Mateus 27

YISASINI KAMA VAYA (AGD) vs VC

Sair da comparação
VC Versão Católica
1 Do khakhiyain má pe ákura suron monó ánon banta kéká bá banasii ánon banta kayo vá ano Yisasin ma aruan purin nain baya sian damuáden mino.
1 Chegando a manhã, todos os príncipes dos sacerdotes e os anciãos do povo reuniram-se em conselho para entregar Jesus à morte.
2 Máan turan ínaimpáké ben ayantá damuren aviren kamanini ayafa vanta Pairotin ayampin mo khaen mino.
2 Ligaram-no e o levaram ao governador Pilatos.
3 Namuro ayampin ma Yisasin amein banta Yudasi ano onákan kó tiantáden Yisasin aruan purono van iyaimpin béi arunan iyáken kokhon ineine uvákon mai ma monó ánon banta kéká bá banasii ánon banta kayo vá ano ma teti (30) siriva moní ma amikharé ein evaránen baren betin mo ameno van oren mino.
3 Judas, o traidor, vendo-o então condenado, tomado de remorsos, foi devolver aos príncipes dos sacerdotes e aos anciãos as trinta moedas de prata,
4 Mo amiyáken temí, “Ída mana aau vain bantan téi umeíéi siretin ayampin kaé uno.”
4 dizendo-lhes: Pequei, entregando o sangue de um justo. Responderam-lhe: Que nos importa? Isto é lá contigo!
5 Máa siyaimpin Yudasi mai siriva moní baren kákan monó namumpin mo karúdaren beyantá mo anan aren mino.
5 Ele jogou então no templo as moedas de prata, saiu e foi enforcar-se.
6 Monó ánon banta kayo ano mai siriva moní mamaren temí, “Ma moní mai vanta aruan purintáke miyan mifo setí ankan ída vá monó namunpintena moní bá manafiní erá man baya yurafuró tifano.”
6 Os príncipes dos sacerdotes tomaram o dinheiro e disseram: Não é permitido lançá-lo no tesouro sagrado, porque se trata de preço de sangue.
7 Máa siren betí ankan baya sian damuaren bara kave ma uvaran banta kayo fintena mana vara miyaní uren mai vara maman enafáke vanta kayoi vanta masí in baraíen mino.
7 Depois de haverem deliberado, compraram com aquela soma o campo do Oleiro, para que ali se fizesse um cemitério de estrangeiros.
8 Máan turákan mai van mi mai vara aví den Nare Eravukhein Bara e sikhan mi saréa yere fara máa sen aví tiyan mino.
8 Esta é a razão por que aquele terreno é chamado, ainda hoje, Campo de Sangue.
9 Máan ma ein manon pefá ma sakhanampa vanta Yeremaiyan oorá ma Tiyarafenu ano siádan baré ein mi fura sen afoká en mino. Béi máan mi sikharen mino: “Isareri kéká ano mai vanta teti (30) siriva monípói miyaní onté uno siren ma yan baré ein moníi vetí ankan baren oren mi
9 Assim se cumpriu a profecia do profeta Jeremias: Eles receberam trinta moedas de prata, preço daquele cujo valor foi estimado pelos filhos de Israel;
10 Bafan mano ma sisimikhá einíen mi mai monípóké bara kave uvaran banta kayoi vara o miyaníen mino.” Sek 11:12-13; Yer 19:1-13; 32:6-9
10 e deram-no pelo campo do Oleiro, como o Senhor me havia prescrito.
11 Máan tiyákan kamanini ayafa vanta Pairotin avorá Yisasi o mantavin béin inaemí, “Éi Yutan kayoi kin na fono.”
11 Jesus compareceu diante do governador, que o interrogou: És o rei dos judeus? Sim, respondeu-lhe Jesus.
12 Máa síkan monó ánon banta kéká bá banasii ánon banta kayo vá ano kokhon bayafó Yisasin aufin kuráden ten mifo véi ída mana vaya anona evaránen ten mino.
12 Ele, porém, nada respondia às acusações dos príncipes dos sacerdotes e dos anciãos.
13 Ída mana vaya siyaimpin Pairoti ano evaránen béin inaemí, “Ara ara vaya kayofó ma éin aufin kuráden ma vetí ankan tiyain mai éi ídá iniya fono.”
