Apocalipse 16
Godɨndɨ Hoafɨ (AGG) vs BKJ
1 Ranɨyo asu ro hɨmborɨyahanɨyo Godɨndɨ worɨ ranambeahɨndɨ hoafɨ mamɨ sünambeahɨndɨ nendɨ 7-memo ahamumbo puküna hoafɨyowohü yahoya, “Se ŋgomo Godɨndɨ hürütü 7-disambe afoero ra hɨfɨhü kaboadundɨ,” meho.
1 E eu ouvi uma grande voz sair do templo, dizendo aos sete anjos: Ide pelos vossos caminhos, e derramai as taças da ira de Deus sobre a terra.
2 Ranɨyu asu mamɨ noufimbɨ sünambeahɨndɨ nendɨ-mayu ranai hu ahandɨ dis Godɨndɨ hürütü foafusümbɨ ra kamafoareandɨ. Ranɨyo nindou sapo yaŋgɨrɨ nɨŋgoweimbɨ moatükunɨ ranahandɨ sɨsamɨmbo ŋgusüfo pamarɨhindɨ, asu ahandɨ sürü ahei gɨrɨbodɨ hamɨndɨfihɨ parɨhindeimbɨ-mayei, asu ranaheifihɨ moaruwai hamɨndɨ asübusümbɨ masɨmei tükümefeyondürɨ.
2 E foi o primeiro, e derramou a sua taça sobre a terra, e recaiu uma fétida e dolorosa ferida sobre os homens que tinham a marca da besta e sobre aqueles que adoravam a sua imagem.
3 Ranɨyu asu yimbu noufimbɨ sünambeahɨndɨ nendɨ-mayu ranai ahandɨ dis ra hu sɨrɨwara-ambe kamafoareandɨ. Ranɨyo asu hoe ranai nindou yɨfɨyoanɨ yiwihoe nahurai tüküfeyowohüyo asu muŋguambo yaŋgɨrɨ nɨŋgoweimbɨ moatükunɨ sɨrɨwara-ambeahɨndɨ ranai yɨfɨ-safɨmayo.
3 E o segundo anjo derramou a sua taça sobre o mar; e este se tornou em sangue como o de um homem morto; e toda a alma vivente morreu no mar.
4 Ranɨyu asu ŋgɨmɨ noufimbɨ sünambeahɨndɨ nendɨ-mayu ranai ahandɨ dis ra hu hoe asu apoarɨndɨhorɨ forɨhoayo-ambe kamafoareandɨ. Ranɨyo muŋguambo hoe ranai horɨ nahurai tükümefeyo.
4 E o terceiro anjo derramou a sua taça sobre os rios e nas fontes das águas, e eles se tornaram em sangue.
5 Ranɨyo asu ro hɨmborɨyahane, sünambeahɨndɨ nendɨ muŋguambo hoe ranahambo hɨfandandeimbɨ-mayu ranai yare hoafɨyuhü yahuya,
5 E eu ouvi o anjo das águas dizer: Tu és justo, ó Senhor, que és, e que eras, e serás, porque tu julgaste assim.
6 Nindou dɨdɨyei ai sɨhafɨ nindou ranaheimbo
6 Porque eles derramaram o sangue de santos e profetas, e tu lhes deste sangue para beber; porque eles são dignos.
7 Ranɨyahɨ asu asükai hɨmborɨyahane, Godɨmbo sesɨ mandɨfe sɨhefe hasɨhonɨ ranambeahɨndɨ hoafɨ mamɨ hoafɨyohü yahoya, “Yɨnɨ, Adükarɨ God, seana Muŋguambo Ŋgɨnɨndeimb-anafɨ. Se nindou ranaheimbo papɨ-hoafarandürɨ ranana ai moanɨ anɨhondü hondüyo hayambo asu mbumundɨ saf-ane,” meho.
7 E ouvi outro vindo do altar dizer: Ainda assim, Senhor Deus Todo-Poderoso, verdadeiros e justos são os teus juízos.
8 Ranɨyu asu yimbuyimbu noufimbɨ sünambeahɨndɨ nendɨ-mayu ranai ahandɨ dis hüfɨhamɨndɨ-wamɨ kamafoareandɨ. Ranɨyu God ai hüfɨhamɨndɨ ŋgɨnɨndɨ masagado nindou hɨfɨnɨ ranaheimbo hai nahurai tɨkɨrɨyo-ndürɨmbohünda.
