Apocalipse 11
Godɨndɨ Hoafɨ (AGG) vs BKJ
1 Ranɨyo asu wambo sɨmoŋgorɨfe-rambo nɨmɨharɨ nɨmɨndɨ nahurai sendɨrɨ mbura hoafɨyuhü yahuya, “Nɨmɨharɨ ranambo ŋgafɨ Godɨndɨ worɨ asu ahambo sesɨ mandɨfe hasɨhonɨ ra sɨmoŋgorɨ-ndowandɨ. Asu nindou dɨdɨyei worɨ ranambe amarei ranaheimbo tapuindafɨndürɨ.
1 E foi-me dado um caniço semelhante a uma vara, e o anjo que estava em pé, disse: Levanta e mede o templo de Deus, e o altar, e os que adoram nele.
2 Ŋga asu Godɨndɨ worɨ ranahandambo papɨ weindanɨ anɨŋgo ranana yowanɨ se sɨmoŋgorɨ-ndowamboyafɨ. Ranana sapo nindou Suda-yafe ndɨfo ranaheimbo hɨnɨŋgɨmefeyo-ane. Ranɨ nindou ranai-anɨmbo Godɨndɨ ŋgoafɨ adükarɨ ranahambo 42 amoamombo pühɨndei kɨkɨmɨboadɨ-himboyei.
2 Mas, o átrio que está fora do templo, deixa-o, e não o meças; porque foi dado aos gentios, e eles pisarão a cidade santa por quarenta e dois meses.
3 Rananɨmbo asu ro nindou koandɨheheapɨra afɨndɨ hohoanɨmo-yomombo hoearɨ güdüne hena wandɨ hoafɨyaheimbɨ hoafɨ hoafombohünda kodamboyafanɨ. Rananɨmbo ai Godɨndɨ hoafɨ ra wataporɨmbo-ndɨnamboyafanɨ 1,260 si aho ranambe,” mehundɨrɨ.
3 E eu darei poder às minhas duas testemunhas, e elas profetizarão por mil duzentos e sessenta dias vestidos de saco de crina.
4 Nindou yimbu ranai ana sapo orif nɨmɨ yimbu asu ram hai yimbu muŋguambo hɨfɨ ranahei Adükarɨ anüŋgu ranahandɨ haŋgɨfoan-ane anɨmbafanɨ.
4 Estas são as duas oliveiras, e os dois candelabros que ficam diante do Deus da terra.
5 Nindou yimbu ranahafanɨmbo düdi ai moaruwaimbo-fepɨrɨmbo ehu ana, asu ahafandɨ yahamo-nafɨ hai ranai tükündɨfehü ranɨ-moatükunɨ ranambo ahafanɨmbo moaruwaimbofe-pɨrɨmbo nindou ranaheimbo hai tɨkɨrɨnda-ndürɨmboe.
5 E se algum homem os ferir, fogo sairá de suas bocas e devorará seus inimigos; e se algum homem os ferir, ele deve desta forma ser morto.
6 Ai ŋgɨnɨndɨ sowandɨfanɨmbo-anafanɨ Godɨndɨ hoafɨ bokarɨhefembo sɨmboanɨ sünambeahɨndɨ hoe kosɨwa kɨkɨhemɨndɨmbo ra. Asükai ai ŋgɨnɨndɨ sowandɨfanɨmbo-anafanɨ hoe ra horɨ nahuraimbofe tüküfembo amboa. Asu hɨfɨnɨndɨ nendɨ aheimbo moaruwai moatükunɨ refeyoanɨ moaruwaimbo-fendürɨmbo amboa ahafandɨ hohoanɨmo süŋgu refembo asafanɨ ra randɨneamboyafanɨ.
6 Estes têm o poder de fechar o céu, para que não chova nos dias de sua profecia; e têm poder sobre as águas para transformá-las em sangue, e de ferir a terra com todas as pragas, sempre que quiserem.
