2 Coríntios 1

Godɨndɨ Hoafɨ (AGG) vs BKJ

Sair da comparação
1 Karɨhasɨhandürɨ, wandafɨ mamɨ, ro Por-anahɨ sapo God ai wambo moanɨ ahandɨ yifirɨ süŋgu Sisas Kraisɨndɨ hoafɨ semɨndɨ ho rambohünda kafoare hɨnɨŋgɨ-mareandɨrɨ. Ro asu sɨhefɨ wandafɨ Timoti-dɨbo Godɨndɨ nendɨ se Korin ŋgoafɨhü amarei-anei, asu muŋguambo Akaia hɨfambe amarei rananei, sɨheimbo muŋguambo pas nda sürü papɨrɨho koararɨhehoandɨ.
1 Paulo, um apóstolo de Jesus Cristo pela vontade de Deus, e Timóteo nosso irmão, à igreja de Deus, que está em Corinto, com todos os santos que estão em toda a Acaia:
2 Sɨhefɨ Ape God asu Adükarɨ Sisas Krais ai sɨheimbo moanɨ hɨpoambo-ndɨneandürühɨ ŋgusüfoambe afurɨfe kifeimbɨ hohoanɨmo mbɨsabɨnandür-amboane.
2 Graça seja convosco, e a paz de Deus nosso Pai, e do Senhor Jesus Cristo.
3 Awi sɨhɨrɨ Adükarɨ Sisas Kraisɨndɨ God asu Ape ranahambo aboed-ani mbɨsefɨmboane. Ai hɨpoambo-reandeimbɨ Ape-ani asu ŋgusüfoambe afurɨfe kifeimbɨ hohoanɨmo muŋgu ra sai-randeimbɨ God-ani.
3 Bendito seja o Deus e Pai de nosso Senhor Jesus Cristo, o Pai das misericórdias, e o Deus de toda consolação;
4 Aiani yɨhoefɨmbo-so nɨne tɨŋɨrɨfo afɨndɨ tüküfeyoanɨ ŋgusüfoambe afure küreamunɨ arandɨ. Rananɨmbo asu ro mandɨho nɨndou bɨdɨfɨrɨ aheimbo sowahɨ tɨŋɨrɨfo tükefeyondürɨ ranaheimbo hohoanɨmondehühɨ ŋgusüfoambe afurɨndɨho kündɨhoa-ndürɨmboyehɨ sapo ro yɨhoehɨhoarɨ Godɨndɨ-mayo ŋgusüfoambe afurɨfe kife hohoanɨmo sahoamɨnde hohoambo nahurai wambo.
4 que nos conforta em toda a nossa tribulação, para que também possamos confortar os que estiverem em alguma tribulação, por meio do consolo com o qual nós mesmos somos confortados por Deus.
5 Kraisɨmbo sowahɨ tɨŋɨrɨfo afɨndɨ tüküfeyoanɨ semündü marandɨ asu ranane ro-amboanɨ sahoamɨnde arɨhoandɨ. Rahurai-ane Kraisɨndɨ ŋgusüfoambe afurɨfe kifimbɨ hohoanɨmo afɨndɨ ranai yɨhoehɨmbo-so tüküfeyomuna sahoamünde arɨhoandɨ.
5 Porque como os sofrimentos de Cristo são abundantes em nós, assim também a nossa consolação é abundante por meio de Cristo.
6 Asu yɨhoehɨmbo-so tɨŋɨrɨfo afɨndɨ tükündɨfeyoanɨ ro sɨheimbo hohoanɨmondemboyehɨ sɨhei ŋgusüfoambe afurɨfe kifemboane, asu rananɨmbo God ai sɨheimbo aboedambo-ndeandürümbui. Ŋga asu God ai yɨhoehɨ ŋgusüfoambe afurɨfembü hohoanɨmo kürareamunɨ ana, asu sɨhei ŋgusüfoambe afurɨfendürɨmbo kameihane. Ranɨnambo ro tɨŋɨrɨfo masahoamɨndehɨ nahurai se moanane sei hehi ŋgɨnɨndɨ anɨmboei hei ana, God ai sɨhei ŋgusüfoambe hohoanɨmo afure küre arandɨ.
6 E se somos afligidos, é para vossa consolação e salvação; que é eficaz na perseverança dos mesmos sofrimentos que nós também sofremos; ou se somos confortados, é para vossa consolação e salvação.
7 Ro sɨheimboya se ŋgɨnɨndɨ mbɨnɨboadeia sehohoa anɨhondümbo-rɨhorühanehɨ. Ranɨmbo-hündambo ro rarɨho fɨfɨrɨhoamboanehɨ, se ro-babɨdɨ tɨŋɨrɨfo sahümündianɨ asu se-amboanɨ ŋgusüfoambe afurɨfe kifimbɨ hohoanɨmo ra ro asahoamɨndehɨ nou ndahümündimboyei.
