2 Coríntios 10

Godɨndɨ Hoafɨ (AGG) vs NVT

Sair da comparação
NVT Nova Versão Transformadora
1 Nindou bɨdɨfɨrɨ ai wamboya, “Por ai ro-dɨbo nüŋguambe afure manüŋgu, ŋga ai-poanɨmbo nüŋguambe ranɨ-sɨmboanɨ yaŋgɨrɨ yɨhoefɨmbo pasambe ŋgɨnɨndɨ hoafɨyumunɨ marandɨ,” asei. Ro Por-anahɨ haponda wandɨhoarɨ pas ndanambe sɨheimbo Krais ramefiyu nou hɨmboarɨ hoafendahü hɨpoamborɨhearühɨ hoafayahandürɨ.
1 Agora eu, Paulo, apelo a vocês com a mansidão e a bondade de Cristo, mesmo ciente de que vocês me consideram fraco pessoalmente e duro apenas a distância, quando lhes escrevo.
2 Ro sɨheimbo ŋgɨnɨndɨ hoafɨmbo moeisahɨ, ŋga se wambo amoŋgonɨ hoafɨndeianɨ ana, asu ro sɨheimbo-so dügühanɨ sɨheimbo ŋgɨnɨndɨ hoafɨndamboyahɨ. Ŋga nindou dɨdɨyei ai wamboya, aiana hɨfɨ ndanɨhündambo hohoanɨmo ranane süŋguare hu asei ranaheimbo-anɨmbo ro yɨhɨmbokoate ŋgɨnɨndɨ hoafɨndaha-ndürɨmboyahɨ.
2 Pois bem, suplico-lhes que, quando eu for visitá-los, não precise ser duro com aqueles que pensam que agimos segundo motivações humanas.
3 Ro nindou yaŋgɨr-anefɨsɨ, ŋga asu ro moai nindou-yafe hohoanɨmo süŋgurɨhundühɨ yifiarɨyefɨ rɨhundɨ.
3 Embora sejamos humanos, não lutamos conforme os padrões humanos.
4 Muŋguambo yifiarɨ nɨmɨnehoarɨ sahumɨ-ndefɨmboayefɨ ra hɨfɨ ndanɨhündambo-yopoanɨ. Ŋga wanɨ. Ŋga ranana Godɨnd-mayo ŋgɨnɨndɨ yifiarɨ nɨmɨnehoar-ane. Ranana hürütümbü nindou-yafe ŋgɨnɨndɨ hɨfɨnambondeamboe. Ranamboane wosɨhoaforɨ hohoanɨmo ra raguanambo-arɨhundɨ.
4 Usamos as armas poderosas de Deus, e não as armas do mundo, para derrubar as fortalezas do raciocínio humano e acabar com os falsos argumentos.
5 Asu nɨne-moatükunɨ ai Godɨmbo fɨfɨrɨfimbo-mayo ranahambo nafɨ gürareandɨ ra hɨfɨnambo-ndɨhumboyefɨ. Asu muŋguambo sɨhefɨ hohoanɨmo kɨkɨhɨrɨ-hümündeihɨ Kraisɨmbo yaŋgɨrɨ hohoanɨmo pambɨrɨhinda asefɨ.
5 Destruímos todas as opiniões arrogantes que impedem as pessoas de conhecer a Deus. Levamos cativo todo pensamento rebelde e o ensinamos a obedecer a Cristo.
6 Se Kraisɨndɨ hoafɨ ranɨ yaŋgɨrɨ süŋgundɨhi mbundɨhümbo-anɨmbo asu sehündɨ bɨdɨfɨrɨ ai süŋgufekoate-ayei ranaheimbo tɨŋümbɨ hohoanɨmo ndahu-ndürɨmboyefɨ.
6 E, depois que vocês se tornarem inteiramente obedientes, estaremos prontos para punir todos que insistirem em desobedecer.
7 Seana nɨne-moatükunɨ hoeiarɨhindɨ ranahambo wudɨpoapondɨhi türüboadɨhi hohoanɨmondei. Nindou mamɨ ai hoafɨyuhüya, roana Kraisɨndɨ nindou hond-anahɨ ehu ana, awi ai rande wudɨpoaponde hohoanɨmonduhü ro-amboanɨ ai rawefiyu nou Kraisɨndɨ nindou-anefɨ mbeyahu-wamboane.