13 Perguntou-lhe Pilatos: Não ouves todos os testemunhos que levantam contra ti?
14 Máa síkan Yisasi ída mana vaya anona evaránen Pairotin tiamiyaimpin béi kákantá anomé inen mino.
14 Mas, para grande admiração do governador, não quis responder a nenhuma acusação.
15 Ena ena oranará Avo Uantan Dunan ma Nan Damú ma erin maen banasi ano ma aví tein karavusin kamanini ayafa vanta ano útúantan oré iyan mino.
15 Era costume que o governador soltasse um preso a pedido do povo em cada festa de Páscoa.
16 Maí damú mana kákan aau vanta Barabasin ne sin karavusifin bákan banasi ano afová ukharen mino.
16 Ora, havia naquela ocasião um prisioneiro famoso, chamado Barrabás.
17 Máan tukharé íkan banasi o átaru uvin Pairoti ano inaemí, “Iyen ná útúantékun ná tireti vaípá orino vará iya rafono. Barabasin nafi áa Tiyarafenu ano ma aní ukhein banta Yisasin nafino.”
17 Pilatos dirigiu-se ao povo reunido: Qual quereis que eu vos solte: Barrabás ou Jesus, que se chama Cristo?
18 Mai fara va Pairoti ano máa sen inaen naino. Béi afová ukhan monó ánon banta kéká auuyaniyáken Yisasin ará namu uantiyan kópin aviren erikhan mino.
18 {Ele sabia que tinham entregue Jesus por inveja.}
19 Máa siren ma véi ma kó inin karáká kumantan maen be aná ano mana vaya máa siádan eremí, “Éi ída vá mai ma aau ída vain banta aurá mana avúavasí ono. Téi sare inuran mana kain ódákékun tirá uman diyá ineine iyá bá uno.”
19 Enquanto estava sentado no tribunal, sua mulher lhe mandou dizer: Nada faças a esse justo. Fui hoje atormentada por um sonho que lhe diz respeito.
20 Máa sirákan maen Barabasin ifáesin erinti vá Yisasin aruan purono vá teya Pairotin tiameno siren monó ánon banta kéká bá banasii ánon banta kayo vá ano vanasi arápiníen mino.
20 Mas os príncipes dos sacerdotes e os anciãos persuadiram o povo que pedisse a libertação de Barrabás e fizesse morrer Jesus.
21 Máa siyákan kamanini ayafa vanta ano vetin inaemí, “Tiretí ankani anunu ano má kan banta finte inte vantá útúantékun ná orinten nafino.”
21 O governador tomou então a palavra: Qual dos dois quereis que eu vos solte? Responderam: Barrabás!
22 Máa síkan Pairoti ano vetin inaemí, “Mai Tiyarafenu ano ma aní ukhein banta Yisasin intesá ino vará iniya rafono.”
22 Pilatos perguntou: Que farei então de Jesus, que é chamado o Cristo? Todos responderam: Seja crucificado!
23 Máa síkan Pairoti ano vetin inaemí, “Para vae. Béi nái auisá ukhen nafino.”
23 O governador tornou a perguntar: Mas que mal fez ele? E gritavam ainda mais forte: Seja crucificado!
24 Avádóden oovariyáken Pairotin avaya ída iniríen banasi ano aruvin ádé eimpin béi manáa non dáden betin avorá be ayan tesé uren temí, “Ma vantai nare ano ída sen tiyantá banten mifo mai siretin nina yaná ino.”
24 Pilatos viu que nada adiantava, mas que, ao contrário, o tumulto crescia. Fez com que lhe trouxessem água, lavou as mãos diante do povo e disse: Sou inocente do sangue deste homem. Isto é lá convosco!
25 Máa síkan minó nanin banta ano evaránen oovararen tiamemí, “Béini nare ano áesin ná tetin tina yanasá baren ná tetin tikhafanafin ná bano.”
25 E todo o povo respondeu: Caia sobre nós o seu sangue e sobre nossos filhos!
26 Máan turen Pairoti ano Barabasin útúantan betí baípá oríkan inká aruvin banta kayo van tíkan Yisasin anan dafiyópó ankádan daa unkamádantá arino van betin ayampin amen mino.
26 — ausente —
27 Amíkan kamanini ayafa vantai aruvin banta kéká ano kamanin amápin Yisasin aviren múden minó ano ven maman aúban kaúden iyen eúken mino.
