Mateus 27
YISASINI KAMA VAYA (AGD) vs NTLH
1 Do khakhiyain má pe ákura suron monó ánon banta kéká bá banasii ánon banta kayo vá ano Yisasin ma aruan purin nain baya sian damuáden mino.
1 Assim que amanheceu, todos os chefes dos sacerdotes e os líderes judeus fizeram os seus planos para conseguir que Jesus fosse morto.
2 Máan turan ínaimpáké ben ayantá damuren aviren kamanini ayafa vanta Pairotin ayampin mo khaen mino.
2 Eles o amarraram, levaram e entregaram ao governador Pilatos.
3 Namuro ayampin ma Yisasin amein banta Yudasi ano onákan kó tiantáden Yisasin aruan purono van iyaimpin béi arunan iyáken kokhon ineine uvákon mai ma monó ánon banta kéká bá banasii ánon banta kayo vá ano ma teti (30) siriva moní ma amikharé ein evaránen baren betin mo ameno van oren mino.
3 Quando Judas, o traidor, viu que Jesus havia sido condenado, sentiu remorso e foi devolver as trinta moedas de prata aos chefes dos sacerdotes e aos líderes judeus,
4 Mo amiyáken temí, “Ída mana aau vain bantan téi umeíéi siretin ayampin kaé uno.”
4 dizendo: — Eu pequei, entregando à morte um homem inocente. Eles responderam: — O que é que nós temos com isso? O problema é seu.
5 Máa siyaimpin Yudasi mai siriva moní baren kákan monó namumpin mo karúdaren beyantá mo anan aren mino.
5 Então Judas jogou o dinheiro para dentro do Templo e saiu. Depois foi e se enforcou.
6 Monó ánon banta kayo ano mai siriva moní mamaren temí, “Ma moní mai vanta aruan purintáke miyan mifo setí ankan ída vá monó namunpintena moní bá manafiní erá man baya yurafuró tifano.”
6 Os chefes dos sacerdotes pegaram o dinheiro e disseram: — Isto é dinheiro sujo de sangue, e é contra a nossa
7 Máa siren betí ankan baya sian damuaren bara kave ma uvaran banta kayo fintena mana vara miyaní uren mai vara maman enafáke vanta kayoi vanta masí in baraíen mino.
7 Depois de conversarem sobre o assunto, resolveram usar o dinheiro para comprar o “Campo do Oleiro”, a fim de que servisse como cemitério para os não judeus.
8 Máan turákan mai van mi mai vara aví den Nare Eravukhein Bara e sikhan mi saréa yere fara máa sen aví tiyan mino.
8 Por isso aquele campo é chamado até hoje de “Campo de Sangue”.
9 Máan ma ein manon pefá ma sakhanampa vanta Yeremaiyan oorá ma Tiyarafenu ano siádan baré ein mi fura sen afoká en mino. Béi máan mi sikharen mino: “Isareri kéká ano mai vanta teti (30) siriva monípói miyaní onté uno siren ma yan baré ein moníi vetí ankan baren oren mi
9 Assim aconteceu o que o profeta Jeremias tinha dito: “Eles pegaram as trinta moedas de prata, o preço que o povo de Israel tinha concordado em pagar por ele,
10 Bafan mano ma sisimikhá einíen mi mai monípóké bara kave uvaran banta kayoi vara o miyaníen mino.” Sek 11:12-13; Yer 19:1-13; 32:6-9
10 e as usaram para comprar o campo do oleiro, como o Senhor me havia mandado fazer.”
11 Máan tiyákan kamanini ayafa vanta Pairotin avorá Yisasi o mantavin béin inaemí, “Éi Yutan kayoi kin na fono.”
11 Jesus estava em pé diante do Governador, e este o interrogou, dizendo: — Você é o rei dos judeus? Jesus respondeu:
12 Máa síkan monó ánon banta kéká bá banasii ánon banta kayo vá ano kokhon bayafó Yisasin aufin kuráden ten mifo véi ída mana vaya anona evaránen ten mino.
12 Mas, quando foi acusado pelos chefes dos sacerdotes e pelos líderes judeus, Jesus não respondeu nada.
13 Ída mana vaya siyaimpin Pairoti ano evaránen béin inaemí, “Ara ara vaya kayofó ma éin aufin kuráden ma vetí ankan tiyain mai éi ídá iniya fono.”
