Apocalipse 10
Godɨndɨ Hoafɨ (AGG) vs VC
1 Ranɨyahɨ asu ro hoeirɨhinane, sünambeahɨndɨ nendɨ ŋgɨnɨndɨ mamɨ ranai sünambe tüküfi haya makusu. Ai mburüŋgainambo gabudɨfoarerɨ haya asu ahandɨ mbɨro wafusɨfoahü foforahoeimɨ ranai wakɨyo tümarerɨ. Ahandɨ ŋgusümboarɨ ana hüfɨhamɨndɨ nahuraiyo asu ahandɨ tɨŋarɨ yimbu ana hai nahuraiyo.
1 Vi então outro anjo vigoroso descer do céu, revestido de uma nuvem e com o arco-íris em torno da cabeça. Seu rosto era como sol, e as suas pernas como colunas de fogo.
2 Ai ahandɨ warambe buk akɨdou skror ra, ŋgure waramberamündü hayamboyu. Ranɨyu ahandɨ warɨhondü tɨŋarɨ ra sɨrɨwara-ambe türeandɨ asu kadüdɨ tɨŋarɨ ra hɨfɨwamɨ tümareandɨ.
2 Segurava na mão um pequeno livro aberto. Pôs o pé direito sobre o mar, o esquerdo sobre a terra
3 Asu ai puküna hamɨndɨ raion hoafayo nou hoafɨmayu. Ai hoafɨyu hayamboyu-ane asu nɨmoamondɨ-hoafɨ 7-ambe ramɨndeimbɨmbo hoafɨmayu.
3 e começou a clamar em alta voz, como um leão que ruge. Quando clamou, os sete trovões ressoaram.
4 Nɨmoamondɨ-hoafɨ ranai hoafɨmayuwa ranɨ-sɨmboanɨ ro ndeara ahei hoafɨ ra sürü papɨmbo yaŋgɨrɨmayahɨ. Ŋga asu sünambeahɨndɨ hoafɨ mamɨ ranai hoafɨyohü yahoya, “Nɨmoamondɨ-hoafɨ 7 hoafɨmayo ra se weindahɨndo-wamboyafɨ, ŋga dɨbonapɨ-ndowandɨ. Asu se bukɨfihɨ hoafɨ ra sürü papɨndamboyafɨ,” mehondɨrɨ.
4 Quando cessaram de falar, dispunha-me a escrever, mas ouvi uma voz do céu que dizia: Sela o que falaram os sete trovões e não o escrevas.
5 — ausente —
5 Então o anjo, que eu vira de pé sobre o mar e a terra, levantou a mão direita para o céu
6 — ausente —
6 e jurou por aquele que vive pelos séculos dos séculos, que criou o céu e tudo o que há nele, a terra e tudo o que ela contém, o mar e tudo o que encerra, que não haveria mais tempo;
7 Ŋga asu 7 noufimbɨ sünambeahɨndɨ nendɨ-mayu ranai ahandɨ fufuŋɨ fufuŋɨnduan-anɨmbo, asu God ai ahandɨ hohoanɨmoyu dɨbo masɨhendɨ ra moendɨ-ndeambui. Ranɨ-moatükunɨ ranahamboyu ai ahandɨ ratüpurɨyomo-rundeimbɨ asu hoafɨ hoafɨyɨmo-rundeimbɨ-memo ranahamumbo wataporɨmbo-marapurɨ,” mehu.
7 mas nos dias em que soasse a trombeta do sétimo anjo, se cumpriria o mistério de Deus, de acordo com a boa nova que confiou a seus servos, os profetas.
8 Sünambeahɨndɨ hoafɨ ro horombo hoafɨmayowa hɨmborɨ-marɨhamɨndɨhɨ ranai asükaiyo hoafɨyondɨrühɨ yahoya, “Se ŋgafɨ buk akɨdou skror sünambeahɨndɨ nendɨ tɨŋarɨ sɨrɨwara-ambe türe asu hɨfɨhü türe haya anüŋgu ranahandɨ warɨwamɨ boare anaŋgo ra ndowandɨfɨ,” meho.
8 Então a voz que ouvi do céu falou-me de novo, e disse: Vai e toma o pequeno livro aberto da mão do anjo que está em pé sobre o mar e a terra.
9 Ranɨyahɨ asu ro sünambeahɨndɨ nendɨ-mayu ranahambo sowana ha buk akɨdou ra mbɨsenda sahehea düdumeheando. Ranɨyu asu sɨmborɨ wambo hoafɨyundɨrühɨ yahuya, “Se buk akɨdou ra ndowandɨfɨ mbunda dowadɨfɨ. Ranɨ-moatükunɨ ra sɨhafɨ bodoambe dɨdɨhamɨndɨmboe. ŋga asu sɨhafɨ yafambehü ana efu hoe nahurai aboedɨ aparɨndɨmboe,” mehundɨrɨ.
9 Fui eu, pois, ter com o anjo, dizendo-lhe que me desse o pequeno livro. E ele me disse: Toma e devora-o! Ele te será amargo nas entranhas, mas, na boca, doce como o mel.
10 Ranɨyahɨ asu ro ahandɨ warambeahɨndɨ buk akɨdou-mayo ra sahamɨndɨ hehea sahasɨhane, ranɨ-moatükunɨ ranai efu hoe nou wandɨ yafambehü aboedɨ aparɨmayo. Ŋga asu sahasɨ hɨnɨŋgɨrɨhe heheamboyahane asu wandɨ bodoambe dɨdɨhamɨmayo.
10 Tomei então o pequeno livro da mão do anjo e o comi. De fato, em minha boca tinha a doçura do mel, mas depois de o ter comido, amargou-me nas entranhas.
11 Ranɨyu asu wambo yare hoafɨyundɨrühɨ yahuya, “Asükaindafɨ se muŋguambo sɨrɨhündɨ, hɨfɨhündɨ hoafɨ asu bogorɨ nindou afɨndɨ ranaheimbo nɨnɨ-moatükunɨ tüküfemboayo ra wataporɨmbondandɨ,” mehundɨrɨ.
11 Então foi-me explicado: Urge que ainda profetizes de novo a numerosas nações, povos, línguas e reis.
Atalhos do teclado
- Capítulo anterior←
- Próximo capítulo→
- Versículo anteriork
- Próximo versículoj
- Limpar seleçãoEsc
- Esta ajuda?
Estude este capítulo no WhatsApp
Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Apocalipse 10, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.