8 E o quarto anjo derramou a sua taça sobre o sol, e foi-lhe dado poder para queimar os homens com fogo.
9 Nindou ranaheimbo ŋgɨnɨndɨ hamɨndɨ hüfü ranai tagɨrɨ-marandüramboyei asu ai seiya, “God ndan-ani muŋgua moatükunɨ moaruwaimbofembo ŋgɨnɨndɨ ra hɨfandarandɨ,” sei hehi ahandɨ ndürɨ moaruwaimbo-marɨhindɨ. Ŋga asu nindou ranai moai ahei moaruwai hohoanɨmo ra hɨnɨŋgɨrɨhindühɨ Godɨmbo aboed-ani sei, ŋga wanɨ.
9 E os homens foram queimados com grande calor, e blasfemaram o nome de Deus, que tem poder sobre estas pragas; e eles não se arrependeram para lhe darem glória.
10 Ranɨyu asu hondahüfimbɨ noufimbɨ sünambeahɨndɨ nendɨ-mayu ranai ahandɨ dis ra nɨmambeahɨndɨ nɨnɨhondɨ adükarɨ bogorɨndɨ nɨmarɨ-fondɨ ranɨwamɨ kamafoareandɨ. Ranɨyo asu nindou muŋguambo nɨnɨhondɨ hɨfandɨrandɨ ranɨwamɨ nɨmbɨ pɨyowohüyo asu ai asübusɨ afɨndɨ sahümündihɨ ahei teifɨ kɨkɨmarɨhündɨ.
10 E o quinto anjo derramou a sua taça sobre o trono da besta, e o seu reino era cheio de trevas; eles mordiam suas línguas por causa da dor,
11 Ranɨyei asu aheimbo asübusɨ afɨndɨ tüküfendürühɨ masɨmei nɨnoumendürambo Godɨmbo moaruwai-moaruwaimbo-marɨhorɨ. Ŋga asu ai moai ahei moaruwai hohoanɨmo süŋgufe ra hɨnɨŋgɨrɨhindɨ.
11 e blasfemavam o Deus do céu por causa das suas dores e suas feridas, e não se arrependeram dos seus atos.
12 Ranɨyu asu 6 noufimbɨ sünambeahɨndɨ nendɨ-mayu ranai ahandɨ dis ra hoe adükarɨ Yufretisɨ-mayo ranambe kamafoareandɨ. Ranɨyo asu hoe ranai ŋgɨnɨreandühɨyo bogorɨ nindou hüfɨhamɨndɨ süfuanɨ-poedɨ sɨfombo-memo ranahamumbo nafɨ ra meŋgoro.
12 E o sexto anjo derramou a sua taça sobre o grande rio Eufrates; e a água dali secou-se, para que o caminho dos reis do oriente pudesse ser preparado.
13 Ranɨyahɨ asu ro hoeirɨheandane, moaruwai nendɨ ŋgɨmɨ ranai koaikoai nahurai adükarɨ amoasɨrɨ, nɨmambeahɨndɨ nɨnɨhondɨ, asu Godɨndɨ hoafɨ tɨkai hoafɨyu-randeimbɨ ranahei yahamo-nafɨ tükümehindɨ.
13 E eu vi três espíritos imundos semelhantes a rãs, saírem da boca do dragão, e da boca da besta, e da boca do falso profeta.
14 Aiana moaruwai nendɨ hepünɨfeimbɨ hamɨndɨ moatükunɨ rarɨhi arɨhündɨ rananei. Moaruwai nendɨ ranai ana bogorɨ nindou hɨfɨ hɨfandu-rundeimbɨmbo sowana hei arɨhündɨ. Sapo bogorɨ nindou ranahamundɨ ami mamambefepura God Muŋguambo Adükarɨ Ŋgɨnɨndɨ hɨfandɨrandɨ ranahandɨ bɨdɨfɨranɨ sihɨ yifiarɨmbohünda.
14 Porque eles são espíritos de demônios, operando milagres; os quais vão ao encontro dos reis da terra e de todo o mundo, para reuni-los para a batalha do grande dia do Deus Todo-Poderoso.
15 Adükarɨ ai yahuya, “Awi se hɨmborɨyei! Ro hümbuhünümbɨ nindou nahurai tükündaheamboyahɨ! Ŋga nindou düdi ai apokoate yaŋgɨrɨ nɨmarümbo ahandɨ hoearɨ ra wudɨpoapore hɨfandarandɨ ana, hɨhɨfɨ-hɨhɨfɨmbiyu-wamboane. Sapo rananɨmbo ai ŋgɨrɨ nindou afɨndɨ hɨmboahü safɨ yaŋgɨrɨ hoahoaŋguhü ahandɨ fimbo amoanɨŋgɨndu,” mehu.
