Apocalipse 11
Godɨndɨ Hoafɨ (AGG) vs ARA
1 Ranɨyo asu wambo sɨmoŋgorɨfe-rambo nɨmɨharɨ nɨmɨndɨ nahurai sendɨrɨ mbura hoafɨyuhü yahuya, “Nɨmɨharɨ ranambo ŋgafɨ Godɨndɨ worɨ asu ahambo sesɨ mandɨfe hasɨhonɨ ra sɨmoŋgorɨ-ndowandɨ. Asu nindou dɨdɨyei worɨ ranambe amarei ranaheimbo tapuindafɨndürɨ.
1 Foi-me dado um caniço semelhante a uma vara, e também me foi dito: Dispõe-te e mede o santuário de Deus, o seu altar e os que naquele adoram;
2 Ŋga asu Godɨndɨ worɨ ranahandambo papɨ weindanɨ anɨŋgo ranana yowanɨ se sɨmoŋgorɨ-ndowamboyafɨ. Ranana sapo nindou Suda-yafe ndɨfo ranaheimbo hɨnɨŋgɨmefeyo-ane. Ranɨ nindou ranai-anɨmbo Godɨndɨ ŋgoafɨ adükarɨ ranahambo 42 amoamombo pühɨndei kɨkɨmɨboadɨ-himboyei.
2 mas deixa de parte o átrio exterior do santuário e não o meças, porque foi ele dado aos gentios; estes, por quarenta e dois meses, calcarão aos pés a cidade santa.
3 Rananɨmbo asu ro nindou koandɨheheapɨra afɨndɨ hohoanɨmo-yomombo hoearɨ güdüne hena wandɨ hoafɨyaheimbɨ hoafɨ hoafombohünda kodamboyafanɨ. Rananɨmbo ai Godɨndɨ hoafɨ ra wataporɨmbo-ndɨnamboyafanɨ 1,260 si aho ranambe,” mehundɨrɨ.
3 Darei às minhas duas testemunhas que profetizem por mil duzentos e sessenta dias, vestidas de pano de saco.
4 Nindou yimbu ranai ana sapo orif nɨmɨ yimbu asu ram hai yimbu muŋguambo hɨfɨ ranahei Adükarɨ anüŋgu ranahandɨ haŋgɨfoan-ane anɨmbafanɨ.
4 São estas as duas oliveiras e os dois candeeiros que se acham em pé diante do Senhor da terra.
5 Nindou yimbu ranahafanɨmbo düdi ai moaruwaimbo-fepɨrɨmbo ehu ana, asu ahafandɨ yahamo-nafɨ hai ranai tükündɨfehü ranɨ-moatükunɨ ranambo ahafanɨmbo moaruwaimbofe-pɨrɨmbo nindou ranaheimbo hai tɨkɨrɨnda-ndürɨmboe.
5 Se alguém pretende causar-lhes dano, sai fogo da sua boca e devora os inimigos; sim, se alguém pretender causar-lhes dano, certamente, deve morrer.
6 Ai ŋgɨnɨndɨ sowandɨfanɨmbo-anafanɨ Godɨndɨ hoafɨ bokarɨhefembo sɨmboanɨ sünambeahɨndɨ hoe kosɨwa kɨkɨhemɨndɨmbo ra. Asükai ai ŋgɨnɨndɨ sowandɨfanɨmbo-anafanɨ hoe ra horɨ nahuraimbofe tüküfembo amboa. Asu hɨfɨnɨndɨ nendɨ aheimbo moaruwai moatükunɨ refeyoanɨ moaruwaimbo-fendürɨmbo amboa ahafandɨ hohoanɨmo süŋgu refembo asafanɨ ra randɨneamboyafanɨ.
6 Elas têm autoridade para fechar o céu, para que não chova durante os dias em que profetizarem. Têm autoridade também sobre as águas, para convertê-las em sangue, bem como para ferir a terra com toda sorte de flagelos, tantas vezes quantas quiserem.
