2 Coríntios 1

Godɨndɨ Hoafɨ (AGG) vs VC

Sair da comparação
VC Versão Católica
1 Karɨhasɨhandürɨ, wandafɨ mamɨ, ro Por-anahɨ sapo God ai wambo moanɨ ahandɨ yifirɨ süŋgu Sisas Kraisɨndɨ hoafɨ semɨndɨ ho rambohünda kafoare hɨnɨŋgɨ-mareandɨrɨ. Ro asu sɨhefɨ wandafɨ Timoti-dɨbo Godɨndɨ nendɨ se Korin ŋgoafɨhü amarei-anei, asu muŋguambo Akaia hɨfambe amarei rananei, sɨheimbo muŋguambo pas nda sürü papɨrɨho koararɨhehoandɨ.
1 Paulo, apóstolo de Jesus Cristo pela vontade de Deus, e o irmão Timóteo, à igreja de Deus que está em Corinto, e a todos os irmãos santos que estão em toda a Acaia.
2 Sɨhefɨ Ape God asu Adükarɨ Sisas Krais ai sɨheimbo moanɨ hɨpoambo-ndɨneandürühɨ ŋgusüfoambe afurɨfe kifeimbɨ hohoanɨmo mbɨsabɨnandür-amboane.
2 A vós, graça e paz da parte de Deus, nosso Pai, e da parte do Senhor Jesus Cristo!
3 Awi sɨhɨrɨ Adükarɨ Sisas Kraisɨndɨ God asu Ape ranahambo aboed-ani mbɨsefɨmboane. Ai hɨpoambo-reandeimbɨ Ape-ani asu ŋgusüfoambe afurɨfe kifeimbɨ hohoanɨmo muŋgu ra sai-randeimbɨ God-ani.
3 Bendito seja Deus, o Pai de nosso Senhor Jesus Cristo, o Pai das misericórdias, Deus de toda a consolação,
4 Aiani yɨhoefɨmbo-so nɨne tɨŋɨrɨfo afɨndɨ tüküfeyoanɨ ŋgusüfoambe afure küreamunɨ arandɨ. Rananɨmbo asu ro mandɨho nɨndou bɨdɨfɨrɨ aheimbo sowahɨ tɨŋɨrɨfo tükefeyondürɨ ranaheimbo hohoanɨmondehühɨ ŋgusüfoambe afurɨndɨho kündɨhoa-ndürɨmboyehɨ sapo ro yɨhoehɨhoarɨ Godɨndɨ-mayo ŋgusüfoambe afurɨfe kife hohoanɨmo sahoamɨnde hohoambo nahurai wambo.
4 que nos conforta em todas as nossas tribulações, para que, pela consolação com que nós mesmos somos consolados por Deus, possamos consolar os que estão em qualquer angústia!
5 Kraisɨmbo sowahɨ tɨŋɨrɨfo afɨndɨ tüküfeyoanɨ semündü marandɨ asu ranane ro-amboanɨ sahoamɨnde arɨhoandɨ. Rahurai-ane Kraisɨndɨ ŋgusüfoambe afurɨfe kifimbɨ hohoanɨmo afɨndɨ ranai yɨhoehɨmbo-so tüküfeyomuna sahoamünde arɨhoandɨ.
5 Com efeito, à medida que em nós crescem os sofrimentos de Cristo, crescem também por Cristo as nossas consolações.
6 Asu yɨhoehɨmbo-so tɨŋɨrɨfo afɨndɨ tükündɨfeyoanɨ ro sɨheimbo hohoanɨmondemboyehɨ sɨhei ŋgusüfoambe afurɨfe kifemboane, asu rananɨmbo God ai sɨheimbo aboedambo-ndeandürümbui. Ŋga asu God ai yɨhoehɨ ŋgusüfoambe afurɨfembü hohoanɨmo kürareamunɨ ana, asu sɨhei ŋgusüfoambe afurɨfendürɨmbo kameihane. Ranɨnambo ro tɨŋɨrɨfo masahoamɨndehɨ nahurai se moanane sei hehi ŋgɨnɨndɨ anɨmboei hei ana, God ai sɨhei ŋgusüfoambe hohoanɨmo afure küre arandɨ.
6 Se, pois, somos atribulados, é para vossa consolação e salvação. Se somos consolados, é para vossa consolação, a qual se efetua em vós pela paciência em tolerar os sofrimentos que nós mesmos suportamos.
7 Ro sɨheimboya se ŋgɨnɨndɨ mbɨnɨboadeia sehohoa anɨhondümbo-rɨhorühanehɨ. Ranɨmbo-hündambo ro rarɨho fɨfɨrɨhoamboanehɨ, se ro-babɨdɨ tɨŋɨrɨfo sahümündianɨ asu se-amboanɨ ŋgusüfoambe afurɨfe kifimbɨ hohoanɨmo ra ro asahoamɨndehɨ nou ndahümündimboyei.