27 Os soldados do governador conduziram Jesus para o pretório e rodearam-no com todo o pelotão.
28 Iyuven beni au anamun do yaváden mana nararé au anamun maman uanten mino.
28 Arrancaram-lhe as vestes e colocaram-lhe um manto escarlate.
29 Uantáden betí ankan mana ayankun anan máden anouren damuan kini kamamó ma einí uren ben ánontá afu uanten mino. Afu uantáden mana ayonta maman ayan kurompá pákaantáden aron kanan durafúden mátimiyan máa sen ben máká maáká iyan temí, “Yutan kayoi ákona kin noe, en aví daní iyá tiféuno!”
29 Depois, trançaram uma coroa de espinhos, meteram-lha na cabeça e puseram-lhe na mão uma vara. Dobrando os joelhos diante dele, diziam com escárnio: Salve, rei dos judeus!
30 Máan turen ben aufen akhare siren mai ma véin ayampin pákaantan baré ein ayonta máden ben ánontá kokhon dádá ankamen mino.
30 Cuspiam-lhe no rosto e, tomando da vara, davam-lhe golpes na cabeça.
31 Betí ankan minó ano véin máká maáká uren mai ma nararé au anamun ma uantákaré ein do yaváden beni au anamun evaránen uantáden daa unkamádantá aruan purono van aviren oren mino.Aruvin banta ma Yisasin máka maáká ein mino.|alt="Jesus before Pilate" src="cn01827B.tif" size="span" loc="Mat 27:31" ref="MAT 27.31"
31 Depois de escarnecerem dele, tiraram-lhe o manto e entregaram-lhe as vestes. Em seguida, levaram-no para o crucificar.
32 Aviren oriyaren Sairiní baru rákeSaimonin ne sin banta ano aasá eriyá íkan aruvin banta kéká ano ódaren béin duvun íkan Yisasini yaa unkamádan ayaen baren oren mino.Sairiníke Saimoni ano ma Yisasini yaa unkamádan ayaein mino.|alt="Simon of Cyrene carrying the cross" src="CN01835B.TIF" size="span" ref="MAT 27.32"
32 Saindo, encontraram um homem de Cirene, chamado Simão, a quem obrigaram a levar a cruz de Jesus.
33 Baren Korkota e ma siyain barurá o unen mino. (Mai ví ma yákein mai Ánon Dampai Varu inon tikhen mino).
33 Chegaram ao lugar chamado Gólgota, isto é, lugar do crânio.
34 Mairá moren betí ankan aí barasin uvarano van uvaini non máden mana íta yaná bá opé uren Yisasin amíkan béi naan óden mai non ifá en mino.
34 Deram-lhe de beber vinho misturado com fel. Ele provou, mas se recusou a beber.
35 Aruvin banta kéká ano Yisasin daa unkamádantá antópó aruren maen beni au anamun barano van mairá kati sen mino.
35 Depois de o haverem crucificado, dividiram suas vestes entre si, tirando a sorte. Cumpriu-se assim a profecia do profeta: Repartiram entre si minhas vestes e sobre meu manto lançaram a sorte {Sl 21,19}.
36 Máan turen mairá kumanten bentá dafíken baren mino.
36 Sentaram-se e montaram guarda.
37 Béin ma kó tiantein baya máa ven ánontá bompon uvaman kain baren mino. Mai vaya máa sen uvantaren mino: “MA YUTAN KAYOI KIN YISASI INO.”
37 Por cima de sua cabeça penduraram um escrito trazendo o motivo de sua crucificação: Este é Jesus, o rei dos judeus.
38 Yisasini ádé umoyan bantá kanan arukharen mino. Mana anon ayan kurompá ma vain daa unkamádantá aren inká ena anon ayan ópá ma vain daa unkamádantá aren ukharen mino.
38 Ao mesmo tempo foram crucificados com ele dois ladrões, um à sua direita e outro à sua esquerda.
39 Máan turákan banasi ano ma onóbe enóbe iyáken béin ayanavan baya siyáken maen ánon karú darú iyan
39 Os que passavam o injuriavam, sacudiam a cabeça e diziam:
40 temí, “Éi eyantá eyan aya ono. Éi kákan monó namun barákureya kanú manaú damú ana evaráne uvaran banta ono. Éi fura seya Tiyarafenu Anin ma vanteya mai yaa unkamádan táké me ampire varará erano.”Yisasi ma yaa unkamádantá arein mino.|alt="Jesus crucified" src="CN01836B.TIF" size="span" loc="Mat 27:40" ref="MAT 27.40"
