Apocalipse 6
Godɨndɨ Hoafɨ (AGG) vs NTLH
1 Asu ro hoeirɨheandane, Sipsip Nɨmorɨ ranai sapo nɨmɨ horɨ masɨhefeyo 7 ranahandambo mamɨ kɨboakɨmareandɨ. Asu ro hɨmborɨyahane, sapo yaŋgɨrɨ nɨŋgoweimbɨ moatükunɨ yimbuyimbu-mayei ranahandambo mamɨ ai puküna nɨmoamondɨhoafɨ nou yare wambo hoafɨyowohü yahoya, “Se sühüfɨ!” meho.
1 Então vi o Cordeiro quebrar o primeiro dos sete selos e ouvi um dos quatro seres vivos dizer com voz forte como o barulho de um trovão: — Venha!
2 Ranɨyahɨ asu hɨmboyahane hos kɨfohɨ ranahambo hoeimarɨheandɨ! Nindou hos semündü hu-randeimbɨ ranai yifiahondɨ semündü-haya mamaru ranahambo adükarɨ bogorɨndɨ at masagado. Ai yifiarɨyu tɨtaboarɨfoare-randeimb-ani asu ai yifiarɨyo tɨtaboarɨ-foefembohünda asükai hɨhɨrɨfi mahu.
2 Olhei e vi um cavalo branco. O seu cavaleiro tinha um arco, e lhe deram uma coroa de rei. E ele saiu vencendo e conquistando.
3 Ranɨyu asu Sipsip Nɨmorɨ ai yimbu noufimbɨ nɨmɨ horɨ ra kɨboakɨmareandɨ. Asu ro hɨmborɨyahane, yimbu noufimbɨ yaŋgɨrɨ nɨŋgoweimbɨ moatükunɨ ranai hoafɨyowohü yahoya, “Se sühüfɨ!” meho.
3 Depois o Cordeiro quebrou o segundo selo. E ouvi o segundo ser vivo dizer: — Venha!
4 Ranɨyo asu hos hamburɨ ranai tüküfe masɨno. God ai hos semündü hu-randeimbɨ nindou-mayu ranahambo ŋgɨnɨndɨ masagado. Ŋgɨnɨndɨ ra aboedɨ nɨŋgombo hohoanɨmo raguanambofihɨ asu yifiarɨ hohoanɨmo sɨhefeyoanɨ yifiarɨyowohü sɨmborɨ hɨfokoefirü-mbohünda ŋgɨnɨnd-ane. Ahambo ami-yomondɨ pisao adükarɨ masagado.
4 Aí saiu outro cavalo, que era vermelho. O seu cavaleiro recebeu o poder de trazer a guerra ao mundo a fim de que as pessoas matassem umas às outras. E ele recebeu uma grande espada.
5 Ranɨyu asu Sipsip Nɨmorɨ ai ŋgɨmɨ noufimbɨ nɨmɨ horɨ ra kɨboakɨmareandɨ. Asu ro hɨmborɨyahane, ŋgɨmɨ noufimbɨ yaŋgɨrɨ nɨŋgoweimbɨ moatükunɨ-mayo ranai hoafɨyowohü yahoya, “Se sühüfɨ!” meho. Ranɨyo asu ro hɨmboyahane, nɨmbandɨ hos ranai manɨŋgo. Hos semündü hu-randeimbɨ ranai nɨmborɨ sɨmoŋgorɨ-ferambo waramberamündü haya manüŋgu.
5 Então o Cordeiro quebrou o terceiro selo. E ouvi o terceiro ser vivo dizer: — Venha! Olhei e vi um cavalo preto. O seu cavaleiro tinha uma balança na mão.
6 Asu ro hɨmborɨyahane, yaŋgɨrɨ nɨŋgoweimbɨ moatükunɨ yimbuyimbu mamarei ahei mbüsumo hoafɨ mamɨ rahurai yare hoafɨyowohü yahoya, “Sesɨ mbonɨmbo-marundümo. Mamɨ kirogram wit ra ten kinafihɨ yɨbobondowandɨ. Asu bari ŋgɨmɨ kirogram ra ten kinafihɨ yɨbobondowandɨ. Ŋga asu se mandɨfe wer-ane asu wain ranana moaruwaimbo-ndowamboyafɨ,” meho.
