2 Coríntios 12
Godɨndɨ Hoafɨ (AGG) vs NAA
1 Ro borɨnda ŋgamboyahɨsɨ, ŋga asu ranana ŋgɨrɨ sɨheimbo fandɨhendɨ. Ambesɨ, ŋga hapondan-ana wambo Adükarɨ ai yafogoadɨnambo nahurai muŋgu-moatükunɨ süŋguna weindahɨ tüküfemboayo weindahɨ-mareandɨrɨ ra sɨheimbo wataporɨnda samboanahɨ.
1 Se é necessário que eu me glorie, ainda que não seja conveniente, vou falar a respeito das visões e revelações do Senhor.
2 Ro nindou mamɨ Krais-dɨbo nüŋgumbü fɨfɨrarɨhinɨ, ŋga 14 hɨmbanɨ maho ranambe ranahambo God ai serümündü nɨmoamo hondü sünambe mahafu. Ranɨ-moatükunɨ ra roana moai fɨfɨrɨheandɨ, ŋga moanɨ nindou safɨmbayo asu yifiafɨ yaŋgɨrɨmbayo, ŋga God aiani ra fɨfɨreamboayu.
2 Conheço um homem em Cristo que, há catorze anos, foi arrebatado até o terceiro céu. Se isso foi no corpo ou fora do corpo, não sei; Deus o sabe.
3 Ro fɨfɨrɨheandɨ nindou ranai Godɨndɨ ŋgoafɨ sünambe moanɨ aboedɨ hamɨndɨ ranambe nɨmehünou hasɨfi tüküfi mahafu. Ŋga asükai ranahambo amboa ro moai fɨfɨrɨheandɨ, nindou safɨmbayo asu yifiafɨ yaŋgɨrɨmbayo, ŋga God aiani ranahambo fɨfɨreamboayu.
3 E sei que esse homem — se no corpo ou sem o corpo, não sei; Deus o sabe —
4 Ranɨyu asu dɨbohɨndɨ moatükunɨ nindou ranahambo ŋgɨrɨ hoafɨndei hoafɨ ra ahandɨ hɨmboambenambo hɨmborɨmayu.
4 foi arrebatado ao paraíso e ouviu palavras indizíveis, que homem nenhum tem permissão para repetir.
5 Ro nindou ranahambo-anɨmbo borɨndamboyahɨ, ŋga wandɨ fimbo ŋgɨrɨ borɨndahɨ. Ŋga wandɨ fi ŋgɨnɨndɨkoate-yaheimbɨ ranahambo yaŋgɨrɨ wandɨ fimbo borɨndamboyahɨ.
5 Desse eu me gloriarei; não, porém, de mim mesmo, a não ser nas minhas fraquezas.
6 Ro nɨnɨ-moatükunɨmboyo borɨmbo mbasahɨ-mbonana, asu ro ŋgɨrɨ hɨhɨndɨ-hɨhɨndɨyaheimbɨ nindou-anahɨ mbɨsahɨ sapo ro raranɨ-moatükunɨ ranahambo anɨhondümbo-anɨmbo hoafɨndamboyahɨ. Ŋga wandɨhoarɨ borɨmbo moei asahɨ rananɨmbo nindou ŋgɨrɨ wambo aboed-ani mbɨsahündɨrɨ. Ŋga ro nɨne ratüpurɨ rawarɨheand-ane, asu nɨne hoafɨ hoafayah-ane, ranɨmbo nindou ai hoeirɨhindɨrühɨ wambo wudɨpoapondɨhi fɨfɨrɨndɨ-hindɨrɨmboyei.
6 Pois, se eu vier a gloriar-me, não serei louco, porque estarei falando a verdade. Mas evito fazer isso para que ninguém se preocupe comigo mais do que vê em mim ou do que ouve de mim.
7 God ai wamboya, nɨnɨ ŋgorü-poanɨmbo moatükunɨ ai hoeimareandɨ ranahambo ahandɨ fimbo borɨndɨmbui yahuhamboyu, mamɨ moatükunɨ tɨhoarɨ nahurai wandɨ fihü futɨmareandɨrɨ. Ranɨ-moatükunɨ ramareandɨ ranana Satanɨndɨ ratüpurɨyu-randeimbɨ nindou nahuraiyu wamboya, ahandɨ fimbo borɨndu hoaŋgumbui yahuhaya hɨfɨnambo-fendɨrɨmbohünda harɨyondɨrɨmbo mehu.