40 Tu, que destróis o templo e o reconstróis em três dias, salva-te a ti mesmo! Se és o Filho de Deus, desce da cruz!
41 Monó ánon banta kéká bá man baya ma afová ukhein banta kayo vá banasii ánon banta kéká bá ano yere máan mana sen ayanavan baya semí,
41 Os príncipes dos sacerdotes, os escribas e os anciãos também zombavam dele:
42 “Béi ena kayo anan aya iyaren mifo véi ída kanaíen beyan aya iyan mino. Béi Isarerii kin ma vanten maen áesin daa unkamádan me ampiren erantí maéi setí ankan bentá mumunan ó tifantéuno.
42 Ele salvou a outros e não pode salvar-se a si mesmo! Se é rei de Israel, desça agora da cruz e nós creremos nele!
43 Béi Tiyarafenurá mumunan iyáken mi sen téi Tiyarafenu Anin muno siyaren mifo Tiyarafenu ano ma ven nan ma anunu ukhanten maen áesin mai saréa véin kanaíen aya ino.
43 Confiou em Deus, Deus o livre agora, se o ama, porque ele disse: Eu sou o Filho de Deus!
44 Mai ma umoyan bantá kan ma yaa unkamádantá ben má aruran baré ein kanan mano yere vá béin ayanavan baya ana sen mino.
44 E os ladrões, crucificados com ele, também o ultrajavam.
45 Bayan aúbanasí íkan ma vara minó dun maren títipa ukhen ban áau eraven kanú manaú áauíen mino.
45 Desde a hora sexta até a nona, cobriu-se toda a terra de trevas.
46 Kanú manaú áauí irí iyákan Yisasi avádóden ovaraaren máa semí, “Eri, Eri rema sabaktani?” Mai vayai ana máan mi ukhen mino. “Tenti Tiyarafenu oe, senti Tiyarafenu oe, éi fará téin oyan timiya fono.
46 Próximo da hora nona, Jesus exclamou em voz forte: Eli, Eli, lammá sabactáni? - o que quer dizer: Meu Deus, meu Deus, por que me abandonaste?
47 Manáa vanta ma mairá ádé mantakhá ein kéká ano mai vaya iniren temí, “Ma vanta ano Iraiyan mi ariyan mantino.”
47 A estas palavras, alguns dos que lá estavam diziam: Ele chama por Elias.
48 Máa siren mana ano savaen oren mómofen ma einí ukhein daná o máden uvainifin kain maifin pébin mana yankará damuren Yisasi nano van kain óden mino.
48 Imediatamente um deles tomou uma esponja, embebeu-a em vinagre e apresentou-lha na ponta de uma vara para que bebesse.
49 Kain ma ódiyákan manáa ano semí, “Iraiya ano véin me aya inain pimpá ifo áúke ódaré ono.”
49 Os outros diziam: Deixa! Vejamos se Elias virá socorrê-lo.
50 Yisasi enádá avádóden oovariyain má beni aunan kípan puren mino.
50 Jesus de novo lançou um grande brado, e entregou a alma.
51 Mai áaurá ana kákan monó namumpin ma kuran baré ein davaráe ano yanté kafasen barápá morúden maman kaníen mino. Máan tíkan bara khaya iyain má kákan onámaná kayo ma varé ein kauren oreraen mino.
51 E eis que o véu do templo se rasgou em duas partes de alto a baixo, a terra tremeu, fenderam-se as rochas.
52 Máan tiyain má banta masí kayo khayosen oriaren duvavin Tiyarafenui kantasí ukhein nanin bantai ma fefá púkaré ein kéká ano e manten mino.
52 Os sepulcros se abriram e os corpos de muitos justos ressuscitaram.
53 Ínaimpáké Yisasi ma evaránen e mantavíkan maen betí ankan masí me ampiren kantasí ukhein baru Yerusaremí afoká íkan kokhon mano vetin onen mino.Kákan monó namun pinte yavaráe ma aúban kafasein mino.|alt="Temple curtain is torn" src="CN01843B.TIF" size="span" loc="Mat 27:53" ref="MAT 27.51"
53 Saindo de suas sepulturas, entraram na Cidade Santa depois da ressurreição de Jesus e apareceram a muitas pessoas.
54 Aruvin banta kayoi ayafa vanta vá aruvin banta kéká bá ano Yisasintá dafíkaren onákan bara khayain minó danasí iyaimpin moéken kákantá akhokho van uren beti máa semí, “Ma vanta fura sen Tiyarafenu Anin mi varen mino.”
