1 Coríntios 4

Godɨndɨ Hoafɨ (AGG) vs VC

Sair da comparação
VC Versão Católica
1 Se yɨhoefɨmbo rahurai hohoanɨmondei: Ai Kraisɨndɨ ratüpurɨmbo nindou-anemo. Ai Godɨndɨ hoafɨ dɨbo meŋgoro ranahandɨ hɨfandɨru-rundeimb-anemo.
1 Que os homens nos considerem, pois, como simples operários de Cristo e administradores dos mistérios de Deus.
2 Ŋga nindou hɨfandɨmboayu ahandɨ ratüpurɨmbo hohoanɨmo ana ndahurai-ane. Ai nɨne ratüpurɨ hɨfandɨmboayu ana, ai ndore aboedɨ hɨfandɨ-mbɨrandamboane.
2 Ora, o que se exige dos administradores é que sejam fiéis.
3 Se-anei asu nindou hɨfɨhündɨ hohoanɨmo süŋgurɨhindeimbɨ ai wandɨ hohoanɨmo ranahambo yɨboboareandɨ ana, ra moanane asahɨ, ŋga asu ro moai wandɨhoarɨ rarɨhe yɨboborɨhe rɨhandɨ.
3 A mim pouco se me dá ser julgado por vós ou por tribunal humano, pois nem eu me julgo a mim mesmo.
4 Ro moai nɨnɨ-moatükunɨ moaruwai ramarɨheandɨ ra hohoanɨmoyahɨ, ŋga asu ŋgɨrɨ ro wandɨhoarɨ randɨhe hoafɨndahühɨya, “Roana nindou mbumundɨ hamɨnd-anahɨ mbɨsahɨ, ŋga wanɨ.” Wandɨ ratüpurɨ yɨbobofe ra Adükarɨ yaŋgɨr-anɨmbo randeambui.
4 De nada me acusa a consciência; contudo, nem por isso sou justificado. Meu juiz é o Senhor.
5 Ranɨmboane asu ranɨ si ra awi tüküfekoate-yoambe ana, se nindou ŋgoründɨ hohoanɨmo yɨbobofendürɨpoanɨ, ŋga Adükar-anɨmbo kusü sɨmboanɨ yɨbobondearɨmbui. Ai-anɨmbo muŋgu-moatükunɨ dɨbo eŋgoro ra ndemündü si nɨŋgoanɨ dɨgembui. Rananɨmbo asu ai muŋguambo nindou-yafe ŋgusüfoambe hohoanɨmo ra weindahɨndeambui. Ranɨ-sɨmboanɨ anɨmbo God ai nindou mamamɨ ahei hohoanɨmo ranahambo aboed-ane mbüsümbui.
5 Por isso, não julgueis antes do tempo; esperai que venha o Senhor. Ele porá às claras o que se acha escondido nas trevas. Ele manifestará as intenções dos corações. Então cada um receberá de Deus o louvor que merece.
6 Wandafɨ mamɨ, ro sɨheimbo farɨhefe-ndürɨmbo hohoanɨmoyahüh-anahɨ asu Aporos-dɨbo yɨhoehɨ fimbo muŋgu hoafɨ ranahambo hoafayahɨ. Se yɨhoehɨmbo hohoanɨmo-ndühɨmunüh-anɨmbo asu mbumundɨ hohoanɨmo ranɨ yaŋgɨrɨ süŋgundɨhindɨ hoafɨ mamɨ hoafɨmayo nou “Godɨndɨ bukambe hoafɨmayo ra wudɨpoapondɨhi süŋgundɨhündɨ,” meho. Ranɨmboane asu se nindou ŋgorümbo hɨhɨfɨ-hɨhɨfɨndeihɨ asu ŋgorümbo moaruwaimbo-ndɨhorɨmboyei.
6 Se apliquei tudo isso a mim e a Apolo foi por vossa causa, para que, por meio de nós, aprendais a não ultrapassar o que está escrito e para que vos não ensoberbeçais tomando partido a favor de um e com prejuízo de outrem.
7 Wandafɨ mamɨ, moai nindou ŋgorü sɨhambo ŋgoründɨ hɨmboahü adükarɨmbore hɨnɨŋgɨreandürɨ. Asu se nɨnɨ-moatükunɨ Godɨndɨ-mayo semɨndɨkoate-mayeia? Asu se Godɨndɨ-mayo yaŋgɨrɨ nɨne-moatükunɨ asahümündi ana, asu nɨmboe se ranɨ-moatükunɨ ra sɨheihoarɨ nɨmɨndɨhanefɨ sei hei sɨheihoarɨmbo borayeia?