7 E, para que eu não ficasse orgulhoso com a grandeza das revelações, foi-me posto um espinho na carne, mensageiro de Satanás, para me esbofetear, a fim de que eu não me exalte.
8 Adükarɨmbo ranɨ-moatükunɨ ra fɨmbɨrɨhenda sahehea ro ŋgɨmɨmbo dɨdɨbafɨmeheando.
8 Três vezes pedi ao Senhor que o afastasse de mim.
9 Ranɨyu asu ai wambo sɨmborɨ yare hoafɨyundɨrühɨ yahuya, “Wanɨ, ŋga wandɨ-mayo hɨpoambofe hohoanɨmo ranana awi se-dɨbo ndear-ane, ŋga wandɨ ŋgɨnɨndɨ ranana nindou hamɨndɨ kemɨndɨkoate-ayei ranaheimbo so-ane tüküfe arandɨ,” mehuamboyahɨ. Asu ro sahɨya, hapondan-ana ro hamɨndɨ kemɨndɨkoate-anahɨ ranahambo hɨhɨfɨ-hɨhɨfɨndahühɨ borɨndamboyahɨ Adükarɨndɨ-mayo ŋgɨnɨndɨ ai wambo hamɨndɨ ŋgɨnemɨndɨ-ndɨrambohünda.
9 Então ele me disse: “A minha graça é o que basta para você, porque o poder se aperfeiçoa na fraqueza.” De boa vontade, pois, mais me gloriarei nas fraquezas, para que sobre mim repouse o poder de Cristo.
10 Ranane asu ro hamɨndɨ kemɨndɨkoate-ayahɨ, nindou ai wambo moaruwaimbo-rɨhindɨrɨ, tɨŋgümbɨ hohoanɨmo tükefeyondɨrɨ, nindou ai moaruwaimbo-moaruwaimbo-arɨhindɨrɨ hei, ranahambo Kraisɨmbohündambo ro hɨhɨhfɨ-hɨhɨfayahɨ. Ro hamɨndɨ kemɨndɨkoate-ayahɨ ana, asu rasɨmboanɨ ro ŋgɨnɨndɨ nɨmboamboanahɨ.
10 Por isso, sinto prazer nas fraquezas, nos insultos, nas privações, nas perseguições, nas angústias, por amor de Cristo. Porque, quando sou fraco, então é que sou forte.
11 Ro ndanɨ hoafɨ hoafɨmayahɨ ra hɨhɨndɨ-hɨhɨndɨyaheimbɨ nindou nouyahɨ hoafɨmayahɨ, ŋga wambo se ŋgusüfoambe botɨmarɨhi-ndɨramboyahɨ ranɨ hoafɨ ra hoafɨmayahɨ. Ŋga sɨmborɨ se-anɨmbo wandɨ aboedɨ hohoanɨmo ranahambo hoafɨndahündɨrɨ, ŋga asu se moai rarɨhindɨ, ranɨmboyahɨ asu wandɨhoarɨ ranɨ hoafɨ ra hoafɨmayahɨ. Yɨnɨ, anɨhond-anesɨ, roana ndorɨhehea-ndeimbɨ nindou hondüyahɨpoanɨ, ŋga Kraisɨndɨ hoafɨ sowandümo homo-rundeimbɨ nindou “ranɨ-poanɨmbo” asei sɨhei mbüsumo anɨŋgomo ranahamundɨ hoarehɨ nɨmboamboyahɨpoanɨ.
11 Fiz-me louco, mas vocês me obrigaram a isso. Eu devia ter sido recomendado por vocês, pois em nada fui inferior a esses “superapóstolos”, ainda que nada sou.
12 Ro hohoanɨmoya kɨkɨhɨrɨhe heheamboyahɨ Kraisɨndɨ hoafɨ semɨndɨ ho-rambo ratüpurɨ sɨhei mbusümo nɨmboambo ranɨ ratüpurɨ ra ramarɨheandɨ. Godɨndɨ ŋgɨnɨndɨ nafuimbo ratüpurɨ asu hepünɨfeimbɨ moatükunɨ ratüpurɨ ra sɨhei mbusümo ramarɨheandɨ Kraisɨndɨ hoafɨ sahamɨndɨ ha-rɨhandeimb-anahɨ sahehea nafuimayahɨ.