54 O centurião e seus homens que montavam guarda a Jesus, diante do estremecimento da terra e de tudo o que se passava, disseram entre si, possuídos de grande temor: Verdadeiramente, este homem era Filho de Deus!
55 Kokhon nanin kayo ano ma Yisasin aya ono van ma Kariri fáké béin bákuren erikharé ein nanin kayo ano manáa nentá mantakhen oniyan baren mino.
55 Havia ali também algumas mulheres que de longe olhavam; tinham seguido Jesus desde a Galiléia para o servir.
56 Maifin ma mantakharé ein nanin kéká mai kákan baru Makdaráke Marian má Yemisin nú Yosepin nú anóe Maria má inká Sebeti anin kanan anóen mái varen mino.
56 Entre elas se achavam Maria Madalena e Maria, mãe de Tiago e de José, e a mãe dos filhos de Zebedeu.
57 Inupasí iyákan Aramatiá baru rákena moní banta Yosepin ne sin mano eren mino. Béin má mai mana Yisasini eyo iyampon mi varen mino.
57 À tardinha, um homem rico de Arimatéia, chamado José, que era também discípulo de Jesus,
58 Baren mi Yisasin au amintí barano van béi oren mo Pairotintá ina íkan Pairoti ano aruvin banta kayo van Yisasin au Yosepin ameno sen mino.
58 foi procurar Pilatos e pediu-lhe o corpo de Jesus. Pilatos cedeu-o.
59 Yosepi ano Yisasin au máden avusese en efanten ukhein davaráe fóké úke en mino.
59 José tomou o corpo, envolveu-o num lençol branco
60 Mai masí Yosepi ano manáa vanta kéká tíkan ompin boraádan baré íkan mai aimpin mo khauren mana kákan onámaná baébaé uan ain oyirá iyáden oren mino.
60 e o depositou num sepulcro novo, que tinha mandado talhar para si na rocha. Depois rolou uma grande pedra à entrada do sepulcro e foi-se embora.
61 Makdaráke Marian má ena Maria má ano mai masí ádé kumanten oniyan baren mino.
61 Maria Madalena e a outra Maria ficaram lá, sentadas defronte do túmulo.
62 Sabati rákena yaná ma Útavin Damú orivíkan ená damú monó ánon banta kéká bá Farasisi kayo vá ano Pairotin o onen mino.
62 No dia seguinte - isto é, o dia seguinte ao da Preparação -, os príncipes dos sacerdotes e os fariseus dirigiram-se todos juntos à casa de Pilatos.
63 O ódaren betí ankan máa sen ben tiamemí, “Kákan banta oe, mai kampun banta ano ma fara váken maen kanú manaú damú ma orivintí téi evaráné e mantanté uno ma sikharé ein baya van mi seti ovaré me ineine iyá tiféuno.
63 E disseram-lhe: Senhor, nós nos lembramos de que aquele impostor disse, enquanto vivia: Depois de três dias ressuscitarei.
64 Máa sikhan mifo éi sesin ná masí oyirá ákonaen áta urantin ná kanú manaú damú orino. Ída ma máan tesin maen beni eyo iyampon kayo ano ven au e umoyan uaren béi inka evaránen purin pinté e manten mino sintin mai kampun baya ano fefá ma véi sikharé ein kampun baya esantaren mo kákaní inten mino.”
64 Ordena, pois, que seu sepulcro seja guardado até o terceiro dia. Os seus discípulos poderiam vir roubar o corpo e dizer ao povo: Ressuscitou dos mortos. E esta última impostura seria pior que a primeira.
65 Máa síkan Pairoti ano evaránen betin tiamemí, “Tiretí ankan aruvin banta kéká tesin ná mai masíká dafisino. Tiretí oreya vá mai masíká ma ákona ono ma se iniyaona yanasisá mo ono.”
65 Respondeu Pilatos: Tendes uma guarda. Ide e guardai-o como o entendeis.
66 Máa sirákan betí ankan oren mo mai masí oyirá ákonaen áta uren aruvin banta kayo síkan mai masíká dafisen mino.
66 Foram, pois, e asseguraram o sepulcro, selando a pedra e colocando guardas.

Ler em outra tradução

Comparar com outra

Estude este capítulo no WhatsApp

Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Mateus 27, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.