Apocalipse 10
Godɨndɨ Hoafɨ (AGG) vs NVT
1 Ranɨyahɨ asu ro hoeirɨhinane, sünambeahɨndɨ nendɨ ŋgɨnɨndɨ mamɨ ranai sünambe tüküfi haya makusu. Ai mburüŋgainambo gabudɨfoarerɨ haya asu ahandɨ mbɨro wafusɨfoahü foforahoeimɨ ranai wakɨyo tümarerɨ. Ahandɨ ŋgusümboarɨ ana hüfɨhamɨndɨ nahuraiyo asu ahandɨ tɨŋarɨ yimbu ana hai nahuraiyo.
1 Então vi outro anjo poderoso descendo do céu, envolto numa nuvem, com um arco-íris sobre a cabeça. Seu rosto brilhava como o sol, e seus pés eram como colunas de fogo.
2 Ai ahandɨ warambe buk akɨdou skror ra, ŋgure waramberamündü hayamboyu. Ranɨyu ahandɨ warɨhondü tɨŋarɨ ra sɨrɨwara-ambe türeandɨ asu kadüdɨ tɨŋarɨ ra hɨfɨwamɨ tümareandɨ.
2 Tinha na mão um livrinho aberto. O anjo pôs o pé direito no mar e o pé esquerdo na terra.
3 Asu ai puküna hamɨndɨ raion hoafayo nou hoafɨmayu. Ai hoafɨyu hayamboyu-ane asu nɨmoamondɨ-hoafɨ 7-ambe ramɨndeimbɨmbo hoafɨmayu.
3 Deu um forte grito, como o rugido de um leão, e os sete trovões responderam.
4 Nɨmoamondɨ-hoafɨ ranai hoafɨmayuwa ranɨ-sɨmboanɨ ro ndeara ahei hoafɨ ra sürü papɨmbo yaŋgɨrɨmayahɨ. Ŋga asu sünambeahɨndɨ hoafɨ mamɨ ranai hoafɨyohü yahoya, “Nɨmoamondɨ-hoafɨ 7 hoafɨmayo ra se weindahɨndo-wamboyafɨ, ŋga dɨbonapɨ-ndowandɨ. Asu se bukɨfihɨ hoafɨ ra sürü papɨndamboyafɨ,” mehondɨrɨ.
4 No momento em que os sete trovões falaram, eu estava prestes a escrever, mas ouvi uma voz do céu que disse: “Guarde em segredo as coisas que os sete trovões disseram, e não as escreva”.
5 — ausente —
5 Então o anjo que vi em pé sobre o mar e sobre a terra levantou a mão direita para o céu.
6 — ausente —
6 Jurou em nome daquele que vive para todo o sempre, que criou os céus, a terra, o mar e tudo que neles há. “Não haverá mais demora”, disse ele.
7 Ŋga asu 7 noufimbɨ sünambeahɨndɨ nendɨ-mayu ranai ahandɨ fufuŋɨ fufuŋɨnduan-anɨmbo, asu God ai ahandɨ hohoanɨmoyu dɨbo masɨhendɨ ra moendɨ-ndeambui. Ranɨ-moatükunɨ ranahamboyu ai ahandɨ ratüpurɨyomo-rundeimbɨ asu hoafɨ hoafɨyɨmo-rundeimbɨ-memo ranahamumbo wataporɨmbo-marapurɨ,” mehu.
7 “Quando o sétimo anjo tocar sua trombeta, o plano que Deus manteve em segredo se cumprirá, conforme ele anunciou a seus servos, os profetas.”
8 Sünambeahɨndɨ hoafɨ ro horombo hoafɨmayowa hɨmborɨ-marɨhamɨndɨhɨ ranai asükaiyo hoafɨyondɨrühɨ yahoya, “Se ŋgafɨ buk akɨdou skror sünambeahɨndɨ nendɨ tɨŋarɨ sɨrɨwara-ambe türe asu hɨfɨhü türe haya anüŋgu ranahandɨ warɨwamɨ boare anaŋgo ra ndowandɨfɨ,” meho.
8 A voz do céu falou novamente comigo: “Vá e pegue o livro aberto da mão do anjo que está em pé sobre o mar e sobre a terra”.
9 Ranɨyahɨ asu ro sünambeahɨndɨ nendɨ-mayu ranahambo sowana ha buk akɨdou ra mbɨsenda sahehea düdumeheando. Ranɨyu asu sɨmborɨ wambo hoafɨyundɨrühɨ yahuya, “Se buk akɨdou ra ndowandɨfɨ mbunda dowadɨfɨ. Ranɨ-moatükunɨ ra sɨhafɨ bodoambe dɨdɨhamɨndɨmboe. ŋga asu sɨhafɨ yafambehü ana efu hoe nahurai aboedɨ aparɨndɨmboe,” mehundɨrɨ.
9 Então me aproximei do anjo e lhe pedi o livrinho. “Pegue-o e coma-o!”, disse ele. “Ele será amargo em seu estômago, embora tenha um sabor doce como mel em sua boca.”
10 Ranɨyahɨ asu ro ahandɨ warambeahɨndɨ buk akɨdou-mayo ra sahamɨndɨ hehea sahasɨhane, ranɨ-moatükunɨ ranai efu hoe nou wandɨ yafambehü aboedɨ aparɨmayo. Ŋga asu sahasɨ hɨnɨŋgɨrɨhe heheamboyahane asu wandɨ bodoambe dɨdɨhamɨmayo.
10 Peguei o livrinho da mão do anjo e o comi. Em minha boca, era doce como mel, mas, quando o engoli, tornou-se amargo em meu estômago.
11 Ranɨyu asu wambo yare hoafɨyundɨrühɨ yahuya, “Asükaindafɨ se muŋguambo sɨrɨhündɨ, hɨfɨhündɨ hoafɨ asu bogorɨ nindou afɨndɨ ranaheimbo nɨnɨ-moatükunɨ tüküfemboayo ra wataporɨmbondandɨ,” mehundɨrɨ.
11 Então me foi dito: “É necessário que você profetize outra vez a respeito de muitos povos, nações, línguas e reis”.
Atalhos do teclado
- Capítulo anterior←
- Próximo capítulo→
- Versículo anteriork
- Próximo versículoj
- Limpar seleçãoEsc
- Esta ajuda?
Estude este capítulo no WhatsApp
Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Apocalipse 10, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.