Apocalipse 16
Godɨndɨ Hoafɨ (AGG) vs NVT
1 Ranɨyo asu ro hɨmborɨyahanɨyo Godɨndɨ worɨ ranambeahɨndɨ hoafɨ mamɨ sünambeahɨndɨ nendɨ 7-memo ahamumbo puküna hoafɨyowohü yahoya, “Se ŋgomo Godɨndɨ hürütü 7-disambe afoero ra hɨfɨhü kaboadundɨ,” meho.
1 Então ouvi uma poderosa voz que vinha do templo dizer aos sete anjos: “Vão e derramem sobre a terra as sete taças da fúria de Deus”.
2 Ranɨyu asu mamɨ noufimbɨ sünambeahɨndɨ nendɨ-mayu ranai hu ahandɨ dis Godɨndɨ hürütü foafusümbɨ ra kamafoareandɨ. Ranɨyo nindou sapo yaŋgɨrɨ nɨŋgoweimbɨ moatükunɨ ranahandɨ sɨsamɨmbo ŋgusüfo pamarɨhindɨ, asu ahandɨ sürü ahei gɨrɨbodɨ hamɨndɨfihɨ parɨhindeimbɨ-mayei, asu ranaheifihɨ moaruwai hamɨndɨ asübusümbɨ masɨmei tükümefeyondürɨ.
2 O primeiro anjo saiu do templo e derramou sua taça sobre a terra, e se abriram feridas horríveis e malignas naqueles que tinham a marca da besta e adoravam sua estátua.
3 Ranɨyu asu yimbu noufimbɨ sünambeahɨndɨ nendɨ-mayu ranai ahandɨ dis ra hu sɨrɨwara-ambe kamafoareandɨ. Ranɨyo asu hoe ranai nindou yɨfɨyoanɨ yiwihoe nahurai tüküfeyowohüyo asu muŋguambo yaŋgɨrɨ nɨŋgoweimbɨ moatükunɨ sɨrɨwara-ambeahɨndɨ ranai yɨfɨ-safɨmayo.
3 O segundo anjo derramou sua taça sobre o mar, que se transformou em sangue como de um cadáver, e morreram todas as criaturas do mar.
4 Ranɨyu asu ŋgɨmɨ noufimbɨ sünambeahɨndɨ nendɨ-mayu ranai ahandɨ dis ra hu hoe asu apoarɨndɨhorɨ forɨhoayo-ambe kamafoareandɨ. Ranɨyo muŋguambo hoe ranai horɨ nahurai tükümefeyo.
4 O terceiro anjo derramou sua taça sobre os rios e as fontes, que se transformaram em sangue.
5 Ranɨyo asu ro hɨmborɨyahane, sünambeahɨndɨ nendɨ muŋguambo hoe ranahambo hɨfandandeimbɨ-mayu ranai yare hoafɨyuhü yahuya,
5 E ouvi o anjo que tinha autoridade sobre a água dizer: “Tu és justo, ó Santo, que és e que eras, pois enviaste estes julgamentos.
6 Nindou dɨdɨyei ai sɨhafɨ nindou ranaheimbo
6 Porque eles derramaram o sangue de teu povo santo e de teus profetas, tu lhes deste sangue para beber; é sua justa retribuição”.
7 Ranɨyahɨ asu asükai hɨmborɨyahane, Godɨmbo sesɨ mandɨfe sɨhefe hasɨhonɨ ranambeahɨndɨ hoafɨ mamɨ hoafɨyohü yahoya, “Yɨnɨ, Adükarɨ God, seana Muŋguambo Ŋgɨnɨndeimb-anafɨ. Se nindou ranaheimbo papɨ-hoafarandürɨ ranana ai moanɨ anɨhondü hondüyo hayambo asu mbumundɨ saf-ane,” meho.
7 E ouvi uma voz que vinha do altar dizer: “Sim, Senhor Deus, o Todo-poderoso, teus julgamentos são verdadeiros e justos”.
8 Ranɨyu asu yimbuyimbu noufimbɨ sünambeahɨndɨ nendɨ-mayu ranai ahandɨ dis hüfɨhamɨndɨ-wamɨ kamafoareandɨ. Ranɨyu God ai hüfɨhamɨndɨ ŋgɨnɨndɨ masagado nindou hɨfɨnɨ ranaheimbo hai nahurai tɨkɨrɨyo-ndürɨmbohünda.