7 O que há de superior em ti? Que é que possuis que não tenhas recebido? E, se o recebeste, por que te glorias, como se o não tivesses recebido?
8 Se rarɨhi hohoanɨmoyeihɨ seiya, “Roana ndeara muŋguambo moatükunɨ nafɨrɨhumɨ-ndefomboanefɨ. Roana Godɨndɨ-mayo aboedɨ-moatükunɨ sahumɨndefɨ hohu afɨndeimbanefɨ. Roana ndeara adükarɨ bogorɨmboyahu tüküyahumboanefɨ,” maseisɨ, ŋga roana adükarɨ bogorɨkoate-anefɨ. Seana anɨhondümbo adükarɨ bogorɨmbondahi nɨboadei anɨmbo asu ro se-babɨdɨ bogorɨmbondahu nɨmboefomboanesɨ.
8 Já estais fartos! Já estais ricos! Sem nós, sois reis! Praza a Deus que reineis, de fato, para que também nós reinemos convosco!
9 Ro rarɨhe hohoanɨmoayahɨ, Kraisɨndɨ hoafɨ sahumɨndefɨ hefɨ-rɨhundeimbɨ yɨhoefɨmbo ana God ai hɨfɨnɨ hondü hɨnɨŋgɨmareamunɨ. Roana kotambe papɨ-hoafɨyomunɨ mburɨmbo hɨfokoefemuna sünambeahɨndɨ nendɨ asu nindou-yei hɨmboahü yɨfɨmbo nahurai-anefɨ.
9 Porque, ao que parece, Deus nos tem posto a nós, apóstolos, na última classe dos homens, por assim dizer sentenciados à morte, visto que fomos entregues em espetáculo ao mundo, aos anjos e aos homens.
10 Kraisɨmbo farɨhefembohünda ro hɨhɨndɨ hohoanɨmoyefeimbɨ nahurai-anefɨ, ŋga se rarɨhi hohoanɨmoyeihɨya, “Ro Kraisɨndɨ hohoanɨmo fɨfɨrɨhundeimbɨ nindou hondü tüküyahumboanefɨ,” maseisɨ. Roana ŋgɨnɨndɨyefɨpoanɨ, ŋga seana ŋgɨnɨndɨ saf-anei. Seana nindou ndürɨmbanei, ŋga roana nindou yɨhoefɨmbo moaruwaimbo-rɨhimuneimb-anefɨ.
10 Nós, estultos por causa de Cristo; e vós, sábios em Cristo! Nós, fracos; e vós, fortes! Vós, honrados; e nós, desprezados!
11 Horombo pɨyo haya ho-hombo hapondanɨ amboanɨ ro wembomboyefühɨ amɨndasümo kɨkɨre yaparɨmarɨhemunɨ. Asu hoearɨ amboanɨ wonɨmbɨ moaruwai magüdühundɨ. Ai yɨhoefɨmbo warɨ momondɨfekoate pakarɨhamunɨ marundɨ. Ro moai aboedɨ ndorɨhu nɨmarefɨ.
11 Até esta hora padecemos fome, sede e nudez. Somos esbofeteados, somos errantes,
12 Roana yɨhoefɨ warɨnambo ratüpurɨ ra tɨŋɨrɨfoyefɨ marɨhundɨ. Ai yɨhoefɨmbo tɨrɨfoefe hoafɨrɨhümunanɨ asu roana aheimbo sɨmborɨ aboedɨ hoafɨmehundürɨ. Ai yɨhoefɨmbo moaruwaimbo-rɨhimunanɨ asu moanane sefühɨ ŋgɨnɨndɨ manɨmboefɨ.
12 fatigamo-nos, trabalhando com as nossas próprias mãos. Insultados, abençoamos; perseguidos, suportamos; caluniados, consolamos!
13 Ai yɨhoefɨmbo amoŋgonɨ hoafɨyahümunanɨ asu ro sɨmborɨ aheimbo hoafendühɨ hoafɨyahundürɨ marɨhundɨ. Roana muŋguambo nindou-yei hɨmboahü yafɨsühumɨ nahurai-ayefɨ. Ro horombo pɨyefɨ hohu düdübudeimbɨ nahurai-ayefɨ.
13 Chegamos a ser como que o lixo do mundo, a escória de todos até agora...