7 Vocês se preocupam apenas com o que é aparente. Aqueles que afirmam pertencer a Cristo devem reconhecer que pertencemos a Cristo tanto quanto eles.
8 Sɨhei anɨhondümbofe hohoanɨmo ra ŋgɨnemɨndɨ-ndürɨmbo-hündamboyu Adükarɨ ai yɨhoefɨmbo ndanɨ ratüpurɨ nda masemunɨ. Ranɨ-moatükunɨ ranana sɨheimbo moaruwaimbofe-ndürɨmbo-yopoanɨ. Ŋga asu ro ndanɨ ratüpurɨ ranɨmbo wandɨhoarɨ akɨdou borayahɨ ana, asu ranɨmbo ro moai amoanɨŋgɨyahɨ.
8 Pode parecer que estou me orgulhando além do que deveria da autoridade que o Senhor nos deu, mas nossa autoridade visa edificar vocês, e não destruí-los. Portanto, não me envergonharei de usá-la.
9 Se randɨhi hohoanɨmondeihɨya, “Por aiana ahandɨ pasambe hoafɨ ranɨnambo yɨhɨmboaramunɨ,” mbɨseimboyei.
9 Não é minha intenção assustar vocês com minhas cartas.
10 Nindou bɨdɨfɨrɨ ai randɨhi hoafɨndeihɨ anɨmboya, “Porɨndɨ-mayo pas ranana tɨŋümbɨ saf-ane. Ŋga ai sɨhefɨ fikɨmɨ nüŋgumbo ana, ai hɨmboarɨ hoafendɨ safɨ nüŋgumbo asu hoafɨ ahandɨ ra ndorɨhefekoate-ane,” sei arɨhündɨ.
10 Pois alguns dizem: “As cartas de Paulo são exigentes e enérgicas, mas em pessoa ele é fraco e seus discursos de nada valem”.
11 Nindou düdi yahurai hoafɨyu arandɨ ranai ana rande ndonde hohoanɨmondühɨ türüboadeandɨ. Ro aŋgunɨ nɨmboefɨmbo pasambe hoafayef-ane, asu sɨheimbo-so ranɨhü nɨmboefɨmbo hoafehundür-ane, ranɨ moatükunɨ ra ŋgorü-poanɨmboyopoanɨ, ŋga wanɨ.
11 Essa gente deveria perceber que, quando estivermos presentes em pessoa, nossas ações serão tão enérgicas quanto aquilo que dizemos a distância, em nossas cartas.
12 Roana ŋgɨrɨ yɨhoefɨhoarɨ yɨhoefɨ fi ra sɨmoŋgorɨndɨhu hoeindɨhu ndɨhundɨ nindou bɨdɨfɨrɨ ai ahamundɨ fimbo borayomo nou. Nindou ranai ana moanɨ ahamundɨ hohoanɨmonambo yaŋgɨr-anemo ai ahamundɨhoarɨ ŋgorü ahandɨ hohoanɨmo ra ŋgoründɨ-mayo hohoanɨmo ranɨfihɨ sɨmoŋgoru hoeiru arundɨ. Yahurai nendɨ ana fɨfɨrɨfekoate-anemo!
12 Não nos atreveríamos a nos classificar como esses indivíduos nem a nos comparar com eles, que se julgam tão importantes. Ao se compararem apenas uns com os outros, usando a si mesmos como medida, só mostram como são ignorantes.
13 Ŋga asu ro yɨhoefɨ fimbo ana ratüpurɨ yɨhoefɨ ranahambo sɨmoŋgorɨ ra ŋgasündɨfe hefe borɨyo ho ranahambo moei asefɨ. Ŋga nɨne-moatükunɨ ratüpurɨ God ai yɨhoefɨmbo masemunɨ ranɨ sɨmoŋgorühɨ anɨmbo ŋgemboyefɨ sɨheimbo-so ratüpurɨmbo kameihɨ amboanɨ.