13 Então Pilatos disse: — Você não está ouvindo as acusações que estão fazendo contra você?
14 Máa síkan Yisasi ída mana vaya anona evaránen Pairotin tiamiyaimpin béi kákantá anomé inen mino.
14 Porém Jesus não disse nada, e o Governador ficou muito admirado com isso.
15 Ena ena oranará Avo Uantan Dunan ma Nan Damú ma erin maen banasi ano ma aví tein karavusin kamanini ayafa vanta ano útúantan oré iyan mino.
15 Em toda Festa da Páscoa , Pilatos costumava soltar um dos presos, a pedido do povo.
16 Maí damú mana kákan aau vanta Barabasin ne sin karavusifin bákan banasi ano afová ukharen mino.
16 Naquela ocasião estava preso um homem muito conhecido, chamado Jesus Barrabás.
17 Máan tukharé íkan banasi o átaru uvin Pairoti ano inaemí, “Iyen ná útúantékun ná tireti vaípá orino vará iya rafono. Barabasin nafi áa Tiyarafenu ano ma aní ukhein banta Yisasin nafino.”
17 Então, quando a multidão se reuniu, Pilatos perguntou: — Quem é que vocês querem que eu solte: Jesus Barrabás ou este Jesus, que é chamado de
18 Mai fara va Pairoti ano máa sen inaen naino. Béi afová ukhan monó ánon banta kéká auuyaniyáken Yisasin ará namu uantiyan kópin aviren erikhan mino.
18 Pilatos sabia muito bem que os líderes judeus haviam entregado Jesus porque tinham inveja dele.
19 Máa siren ma véi ma kó inin karáká kumantan maen be aná ano mana vaya máa siádan eremí, “Éi ída vá mai ma aau ída vain banta aurá mana avúavasí ono. Téi sare inuran mana kain ódákékun tirá uman diyá ineine iyá bá uno.”
19 Enquanto Pilatos estava sentado no tribunal, a sua esposa lhe mandou o seguinte recado: — Não tenha nada a ver com esse homem inocente porque esta noite, num sonho, eu sofri muito por causa dele.
20 Máa sirákan maen Barabasin ifáesin erinti vá Yisasin aruan purono vá teya Pairotin tiameno siren monó ánon banta kéká bá banasii ánon banta kayo vá ano vanasi arápiníen mino.
20 Os chefes dos sacerdotes e os líderes judeus convenceram a multidão a pedir ao governador Pilatos que soltasse Barrabás e condenasse Jesus à morte.
21 Máa siyákan kamanini ayafa vanta ano vetin inaemí, “Tiretí ankani anunu ano má kan banta finte inte vantá útúantékun ná orinten nafino.”
21 Então o Governador perguntou: — Qual dos dois vocês querem que eu solte? — Barrabás! — responderam eles.
22 Máa síkan Pairoti ano vetin inaemí, “Mai Tiyarafenu ano ma aní ukhein banta Yisasin intesá ino vará iniya rafono.”
22 Pilatos perguntou: — Que farei então com Jesus, que é chamado de Messias? — Crucifica! — responderam todos.
23 Máa síkan Pairoti ano vetin inaemí, “Para vae. Béi nái auisá ukhen nafino.”
23 Ele perguntou: — Que crime ele cometeu? Aí começaram a gritar bem alto: — Crucifica!
24 Avádóden oovariyáken Pairotin avaya ída iniríen banasi ano aruvin ádé eimpin béi manáa non dáden betin avorá be ayan tesé uren temí, “Ma vantai nare ano ída sen tiyantá banten mifo mai siretin nina yaná ino.”
24 Então Pilatos viu que não conseguia nada e que o povo estava começando a se revoltar. Aí mandou trazer água, lavou as mãos diante da multidão e disse: — Eu não sou responsável pela morte deste homem. Isso é com vocês.
25 Máa síkan minó nanin banta ano evaránen oovararen tiamemí, “Béini nare ano áesin ná tetin tina yanasá baren ná tetin tikhafanafin ná bano.”
25 E toda a multidão respondeu: — Que o castigo por esta morte caia sobre nós e sobre os nossos filhos!
26 Máan turen Pairoti ano Barabasin útúantan betí baípá oríkan inká aruvin banta kayo van tíkan Yisasin anan dafiyópó ankádan daa unkamádantá arino van betin ayampin amen mino.
26 Então Pilatos soltou Barrabás, como eles haviam pedido. Depois mandou chicotear Jesus e o entregou para ser crucificado.
27 Amíkan kamanini ayafa vantai aruvin banta kéká ano kamanin amápin Yisasin aviren múden minó ano ven maman aúban kaúden iyen eúken mino.