7 Godɨndɨ hoafɨ ra ndeara wataporɨmborɨnɨ moendɨneandan-anɨmbo nɨmambeahɨndɨ nɨnɨhondɨ hɨfambe akɨmɨ kai-koateimbɨ ranambeahɨndɨ tüküfe arandɨ ranai ai-babɨdɨmbo yifiarɨndɨmboe. Ai ahafanɨmbo ŋgasündeapɨrɨ haya hɨfokoa-ndeapɨrɨmboe.
7 Quando tiverem, então, concluído o testemunho que devem dar, a besta que surge do abismo pelejará contra elas, e as vencerá, e matará,
8 Asu ahafandɨ yɨfɨ-nɨmoko ranai ŋgoafɨ ranahandɨ bogorɨ nafɨnɨ yagodɨmboyafanɨ, sapo ahafandɨ Adükarɨ nɨmɨ keimbɨ karɨhendeimbɨ-fihɨ tɨkoründümo pamarüwurɨ houmbo hɨfokoarüwurühɨ. Adükarɨ ŋgoafɨ ranahambo kafoefe hoafɨ ranana Sodom asu Isipɨyo.
8 e o seu cadáver ficará estirado na praça da grande cidade que, espiritualmente, se chama Sodoma e Egito, onde também o seu Senhor foi crucificado.
9 Muŋgua hɨfɨhündɨ nindou, mamamɨ sɨrɨ, mamamɨ hoafümbɨ asu mamamɨ fi-hoearɨ ai ŋgɨmɨyo mbura ŋgorü sinambo hombo hüfünɨmboyo ahafandɨ yɨfɨ-nɨmoko ra hɨbudundɨhü-pɨrɨmboyeisɨ, ŋga asu ŋgɨrɨ hɨfɨ kandɨhipɨrɨ.
9 Então, muitos dentre os povos, tribos, línguas e nações contemplam os cadáveres das duas testemunhas, por três dias e meio, e não permitem que esses cadáveres sejam sepultados.
10 Hɨfɨ ndanɨhündambo nindou ai hɨhɨfɨ-hɨhɨfɨ-ndeimboyei sapo nindou yimbu ai yɨfɨmefandɨ ranahambo. Ai sesesɨ-ndeihɨ hɨhɨfɨ-hɨhɨfɨ-ndeihɨ asu aboedɨ napo sɨmborɨ saindeimboyei nindou yimbu Godɨndɨ hoafɨ hoafɨyafanɨ-rɨnandeimbɨ ai nindou ranaheimbo afɨndɨ hamɨndɨ tɨŋɨrɨfo masabɨnandürɨ ranɨmbo.
10 Os que habitam sobre a terra se alegram por causa deles, realizarão festas e enviarão presentes uns aos outros, porquanto esses dois profetas atormentaram os que moram sobre a terra.
11 Ŋgɨmɨyo mbura ŋgorü sinambo hombo hüfünɨmboyo yaŋgɨrɨ nɨŋgombo yafui ra God ai koamafoareanda kosɨ ahafandɨ fiambemefeyowa ai botɨmefɨneanda, asu nindou muŋguambo ai ndarɨhi hoeirɨhipɨra mayowa yɨhɨmbomayei.
11 Mas, depois dos três dias e meio, um espírito de vida, vindo da parte de Deus, neles penetrou, e eles se ergueram sobre os pés, e àqueles que os viram sobreveio grande medo;
12 Ranɨyo asu Godɨndɨ hoafɨ hoafɨyafanɨ-rɨnandeimbɨ ai hɨmborɨ-yafandane, sünambeahɨndɨ hoafɨ mamɨ puküna ahafanɨmbo hoafɨyopɨrühɨ yahoya, “Mborai ndühɨ sühüfanɨ,” meho. Ahafanɨmbo hɨfokoa-marɨhipɨrɨ ai hɨmboapoyeiane, asu ai mburɨŋgai bɨtapɨrɨne hena sünambe mahahüfanɨ.
12 e as duas testemunhas ouviram grande voz vinda do céu, dizendo-lhes: Subi para aqui. E subiram ao céu numa nuvem, e os seus inimigos as contemplaram.
