2 Coríntios 10

Godɨndɨ Hoafɨ (AGG) vs ARA

Sair da comparação
ARA Almeida Revista e Atualizada 1993
1 Nindou bɨdɨfɨrɨ ai wamboya, “Por ai ro-dɨbo nüŋguambe afure manüŋgu, ŋga ai-poanɨmbo nüŋguambe ranɨ-sɨmboanɨ yaŋgɨrɨ yɨhoefɨmbo pasambe ŋgɨnɨndɨ hoafɨyumunɨ marandɨ,” asei. Ro Por-anahɨ haponda wandɨhoarɨ pas ndanambe sɨheimbo Krais ramefiyu nou hɨmboarɨ hoafendahü hɨpoamborɨhearühɨ hoafayahandürɨ.
1 E eu mesmo, Paulo, vos rogo, pela mansidão e benignidade de Cristo, eu que, na verdade, quando presente entre vós, sou humilde; mas, quando ausente, ousado para convosco,
2 Ro sɨheimbo ŋgɨnɨndɨ hoafɨmbo moeisahɨ, ŋga se wambo amoŋgonɨ hoafɨndeianɨ ana, asu ro sɨheimbo-so dügühanɨ sɨheimbo ŋgɨnɨndɨ hoafɨndamboyahɨ. Ŋga nindou dɨdɨyei ai wamboya, aiana hɨfɨ ndanɨhündambo hohoanɨmo ranane süŋguare hu asei ranaheimbo-anɨmbo ro yɨhɨmbokoate ŋgɨnɨndɨ hoafɨndaha-ndürɨmboyahɨ.
2 sim, eu vos rogo que não tenha de ser ousado, quando presente, servindo-me daquela firmeza com que penso devo tratar alguns que nos julgam como se andássemos em disposições de mundano proceder.
3 Ro nindou yaŋgɨr-anefɨsɨ, ŋga asu ro moai nindou-yafe hohoanɨmo süŋgurɨhundühɨ yifiarɨyefɨ rɨhundɨ.
3 Porque, embora andando na carne, não militamos segundo a carne.
4 Muŋguambo yifiarɨ nɨmɨnehoarɨ sahumɨ-ndefɨmboayefɨ ra hɨfɨ ndanɨhündambo-yopoanɨ. Ŋga wanɨ. Ŋga ranana Godɨnd-mayo ŋgɨnɨndɨ yifiarɨ nɨmɨnehoar-ane. Ranana hürütümbü nindou-yafe ŋgɨnɨndɨ hɨfɨnambondeamboe. Ranamboane wosɨhoaforɨ hohoanɨmo ra raguanambo-arɨhundɨ.
4 Porque as armas da nossa milícia não são carnais, e sim poderosas em Deus, para destruir fortalezas, anulando nós sofismas
5 Asu nɨne-moatükunɨ ai Godɨmbo fɨfɨrɨfimbo-mayo ranahambo nafɨ gürareandɨ ra hɨfɨnambo-ndɨhumboyefɨ. Asu muŋguambo sɨhefɨ hohoanɨmo kɨkɨhɨrɨ-hümündeihɨ Kraisɨmbo yaŋgɨrɨ hohoanɨmo pambɨrɨhinda asefɨ.
5 e toda altivez que se levante contra o conhecimento de Deus, e levando cativo todo pensamento à obediência de Cristo,
6 Se Kraisɨndɨ hoafɨ ranɨ yaŋgɨrɨ süŋgundɨhi mbundɨhümbo-anɨmbo asu sehündɨ bɨdɨfɨrɨ ai süŋgufekoate-ayei ranaheimbo tɨŋümbɨ hohoanɨmo ndahu-ndürɨmboyefɨ.
6 e estando prontos para punir toda desobediência, uma vez completa a vossa submissão.
7 Seana nɨne-moatükunɨ hoeiarɨhindɨ ranahambo wudɨpoapondɨhi türüboadɨhi hohoanɨmondei. Nindou mamɨ ai hoafɨyuhüya, roana Kraisɨndɨ nindou hond-anahɨ ehu ana, awi ai rande wudɨpoaponde hohoanɨmonduhü ro-amboanɨ ai rawefiyu nou Kraisɨndɨ nindou-anefɨ mbeyahu-wamboane.
7 Observai o que está evidente. Se alguém confia em si que é de Cristo, pense outra vez consigo mesmo que, assim como ele é de Cristo, também nós o somos.
8 Sɨhei anɨhondümbofe hohoanɨmo ra ŋgɨnemɨndɨ-ndürɨmbo-hündamboyu Adükarɨ ai yɨhoefɨmbo ndanɨ ratüpurɨ nda masemunɨ. Ranɨ-moatükunɨ ranana sɨheimbo moaruwaimbofe-ndürɨmbo-yopoanɨ. Ŋga asu ro ndanɨ ratüpurɨ ranɨmbo wandɨhoarɨ akɨdou borayahɨ ana, asu ranɨmbo ro moai amoanɨŋgɨyahɨ.
8 Porque, se eu me gloriar um pouco mais a respeito da nossa autoridade, a qual o Senhor nos conferiu para edificação e não para destruição vossa, não me envergonharei,
9 Se randɨhi hohoanɨmondeihɨya, “Por aiana ahandɨ pasambe hoafɨ ranɨnambo yɨhɨmboaramunɨ,” mbɨseimboyei.
9 para que não pareça ser meu intuito intimidar-vos por meio de cartas.
10 Nindou bɨdɨfɨrɨ ai randɨhi hoafɨndeihɨ anɨmboya, “Porɨndɨ-mayo pas ranana tɨŋümbɨ saf-ane. Ŋga ai sɨhefɨ fikɨmɨ nüŋgumbo ana, ai hɨmboarɨ hoafendɨ safɨ nüŋgumbo asu hoafɨ ahandɨ ra ndorɨhefekoate-ane,” sei arɨhündɨ.