7 A nossa esperança a respeito de vós é firme: sabemos que, como sois companheiros das nossas aflições, assim também o sereis da nossa consolação.
8 Tɨŋɨrɨfombü moatükunɨ Esia hɨfambe wambo tükümefendɨrɨ ranahamboanahɨ ro wandafɨ mamɨ sɨheimbo hoafɨndahandüra se ranahambo fɨfɨrɨmbɨrɨhinda saheheamboanahɨ. Ranühɨ wambo tɨŋɨrɨfo afɨndɨ hamɨndɨ tüküfendɨrühɨyo asu wandɨ ŋgɨnɨndɨ nɨŋgombo ratüpurɨ hohoanɨmo ra muŋguna hɨfɨnamareandɨrɨ. Ranɨyahɨ asu ro ŋgɨrɨ yaŋgɨrɨ aboedɨ nɨmboahɨ sahehea hoanɨmomayahɨ.
8 Não queremos, irmãos, que ignoreis a tribulação que nos sobreveio na Ásia. Fomos maltratados ali desmedidamente, além das nossas forças, a ponto de termos perdido a esperança de sair com vida.
9 Ranɨyahɨ asu ro hohoanɨmoyahanɨ wandɨ fiambe tɨŋɨrɨfo afɨndɨ tükümefeyowa yɨfɨndamboyafɨ masahɨ sapo nindou kot hɨfandɨ-randeimbɨ ai hoafɨyuhüya, se yɨfɨndamboyafɨ, ehu nahuraiyo tükümefeyondɨrɨ. Ŋga asu ranɨ-moatükunɨ yɨhoefɨmbo tükɨmefeyo ra yɨhoefɨ fimbo hohoanɨmokoate-ndehühɨ, ro God yɨfɨhündɨ botɨre-randeimbɨ-mayu ranahambo yaŋgɨrɨ-anɨmbo hohoanɨmo-ndefomboane.
9 Sentíamos dentro de nós mesmos a sentença de morte, para que aprendêssemos a pôr a nossa confiança não em nós, mas em Deus, que ressuscita os mortos.
10 — ausente —
10 Ele nos livrou e nos livrará de tamanhos perigos de morte. Sim, esperamos que ainda nos livrará
11 — ausente —
11 se nos ajudardes também vós com orações em nossa intenção. Assim esta graça, obtida por intervenção de muitas pessoas, lhes será ocasião de agradecer a Deus a nosso respeito.
12 Ndanɨ-moatükunɨ ndanahamboanahɨ ro hɨhɨfɨ-hɨhɨfɨya arɨhandɨ: Wandɨ hohoanɨmoambe yare hoafɨmeyondɨrɨ ro Godɨndɨ-mayo sürühoeimbɨ hohoanɨmo hohoanɨmoya marɨhandɨ. Hɨfɨ ndanɨhündambo nindou-yafe fɨfɨrɨfenambo wambo moai ranɨ hohoanɨmo ranai rareandɨra tüküfeyondɨrɨ, ŋga wanɨ. Ŋga Godɨndɨ hɨpoambofe hohoanɨmo ranai wambo ramareandɨra asu ro nindou-yei mbusümo mbumundɨ hohoanɨmo ranɨ-süŋgu yaŋgɨrɨ mahahabodɨhɨ. Sɨheimbo-poanɨmbo ro yahurai ramarɨheandürɨ hahɨ.
12 A razão da nossa glória é esta: o testemunho da nossa consciência de que, no mundo e particularmente entre vós, temos agido com santidade e sinceridade diante de Deus, não conforme o espírito de sabedoria do mundo, mas com o socorro da graça de Deus.
13 — ausente —
13 Em verdade, não vos queremos dizer coisa alguma diferente da que ledes em nossas cartas, e que compreendeis. E espero que reconheçais até o fim,
14 — ausente —
14 como aliás já o tendes em parte reconhecido, que nós somos a vossa glória, exatamente como vós sereis a nossa, no dia do Senhor Jesus.
15 — ausente —
15 Foi nesta persuasão que eu resolvera primeiro ir ter convosco, para que recebêsseis uma dupla alegria:
16 — ausente —
16 eu passaria por vós ao dirigir-me à Macedônia e, ao voltar da Macedônia, iria novamente visitar-vos e de lá seria por vós conduzido até a Judéia.
