um quarto da terra para matar pela espada, pela fome, por pragas e por meio dos animais selvagens da terra.
9 Sipsip Nɨmorɨ-mayu ranai hondahüfimbɨ nɨmɨ horɨ kɨboakɨmareandɨ. Ranɨyahɨ asu ro hoeirɨheandane, nɨnɨhondɨ hɨfokoefe mandɨfembo fondɨ-mayo ranɨ-hoarehɨ yifiafɨ yaŋgɨrɨ anɨboadei ra hoemarɨheandɨ. Sapo nindou ra Godɨndɨ hoafɨ wataporɨmborɨhü asu anɨhondümbo ahandɨ hoafɨ ranahambo hoafɨyei marɨhündɨ ranɨmbohünda hɨfokoa-marɨhindürɨyei yifiafɨ ranɨyei.
9 Quando ele abriu o quinto selo, vi debaixo do altar as almas daqueles que haviam sido mortos por causa da palavra de Deus e do testemunho que deram.
10 Ranɨyei asu ai puküna rarɨhi hoafɨyeihɨ seiya, “Moanɨ adükarɨ hamɨndɨ bogorɨ, sürɨhoeimbɨyafɨ hawa asu anɨhond-anafɨ! Ro nüŋgunɨmbɨmbo hɨbadɨma-ndɨhundɨ se nindou hɨfɨhü amarei ranaheimbo yɨbobondo-wandürühɨ tɨŋɨrɨfo madabadürɨ sapo yɨhoefɨmbo hɨfokoamarɨhimunɨ ranambohündamboa?” sei düdumehindɨ.
10 Eles clamavam em alta voz: "Até quando, ó Soberano santo e verdadeiro, esperarás para julgar os habitantes da terra e vingar o nosso sangue? "
11 Ranɨyo asu mamamɨ aheimbo hoandarɨ hoearɨ kɨfohɨ yimburundürühɨ awi akɨdou gedühɨ safɨ nɨmandei yahomo houmbo hoafɨyomondühɨ yahomoya, “Asu süŋgunambo-anɨmbo sɨhei mamɨ ratüpurɨyei-rɨhündeimbɨ nindou-anei asu wandafɨ-mamɨ ranaheimbo hɨfokoa-mbürühindür-amboane, sapo sɨheimbo hɨfokoa-marɨhindürɨ nou,” mehomo.
11 Então cada um deles recebeu uma veste branca, e foi-lhes dito que esperassem um pouco mais, até que se completasse o número dos seus conservos e irmãos, que deveriam ser mortos como eles.
12 Ranɨyu asu Sipsip Nɨmorɨ-mayu ranai nɨmɨ horɨ 6 ra kɨboakɨmareandɨ. Ranɨyo asu ro hɨmboyahane, adükarɨ hɨfɨhe ranai tüküfeyowohüyo, hüfɨhamɨndɨ ranai nɨmbokoanɨ nahurai nɨmbɨraŋɨ-mareandɨ. Asu amoamo ranai moanɨ muŋgunambo horɨ nahurai hamburɨmayu.
12 Observei quando ele abriu o sexto selo. Houve um grande terremoto. O sol ficou escuro como tecido de crina negra, toda a lua tornou-se vermelha como sangue,
13 Ranɨyo asu mupui ranai hɨfɨnɨ fɨrɨbadɨyɨfoai pütapɨmayo sapo haŋgɨrɨ werɨnambo nahurai fimbomoranda hɨfokoakoayo nou.
13 e as estrelas do céu caíram sobre a terra como figos verdes caem da figueira quando sacudidos por um vento forte.
14 Asu sünü ranai awarɨhoaihüyo sapo nɨmɨharɨfihɨ nɨnɨ moatükunɨ ŋgamondefeyo nou. Asu muŋgambo hɨfɨ wafu asu airan ranɨ-poanɨmbo ranai nɨmarɨfondɨhɨndɨ ranɨhündambo fɨrɨboadɨhoai haya ho marandɨ.
14 O céu foi se recolhendo como se enrola um pergaminho, e todas as montanhas e ilhas foram removidas de seus lugares.
15 Ranɨyo asu hɨfɨnɨndɨ bogorɨ nindou, gafman hɨfandɨ-rundeimbɨ ami-yomondɨ bogorɨ, napo afɨndeimbɨ, ŋgɨnɨndɨ hɨfandɨ-rundeimbɨ, moanɨ ratüpurɨyei-rɨhündeimbɨ, kakɨ semɨndɨmbohünda ratüpurɨyei-rɨhündeimbɨ nindou muŋguambo ranai nɨmoei ambeambe asu hoŋgu hoarehɨ dɨbonapɨmehindɨ.
15 Então os reis da terra, os príncipes, os generais, os ricos, os poderosos — todos os homens, quer escravos, quer livres, esconderam-se em cavernas e entre as rochas das montanhas.
16 Ranɨyei asu ai hɨfɨ wafu, nɨmoei yɨtɨfo ranaheimbo rarɨhi hoafɨyeihɨ seiya, “Yɨhoefɨ wamɨ se pɨyei gabudɨhimunan-anɨmbo asu nindou sapo ahandɨ nɨmarɨfondɨwamɨ amaru ranai hoeifekoate-yumunühɨ asu Sipsip Nɨmorɨ ranai ŋgɨnɨndɨ-yomunɨkoate-mbiyumun-amboane.
16 Eles gritavam às montanhas e às rochas: "Caiam sobre nós e escondam-nos da face daquele que está assentado no trono e da ira do Cordeiro!
17 Ahafandɨ ŋgɨnɨndɨyowohü nindou dɨdɨyei ai moaruwai hohoanɨmomayei ranaheimbo tɨŋɨrɨfo saimbo si ra ndeara tüküfemboanesɨ, ŋga asu nindou dɨdai ranahambo moan-ane mambüsa?” masei.
17 Pois chegou o grande dia da ira deles; e quem poderá suportar? "
Atalhos do teclado
- Capítulo anterior←
- Próximo capítulo→
- Versículo anteriork
- Próximo versículoj
- Limpar seleçãoEsc
- Esta ajuda?
Estude este capítulo no WhatsApp
Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Apocalipse 6, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.