13 Asu ranɨ-sɨmboanɨ hamɨndɨ hɨfɨhe afɨndɨ ranai tüküfehüyo, adükarɨ ŋgoafɨ ranahandambo mamɨ bɨdɨfɨrɨ bɨrefoai pütapɨyowohü asu 9 bɨdɨfɨrɨ nɨŋgohüyo 7,000 nɨmorehɨ nindowenihɨ ra hɨfokoako-mafoareandürɨ. Nindou bodɨmondɨ yaŋgɨrɨ manɨboadei ai yɨhɨmboyeihɨ God sünambe amaru ranahambo adükar-ani masei.
13 Naquela hora, houve grande terremoto, e ruiu a décima parte da cidade, e morreram, nesse terremoto, sete mil pessoas, ao passo que as outras ficaram sobremodo aterrorizadas e deram glória ao Deus do céu.
14 Yimbu noufimbɨ tɨŋɨrɨfo ranana ndeara muŋguyomboane, ŋga se hɨmborɨyei ŋgɨmɨ noufimbɨ tɨŋɨrɨfo ranai ndeara akɨmɨ tüküfembo yahomboane.
14 Passou o segundo ai. Eis que, sem demora, vem o terceiro ai.
15 Ranɨyo asu sünambeahɨndɨ nendɨ 7 noufimbɨ ai fufuŋɨmayu. Ranɨyo asu sünambeahɨ nindou afɨndɨ hoafɨ ranai puküna hoafɨyeihɨ seiya,
15 O sétimo anjo tocou a trombeta, e houve no céu grandes vozes, dizendo: O reino do mundo se tornou de nosso Senhor e do seu Cristo, e ele reinará pelos séculos dos séculos.
16 Ranɨyomo Godɨndɨ haŋgɨfoanɨ 24 boagɨrɨ nindou ahamundɨ nɨmarɨ-fondɨwamɨ mamarɨmo ranai hɨfɨnɨ yirɨ-yimbu pusɨru mbɨro pütapɨyomo mburu Godɨmbo aboed-ani mehomo. Ai hoafɨyomondühɨ yahomoya,
16 E os vinte e quatro anciãos que se encontram sentados no seu trono, diante de Deus, prostraram-se sobre o seu rosto e adoraram a Deus,
17 “Adükarɨ, se God muŋguambo ŋgɨnɨndeimb-anafɨ.
17 dizendo: Graças te damos, Senhor Deus, Todo-Poderoso, que és e que eras, porque assumiste o teu grande poder e passaste a reinar.
18 Hɨfɨ ndanɨhünda nindou ai ŋgɨnɨndɨmayei
18 Na verdade, as nações se enfureceram; chegou, porém, a tua ira, e o tempo determinado para serem julgados os mortos, para se dar o galardão aos teus servos, os profetas, aos santos e aos que temem o teu nome, tanto aos pequenos como aos grandes, e para destruíres os que destroem a terra.
19 Sünambeahɨ Godɨndɨ worɨ ranahandɨ yipurɨ ra sübüdɨhoehü asu ahandɨ nendɨmbo hoafɨ fɨramündü masɨhendɨ bokis ra weindahɨmayowa hoeimarɨhindɨ. Ranɨyo wabürüsɨyo wakɨreandühɨ asu fuyowohüyo nɨmoamonɨndɨ hoafɨ ai pai kapeihü kɨkɨrandühɨyo asu hɨfɨhe tüküfehü kɨfohɨ nɨmoei nahurai pütapɨmayo.
19 Abriu-se, então, o santuário de Deus, que se acha no céu, e foi vista a arca da Aliança no seu santuário, e sobrevieram relâmpagos, vozes, trovões, terremoto e grande saraivada.
Atalhos do teclado
- Capítulo anterior←
- Próximo capítulo→
- Versículo anteriork
- Próximo versículoj
- Limpar seleçãoEsc
- Esta ajuda?
Estude este capítulo no WhatsApp
Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Apocalipse 11, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.