17 Horombo ro sɨheimbo yimbumbo hoeifendürɨ horombo hoafɨrɨhe masɨheheandɨyosɨ, ŋga wanɨ. Ŋga ro wandɨ hohoanɨmo ŋgorü-süŋgumarɨheandɨ. Ro yimbu hohoanɨmo-yaheimbɨ-mbayahɨyo? Ro hɨfɨ ndanɨhündambo nindou nou moai mamɨ sɨmboanɨ wandɨ horombo hoafɨrɨhe masɨheheandɨ ranahambo yɨnɨ sa asu wanɨ sa rɨhandɨ, ŋga wanɨ.
17 Formando este plano, terei usado de leviandade? Ou são puramente humanas as resoluções que tomo, de modo que haja em mim o sim e depois o não?
18 Sɨhɨrɨ Godɨmbo anɨhondümbo-arɨhurɨ nou asu se wandɨ hoafɨ amboa anɨhondümbo-ndɨhimboyei. Muŋguambo hoafɨ ro sɨheimbo asahandürɨ ra yɨnɨ ranane asu wanɨ ranane ra ai wanɨ.
18 Deus é testemunha de que quando vos dirijo a palavra, não existe um sim e depois um não.
19 Ro Sairas, Timoti-babɨdɨ sɨheimbo Godɨndɨ Nɨmorɨ Sisas Krais ranahambo hoafɨmehundürɨ, aiana yɨnɨ yahu, wanɨ yahu-randeimbɨyupoanɨ. Ŋga mamɨ hohoanɨmo yaŋgɨr-ani hohoanɨmoyu arandɨ.
19 O Filho de Deus, Jesus Cristo, que nós, Silvano, Timóteo e eu, vos temos anunciado, não foi sim e depois não, mas sempre foi sim.
20 Ŋga asu Godɨndɨ horombo hoafɨ afɨndɨ ra yaŋgoromboane, ŋga ranane asu Sisas Kraisɨndɨ süŋgu-ane horombo hoafɨ muŋgu ra anɨhondümbo tüküfe arandɨ. Ranane asu sɨhɨrɨ Godɨndɨ hoafɨ hɨmborɨyefühɨ asu Sisas Kraisɨndɨ süŋgu hoafɨyefühɨ, “Anɨhond-ane,” asefɨ God ai adükar-ani hoafɨmbohünda.
20 Porque todas as promessas de Deus são sim em Jesus. Por isso, é por ele que nós dizemos Amém à glória de Deus.
21 God aiani yɨhoefɨmbo se-babɨdɨmbo ŋgɨnɨndɨ kɨkɨhɨramündümuna asu sɨhɨrɨ Krais-babɨdɨ ŋgɨnɨndɨ anɨmboefɨ. Asu ai sɨhefɨmbo ahandɨ ratüpurɨmbo amboanɨ kafoare hɨnɨŋgɨmareamun-anefɨ.
21 Ora, quem nos confirma a nós e a vós em Cristo, e nos consagrou, é Deus.
22 Aiyu ai ahandɨhoarɨ sɨhefɨmbo dɨbonɨyumunɨ hɨnɨŋgɨreamunɨ haya asu ai Yifiafɨ Aboedɨ ra sɨhefɨ hohoanɨmoambe hɨnɨŋgɨmareandɨ. Yifiafɨ Aboedɨ ranana sapo God ai sɨhefɨmbo aboedambo-femunɨmboayo ranahambo nafuimbo-hündamboane.
22 Ele nos marcou com o seu selo e deu aos nossos corações o penhor do Espírito.
23 Ŋga ro anɨhondümbo hoafɨ hoafayahɨ nda God ai anɨhond-ane mbüsü ŋgɨnɨndamündümbui. Ŋga ro sɨheimbo dɨdɨ tɨŋɨrɨfo afɨndɨ segudürɨpoanɨ saheheamboyahɨ asu ro hombo hoafɨmayahɨ sɨhei ŋgoafɨ Korinɨnambo asükai sɨnɨkoate-mayahɨ.
23 Invoco a Deus por testemunha: juro por minha vida que foi para vos poupar que não voltei a Corinto.
24 Sɨhei anɨhondümbofe ranana ro hɨfandɨ-handürühɨyahɨpoanɨ, ŋga wanɨ. Sɨhei anɨhondümbofe hohoanɨmo ranamboanei se-amboanɨ sɨheihoarɨ ŋgɨnɨndɨ kɨkɨhɨrɨhümündi anɨmboei. Rananehɨ asu ro sɨhei hɨhɨfɨ-hɨhɨfɨ hohoanɨmo ra botɨfembohünda se-babɨdɨmbo ratüpurɨye arɨhoandɨ.
24 Não porque pretendamos dominar sobre a vossa fé. Queremos apenas contribuir para a vossa alegria, porque, quanto à fé, estais firmes.

Ler em outra tradução

Comparar com outra

Estude este capítulo no WhatsApp

Peça à IA da Bíblia Fala para explicar 2 Coríntios 1, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.