7 E a nossa esperança acerca de vós é firme, sabendo que assim como sois participantes dos sofrimentos, assim também o sereis da consolação.
8 Tɨŋɨrɨfombü moatükunɨ Esia hɨfambe wambo tükümefendɨrɨ ranahamboanahɨ ro wandafɨ mamɨ sɨheimbo hoafɨndahandüra se ranahambo fɨfɨrɨmbɨrɨhinda saheheamboanahɨ. Ranühɨ wambo tɨŋɨrɨfo afɨndɨ hamɨndɨ tüküfendɨrühɨyo asu wandɨ ŋgɨnɨndɨ nɨŋgombo ratüpurɨ hohoanɨmo ra muŋguna hɨfɨnamareandɨrɨ. Ranɨyahɨ asu ro ŋgɨrɨ yaŋgɨrɨ aboedɨ nɨmboahɨ sahehea hoanɨmomayahɨ.
8 Porque nós não queremos, irmãos, que ignoreis a dificuldade que nos sobreveio na Ásia, que fomos oprimidos excessivamente, acima das nossas forças, de tal modo que nos desesperamos até da vida;
9 Ranɨyahɨ asu ro hohoanɨmoyahanɨ wandɨ fiambe tɨŋɨrɨfo afɨndɨ tükümefeyowa yɨfɨndamboyafɨ masahɨ sapo nindou kot hɨfandɨ-randeimbɨ ai hoafɨyuhüya, se yɨfɨndamboyafɨ, ehu nahuraiyo tükümefeyondɨrɨ. Ŋga asu ranɨ-moatükunɨ yɨhoefɨmbo tükɨmefeyo ra yɨhoefɨ fimbo hohoanɨmokoate-ndehühɨ, ro God yɨfɨhündɨ botɨre-randeimbɨ-mayu ranahambo yaŋgɨrɨ-anɨmbo hohoanɨmo-ndefomboane.
9 mas tínhamos a sentença de morte em nós mesmos, para que não confiássemos em nós mesmos, mas em Deus que ressuscita os mortos;
10 — ausente —
10 o qual nos livrou de tão grande morte e livra; em quem confiamos que ainda nos livrará;
11 — ausente —
11 juntos também ajudando com orações por nós, para que pelo dom a nós concedido, por meio de muitas pessoas, graças sejam dadas por muitos a nosso respeito.
12 Ndanɨ-moatükunɨ ndanahamboanahɨ ro hɨhɨfɨ-hɨhɨfɨya arɨhandɨ: Wandɨ hohoanɨmoambe yare hoafɨmeyondɨrɨ ro Godɨndɨ-mayo sürühoeimbɨ hohoanɨmo hohoanɨmoya marɨhandɨ. Hɨfɨ ndanɨhündambo nindou-yafe fɨfɨrɨfenambo wambo moai ranɨ hohoanɨmo ranai rareandɨra tüküfeyondɨrɨ, ŋga wanɨ. Ŋga Godɨndɨ hɨpoambofe hohoanɨmo ranai wambo ramareandɨra asu ro nindou-yei mbusümo mbumundɨ hohoanɨmo ranɨ-süŋgu yaŋgɨrɨ mahahabodɨhɨ. Sɨheimbo-poanɨmbo ro yahurai ramarɨheandürɨ hahɨ.
12 Porque o nosso regozijo é este: o testemunho da nossa consciência, de que, com simplicidade e sinceridade piedosa, não com sabedoria carnal, mas pela graça de Deus, tivemos nossa conversação no mundo, e mais abundantemente convosco.
13 — ausente —
13 Porque não vos escrevemos nenhumas outras coisas, senão as que ledes ou reconheceis; e eu confio que vós as reconhecereis até ao fim;
14 — ausente —
14 como também nos reconhecestes em parte, que somos o vosso regozijo, assim como também vós sois o nosso no dia do Senhor Jesus.
15 — ausente —
15 E nesta confiança propus anteriormente ir até vós, para que tivésseis um segundo benefício;
16 — ausente —
16 e de passar por vós até a Macedônia, e novamente retornar da Macedônia e ir a vós, e ser conduzido por vós no meu caminho em direção à Judeia.