6 Ouvi o que parecia ser uma voz, que vinha do meio dos quatro seres vivos e dizia: — Meio quilo de trigo custa o que vocês ganham num dia inteiro de trabalho; e um quilo e meio de
7 Ranɨyu asu Sipsip Nɨmorɨ ranai yimbuyimbu noufimbɨ nɨmɨ horɨ ra kɨboakɨmareandɨ. Ro hɨmborɨyahane, yimbuyimbu noufimbɨ yaŋgɨrɨ nɨŋgoweimbɨ moatükunɨ ranai hoafɨyohü yahoya, “Se sühüfɨ!” meho.
7 Depois o Cordeiro quebrou o quarto selo. E ouvi o quarto ser vivo dizer: — Venha!
8 Ranɨyo asu hɨmboyahane, aŋüsü futɨreandeimbɨ hos ra manɨŋgo. Nindou hos semündü hu-randeimbɨ ranɨwamɨ mamaru ahandɨ ndürɨ ranana Yɨfeimb-ane. Asu Yifiafɨ Ŋgoafɨ ahandɨ süŋgu maho. Nindou hɨfɨhü anɨmboei ranaheimbo yimbuyimbu-mbore yɨbobomareandɨ. Mamɨ bɨdɨfɨrɨ ranaheimbo yifiarɨ, wembo, aŋgünü asu nɨmambeahɨndɨ nɨnɨhondɨ moaruwai ranambo hɨfokoefe-ndürɨmbohündambo God ai ahafanɨmbo ŋgɨnɨndɨ masagapɨrɨ.
8 Olhei e vi um cavalo amarelo. O seu cavaleiro se chamava Morte, e o mundo dos mortos o seguia. Estes receberam poder sobre a quarta parte da terra, para matar por meio de guerras, fome, doenças e animais selvagens.
9 Sipsip Nɨmorɨ-mayu ranai hondahüfimbɨ nɨmɨ horɨ kɨboakɨmareandɨ. Ranɨyahɨ asu ro hoeirɨheandane, nɨnɨhondɨ hɨfokoefe mandɨfembo fondɨ-mayo ranɨ-hoarehɨ yifiafɨ yaŋgɨrɨ anɨboadei ra hoemarɨheandɨ. Sapo nindou ra Godɨndɨ hoafɨ wataporɨmborɨhü asu anɨhondümbo ahandɨ hoafɨ ranahambo hoafɨyei marɨhündɨ ranɨmbohünda hɨfokoa-marɨhindürɨyei yifiafɨ ranɨyei.
9 Então o Cordeiro quebrou o quinto selo. E vi debaixo do altar as almas dos que tinham sido mortos porque haviam anunciado a mensagem de Deus e tinham sido fiéis no seu testemunho.
10 Ranɨyei asu ai puküna rarɨhi hoafɨyeihɨ seiya, “Moanɨ adükarɨ hamɨndɨ bogorɨ, sürɨhoeimbɨyafɨ hawa asu anɨhond-anafɨ! Ro nüŋgunɨmbɨmbo hɨbadɨma-ndɨhundɨ se nindou hɨfɨhü amarei ranaheimbo yɨbobondo-wandürühɨ tɨŋɨrɨfo madabadürɨ sapo yɨhoefɨmbo hɨfokoamarɨhimunɨ ranambohündamboa?” sei düdumehindɨ.
10 Eles gritavam com voz bem forte: — Ó Todo-Poderoso, santo e verdadeiro! Quando julgarás e condenarás os que na terra nos mataram?
11 Ranɨyo asu mamamɨ aheimbo hoandarɨ hoearɨ kɨfohɨ yimburundürühɨ awi akɨdou gedühɨ safɨ nɨmandei yahomo houmbo hoafɨyomondühɨ yahomoya, “Asu süŋgunambo-anɨmbo sɨhei mamɨ ratüpurɨyei-rɨhündeimbɨ nindou-anei asu wandafɨ-mamɨ ranaheimbo hɨfokoa-mbürühindür-amboane, sapo sɨheimbo hɨfokoa-marɨhindürɨ nou,” mehomo.