12 Pois as minhas credenciais de apóstolo foram apresentadas no meio de vocês, com toda a paciência, por sinais, prodígios e maravilhas.
13 Sɨheimbo ramarɨheandürɨ nou-ane asu Kraisɨndɨ nendɨ ŋgorü ŋgoafɨhü amarei aheimbo amboanɨ rarɨheandürɨ arɨhandɨ. Ro moai sɨheimboya, wambo sesɨ-napo sehindɨrɨ sahehea sɨheimbo tɨŋɨrɨfo sahandürɨ, ŋga wanɨ. Karɨhasɨhandürɨ, ŋga se wambo amboawi mbɨsahündɨrɨ ro sɨheimbo tɨŋɨrɨfo segodürükoate-mayahɨ ranɨmbo-hünda.
13 Pois em que vocês foram inferiores às demais igrejas, senão no fato de eu não ter sido pesado a vocês? Perdoem-me esta injustiça.
14 Hapoana ŋgɨmɨmboanahɨ nda ro sɨheimbo sowana sɨfombo saheheamboayahɨ, ŋga asu ro ŋgɨrɨ sɨhei-mayo napofihɨ yaŋgɨrɨ kiarɨmbohünda tɨŋɨrɨfo-ndahandürɨ. Ŋga roana sɨhei kakɨ-napo semɨndɨmboyahɨpoanɨ, ŋga sɨheimbo fehefendürɨmbo yaŋgɨr-anahɨ. Raranɨ moatükunɨ ra se fɨfɨrɨhindɨ nɨmorɨ akɨdɨbou aiana boagɨrambo fehefe-ndürɨmbohünda ŋgɨrɨ sesɨ-napo kokoboadɨhi ndahümündi tükündahi dɨgehindɨ, ŋga wanɨ. Ŋga sɨmborɨ boagɨrɨ ai-anɨmbo nɨmorambo ranɨ-moatükunɨ ra dɨdɨboadofe sɨhefemboane.
14 Eis que, pela terceira vez, estou pronto para visitá-los e não serei um peso para vocês. Pois não estou interessado nos bens de vocês, e sim em vocês mesmos. Não são os filhos que devem juntar riquezas para os pais, mas os pais, para os filhos.
15 Sɨheimbo farɨhefe-ndürɨmbohündambo ana wandɨ-mayo napo eŋgoro ra segudürɨmbo wandɨ fimbo kameihɨ hɨhɨfɨ-hɨhɨfɨyamboanahɨ. Ro sɨheimbo afɨndɨmbo ŋgusüfo pandɨheandüranɨ asu se sɨmborɨ wambo akɨdou yaŋgɨrɨ ŋgusüfo pamandɨhindɨrɨyo?
15 Eu de boa vontade gastarei e me deixarei gastar em favor de vocês. Se eu os amo cada vez mais, será que vou ser amado cada vez menos?
16 Anɨhond-ane, ro sɨhei-mayo kakɨ-napo semɨndɨmbohünda moai sɨheimbo tɨŋɨrɨfo sahandürɨ. Ŋga asu nindou bɨdɨfɨrɨ ai seiya, “Yɨnɨsɨ, ŋga sɨhefɨ kakɨ-napo semɨndɨmbo-ana, ai tɨkarehayambo ŋgorü-süŋgundeamunɨ mbunda ndemündümbui,” masei.
16 Seja como for, eu não fui um peso para vocês. No entanto, sendo astuto, eu os prendi com astúcia.
17 Ŋga asu nüŋgufemboyoa? Asu ro wandɨ nindou bɨdɨfɨrɨ sɨheimbo sowana koamarɨheheapurɨ ranai sɨhei-mayo napo ra moai kiafu hüsindümo.
17 Será que eu explorei vocês por meio de alguém que lhes enviei?
18 Ro Taitusɨmbo sɨheimbo sowana sɨnɨmbohünda hoafɨyahando habodɨhühɨ asu ahandɨ süŋgu wandafɨ mamɨ koamarɨhehina masɨnu asu Taitus sɨhei-mayo napo kifi hüsiamünduwai? Ŋga ra ai wanɨ. Nindou ranai ro hohoanɨmoayahɨ hohoanɨmo süŋgure hayambo ro rawarɨheandɨ ranɨ-süŋgu yare randühɨyu? Asu ro ai-dɨbo mamɨ hohoanɨmo süŋgurɨhoandühɨ nɨne-moatükunɨ rarɨhoandühɨyehɨ.