27 Depois os soldados de Pilatos levaram Jesus para o Palácio do Governador e reuniram toda a tropa em volta dele.
28 Iyuven beni au anamun do yaváden mana nararé au anamun maman uanten mino.
28 Tiraram a roupa de Jesus e o vestiram com uma capa vermelha.
29 Uantáden betí ankan mana ayankun anan máden anouren damuan kini kamamó ma einí uren ben ánontá afu uanten mino. Afu uantáden mana ayonta maman ayan kurompá pákaantáden aron kanan durafúden mátimiyan máa sen ben máká maáká iyan temí, “Yutan kayoi ákona kin noe, en aví daní iyá tiféuno!”
29 Fizeram uma coroa de ramos cheios de espinhos, e a puseram na sua cabeça, e colocaram um bastão na sua mão direita. Aí começaram a se ajoelhar diante dele e a caçoar, dizendo: — Viva o Rei dos Judeus!
30 Máan turen ben aufen akhare siren mai ma véin ayampin pákaantan baré ein ayonta máden ben ánontá kokhon dádá ankamen mino.
30 Cuspiam nele, pegavam o bastão e batiam na sua cabeça.
31 Betí ankan minó ano véin máká maáká uren mai ma nararé au anamun ma uantákaré ein do yaváden beni au anamun evaránen uantáden daa unkamádantá aruan purono van aviren oren mino.Aruvin banta ma Yisasin máka maáká ein mino.|alt="Jesus before Pilate" src="cn01827B.tif" size="span" loc="Mat 27:31" ref="MAT 27.31"
31 Depois de terem caçoado dele, tiraram a capa vermelha e o vestiram com as suas próprias roupas. Em seguida o levaram para o crucificarem.
32 Aviren oriyaren Sairiní baru rákeSaimonin ne sin banta ano aasá eriyá íkan aruvin banta kéká ano ódaren béin duvun íkan Yisasini yaa unkamádan ayaen baren oren mino.Sairiníke Saimoni ano ma Yisasini yaa unkamádan ayaein mino.|alt="Simon of Cyrene carrying the cross" src="CN01835B.TIF" size="span" ref="MAT 27.32"
32 Quando estavam saindo, os soldados encontraram um homem chamado Simão, da cidade de Cirene, e o obrigaram a carregar a cruz de Jesus.
33 Baren Korkota e ma siyain barurá o unen mino. (Mai ví ma yákein mai Ánon Dampai Varu inon tikhen mino).
33 Eles chegaram a um lugar chamado Gólgota. (Gólgota quer dizer “Lugar da Caveira”.)
34 Mairá moren betí ankan aí barasin uvarano van uvaini non máden mana íta yaná bá opé uren Yisasin amíkan béi naan óden mai non ifá en mino.
34 Ali deram vinho misturado com fel para Jesus beber. Mas, depois que o provou, ele não quis beber.
35 Aruvin banta kéká ano Yisasin daa unkamádantá antópó aruren maen beni au anamun barano van mairá kati sen mino.
35 Em seguida os soldados o crucificaram e repartiram as suas roupas entre si, tirando a sorte com dados, para ver qual seria a parte de cada um.
36 Máan turen mairá kumanten bentá dafíken baren mino.
36 Depois disso sentaram ali e ficaram guardando Jesus.
37 Béin ma kó tiantein baya máa ven ánontá bompon uvaman kain baren mino. Mai vaya máa sen uvantaren mino: “MA YUTAN KAYOI KIN YISASI INO.”
37 Puseram acima da sua cabeça uma tabuleta onde estava escrito como acusação contra ele: “Este é Jesus, o Rei dos Judeus.”
38 Yisasini ádé umoyan bantá kanan arukharen mino. Mana anon ayan kurompá ma vain daa unkamádantá aren inká ena anon ayan ópá ma vain daa unkamádantá aren ukharen mino.
38 Com Jesus, crucificaram também dois ladrões: um à sua direita e o outro à sua esquerda.
39 Máan turákan banasi ano ma onóbe enóbe iyáken béin ayanavan baya siyáken maen ánon karú darú iyan
39 Os que passavam por ali caçoavam dele, balançavam a cabeça e o insultavam,
40 temí, “Éi eyantá eyan aya ono. Éi kákan monó namun barákureya kanú manaú damú ana evaráne uvaran banta ono. Éi fura seya Tiyarafenu Anin ma vanteya mai yaa unkamádan táké me ampire varará erano.”Yisasi ma yaa unkamádantá arein mino.|alt="Jesus crucified" src="CN01836B.TIF" size="span" loc="Mat 27:40" ref="MAT 27.40"
40 dizendo assim: — Ei, você que disse que era capaz de destruir o Templo e tornar a construí-lo em três dias! Se você é mesmo o Filho de Deus, desça da cruz e salve-se a si mesmo!