17 Horombo ro sɨheimbo yimbumbo hoeifendürɨ horombo hoafɨrɨhe masɨheheandɨyosɨ, ŋga wanɨ. Ŋga ro wandɨ hohoanɨmo ŋgorü-süŋgumarɨheandɨ. Ro yimbu hohoanɨmo-yaheimbɨ-mbayahɨyo? Ro hɨfɨ ndanɨhündambo nindou nou moai mamɨ sɨmboanɨ wandɨ horombo hoafɨrɨhe masɨheheandɨ ranahambo yɨnɨ sa asu wanɨ sa rɨhandɨ, ŋga wanɨ.
17 Quando eu, portanto, deliberei isto, usei de leviandade? Ou o que proponho, o delibero segundo a carne, para que em mim haja sim, sim, e não, não?
18 Sɨhɨrɨ Godɨmbo anɨhondümbo-arɨhurɨ nou asu se wandɨ hoafɨ amboa anɨhondümbo-ndɨhimboyei. Muŋguambo hoafɨ ro sɨheimbo asahandürɨ ra yɨnɨ ranane asu wanɨ ranane ra ai wanɨ.
18 Mas como Deus é verdadeiro, a nossa palavra para convosco não foi sim e não.
19 Ro Sairas, Timoti-babɨdɨ sɨheimbo Godɨndɨ Nɨmorɨ Sisas Krais ranahambo hoafɨmehundürɨ, aiana yɨnɨ yahu, wanɨ yahu-randeimbɨyupoanɨ. Ŋga mamɨ hohoanɨmo yaŋgɨr-ani hohoanɨmoyu arandɨ.
19 Porque o Filho de Deus, Jesus Cristo, que foi pregado entre vós por nós, por mim, Silvano e Timóteo, não foi sim e não, mas nele foi sim.
20 Ŋga asu Godɨndɨ horombo hoafɨ afɨndɨ ra yaŋgoromboane, ŋga ranane asu Sisas Kraisɨndɨ süŋgu-ane horombo hoafɨ muŋgu ra anɨhondümbo tüküfe arandɨ. Ranane asu sɨhɨrɨ Godɨndɨ hoafɨ hɨmborɨyefühɨ asu Sisas Kraisɨndɨ süŋgu hoafɨyefühɨ, “Anɨhond-ane,” asefɨ God ai adükar-ani hoafɨmbohünda.
20 Porque todas as promessas de Deus nele são sim, e por ele o Amém, para a glória de Deus por nós.
21 God aiani yɨhoefɨmbo se-babɨdɨmbo ŋgɨnɨndɨ kɨkɨhɨramündümuna asu sɨhɨrɨ Krais-babɨdɨ ŋgɨnɨndɨ anɨmboefɨ. Asu ai sɨhefɨmbo ahandɨ ratüpurɨmbo amboanɨ kafoare hɨnɨŋgɨmareamun-anefɨ.
21 Ora, aquele que nos estabelece convosco em Cristo, e o que nos ungiu, é Deus;
22 Aiyu ai ahandɨhoarɨ sɨhefɨmbo dɨbonɨyumunɨ hɨnɨŋgɨreamunɨ haya asu ai Yifiafɨ Aboedɨ ra sɨhefɨ hohoanɨmoambe hɨnɨŋgɨmareandɨ. Yifiafɨ Aboedɨ ranana sapo God ai sɨhefɨmbo aboedambo-femunɨmboayo ranahambo nafuimbo-hündamboane.
22 o qual também nos selou, e deu o penhor do Espírito em nossos corações.
23 Ŋga ro anɨhondümbo hoafɨ hoafayahɨ nda God ai anɨhond-ane mbüsü ŋgɨnɨndamündümbui. Ŋga ro sɨheimbo dɨdɨ tɨŋɨrɨfo afɨndɨ segudürɨpoanɨ saheheamboyahɨ asu ro hombo hoafɨmayahɨ sɨhei ŋgoafɨ Korinɨnambo asükai sɨnɨkoate-mayahɨ.
23 Além disso, eu invoco a Deus por testemunha sobre a minha alma, de que para vos poupar ainda não fui para Corinto.
24 Sɨhei anɨhondümbofe ranana ro hɨfandɨ-handürühɨyahɨpoanɨ, ŋga wanɨ. Sɨhei anɨhondümbofe hohoanɨmo ranamboanei se-amboanɨ sɨheihoarɨ ŋgɨnɨndɨ kɨkɨhɨrɨhümündi anɨmboei. Rananehɨ asu ro sɨhei hɨhɨfɨ-hɨhɨfɨ hohoanɨmo ra botɨfembohünda se-babɨdɨmbo ratüpurɨye arɨhoandɨ.
24 Não que tenhamos domínio sobre a vossa fé, mas somos ajudadores de vossa alegria; porque pela fé estais em pé.

Ler em outra tradução

Comparar com outra

Estude este capítulo no WhatsApp

Peça à IA da Bíblia Fala para explicar 2 Coríntios 1, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.