14 Se amoanɨŋgɨ-mbeyeiya saheheambo-yahɨpoanɨ ro pas nda sürü paparɨhandɨ. Ŋga sɨheimbo dɨdɨboadondɨhearü samboanahɨ se wandɨ ŋgusüfoahündɨ nɨmorɨ nou sürü nda paparɨhandɨ.
14 Não vos escrevo estas coisas para vos envergonhar, mas admoesto-vos como meus filhos muitos amados.
15 Kraisɨndɨ hohoanɨmo süŋgumbo sɨheimbo 10,000 nindou hɨfandɨyondürɨmbo anɨmboeisɨ, ŋga afɨndɨ hamɨndɨ yahurai boagɨreimbɨ-yeipoanɨ, ŋga wanɨ. Ro Godɨndɨ hoafɨ aboedɨ ra hoafɨmeha hɨmborɨyei mburɨhü Krais-babɨdɨ anɨmboei ranɨ-süŋgumbo ro mam-anahɨ sɨhei ape nahurai-ayahɨ.
15 Com efeito, ainda que tivésseis dez mil mestres em Cristo, não tendes muitos pais; ora, fui eu que vos gerei em Cristo Jesus pelo Evangelho.
16 Ranɨmboanahɨ ro sɨheimbo hüti hoafayahandürɨ wandɨ-mayo hohoanɨmo nda sahümündi mburɨhü ranɨ-süŋgu mbɨhahabudia saheheambo.
16 Por isso, vos conjuro a que sejais meus imitadores.
17 Ranɨsüŋgumboanahɨ haponda ro sɨheimbo sowana Timoti koamarɨhehina asüfu. Aiana Adükarɨmbo süŋgunambo wandɨ ŋgusüfoahündɨ nɨmorɨ nahurai aboedɨ ratüpurɨyu-randeimb-ani. Ai-anɨmbo ro Kraisɨndɨ sɨmborɨ hohoanɨmo süŋgurɨhɨ asu ahandɨ nendɨ muŋguambo hɨfɨhü yamundɨhe arɨhandɨ ra sɨheimbo asükai hohoanɨmo botɨndearümbui.
17 Para isso é que vos enviei Timóteo, meu filho muito amado e fiel no Senhor. Ele vos recordará as minhas normas de conduta, tais como as ensino por toda parte, em todas as igrejas.
18 Awi bɨdɨfɨrɨ aiana wamboya aiana ŋgɨrɨ yɨhoefɨmbo sowana düfu sei hehimboanei asu ai ahei fimbo borɨyei wakɨrɨhi arɨhündɨ.
18 Alguns, presumindo que eu não mais iria ter convosco, encheram-se de orgulho.
19 Ŋga asu God ai yifirayu ana, ro sɨheimbo sowana nɨmai tükündaheamboyahɨ. Asu rananɨmbo nindou ahei fimbo borɨyeimbɨ-yei ŋgɨnɨndɨ ra ro türüboadɨhe fɨfɨrɨndɨ-heamboyahɨ. Ŋga ahei hoafɨ ranana moanane.
19 Mas brevemente irei ter convosco, se Deus quiser, e tomarei conhecimento não do que esses orgulhosos falam, mas do que são capazes.
20 God ai ŋgɨnɨndɨ hɨfandarandɨ ranana hoafɨ yaŋgɨrɨyopoanɨ, ŋga wanɨ. Ŋga ŋgɨnɨndɨ moatükunɨ saf-ane.
20 Porque o Reino de Deus não consiste em palavras, mas em atos.
21 Ŋga se nɨnɨ hohoanɨmomboyei hohoanɨmoayeia? Asu se sɨhei hohoanɨmo ra dɨdɨboadofekoate-yeiyanɨ ro nɨmɨharɨ semɨndɨ hefembo sɨheimbo dɨdɨboado-fendürɨmboyo hohoanɨmoayei? Asu se sɨhei hohoanɨmo ra dɨdɨboado-ndɨhindanɨ ro sɨheimbo hɨmboarɨ hoafendühɨ hɨpoambofe hohoanɨmo semɨndɨ hefembo sɨheimbo sowana sɨfombo ranɨmboyei hohoanɨmoayei?
21 Que preferis? Que eu vá visitar-vos com a vara, ou com caridade e espírito de mansidão?

Ler em outra tradução

Comparar com outra

Estude este capítulo no WhatsApp

Peça à IA da Bíblia Fala para explicar 1 Coríntios 4, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.