41 Monó ánon banta kéká bá man baya ma afová ukhein banta kayo vá banasii ánon banta kéká bá ano yere máan mana sen ayanavan baya semí,
41 Os chefes dos sacerdotes, os mestres da Lei e os líderes judeus também caçoavam dele, dizendo:
42 “Béi ena kayo anan aya iyaren mifo véi ída kanaíen beyan aya iyan mino. Béi Isarerii kin ma vanten maen áesin daa unkamádan me ampiren erantí maéi setí ankan bentá mumunan ó tifantéuno.
42 — Ele salvou os outros, mas não pode salvar a si mesmo! Ele é o Rei de Israel, não é? Se descer agora mesmo da cruz, nós creremos nele!
43 Béi Tiyarafenurá mumunan iyáken mi sen téi Tiyarafenu Anin muno siyaren mifo Tiyarafenu ano ma ven nan ma anunu ukhanten maen áesin mai saréa véin kanaíen aya ino.
43 Ele confiou em Deus e disse que era Filho de Deus. Vamos ver se Deus quer salvá-lo agora!
44 Mai ma umoyan bantá kan ma yaa unkamádantá ben má aruran baré ein kanan mano yere vá béin ayanavan baya ana sen mino.
44 E até os ladrões que foram crucificados com Jesus também o insultavam.
45 Bayan aúbanasí íkan ma vara minó dun maren títipa ukhen ban áau eraven kanú manaú áauíen mino.
45 Ao meio-dia começou a escurecer, e toda a terra ficou três horas na escuridão.
46 Kanú manaú áauí irí iyákan Yisasi avádóden ovaraaren máa semí, “Eri, Eri rema sabaktani?” Mai vayai ana máan mi ukhen mino. “Tenti Tiyarafenu oe, senti Tiyarafenu oe, éi fará téin oyan timiya fono.
46 Às três horas da tarde, Jesus gritou bem alto:
47 Manáa vanta ma mairá ádé mantakhá ein kéká ano mai vaya iniren temí, “Ma vanta ano Iraiyan mi ariyan mantino.”
47 Algumas pessoas que estavam ali ouviram isso e disseram: — Ele está chamando Elias.
48 Máa siren mana ano savaen oren mómofen ma einí ukhein daná o máden uvainifin kain maifin pébin mana yankará damuren Yisasi nano van kain óden mino.
48 Uma dessas pessoas correu e molhou uma esponja em vinho comum, pôs na ponta de um bastão e deu para Jesus beber.
49 Kain ma ódiyákan manáa ano semí, “Iraiya ano véin me aya inain pimpá ifo áúke ódaré ono.”
49 Mas outros disseram: — Espere. Vamos ver se Elias vem salvá-lo!
50 Yisasi enádá avádóden oovariyain má beni aunan kípan puren mino.
50 Aí Jesus deu outro grito forte e morreu.
51 Mai áaurá ana kákan monó namumpin ma kuran baré ein davaráe ano yanté kafasen barápá morúden maman kaníen mino. Máan tíkan bara khaya iyain má kákan onámaná kayo ma varé ein kauren oreraen mino.
51 Então a cortina do Templo se rasgou em dois pedaços, de cima até embaixo. A terra tremeu, e as rochas se partiram.
52 Máan tiyain má banta masí kayo khayosen oriaren duvavin Tiyarafenui kantasí ukhein nanin bantai ma fefá púkaré ein kéká ano e manten mino.
52 Os túmulos se abriram, e muitas pessoas do povo de Deus que haviam morrido foram ressuscitadas
53 Ínaimpáké Yisasi ma evaránen e mantavíkan maen betí ankan masí me ampiren kantasí ukhein baru Yerusaremí afoká íkan kokhon mano vetin onen mino.Kákan monó namun pinte yavaráe ma aúban kafasein mino.|alt="Temple curtain is torn" src="CN01843B.TIF" size="span" loc="Mat 27:53" ref="MAT 27.51"
53 e saíram dos túmulos. E, depois da ressurreição de Jesus, entraram em Jerusalém, a Cidade Santa, onde muitos viram essas pessoas.
54 Aruvin banta kayoi ayafa vanta vá aruvin banta kéká bá ano Yisasintá dafíkaren onákan bara khayain minó danasí iyaimpin moéken kákantá akhokho van uren beti máa semí, “Ma vanta fura sen Tiyarafenu Anin mi varen mino.”
