2 Coríntios 10
Godɨndɨ Hoafɨ (AGG) vs NAA
1 Nindou bɨdɨfɨrɨ ai wamboya, “Por ai ro-dɨbo nüŋguambe afure manüŋgu, ŋga ai-poanɨmbo nüŋguambe ranɨ-sɨmboanɨ yaŋgɨrɨ yɨhoefɨmbo pasambe ŋgɨnɨndɨ hoafɨyumunɨ marandɨ,” asei. Ro Por-anahɨ haponda wandɨhoarɨ pas ndanambe sɨheimbo Krais ramefiyu nou hɨmboarɨ hoafendahü hɨpoamborɨhearühɨ hoafayahandürɨ.
1 E eu mesmo, Paulo, peço a vocês, pela mansidão e bondade de Cristo — eu que, na verdade, quando estou com vocês, sou humilde, mas, quando ausente, sou ousado para com vocês —,
2 Ro sɨheimbo ŋgɨnɨndɨ hoafɨmbo moeisahɨ, ŋga se wambo amoŋgonɨ hoafɨndeianɨ ana, asu ro sɨheimbo-so dügühanɨ sɨheimbo ŋgɨnɨndɨ hoafɨndamboyahɨ. Ŋga nindou dɨdɨyei ai wamboya, aiana hɨfɨ ndanɨhündambo hohoanɨmo ranane süŋguare hu asei ranaheimbo-anɨmbo ro yɨhɨmbokoate ŋgɨnɨndɨ hoafɨndaha-ndürɨmboyahɨ.
2 sim, eu peço que não me obriguem a ser ousado, quando estiver com vocês, servindo-me daquela firmeza com que penso que devo tratar alguns que nos julgam como se andássemos segundo a carne.
3 Ro nindou yaŋgɨr-anefɨsɨ, ŋga asu ro moai nindou-yafe hohoanɨmo süŋgurɨhundühɨ yifiarɨyefɨ rɨhundɨ.
3 Porque, embora andemos na carne, não lutamos segundo a carne.
4 Muŋguambo yifiarɨ nɨmɨnehoarɨ sahumɨ-ndefɨmboayefɨ ra hɨfɨ ndanɨhündambo-yopoanɨ. Ŋga wanɨ. Ŋga ranana Godɨnd-mayo ŋgɨnɨndɨ yifiarɨ nɨmɨnehoar-ane. Ranana hürütümbü nindou-yafe ŋgɨnɨndɨ hɨfɨnambondeamboe. Ranamboane wosɨhoaforɨ hohoanɨmo ra raguanambo-arɨhundɨ.
4 Porque as armas da nossa luta não são carnais, mas poderosas em Deus, para destruir fortalezas. Destruímos raciocínios falaciosos
5 Asu nɨne-moatükunɨ ai Godɨmbo fɨfɨrɨfimbo-mayo ranahambo nafɨ gürareandɨ ra hɨfɨnambo-ndɨhumboyefɨ. Asu muŋguambo sɨhefɨ hohoanɨmo kɨkɨhɨrɨ-hümündeihɨ Kraisɨmbo yaŋgɨrɨ hohoanɨmo pambɨrɨhinda asefɨ.
5 e toda arrogância que se levanta contra o conhecimento de Deus, e levamos cativo todo pensamento à obediência de Cristo.
6 Se Kraisɨndɨ hoafɨ ranɨ yaŋgɨrɨ süŋgundɨhi mbundɨhümbo-anɨmbo asu sehündɨ bɨdɨfɨrɨ ai süŋgufekoate-ayei ranaheimbo tɨŋümbɨ hohoanɨmo ndahu-ndürɨmboyefɨ.
6 E estaremos prontos para punir qualquer desobediência, quando a obediência de vocês estiver completa.
7 Seana nɨne-moatükunɨ hoeiarɨhindɨ ranahambo wudɨpoapondɨhi türüboadɨhi hohoanɨmondei. Nindou mamɨ ai hoafɨyuhüya, roana Kraisɨndɨ nindou hond-anahɨ ehu ana, awi ai rande wudɨpoaponde hohoanɨmonduhü ro-amboanɨ ai rawefiyu nou Kraisɨndɨ nindou-anefɨ mbeyahu-wamboane.
7 Observem o que está evidente. Se alguém confia em si que é de Cristo, pense outra vez consigo mesmo que, assim como ele é de Cristo, também nós o somos.
8 Sɨhei anɨhondümbofe hohoanɨmo ra ŋgɨnemɨndɨ-ndürɨmbo-hündamboyu Adükarɨ ai yɨhoefɨmbo ndanɨ ratüpurɨ nda masemunɨ. Ranɨ-moatükunɨ ranana sɨheimbo moaruwaimbofe-ndürɨmbo-yopoanɨ. Ŋga asu ro ndanɨ ratüpurɨ ranɨmbo wandɨhoarɨ akɨdou borayahɨ ana, asu ranɨmbo ro moai amoanɨŋgɨyahɨ.
8 Porque, se eu me gloriar um pouco mais a respeito da nossa autoridade, a qual o Senhor nos conferiu para edificação e não para destruição de vocês, não me envergonharei.
9 Se randɨhi hohoanɨmondeihɨya, “Por aiana ahandɨ pasambe hoafɨ ranɨnambo yɨhɨmboaramunɨ,” mbɨseimboyei.
9 Não quero que pareça ser meu objetivo intimidar vocês por meio de cartas.
10 Nindou bɨdɨfɨrɨ ai randɨhi hoafɨndeihɨ anɨmboya, “Porɨndɨ-mayo pas ranana tɨŋümbɨ saf-ane. Ŋga ai sɨhefɨ fikɨmɨ nüŋgumbo ana, ai hɨmboarɨ hoafendɨ safɨ nüŋgumbo asu hoafɨ ahandɨ ra ndorɨhefekoate-ane,” sei arɨhündɨ.