7 Godɨndɨ hoafɨ ra ndeara wataporɨmborɨnɨ moendɨneandan-anɨmbo nɨmambeahɨndɨ nɨnɨhondɨ hɨfambe akɨmɨ kai-koateimbɨ ranambeahɨndɨ tüküfe arandɨ ranai ai-babɨdɨmbo yifiarɨndɨmboe. Ai ahafanɨmbo ŋgasündeapɨrɨ haya hɨfokoa-ndeapɨrɨmboe.
7 E quando tiverem terminado seu testemunho, a besta que sobe do abismo sem fundo fará guerra contra eles, e os vencerá, e os matará.
8 Asu ahafandɨ yɨfɨ-nɨmoko ranai ŋgoafɨ ranahandɨ bogorɨ nafɨnɨ yagodɨmboyafanɨ, sapo ahafandɨ Adükarɨ nɨmɨ keimbɨ karɨhendeimbɨ-fihɨ tɨkoründümo pamarüwurɨ houmbo hɨfokoarüwurühɨ. Adükarɨ ŋgoafɨ ranahambo kafoefe hoafɨ ranana Sodom asu Isipɨyo.
8 E os seus corpos mortos jazerão na rua da grande cidade, que espiritualmente se chama Sodoma e Egito, onde também o nosso Senhor fora crucificado.
9 Muŋgua hɨfɨhündɨ nindou, mamamɨ sɨrɨ, mamamɨ hoafümbɨ asu mamamɨ fi-hoearɨ ai ŋgɨmɨyo mbura ŋgorü sinambo hombo hüfünɨmboyo ahafandɨ yɨfɨ-nɨmoko ra hɨbudundɨhü-pɨrɨmboyeisɨ, ŋga asu ŋgɨrɨ hɨfɨ kandɨhipɨrɨ.
9 E aqueles dos povos, e famílias, e línguas e nações verão os seus corpos mortos por três dias e meio e não permitirão que seus corpos mortos sejam postos em túmulos.
10 Hɨfɨ ndanɨhündambo nindou ai hɨhɨfɨ-hɨhɨfɨ-ndeimboyei sapo nindou yimbu ai yɨfɨmefandɨ ranahambo. Ai sesesɨ-ndeihɨ hɨhɨfɨ-hɨhɨfɨ-ndeihɨ asu aboedɨ napo sɨmborɨ saindeimboyei nindou yimbu Godɨndɨ hoafɨ hoafɨyafanɨ-rɨnandeimbɨ ai nindou ranaheimbo afɨndɨ hamɨndɨ tɨŋɨrɨfo masabɨnandürɨ ranɨmbo.
10 E aqueles que habitam na terra regozijar-se-ão sobre eles e alegrar-se-ão, e darão presentes uns aos outros; porque estes dois profetas haviam atormentado os que habitam sobre a terra.
11 Ŋgɨmɨyo mbura ŋgorü sinambo hombo hüfünɨmboyo yaŋgɨrɨ nɨŋgombo yafui ra God ai koamafoareanda kosɨ ahafandɨ fiambemefeyowa ai botɨmefɨneanda, asu nindou muŋguambo ai ndarɨhi hoeirɨhipɨra mayowa yɨhɨmbomayei.
11 E após os três dias e meio, o Espírito de vida, vindo de Deus, entrou neles, e eles ficaram de pé; e um grande temor caiu sobre aqueles que os viam.
12 Ranɨyo asu Godɨndɨ hoafɨ hoafɨyafanɨ-rɨnandeimbɨ ai hɨmborɨ-yafandane, sünambeahɨndɨ hoafɨ mamɨ puküna ahafanɨmbo hoafɨyopɨrühɨ yahoya, “Mborai ndühɨ sühüfanɨ,” meho. Ahafanɨmbo hɨfokoa-marɨhipɨrɨ ai hɨmboapoyeiane, asu ai mburɨŋgai bɨtapɨrɨne hena sünambe mahahüfanɨ.
12 E eles ouviram uma grande voz do céu, dizendo-lhes: Subam para aqui! E eles subiram ao céu em uma nuvem; e os seus inimigos os contemplaram.