11 Cada um deles recebeu uma roupa branca. E foi dito a eles que descansassem um pouco mais, até que se completasse o número dos seus companheiros no trabalho de Cristo, que eram seus irmãos e que iam ser mortos como eles tinham sido.
12 Ranɨyu asu Sipsip Nɨmorɨ-mayu ranai nɨmɨ horɨ 6 ra kɨboakɨmareandɨ. Ranɨyo asu ro hɨmboyahane, adükarɨ hɨfɨhe ranai tüküfeyowohüyo, hüfɨhamɨndɨ ranai nɨmbokoanɨ nahurai nɨmbɨraŋɨ-mareandɨ. Asu amoamo ranai moanɨ muŋgunambo horɨ nahurai hamburɨmayu.
12 Em seguida vi o Cordeiro quebrar o sexto selo. Houve um violento terremoto, o sol se tornou negro como uma roupa de luto, e a lua ficou toda vermelha como sangue.
13 Ranɨyo asu mupui ranai hɨfɨnɨ fɨrɨbadɨyɨfoai pütapɨmayo sapo haŋgɨrɨ werɨnambo nahurai fimbomoranda hɨfokoakoayo nou.
13 As estrelas caíram do céu sobre a terra, como os figos verdes caem da figueira sacudida por um vento forte.
14 Asu sünü ranai awarɨhoaihüyo sapo nɨmɨharɨfihɨ nɨnɨ moatükunɨ ŋgamondefeyo nou. Asu muŋgambo hɨfɨ wafu asu airan ranɨ-poanɨmbo ranai nɨmarɨfondɨhɨndɨ ranɨhündambo fɨrɨboadɨhoai haya ho marandɨ.
14 O céu desapareceu como um rolo de papel que se enrola de novo, e todos os montes e ilhas foram tirados dos seus lugares.
15 Ranɨyo asu hɨfɨnɨndɨ bogorɨ nindou, gafman hɨfandɨ-rundeimbɨ ami-yomondɨ bogorɨ, napo afɨndeimbɨ, ŋgɨnɨndɨ hɨfandɨ-rundeimbɨ, moanɨ ratüpurɨyei-rɨhündeimbɨ, kakɨ semɨndɨmbohünda ratüpurɨyei-rɨhündeimbɨ nindou muŋguambo ranai nɨmoei ambeambe asu hoŋgu hoarehɨ dɨbonapɨmehindɨ.
15 Então os reis do mundo inteiro, os governadores e os chefes militares, os ricos e os poderosos e todas as outras pessoas, escravas ou livres, se esconderam nas cavernas e debaixo das rochas das montanhas.
16 Ranɨyei asu ai hɨfɨ wafu, nɨmoei yɨtɨfo ranaheimbo rarɨhi hoafɨyeihɨ seiya, “Yɨhoefɨ wamɨ se pɨyei gabudɨhimunan-anɨmbo asu nindou sapo ahandɨ nɨmarɨfondɨwamɨ amaru ranai hoeifekoate-yumunühɨ asu Sipsip Nɨmorɨ ranai ŋgɨnɨndɨ-yomunɨkoate-mbiyumun-amboane.
16 E gritavam para os montes e para as rochas: — Caiam sobre nós e nos escondam dos olhos daquele que está sentado no trono e nos protejam da
17 Ahafandɨ ŋgɨnɨndɨyowohü nindou dɨdɨyei ai moaruwai hohoanɨmomayei ranaheimbo tɨŋɨrɨfo saimbo si ra ndeara tüküfemboanesɨ, ŋga asu nindou dɨdai ranahambo moan-ane mambüsa?” masei.
17 Pois já chegou o grande dia da ira deles, e quem poderá aguentá-la?
Atalhos do teclado
- Capítulo anterior←
- Próximo capítulo→
- Versículo anteriork
- Próximo versículoj
- Limpar seleçãoEsc
- Esta ajuda?
Estude este capítulo no WhatsApp
Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Apocalipse 6, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.