8 O quarto anjo derramou sua taça sobre o sol, que com seu fogo fez queimar as pessoas.
9 Nindou ranaheimbo ŋgɨnɨndɨ hamɨndɨ hüfü ranai tagɨrɨ-marandüramboyei asu ai seiya, “God ndan-ani muŋgua moatükunɨ moaruwaimbofembo ŋgɨnɨndɨ ra hɨfandarandɨ,” sei hehi ahandɨ ndürɨ moaruwaimbo-marɨhindɨ. Ŋga asu nindou ranai moai ahei moaruwai hohoanɨmo ra hɨnɨŋgɨrɨhindühɨ Godɨmbo aboed-ani sei, ŋga wanɨ.
9 Todos foram queimados pelo intenso calor e blasfemaram contra o nome de Deus, que tinha controle sobre essas pragas. E não se arrependeram nem deram glória a Deus.
10 Ranɨyu asu hondahüfimbɨ noufimbɨ sünambeahɨndɨ nendɨ-mayu ranai ahandɨ dis ra nɨmambeahɨndɨ nɨnɨhondɨ adükarɨ bogorɨndɨ nɨmarɨ-fondɨ ranɨwamɨ kamafoareandɨ. Ranɨyo asu nindou muŋguambo nɨnɨhondɨ hɨfandɨrandɨ ranɨwamɨ nɨmbɨ pɨyowohüyo asu ai asübusɨ afɨndɨ sahümündihɨ ahei teifɨ kɨkɨmarɨhündɨ.
10 O quinto anjo derramou sua taça sobre o trono da besta, e seu reino foi lançado na escuridão. Angustiados, seus súditos rangiam os dentes
11 Ranɨyei asu aheimbo asübusɨ afɨndɨ tüküfendürühɨ masɨmei nɨnoumendürambo Godɨmbo moaruwai-moaruwaimbo-marɨhorɨ. Ŋga asu ai moai ahei moaruwai hohoanɨmo süŋgufe ra hɨnɨŋgɨrɨhindɨ.
11 e, por causa de suas dores e feridas, blasfemavam contra o Deus do céu. E não se arrependeram de seus atos perversos.
12 Ranɨyu asu 6 noufimbɨ sünambeahɨndɨ nendɨ-mayu ranai ahandɨ dis ra hoe adükarɨ Yufretisɨ-mayo ranambe kamafoareandɨ. Ranɨyo asu hoe ranai ŋgɨnɨreandühɨyo bogorɨ nindou hüfɨhamɨndɨ süfuanɨ-poedɨ sɨfombo-memo ranahamumbo nafɨ ra meŋgoro.
12 O sexto anjo derramou sua taça sobre o grande rio Eufrates, e ele secou, abrindo caminho para os reis que vêm do Oriente.
13 Ranɨyahɨ asu ro hoeirɨheandane, moaruwai nendɨ ŋgɨmɨ ranai koaikoai nahurai adükarɨ amoasɨrɨ, nɨmambeahɨndɨ nɨnɨhondɨ, asu Godɨndɨ hoafɨ tɨkai hoafɨyu-randeimbɨ ranahei yahamo-nafɨ tükümehindɨ.
13 Então vi saltarem da boca do dragão, da boca da besta e da boca do falso profeta três espíritos impuros semelhantes a sapos.
14 Aiana moaruwai nendɨ hepünɨfeimbɨ hamɨndɨ moatükunɨ rarɨhi arɨhündɨ rananei. Moaruwai nendɨ ranai ana bogorɨ nindou hɨfɨ hɨfandu-rundeimbɨmbo sowana hei arɨhündɨ. Sapo bogorɨ nindou ranahamundɨ ami mamambefepura God Muŋguambo Adükarɨ Ŋgɨnɨndɨ hɨfandɨrandɨ ranahandɨ bɨdɨfɨranɨ sihɨ yifiarɨmbohünda.
14 São espíritos demoníacos que realizam sinais e vão aos governantes da terra a fim de reuni-los para a batalha contra o Senhor, no grande dia de Deus, o Todo-poderoso.
15 Adükarɨ ai yahuya, “Awi se hɨmborɨyei! Ro hümbuhünümbɨ nindou nahurai tükündaheamboyahɨ! Ŋga nindou düdi ai apokoate yaŋgɨrɨ nɨmarümbo ahandɨ hoearɨ ra wudɨpoapore hɨfandarandɨ ana, hɨhɨfɨ-hɨhɨfɨmbiyu-wamboane. Sapo rananɨmbo ai ŋgɨrɨ nindou afɨndɨ hɨmboahü safɨ yaŋgɨrɨ hoahoaŋguhü ahandɨ fimbo amoanɨŋgɨndu,” mehu.