15 Eis que eu venho como ladrão. Abençoado é aquele que vigia, e guarda as suas vestes, para que não ande nu, e eles vejam sua vergonha.
16 Ranɨyomo asu moaruwai nendɨ ŋgɨmɨ-mayei ranai bogorɨ nindou-memo ranahamumbo hɨfɨ mamɨ Hibru-yafe hoafɨnambo Armagedon ranɨhü mamühɨfepurɨmbo sahüpurümündi mahei.
16 E eles os reuniu em um lugar que na língua hebraica se chama Armagedom.
17 Ranɨyu asu 7 noufimbɨ sünambeahɨndɨ nendɨ-mayu ranai ahandɨ dis hɨpɨrɨ ra nɨmoamo sünambe kamafoareandɨ. Ranɨyo asu hoafɨ mamɨ ranai puküna Godɨndɨ muŋguambo moatükunɨ hɨfandɨyo nɨmarɨmbo fondɨ ranɨwamɨndɨ hoafɨyowohü yahoya, “Muŋgu-moatükunɨ ra ndeara muŋguyomboane,” meho.
17 E o sétimo anjo derramou a sua taça no ar, e saiu grande voz do templo do céu, do trono, dizendo: Está feito.
18 Ranɨyo asu wabürüsɨ afɨndɨ ranai bɨre hɨnɨŋgɨrera wakɨreandühɨyo asu nɨmoamondɨ hoafɨ ranai pai kameihɨ kɨkɨrandühɨyo hɨfɨhe afɨndɨ ranai moanɨ moaruwai hamɨndɨ tükümefeyo. God ai nindou nafɨrandambe ana hɨfɨhe ranai moai yahurai tüküfeyo, ŋga haponda tükümefeyo ranana moanɨ moaruwai hamɨndɨyo.
18 E houve vozes, e trovões, e relâmpagos, e um grande terremoto, como nunca houve desde que há homens sobre a terra; tão poderoso terremoto, e tão grande.
19 Ranɨyo asu adükarɨ hamɨndɨ ŋgoafɨ ranai ŋgɨmɨmbore bumareandɨ. Ranɨyo asu muŋguambo hɨfɨyei adükarɨ ŋgoafɨ madaburo-mayo ranɨ amboa moaruwaimbo-mareandɨ. Sapo God ai Babiron ŋgoafɨ amboa moaruwaimbo-mareandɨ. Sapo God ai Babiron ŋgoafɨ ranahambo hohoanɨmo puramündühɨyu asu ai ahambo ahandɨ-mayo kap ranambe wain hoe ra sɨmɨndɨmbo masagado. Wainɨ hoe ranana sapo God ahandɨ ŋgɨnɨndɨ hamɨndɨ hürütü ranɨyo.
19 E a grande cidade foi dividida em três partes, e as cidades das nações caíram; e a grande Babilônia veio à lembrança diante de Deus, para dar-lhe do cálice do vinho da fúria de sua ira.
20 Ranɨyo asu muŋguambo airan ranai dɨbonapɨ-foendühɨyo, asu nɨmoei wafu ranamboanɨ moai hoeirɨhindɨ.
20 E toda ilha fugiu; e as montanhas não foram encontradas.
21 Asu ŋgɨnɨndɨ ŋgɨsɨharɨ ais nɨmoei nahurai sünambeahɨndɨ 50 kirogram nɨmboreimbɨ ranai nindou-yeiwamɨ pütapɨyowohü ranaheimbo moaruwaimbo-mareandürɨ. Ranɨmboyei asu nindou ranai seiya, “Ro nɨmboeyefɨ moaruwaimbo-ehundɨ,” sei hehi Godɨmbo moaruwai-moaruwaimbo-marɨhorɨ.
21 E caiu sobre os homens um grande granizo do céu, cada pedra com o peso de cerca de um talento; e os homens blasfemaram a Deus por causa da praga do granizo. Porque sua praga é extremamente grande.
Atalhos do teclado
- Capítulo anterior←
- Próximo capítulo→
- Versículo anteriork
- Próximo versículoj
- Limpar seleçãoEsc
- Esta ajuda?
Estude este capítulo no WhatsApp
Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Apocalipse 16, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.