13 Asu ranɨ-sɨmboanɨ hamɨndɨ hɨfɨhe afɨndɨ ranai tüküfehüyo, adükarɨ ŋgoafɨ ranahandambo mamɨ bɨdɨfɨrɨ bɨrefoai pütapɨyowohü asu 9 bɨdɨfɨrɨ nɨŋgohüyo 7,000 nɨmorehɨ nindowenihɨ ra hɨfokoako-mafoareandürɨ. Nindou bodɨmondɨ yaŋgɨrɨ manɨboadei ai yɨhɨmboyeihɨ God sünambe amaru ranahambo adükar-ani masei.
13 E na mesma hora houve um grande terremoto, e a décima parte da cidade caiu, e no terremoto foram mortos sete mil homens; e os remanescentes estavam atemorizados, e deram glória ao Deus do céu.
14 Yimbu noufimbɨ tɨŋɨrɨfo ranana ndeara muŋguyomboane, ŋga se hɨmborɨyei ŋgɨmɨ noufimbɨ tɨŋɨrɨfo ranai ndeara akɨmɨ tüküfembo yahomboane.
14 O segundo ai se passou; e eis que o terceiro ai se aproxima rapidamente.
15 Ranɨyo asu sünambeahɨndɨ nendɨ 7 noufimbɨ ai fufuŋɨmayu. Ranɨyo asu sünambeahɨ nindou afɨndɨ hoafɨ ranai puküna hoafɨyeihɨ seiya,
15 E o sétimo anjo soou, e houve grandes vozes no céu, dizendo: Os reinos deste mundo se tornaram os reinos do nosso Senhor, e do seu Cristo; e ele reinará para sempre e sempre.
16 Ranɨyomo Godɨndɨ haŋgɨfoanɨ 24 boagɨrɨ nindou ahamundɨ nɨmarɨ-fondɨwamɨ mamarɨmo ranai hɨfɨnɨ yirɨ-yimbu pusɨru mbɨro pütapɨyomo mburu Godɨmbo aboed-ani mehomo. Ai hoafɨyomondühɨ yahomoya,
16 E os vinte e quatro anciãos que estavam assentados diante de Deus em seus assentos, prostraram-se sobre as suas faces, e adoraram a Deus,
17 “Adükarɨ, se God muŋguambo ŋgɨnɨndeimb-anafɨ.
17 dizendo: A ti damos graças, ó Senhor Deus Todo-Poderoso, que és, e eras, e hás de vir; porque tomaste para ti teu grande poder, e reinaste.
18 Hɨfɨ ndanɨhünda nindou ai ŋgɨnɨndɨmayei
18 E iraram-se as nações e é chegada a tua ira, e o tempo dos mortos, para que sejam julgados, e para que tu dês recompensa aos teus servos, os profetas, e aos santos, e àqueles que temem o teu nome, pequenos e grandes; para que destruas os que destroem a terra.
19 Sünambeahɨ Godɨndɨ worɨ ranahandɨ yipurɨ ra sübüdɨhoehü asu ahandɨ nendɨmbo hoafɨ fɨramündü masɨhendɨ bokis ra weindahɨmayowa hoeimarɨhindɨ. Ranɨyo wabürüsɨyo wakɨreandühɨ asu fuyowohüyo nɨmoamonɨndɨ hoafɨ ai pai kapeihü kɨkɨrandühɨyo asu hɨfɨhe tüküfehü kɨfohɨ nɨmoei nahurai pütapɨmayo.
19 E o templo de Deus foi aberto no céu, e foi visto no seu templo a arca do seu testamento; e houve relâmpagos, e vozes, e trovões, e um terremoto, e grande granizo.
Atalhos do teclado
- Capítulo anterior←
- Próximo capítulo→
- Versículo anteriork
- Próximo versículoj
- Limpar seleçãoEsc
- Esta ajuda?
Estude este capítulo no WhatsApp
Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Apocalipse 11, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.