15 “Eu virei inesperadamente, como ladrão! Feliz é aquele que me espera alerta e mantém puras suas vestes, para que não precise andar nu e envergonhado.”
16 Ranɨyomo asu moaruwai nendɨ ŋgɨmɨ-mayei ranai bogorɨ nindou-memo ranahamumbo hɨfɨ mamɨ Hibru-yafe hoafɨnambo Armagedon ranɨhü mamühɨfepurɨmbo sahüpurümündi mahei.
16 E os espíritos reuniram todos os governantes e seus exércitos no lugar que, em hebraico, se chama Armagedom .
17 Ranɨyu asu 7 noufimbɨ sünambeahɨndɨ nendɨ-mayu ranai ahandɨ dis hɨpɨrɨ ra nɨmoamo sünambe kamafoareandɨ. Ranɨyo asu hoafɨ mamɨ ranai puküna Godɨndɨ muŋguambo moatükunɨ hɨfandɨyo nɨmarɨmbo fondɨ ranɨwamɨndɨ hoafɨyowohü yahoya, “Muŋgu-moatükunɨ ra ndeara muŋguyomboane,” meho.
17 O sétimo anjo derramou sua taça no ar, e do trono do templo veio um forte grito: “Está terminado!”.
18 Ranɨyo asu wabürüsɨ afɨndɨ ranai bɨre hɨnɨŋgɨrera wakɨreandühɨyo asu nɨmoamondɨ hoafɨ ranai pai kameihɨ kɨkɨrandühɨyo hɨfɨhe afɨndɨ ranai moanɨ moaruwai hamɨndɨ tükümefeyo. God ai nindou nafɨrandambe ana hɨfɨhe ranai moai yahurai tüküfeyo, ŋga haponda tükümefeyo ranana moanɨ moaruwai hamɨndɨyo.
18 Então houve relâmpagos, estrondos e trovões, e um forte terremoto, o mais violento desde a criação da humanidade.
19 Ranɨyo asu adükarɨ hamɨndɨ ŋgoafɨ ranai ŋgɨmɨmbore bumareandɨ. Ranɨyo asu muŋguambo hɨfɨyei adükarɨ ŋgoafɨ madaburo-mayo ranɨ amboa moaruwaimbo-mareandɨ. Sapo God ai Babiron ŋgoafɨ amboa moaruwaimbo-mareandɨ. Sapo God ai Babiron ŋgoafɨ ranahambo hohoanɨmo puramündühɨyu asu ai ahambo ahandɨ-mayo kap ranambe wain hoe ra sɨmɨndɨmbo masagado. Wainɨ hoe ranana sapo God ahandɨ ŋgɨnɨndɨ hamɨndɨ hürütü ranɨyo.
19 A grande cidade, Babilônia, se dividiu em três partes, e as cidades de muitas nações tombaram. Deus se lembrou de todos os pecados da Babilônia e a fez beber do cálice cheio do vinho de sua furiosa ira.
20 Ranɨyo asu muŋguambo airan ranai dɨbonapɨ-foendühɨyo, asu nɨmoei wafu ranamboanɨ moai hoeirɨhindɨ.
20 Todas as ilhas desapareceram, e todos os montes foram arrasados.
21 Asu ŋgɨnɨndɨ ŋgɨsɨharɨ ais nɨmoei nahurai sünambeahɨndɨ 50 kirogram nɨmboreimbɨ ranai nindou-yeiwamɨ pütapɨyowohü ranaheimbo moaruwaimbo-mareandürɨ. Ranɨmboyei asu nindou ranai seiya, “Ro nɨmboeyefɨ moaruwaimbo-ehundɨ,” sei hehi Godɨmbo moaruwai-moaruwaimbo-marɨhorɨ.
21 Houve uma forte tempestade de granizo, com pedras que pesavam até 35 quilos caindo do céu sobre as pessoas. E elas blasfemaram contra Deus por causa da terrível praga de granizo.
Atalhos do teclado
- Capítulo anterior←
- Próximo capítulo→
- Versículo anteriork
- Próximo versículoj
- Limpar seleçãoEsc
- Esta ajuda?
Estude este capítulo no WhatsApp
Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Apocalipse 16, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.