10 As cartas, com efeito, dizem, são graves e fortes; mas a presença pessoal dele é fraca, e a palavra, desprezível.
11 Nindou düdi yahurai hoafɨyu arandɨ ranai ana rande ndonde hohoanɨmondühɨ türüboadeandɨ. Ro aŋgunɨ nɨmboefɨmbo pasambe hoafayef-ane, asu sɨheimbo-so ranɨhü nɨmboefɨmbo hoafehundür-ane, ranɨ moatükunɨ ra ŋgorü-poanɨmboyopoanɨ, ŋga wanɨ.
11 Considere o tal isto: que o que somos na palavra por cartas, estando ausentes, tal seremos em atos, quando presentes.
12 Roana ŋgɨrɨ yɨhoefɨhoarɨ yɨhoefɨ fi ra sɨmoŋgorɨndɨhu hoeindɨhu ndɨhundɨ nindou bɨdɨfɨrɨ ai ahamundɨ fimbo borayomo nou. Nindou ranai ana moanɨ ahamundɨ hohoanɨmonambo yaŋgɨr-anemo ai ahamundɨhoarɨ ŋgorü ahandɨ hohoanɨmo ra ŋgoründɨ-mayo hohoanɨmo ranɨfihɨ sɨmoŋgoru hoeiru arundɨ. Yahurai nendɨ ana fɨfɨrɨfekoate-anemo!
12 Porque não ousamos classificar-nos ou comparar-nos com alguns que se louvam a si mesmos; mas eles, medindo-se consigo mesmos e comparando-se consigo mesmos, revelam insensatez.
13 Ŋga asu ro yɨhoefɨ fimbo ana ratüpurɨ yɨhoefɨ ranahambo sɨmoŋgorɨ ra ŋgasündɨfe hefe borɨyo ho ranahambo moei asefɨ. Ŋga nɨne-moatükunɨ ratüpurɨ God ai yɨhoefɨmbo masemunɨ ranɨ sɨmoŋgorühɨ anɨmbo ŋgemboyefɨ sɨheimbo-so ratüpurɨmbo kameihɨ amboanɨ.
13 Nós, porém, não nos gloriaremos sem medida, mas respeitamos o limite da esfera de ação que Deus nos demarcou e que se estende até vós.
14 God ai yɨhoefɨmbo ratüpurɨ masemunɨ ranɨ hoarehɨ se anɨmboei. Ranɨ-sɨmboanɨ ro sɨheimbo sowahɨ tüküyahundühɨ Kraisɨndɨ Aboedɨ Hoafɨ ra sahumɨndefɨ hohu sɨheimbo hoafɨmehundürɨ. Ranɨnambo God ai yɨhoefɨmbo ratüpurɨ masemunɨ ranɨ yaŋgɨrɨ süŋgumarɨhundɨ.
14 Porque não ultrapassamos os nossos limites como se não devêssemos chegar até vós, posto que já chegamos até vós com o evangelho de Cristo;
15 Roana moai God ai ratüpurɨ nindou ŋgorümbo masagadürɨ ranahambo borɨyefɨ hefɨ rɨhundɨ, ŋga wanɨ. Ŋga roana sɨhei anɨhondümbofe ranai ŋgoanɨ asu ro sɨhei mbusümo ratüpurɨmbohünda God ai ranɨ ratüpurɨ masɨhendɨ ra refeyowanɨ aboedɨ adükarɨ tüküfembo ranahamboane anɨhondümbo hɨmboayefɨ.
15 não nos gloriando fora de medida nos trabalhos alheios e tendo esperança de que, crescendo a vossa fé, seremos sobremaneira engrandecidos entre vós, dentro da nossa esfera de ação,
16 Rananɨmbo asu ro aboedɨ hoafɨ ra ndahumɨndefɨ nindou bɨdɨfɨrɨ sɨhei hɨfɨ daboadanɨ amarei ranaheimbo hoafɨnda-hundürɨmboyefɨ. Asu ro ŋgɨrɨ nindou ŋgorü ai ratüpurɨmayu ranahambo borɨndefɨ.
16 a fim de anunciar o evangelho para além das vossas fronteiras, sem com isto nos gloriarmos de coisas já realizadas em campo alheio.
17 Bukambe yare hoafɨyowohü yahoya, “Nindou düdi ai borɨmbo hohoanɨmoayu ana, moanɨ Adükarɨ ai nɨne-moatükunɨ ramareandɨ ranahambo yaŋgɨr-anɨmbo borɨmbiyu-wamboane,” meho.
17 Aquele, porém, que se gloria, glorie-se no Senhor.
18 Nindou düdi ai sapo nɨne-moatükunɨ ramareandɨ ranɨmbo ahandɨhoarɨ borayu ana, Godɨndɨ homboahü ndürɨmbüyupoanɨ. Ŋga asu Adükarɨ ai nindou daboe ndürɨmb-ani ehu ana, nindou ranai ndürɨmb-ani.
18 Porque não é aprovado quem a si mesmo se louva, e sim aquele a quem o Senhor louva.

Ler em outra tradução

Comparar com outra

Estude este capítulo no WhatsApp

Peça à IA da Bíblia Fala para explicar 2 Coríntios 10, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.