18 Pedi a Tito que fosse até aí e mandei com ele outro irmão. Será que Tito explorou vocês? Não é verdade que temos andado no mesmo espírito? Não seguimos nas mesmas pisadas?
19 Se hoafɨ ra rarɨhi hoeirɨhindühɨyo yɨhoefɨmboya, aiana ahamundɨhoarɨ aboedɨ hoafɨmbohünda sürü papɨmbarundɨ seimboyei? I, ra wanɨ. Ro haponda sɨheimbo hoafehandürɨ roana Kraisɨndɨ nindou hondümboyaho nɨmboemboanehɨ, ranane asu ranɨ hoafɨ ra Godɨndɨ hɨmboahü sɨhei ŋgusüfo ra ŋgɨnɨnemɨndürɨmbo-hündamboanahɨ rarɨhe hoafehandürɨ, ŋga yɨhoefɨ fimbo hoafɨyambo-yahɨpoanɨ.
19 Há muito vocês podem estar pensando que queremos nos defender diante de vocês. Falamos em Cristo diante de Deus, e tudo isto, meus amados, é para a edificação de vocês.
20 Ro sɨheimbo-so tükeheandɨ ra asu sɨheimbo aboedɨ hoeifendürɨmbo samboanahɨ, ŋga asu se ŋgɨrɨ aboedɨ nɨmandei sahehea ranɨmbo yɨhɨmboyahɨ. Asu sɨmborɨ amboanɨ se wambo hoeindɨhindɨranɨ nindou yahurai se hoeifembo sei hehi hohoanɨmoayei yahurai nɨŋgokoate-ndamboyahɨ. Ro akɨdou yɨhɨmboyahüh-anahɨ ranɨ-moatükunɨ ranahambo ro ndarɨhe hoafayahɨ. Sɨhei mbusümo yifiarɨ, wandafɨ ŋgorümbo hohoanɨmo moaruwai hohoanɨmoyondo, sɨmborɨ watɨkoafɨ, afɨndɨ-afɨndɨ hohoanɨmo, tɨrɨfoefe hoafɨ, daboadanɨ hoafɨ, ahandɨ fimbo yaŋgɨrɨ hohoanɨmo, mamɨkarɨ hohoanɨmo muŋgu-moatükunɨ ra yahurai tükündɨfemboe sahehea yɨhɨmboyahühɨ hoafayahɨ.
20 Pois tenho receio de que, indo até aí, eu não os encontre na forma em que gostaria de encontrá-los, e que também vocês me achem diferente do que esperavam, e que haja entre vocês briga, inveja, ira, egoísmo, difamação, intriga, orgulho e tumulto.
21 Ro sɨheimbo sowana dügühanɨ wandɨ God ranai wambo sɨhei hɨmboahü amoanɨŋgambo-ndeandɨrɨmbui samboanahɨ ro yɨhɨmboayahɨ. Asu ro nindou bɨdɨfɨrɨ horombo moaruwai hohoanɨmoyei mburɨhümbo asu ai nɨmorehɨ sɨsɨhɨmo, nindowenihɨ bɨrabɨrɨ hohoanɨmo, ŋgusüfoambe botɨfe hohoanɨmo ranahambo daboadanambofe-koate-mayei ranaheimbo, hoeindɨhe-andüranɨ wanɨ amoanɨŋgɨndahühɨ aranɨndamboyahɨ. Ranahambo wambo God ai hɨfɨnambo-ndeandɨrɨmbui saheheamboanahɨ akɨdou yɨhɨmboayahɨ.
21 Tenho receio de que, indo outra vez, o meu Deus me humilhe diante de vocês, e eu venha a chorar por muitos que, no passado, pecaram e não se arrependeram da impureza, da imoralidade sexual e da libertinagem que praticaram.
Atalhos do teclado
- Capítulo anterior←
- Próximo capítulo→
- Versículo anteriork
- Próximo versículoj
- Limpar seleçãoEsc
- Esta ajuda?
Estude este capítulo no WhatsApp
Peça à IA da Bíblia Fala para explicar 2 Coríntios 12, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.