10 Alguns dizem: “As cartas são graves e fortes, mas a presença pessoal dele é fraca e a sua palavra é desprezível.”
11 Nindou düdi yahurai hoafɨyu arandɨ ranai ana rande ndonde hohoanɨmondühɨ türüboadeandɨ. Ro aŋgunɨ nɨmboefɨmbo pasambe hoafayef-ane, asu sɨheimbo-so ranɨhü nɨmboefɨmbo hoafehundür-ane, ranɨ moatükunɨ ra ŋgorü-poanɨmboyopoanɨ, ŋga wanɨ.
11 Que tal pessoa leve em conta o seguinte: o que somos na palavra por cartas, estando ausentes, seremos também em ações, quando presentes.
12 Roana ŋgɨrɨ yɨhoefɨhoarɨ yɨhoefɨ fi ra sɨmoŋgorɨndɨhu hoeindɨhu ndɨhundɨ nindou bɨdɨfɨrɨ ai ahamundɨ fimbo borayomo nou. Nindou ranai ana moanɨ ahamundɨ hohoanɨmonambo yaŋgɨr-anemo ai ahamundɨhoarɨ ŋgorü ahandɨ hohoanɨmo ra ŋgoründɨ-mayo hohoanɨmo ranɨfihɨ sɨmoŋgoru hoeiru arundɨ. Yahurai nendɨ ana fɨfɨrɨfekoate-anemo!
12 Porque não ousamos nos classificar ou comparar com alguns que louvam a si mesmos. Mas eles, medindo-se consigo mesmos e comparando-se consigo mesmos, revelam falta de entendimento.
13 Ŋga asu ro yɨhoefɨ fimbo ana ratüpurɨ yɨhoefɨ ranahambo sɨmoŋgorɨ ra ŋgasündɨfe hefe borɨyo ho ranahambo moei asefɨ. Ŋga nɨne-moatükunɨ ratüpurɨ God ai yɨhoefɨmbo masemunɨ ranɨ sɨmoŋgorühɨ anɨmbo ŋgemboyefɨ sɨheimbo-so ratüpurɨmbo kameihɨ amboanɨ.
13 Nós, porém, não nos gloriaremos além da medida, mas respeitamos o limite da esfera de ação que Deus nos demarcou e que se estende até vocês.
14 God ai yɨhoefɨmbo ratüpurɨ masemunɨ ranɨ hoarehɨ se anɨmboei. Ranɨ-sɨmboanɨ ro sɨheimbo sowahɨ tüküyahundühɨ Kraisɨndɨ Aboedɨ Hoafɨ ra sahumɨndefɨ hohu sɨheimbo hoafɨmehundürɨ. Ranɨnambo God ai yɨhoefɨmbo ratüpurɨ masemunɨ ranɨ yaŋgɨrɨ süŋgumarɨhundɨ.
14 Porque não ultrapassamos os nossos limites como se não devêssemos chegar até vocês, pois já chegamos até vocês com o evangelho de Cristo.
15 Roana moai God ai ratüpurɨ nindou ŋgorümbo masagadürɨ ranahambo borɨyefɨ hefɨ rɨhundɨ, ŋga wanɨ. Ŋga roana sɨhei anɨhondümbofe ranai ŋgoanɨ asu ro sɨhei mbusümo ratüpurɨmbohünda God ai ranɨ ratüpurɨ masɨhendɨ ra refeyowanɨ aboedɨ adükarɨ tüküfembo ranahamboane anɨhondümbo hɨmboayefɨ.
15 Não nos gloriamos além da medida no trabalho que outros fizeram, mas temos a esperança de que, à medida que cresce a fé que vocês têm, seremos cada vez mais engrandecidos entre vocês, dentro da nossa esfera de ação,
16 Rananɨmbo asu ro aboedɨ hoafɨ ra ndahumɨndefɨ nindou bɨdɨfɨrɨ sɨhei hɨfɨ daboadanɨ amarei ranaheimbo hoafɨnda-hundürɨmboyefɨ. Asu ro ŋgɨrɨ nindou ŋgorü ai ratüpurɨmayu ranahambo borɨndefɨ.
16 a fim de anunciar o evangelho para além das fronteiras em que vocês se encontram, sem com isto nos gloriarmos de coisas já realizadas na esfera de ação de outros.
17 Bukambe yare hoafɨyowohü yahoya, “Nindou düdi ai borɨmbo hohoanɨmoayu ana, moanɨ Adükarɨ ai nɨne-moatükunɨ ramareandɨ ranahambo yaŋgɨr-anɨmbo borɨmbiyu-wamboane,” meho.
17 Aquele, porém, que se gloria, glorie-se no Senhor.
18 Nindou düdi ai sapo nɨne-moatükunɨ ramareandɨ ranɨmbo ahandɨhoarɨ borayu ana, Godɨndɨ homboahü ndürɨmbüyupoanɨ. Ŋga asu Adükarɨ ai nindou daboe ndürɨmb-ani ehu ana, nindou ranai ndürɨmb-ani.
18 Porque não é aprovado quem recomenda a si mesmo, e sim aquele que o Senhor recomenda.
Atalhos do teclado
- Capítulo anterior←
- Próximo capítulo→
- Versículo anteriork
- Próximo versículoj
- Limpar seleçãoEsc
- Esta ajuda?
Estude este capítulo no WhatsApp
Peça à IA da Bíblia Fala para explicar 2 Coríntios 10, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.