13 Não nos orgulharemos do que se fez fora de nosso campo de autoridade. Antes, nos orgulharemos apenas do que aconteceu dentro dos limites da obra que Deus nos confiou, que inclui nosso trabalho com vocês.
14 God ai yɨhoefɨmbo ratüpurɨ masemunɨ ranɨ hoarehɨ se anɨmboei. Ranɨ-sɨmboanɨ ro sɨheimbo sowahɨ tüküyahundühɨ Kraisɨndɨ Aboedɨ Hoafɨ ra sahumɨndefɨ hohu sɨheimbo hoafɨmehundürɨ. Ranɨnambo God ai yɨhoefɨmbo ratüpurɨ masemunɨ ranɨ yaŋgɨrɨ süŋgumarɨhundɨ.
14 Quando afirmamos ter autoridade sobre vocês, não ultrapassamos esses limites, pois fomos os primeiros a chegar até vocês com as boas-novas de Cristo.
15 Roana moai God ai ratüpurɨ nindou ŋgorümbo masagadürɨ ranahambo borɨyefɨ hefɨ rɨhundɨ, ŋga wanɨ. Ŋga roana sɨhei anɨhondümbofe ranai ŋgoanɨ asu ro sɨhei mbusümo ratüpurɨmbohünda God ai ranɨ ratüpurɨ masɨhendɨ ra refeyowanɨ aboedɨ adükarɨ tüküfembo ranahamboane anɨhondümbo hɨmboayefɨ.
15 Também não nos orgulhamos do trabalho realizado por outros nem assumimos o crédito por ele. Pelo contrário, esperamos que sua fé cresça de tal modo que se ampliem os limites de nosso trabalho entre vocês.
16 Rananɨmbo asu ro aboedɨ hoafɨ ra ndahumɨndefɨ nindou bɨdɨfɨrɨ sɨhei hɨfɨ daboadanɨ amarei ranaheimbo hoafɨnda-hundürɨmboyefɨ. Asu ro ŋgɨrɨ nindou ŋgorü ai ratüpurɨmayu ranahambo borɨndefɨ.
16 Então poderemos anunciar as boas-novas em outros lugares, para além de sua região, onde ninguém esteja trabalhando. Assim, ninguém pensará que estamos nos orgulhando do trabalho feito em território de outros.
17 Bukambe yare hoafɨyowohü yahoya, “Nindou düdi ai borɨmbo hohoanɨmoayu ana, moanɨ Adükarɨ ai nɨne-moatükunɨ ramareandɨ ranahambo yaŋgɨr-anɨmbo borɨmbiyu-wamboane,” meho.
17 Como dizem as Escrituras: “Quem quiser orgulhar-se, orgulhe-se somente no Senhor”.
18 Nindou düdi ai sapo nɨne-moatükunɨ ramareandɨ ranɨmbo ahandɨhoarɨ borayu ana, Godɨndɨ homboahü ndürɨmbüyupoanɨ. Ŋga asu Adükarɨ ai nindou daboe ndürɨmb-ani ehu ana, nindou ranai ndürɨmb-ani.
18 Quando alguém elogia a si mesmo, esse elogio não tem valor algum. O importante mesmo é ser aprovado pelo Senhor.

Ler em outra tradução

Comparar com outra

Estude este capítulo no WhatsApp

Peça à IA da Bíblia Fala para explicar 2 Coríntios 10, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.