54 O oficial do exército romano e os seus soldados, que estavam guardando Jesus, viram o terremoto e tudo o que aconteceu. Então ficaram com muito medo e disseram: — De fato, este homem era o Filho de Deus!
55 Kokhon nanin kayo ano ma Yisasin aya ono van ma Kariri fáké béin bákuren erikharé ein nanin kayo ano manáa nentá mantakhen oniyan baren mino.
55 Algumas mulheres estavam ali, olhando de longe. Eram as que tinham acompanhado Jesus desde a Galileia e o haviam ajudado.
56 Maifin ma mantakharé ein nanin kéká mai kákan baru Makdaráke Marian má Yemisin nú Yosepin nú anóe Maria má inká Sebeti anin kanan anóen mái varen mino.
56 Entre elas estavam Maria Madalena; Maria, a mãe de Tiago e de José; e a mãe dos filhos de Zebedeu.
57 Inupasí iyákan Aramatiá baru rákena moní banta Yosepin ne sin mano eren mino. Béin má mai mana Yisasini eyo iyampon mi varen mino.
57 Já era quase noite quando chegou da cidade de Arimateia um homem rico chamado José. Ele também era seguidor de Jesus.
58 Baren mi Yisasin au amintí barano van béi oren mo Pairotintá ina íkan Pairoti ano aruvin banta kayo van Yisasin au Yosepin ameno sen mino.
58 José foi e pediu a Pilatos o corpo de Jesus. E Pilatos mandou que o entregassem a ele.
59 Yosepi ano Yisasin au máden avusese en efanten ukhein davaráe fóké úke en mino.
59 Então José pegou o corpo, enrolou num lençol novo de linho
60 Mai masí Yosepi ano manáa vanta kéká tíkan ompin boraádan baré íkan mai aimpin mo khauren mana kákan onámaná baébaé uan ain oyirá iyáden oren mino.
60 e o colocou no seu próprio túmulo, que há pouco tempo havia sido cavado na rocha. Depois rolou uma grande pedra para fechar a entrada do túmulo e foi embora.
61 Makdaráke Marian má ena Maria má ano mai masí ádé kumanten oniyan baren mino.
61 Maria Madalena e a outra Maria estavam ali, sentadas em frente do túmulo.
62 Sabati rákena yaná ma Útavin Damú orivíkan ená damú monó ánon banta kéká bá Farasisi kayo vá ano Pairotin o onen mino.
62 No dia seguinte, isto é, o dia depois da sexta-feira, os chefes dos sacerdotes e os fariseus se reuniram com Pilatos
63 O ódaren betí ankan máa sen ben tiamemí, “Kákan banta oe, mai kampun banta ano ma fara váken maen kanú manaú damú ma orivintí téi evaráné e mantanté uno ma sikharé ein baya van mi seti ovaré me ineine iyá tiféuno.
63 e disseram: — Governador, nós lembramos que, quando ainda estava vivo, aquele mentiroso disse: “Depois de três dias eu serei ressuscitado.”
64 Máa sikhan mifo éi sesin ná masí oyirá ákonaen áta urantin ná kanú manaú damú orino. Ída ma máan tesin maen beni eyo iyampon kayo ano ven au e umoyan uaren béi inka evaránen purin pinté e manten mino sintin mai kampun baya ano fefá ma véi sikharé ein kampun baya esantaren mo kákaní inten mino.”
64 Portanto, mande vigiar bem o túmulo até o terceiro dia, para os discípulos dele não poderem roubar o corpo e depois dizerem ao povo que ele foi ressuscitado. Pois esta última mentira seria pior do que a primeira.
65 Máa síkan Pairoti ano evaránen betin tiamemí, “Tiretí ankan aruvin banta kéká tesin ná mai masíká dafisino. Tiretí oreya vá mai masíká ma ákona ono ma se iniyaona yanasisá mo ono.”
65 Então Pilatos disse: — Levem estes soldados com vocês e guardem o túmulo o melhor que puderem.
66 Máa sirákan betí ankan oren mo mai masí oyirá ákonaen áta uren aruvin banta kayo síkan mai masíká dafisen mino.
66 Eles foram, puseram um selo de segurança na pedra e deixaram os soldados ali, guardando o túmulo.
Atalhos do teclado
- Capítulo anterior←
- Próximo capítulo→
- Versículo anteriork
- Próximo versículoj
- Limpar seleçãoEsc
- Esta ajuda?
Estude este capítulo no WhatsApp
Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Mateus 27, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.